Να πανικοβληθω;

Debate: The Economic Crisis Weakens European Integration

2011-09-05T12:11:00.012+03:00

Many a time since the financial crisis arose, in 2008, it has been stated that the chaos brought about will force the European Union to become more virile and more tightly united. Political economists and political analysts as well as many political leaders claim that this is an opportunity to correct what was not foreseen, to mend what was badly sewn. They say that as with every organism, when faced with an outer enemy, Europe will pull itself together; the self-preservation instinct always prevails and all doable is done, they say, in order to ascertain survival.

That may be the case with unitary organisms. Or with societies or communities that function and perceive themselves as such. With nations. With families. With teams.

But how do we define the EU? Is it a concrete body, a single organism, is it a team or not?

The Eueopean Union has mainly been about reports, directives and agreements. Behind all this are the elites, the bureaucrats, the politicians. But besides firm institutions, effective-or-not instruments and rigid instructions, the EU consists of people. Of peoples. Of citizens. The union is supposedly aimed at the creation of a unified, concrete and yet multicultural, multilingual and multinational unitary Demos….

To identify people as “a” people, a demos, though, they must share some traits, a single or a common identity, but most of all they must share a hope for a common future.

***

Do we have one European Demos? Do we aspire to a common future? Statistical facts and figures say that there is no such thing as a single European populace.

The Europeans (Germans, British, Greeks etc) have been demonstrating two very worrying signs lately. Two signs strongly related to - and in all probability resulting from- the financial crisis.

The first one is that their trust in the European Institutions has declined and, more important, the reliance on the EU for effective intervention and protection of its citizens, has faded. According to surveys among executives, one in ten believes that the Eurozone is going to fall apart, and four out of ten expect that, if it does not fall apart, certain countries will exit the Eurozone and introduce local currencies. This notion is a recent change of mind and heart….

Secondly, the peoples of Europe tend to be suspicious of one another. The Germans blame the Greeks as liars and manipulators, the Greeks point at Germany for being conceited and heartless. Such accusations cannot be found in official documents and formal announcements, neither in the publicized transcripts of the conferences. But they are present in each member state’s national and local media. They are beliefs popular among the European voters. And now that the EU is clearly not a matter of the elites alone anymore, citizens DO have a say, and that say is not a promising one.

What more proof do we need to get alarmed? All positivity towards the EU has decreased and all negativity is substantially increased... I strongly believe that this is the main ominous consequence of the economic tornado: the fact that the social cohesion and solidarity among the 27 member states has been, perhaps irreparably, damaged, and, moreover, the public has lost faith in the EU purpose.

***

How did this occur? What has actually occurred?
The truth is that real politics begins when the resources go scarce. When the pie shrinks, everybody demands a piece bigger than before, to 'feed their own'. With the crisis invading all our economies we tend to perceive our perspective benefits as mutually exclusive. We view each negotiation as a zero sum game. It’s not anymore all of “us” together at a party, but it is “us” against “them” on a battlefield.

Nations are tightly woven. Nations can respond to outer enemies unanimously. But Nations are imagined communities; they are formed through history, tradition and education. Since we cannot change history and do not want to tamper with tradition, the means to this unity end lay in partial harmonization and cooperation in the education field. We chose open coordination instead and the scattered outcome lies before us.

For that reality, that is, we are to blame. We, the leading team of this old continent’s effort to ever more closely unite. We did not part with our nationalistic rhetoric. We did not save up when things were good. We did not come closer, when things were easy. We adopted a European citizenship, but we did not cater for a European identity, a sense of belonging, a common goal for the future, among the half a billion people whose destinies we rule. We did not inform the people of how exactly the EU had changed their lives for the better. We chose to keep that knowledge selfishly -and idiotically- all to ourselves, to the elites, mainly on grounds of political expediency and political gain.

We have misused the European Institutions as handy scapegoats to throw the blame on, whenever it was hard to find a way out of public criticism. Well, it is crystal clear that the “blame it on Brussels, Strasburg and Frankfurt” method has been utterly successful. Our electorates truly and fundamentally doubt the EU, distrust its capacity and willingness to pull them through this havoc.

***

Because nowadays, the outer enemy has showed itself. State economies collapse. Their needs and dependence n the Union are more urgent, their fears get greater and at the same time the aforementioned pies get smaller. As a result, citizens become more insecure, more pessimistic and therefore more introverted. Distance growing and ignorance lurking bring about rejection and even hostility.

Two problems derive from the people’s growing antipathy towards the EU. The first one is that the European policies as attempted by the member states’ leaders will further lose legitimacy with the public. They are often compelled to resort to anti-European rhetoric, in order not to lose face. But that very fact, in turn, alienates the citizens more, both from the EU, and from other peoples, as well. That is the starting point of a vicious circle, where fear begets alienation, and alienation multiplies the fear.

The second problem of the antipathy is one that we will come across in a few years. Due to that progressive distancing from the EU, it is very possible that in many upcoming elections, in all states, the vote will be in favor of anti-EU proposals - and parties of either the far right or the far left. It has already happened in Sweden and it will in all probability happen in many more member states. The EU will soon be reflecting different balances, ones that will not be so favorable towards the whole venture of the EU and the EMU. Additionally, it is very probable that even the pro-Europe parties will change their message as far as European integration is concerned.

Furthermore, the anti-union ideas are regularly promoted by the media and all known euro-scepticists. And they have the power of self-fulfilling prophecies as usually is the case with economic estimates. Fear alone can and will make the economic crisis worsen. An even more trembling economy will most definitely turn the Europeans even more against one another and all of them more negative towards the EU. The vicious circle, once again.

***

In conclusion: many experts argue that the crisis at our feet will reinforce the EU and reify its cohesion since it compels us to cooperate and coordinate to rise above it. It is more than obvious that such a statement is like claiming that having a heart attack is good for you, since it makes you lose weight and quit smoking.

The truth is that, firstly, no one can know beforehand whether they will be able to rise to the occasions. We have to keep in mind that, the EU is not a single organism to control its will and actions and responses. It operates at many levels, intergovermentally, supranationally and at a sub-national level as well. It is really far-fetched to expect that we will be able to control all of those levels, in all of these functions and many more that now arise. We cannot realistically believe that we will get out of this crisis stronger and more of a union than before.

Furthermore, when these analysts and politicians confidently assume that we will fight united to overcome the crisis, they do not realize that we Europeans have never had an unyielding fist to fight with. We only have dispersed fingers at our disposal; fingers pointing at each other in wrath. We cannot fight joined together as things are, and what we are lacking in, there is no time to find.

To paraphrase a Robert Frost verse, “I think we know enough of hate, to see that for destruction ice is also great, and will suffice”.

*Το κείμενο γράφτηκε τον Νοέμβρη του 2010, στο πλαίσιο μιας εργασίας
debate/role play για το ΠΜΣ όπου φοιτώ. Ζητούμενο ήταν να
υποστηριχθεί με ένα πολιτικό κείμενο/ομιλία, όχι ιδιαίτερα
επίσημο, και συγκεκριμένης διάρκειας, η θέση που αναφέρεται
στον τίτλο του post.

Αιρετικές υποψηφιότητες, ή: "πώς τολμάς αναιδέστατε;"

2010-11-04T14:03:00.015+02:00

«Φταίει ο δικομματισμός». «Φταίει η αριστερά». «Φταίει η δεξιά». «Φταίει ο κομματικός σωλήνας». «Φταίει η οικογενειοκρατία». «Φταίει το σύστημα».

«Ρίξτε το κατεστημένο».

Ο,τι λέμε πάντα - αυτά μας υποβάλλουν να λέμε: πλήρεις προτάσεις με τρείς λεξούλες, το νόημα όλης της πολιτικής και όλη η ευθύνη της κατάντιας. Και αυτά επαναλαμβάνουμε. Εύκολα, απλά, αβασάνιστα, όλη μας η πεζοδρομιακή, συνεδριακή και (εξω)κοινοβουλευτική πορεία.

Μέχρι τώρα.

Και ερχόμαστε στο Νοέμβρη του 2010. Και βρισκόμαστε, πρωτεύουσα και συμπρωτεύουσα, προ ρητορικών άρρητων ερωτημάτων: Καλά, πού βρίσκεις τον κομματικό σωλήνα στον Μπουτάρη; Πού ανιχνεύεις την οικογενειοκρατία στον Καμίνη; Πού ταυτίζεται κάποιος από αυτούς με το κατεστημένο; Με ευρείες κεντρώες συμμαχίες που μόνο τα άκρα και τους ακραίους αφήνουν απ’ έξω, τι σχέση έχει ο δικομματισμός, η δεξιά και η αριστερά;

Καμία σχέση, κανένα ίχνος, καμία αιτιολόγηση από τις συνήθεις. Κανένα εύπεπτο επιχείρημα να αναμασήσουμε.

Σ αυτές τις εξ-αιρετικές λοιπόν υποψηφιότητες, αν θελήσεις να κάνεις αντιπολίτευση η προεκλογικά να ασκήσεις κριτική, θα πρέπει να εφεύρεις ή να εντοπίσεις άλλες αιτιάσεις. Να καταδείξεις κάτι μεμπτό, όχι να ανασύρεις γιγάντια πανό από το βαλιτσάκι του Σπορτ Μπίλλυ για να σώσεις την παράταξη και την τιμή των όπλων. Θέλει να ασκήσεις κριτική εποικοδομητική – μόνο τέτοιες επιδέχονται τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Δεν προσφέρονται για δριμείες πολεμικές και ιαχές τριών λέξεων. Θέλει πραγματικά να συγκρίνεις προτάσεις, να αποδείξεις ότι η δική σου είναι καλύτερη. Θέλει να επιτελέσεις ως αντίπαλος προεκλογικά κι ως αντιπολίτευση μεθαύριο αυτό που πραγματικά είναι ο ρόλος σου: τον δημοκρατικό έλεγχο προθέσεων, πεπραγμένων και παραλείψεων.
Να εξηγήσεις ένα «διότι ΕΚΕΙΝΟ» - δεν θα είναι πειστικό το «επειδή όλοι το λένε» και το «είναι τοις πάσι γνωστό».
Κι αυτό, ο δημοκρατικός έλεγχος με όλη του τη σημασία και η αντιπαράθεση σε ορθολογική βάση, είναι κάτι που ούτε το έχουμε μάθει, ούτε και καμία διάθεση έχουμε να το ανακαλύψουμε. Ούτε ως πολίτες, ούτε ως δημότες – ούτε ως πολιτικοί και πολιτευόμενοι.

Λίγο πιο βαθιά, λίγο πιο σταράτα, υποψηφιότητες σαν κι αυτές μας προσκαλούν και μας προκαλούν να κάνουμε πράξη όλα εκείνα τα (εφτά τον αριθμό) συνθήματα, που τόσα χρόνια ξελαρυγγιζόμαστε να φωνάζουμε και πιάνεται το χέρι μας να γράφουμε. Να στηρίξουμε εκείνους που αποδεικνύουν πως δεν είναι όλοι και όλα οικογενειοκρατία, κομματικοί σωλήνες, δικομματισμός, πως δεν είναι όλα επικυρωτικά και διαιωνιστικά του κατεστημένου.
Να αποδείξουμε πως δεν τα φωνάζαμε επειδή ήταν εύκολο κι ερχόταν από τα κανάλια και τις ντουντούκες, αλλά επειδή ήταν αναγκαίο κι ερχόταν από την καρδιά και το μυαλό μας ως πολιτών.

…Να αποδείξουμε; ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΩ; Δηλαδή με αμφισβητείς; Αμφισβητείς τη γνησιότητα και τη σημαντικότητα ΟΛΩΝ αυτών των συνθημάτων που επικαλούμαι στεντόρεια εδώ και χρόνια στους δρόμους, στις τομεακές του ΠΑΣΟΚ, στους πυρήνες του ΚΚΕ, στις συνελεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, στα Συνέδρια της ΝΔ; Δηλαδή έχεις το θράσος να υπαινίσσεσαι πως τα έλεγα αέρα-πατέρα και πως το μόνο που θέλω είναι έναυσμα να φωνάζω άκοπα και ένσκοπα;

Πώς τολμάς Γιώργο; Πώς τολμάς μπάρμπα-Γιάννη; Πώς τολμάτε ρε αναιδέστατοι;

Τώρα θα δείτε.

Δικαιολογιες.

2010-05-08T00:30:00.015+03:00

...

Ακούω παιδικά τραγούδια... Τρυφερά, αστεία, αγαπημένα τραγούδια. Σαν κι αυτό.

Και σκέφτομαι ξανά και ξανά, προσπαθώντας να βρώ μιαν άκρη σ όλον αυτόν τον παραλογισμό.....

...δεν έχουν άραγε ευθύνη εκείνοι που εξαφάνισαν την παιδική γλυκύτητα που ζήσαμε εμείς, για να πουλήσουν ένα σωρό καφρίλες όπου κερδίζεις 100 πόντους το κάθε πτώμα που ξαπλώνεις, το κάθε κεφάλι που παίρνεις?

Δεν έχουν ευθύνη οι γονείς που βλέπουν τί γίνεται, και όμως εξακολουθούν σαν τους αναίσθητους να παρκάρουν τα παιδιά τους μπροστά στο - αλίμονο, όχι πλέον χαζοκούτι αλλά τρομοκούτι? Που δικαιολογούν τα πάντα, επειδή βαριούνται να τα διορθώσουν? Που υποχωρούν στα πάντα επειδή το "όχι" είναι δυσκολότερο, πιο μπελαλίδικο και χρονοβόρο από το "ναι"?...

Ε ναι, δεν φταίνε? Θα φταίνε. Κάτι πρέπει να φταίει.

Κι εκείνη την ώρα ακούω γέλια απο την οθόνη και ζητωκραυγές, κι είναι το "Ελλάδα έχεις ταλέντο" που φτάνει στο τέλος του....

Νικητές σήμερα ένα σωρό παιδιά, 15 με 18 χρόνων... Μαγκάκια, μοντέρνα, μαυροντυμένα. Γελάνε, "ουάου", "ευχα'στούμεεεε!!!" στο κοινό που τους ψήφισε. Κανουν υποκλίσεις, σπάνε πλάκα, τρισευτυχισμένοι.

Αυτοί έχουν άλλο ζόρι: να δημιουργήσουν, να διαγωνιστούν, να διακριθούν.
Να γράψουν λόγια για τη μουσική τους, και μελωδία για τους στίχους τους.
Να κάνουν το χόμπυ τους ευκαιρία και τα όνειρά τους πραγματικότητα.
Ενα τσούρμο νέα παιδιά κι αυτά.
Παιδιά που επίσης μεγάλωσαν χωρίς Στρουμφάκια, Νιλς, Κάντυ, Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος... Που τα πάρκαραν μπροστά στην τηλεόραση και στο Play Station κι εκείνα, να πυροβολούν και να πυροβολούνται όλο το απόγευμα ως τα μεσάνυχτα. Που τους δικαιολόγησαν τόσο οι γονείς τους, οι παππούδες τους, οι θείοι τους, οι δάσκαλοί τους... Που τους είπαν ένα σωρό "ναι", τόσα πιο πολλά απ' όσα θα 'πρεπε...

Όμως βλέπεις, δεν βλέπεις? Δεν τους βλέπεις? Δεν γίνεται πιο ξεκάθαρο...
Πού είναι ο παραλογισμός στην καλοσύνη και στην κακία? Είναι πέρα ως πέρα λογικά. Υπάρχουν. Να τα. Αυτή εκεί είναι η κακία σ όλο της τον τρόμο, σ όλη της την βαρβαρότητα. Και τίποτε άλλο.

Και παίρνω την απόφασή μου. Καταλήγω.

Ε λοιπόν ΟΧΙ, ΔΕΝ θα τα δικαιολογήσω κι εγώ αυτά τα βάρη της γής, αυτά τα ομοιώματα ανθρώπων. Δεν έχει ουτε "μα", ούτε δεύτερες σκέψεις, ούτε τρίτες αναθεωρήσεις, ούτε "καημένα νιάτα".
Σε τίποτε, για τίποτε και με κανέναν τρόπο. Κανείς άλλος δεν "φταίει". Δική τους είναι η ευθύνη, μόνο δική τους.

Έκαναν κι εκείνοι την επιλογή τους. Εκείνοι διάλεξαν ποιο θα ακολουθήσουν, από όλα τα μονοπάτια που βρέθηκαν στο πέρασμά τους - κι ήταν πολλά, πάρα πολλά.
Κι αντί να προσπαθήσουν να "σώσουν οτιδήποτε κι αν σώζεται", αποφάσισαν να εκτελέσουν όποιον ήταν ευκολότερο να εκτελεστεί, να κάψουν ο τι ήταν ευκολότερο να καεί, να φτύσουν ο τι δεν μπορούσε να τρέξει, να χτυπήσουν τον αδύναμο, να σημαδέψουν τον άοπλο και να πατήσουν τη σκανδάλη έτσι. Απλά.
Επέλεξαν να άρουν αντί να θέσουν, να καταστρέψουν αντί να δημιουργήσουν, να ουρλιάξουν αντί να τραγουδήσουν, να μουτζουρώσουν αντί να ζωγραφίσουν, να κλέψουν αντί να χαρίσουν, να κάψουν αντί να φυτέψουν, να μαυρίσουν τον κόσμο αντί να τον γεμίσουν ελπίδα, να κάνουν πόλεμο αντί έρωτα.
Το επέλεξαν ενω μπορούσαν να διαλέξουν κάτι άλλο.
Εν ψυχρώ.

Επιλογή τους λοιπόν, τόσο των μεν, όσο και των δε.
Επιλογή μου.
Και υποχρέωσή όλων μας.
Αρκετά μας επιβάρυναν, και αρκετά ελαφρυντικά τους έχουμε δώσει. Σώνει.

Τωρα να μας γυρίσουν επιτέλους πίσω τα στραβά μας και τα ίσια μας, τα αμφιθέατρα και τους ενθουσιώδεις αγώνες μας, τη μαχητικότητά μας και τις ειρηνικές πορείες μας, το γέλιο μας και την γκρίνια μας. Να μας επιστρέψουν τουλάχιστον ο τι επιστρέφεται - γιατί, βλέπεις, μερικά γέλια που έσβησε το μίσος τους, δεν θα ξανάρθουν πίσω ποτέ.

Και να τους δώσουμε κι εμείς το μερτικό τους. Τη μιζέρια, τη σκοτεινιά και την μαυρίλα που τόσο ποθούν, τόσο κυνηγούν, τόσο αξίζουν...

...θέλω.

2010-04-07T11:32:00.016+03:00

Θέλω... γιά να σκεφτώ τι θέλω...

...θέλω τις δαπάνες των Σκανδιναβών σοσιαλδημοκρατών, αλλα χωρίς τους φόρους τους. (...φόρους βάζουν μόνο οι ...νεοφιλελεύθεροι !!)
...θέλω να κάνω ό τι μου σφυρίξουν στην τηλεόραση, όπως οι Ιταλοί, αλλά να μην κινδυνεύω να μου καπελωθεί οσονούπω ένας Μπερλουσκόνι. (...επειδή είναι δεξιός, βέβαια, όχι για κανένα άλλο λόγο...)
...θέλω να προκαλώ προβλήματα όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, χωρίς να σκεφτώ καν ποιά αγαπημένη μου υπερδύναμη του κάνει πλάτες και τα προκαλεί. (...τι παραπάνω έχουν οι Βρετανοί δηλαδή? Αν δεν ήμασταν εμείς θα κρέμονταν ακόμα από τα δέντρα..)
...θέλω οι διεθνείς αγορές να με αντιμετωπίζουν όπως αντιμετωπίζουν τη Γερμανία, αλλά εγώ να τις αντιμετωπίζω όπως τους Γερμανούς τουρίστες με το πέδιλο και την αθλητική κάλτσα, που χρησιμοποιούν ακόμα τον τηλεφωνικό θάλαμο. (...οι ξενέρωτοι, απολίτιστοι, μου θέλουν και διακοπές...)

...θέλω τον τουρισμό της Τουρκίας, αλλά να έχω τιμές Ελβετικών σαλέ. (...να δανειστούν για να έρθουν οι κουτόφραγκοι, εμείς δηλαδή πώς παίρνουμε διακοποδάνεια και πάμε Λόντρα Παρίσι Βιέννη τριήμερα για ψώνια?)

...θέλω να δανείζομαι οποτεδήποτε, οσοδήποτε, για ο τι δήποτε, χωρίς όρους, τόκους, υπογραφές, εγγυήσεις και λοιπά τεχνοκρατικά αντιλαϊκά καπιταλιστικά τεχνάσματα των ιμπεριαλιστών.

...θέλω να απλώνω το καλάθι μου εκεί που ΔΕΝ φτάνω, και να μου το πιάνουν οι ψηλοί οποτεδήποτε μου τη βιδάρει.
...θέλω τον σκύλο σκασμένο στη μάσα και την πίτα ανέγγιχτη, θέλω την ομελέτα αφράτη και τα αβγά στο τσόφλι τους, θέλω δέκα και στο χέρι, θέλω σαράντα χρόνια κοκκορας ελεύθερη ζωή, θέλω να μη γαϊδουροδένω και να γαιδουρογυρεύεις ΕΣΥ.

"Θηλιά και φούρκα", που μου 'λεγε κι η μάνα μου.

...η εικόνα είναι από εδώ,
και σημαίνει: "προσκύνα, μωρή, είμαι πριγκήπισσα"

Άγιον Πάσχα.

2010-04-04T13:03:00.008+03:00

...αληθώς λοιπόν αναστήθηκε, καρατσεκαρισμένο.
Άντε, καλή επιφοίτηση τώρα
- ελπίζω μόνο να μην έρθει κι αυτή με 'ώρα ΠΑΣΟΚ' γιατί την κάτσαμε τη βάρκα...

Βιογραφίες.

2010-03-30T22:41:00.003+03:00

Ζούσε κάποτε στον κόσμο τον αγιάτρευτο
Ένα αγόρι ξεχασμένο κι απροστάτευτο.
Είχε ένα μικρό ταμπούρλο και το βάραγε.
Τι ψυχή βασανισμένη να 'ταν άραγε....

Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Η γειτονιά του δεν το κράταγε.
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Τους δρόμους πήρε και περπάταγε.
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Καπνός τριγύρω δε φαινότανε
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Μα κάπου πόλεμος γινότανε.

Τι τα θέλει τα βιβλία και τα γράμματα
Σ' όλους έρχονται μια μέρα τα γεράματα.
Τι τα θέλει τα παλάτια, τα μαλάματα.
Η ζωή κυλάει με δάκρυα και με κλάματα.

Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Κανένας τόπος δεν τον χώραγε
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Στις ερημιές μακριά προχώραγε.
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Ούτ' ένα φύλλο δεν κουνιότανε
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Μα κάπου πόλεμος γινότανε.

Νύχτα μέρα περπατούσε ασταμάτητα
Σε λαγκάδια φουντωμένα, δάση απάτητα.
Μα στου ποταμού την άκρη που αργοκύλαγε,
Το τσακάλι του πολέμου παραφύλαγε.

Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Με τ' άγριο νύχι του σημάδεψε
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Και μια ζωούλα ακόμα κλάδεψε.
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Τ' αγόρι λες ονειρευότανε
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Μα γύρω πόλεμος γινότανε.

Κι όταν στις κορφές απάνω μέρα χάραξε
Στη μικρή καρδιά του μέσα κάτι σπάραξε.
Έτσι πέρασε στη χώρα του αμίλητου
Και τ' αγρίμια του άλλου κόσμου γίναν φίλοι του.

Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Της γης ο κόρφος δεν τον χώρεσε
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Στον ουρανό βαθιά προχώρησε.
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Ταμπούρλο πια δεν ακουγότανε
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Μα πάντα πόλεμος γινότανε.

Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Ταμπούρλο πια δεν ακουγότανε
Ταμ ταμ - ταμ ταμ
Μα πάντα πόλεμος γινότανε...

Πάγος και φωτιά.

2010-03-30T11:43:00.006+03:00

.

...μετά από τόσα χρόνια, με πηρούνιασε ώς το μεδούλι το νόημα που κρύβουν οι στίχοι του του Robert Frost.

Some say the world will end in fire;
Some say in ice.
From what I've tasted of desire
I hold with those who favor fire.
But if it had to perish twice,
I think I know enough of hate
To say that for destruction ice
Is also great
And would suffice.

Robert Frost, 1920

...μερικές πτυχές του ποιήματος φωτίζονται εδώ.
Ακόμα περισσότερες - κι εκείνες που συνταράσσουν εμένα - σκιαγραφώνται εδώ.

.

Κορόιδα.

2010-02-24T12:57:00.020+02:00

...είναι λέει σ ένα μπάρ κάπου στην Κρήτη ο Γιάννης ο μπάρμαν, ομορφόπαιδο, ηλιοκαμένος - σκέτος κούρος, κι ένας Γερμανός τουρίστας αλλήθωρος, τραυλός, αγαθιάρης, γενικώς κακομοίρης καλά καλά. Και είναι και ΠΙΤΑ γιατί δεν αντέχει την καραμπόμπα τεκίλα που τον κερνάνε όλο το βράδυ, κάθε βράδυ, μαζί με τις μπύρες που παραγγέλνει.
Αλλά έχει έρθει για διακοπές, και όλες του οι οικονομίες είναι μαζί του - πληρώνουν καλά στο εργοστάσιο της BMW οι Γερμανοί, άμα δουλεύεις βέβαια, κι αυτός δουλεύει που ξεσκίζεται, οπότε έχει να ξοδέψει, αν χρειαστεί...

Την ξέρει τη φάρα και το πιώμα του τουρίστα ο Έλληνας ο διαόλιος ο μπάρμαν και κάνει από μέσα του:
"Χααα... κουτόφραγκος ο κοκοβιός, και γκόλ, μπροστά του δεν βλέπει, κάτσε, εδώ έχει ψωμί η δουλειά.".

Του πιάνει την κουβέντα λοιπόν, σούξου μούξου μανταλάκια, τον κάνει χειρότερο κουδούνι τεκίλες και ξανατεκίλες, και στο φινάλε του κάνει την κρούση:
-"Χανς, λοιπόν φίλε μου καλέ, λέω να παίξουμε ένα παιχνίδι. Θα σου κάνω ερωτήσεις. Εάν δεν ξέρεις να απαντήσεις, θα μου δίνεις εκατό ευρώ. Μετά θα μου κάνεις εσύ ερωτήσεις. Εάν δεν ξέρω εγώ να τις απαντήσω, θα σου δίνω βέβαια πιο πολλά, δηλαδή πεντακόσια ευρώ, γιατί είσαι στον τόπο μου, κι εμείς είμαστε φιλόξενος λαός. Εντάξει???"

-"Χα χα, ωραίο παιχνίβι, μου αρεθει, ..χικ..", λέει ο Γερμανός. "Να το παίκθουμε τώρα, ...χικ..."

-"Λοιπόν, πρώτη ερώτηση: Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια, Χανς?» λέει ο γάταρος ο μπάρμαν.

Ξύνει το κεφάλι του ο Χανς, πρασινίζει, κοκκινίζει, περνά λίγη ώρα λέει στο τέλος:
-«Γάτα μήπωθ?? Αχ… δεν είμαι θιγουροθ …χικ… κερδίδειθ Γιαννάκη, ορίθτε, πάρε το κατοθτάρικο ..χικ»…

Γελάει κάτω από τη μουστάκα του ο τσολιάς, συνεχίζει ακάθεκτος:
-«Δεύτερη ερώτηση, Χανς. Τι είναι αυτό που κάνει γαβ γαβ ?»

Ξανά-μανα ξύνει την ξανθή του κεφάλα ο Γερμανός, δώστου δώστου, δεν τον βοηθάει η τεκίλα με την μπύρα στον οργανισμό του, όμως…:
-«Θκύλοθ μήπωθ??», λέει σε κάποια στιγμή «Ή …όχι, όχι, αχ, δεν κθέρω… … χικ....χικ.. Ορίθτε, πάρε το κατοθτάρικο».

-«Τρίτη ερώτηση» λέει ο Έλληνας, ενώ σκέφτεται «ω ρε γμτ, έπρεπε να το τραβήξω με την κάμερα αυτό, να το ανεβάσω στο YouTube να γελάσει και κανείς άλλος με τους ηλίθιους τούτους, φτου…»

Συνεχίζει όμως, έστω και χωρίς κάμερα…
-«Λοιπόν, εύκολη αυτή, Χανς: Τι γλώσσα μιλάνε στην Ελλάδα?»

-«Ω ρε παιβί μου, χικ, το ηκθερα αυτό, κατθε να βειθ …χικ… ω, ρε γαμωτο, το κθεχναω, ενώ το ηκθερα.» …μπλοκαρισμένος εντελώς ο Χανς, σκέφτεται, σκέφτεται…. «Ε, δεν κθερω, κθεχαθα, νομίδω Ελληνικά αλλά δεν κθέρω... χικ...», του λέει, «Ορίθτε, πάρε το κατοθτάρικο.»

…. Στην τσέπη του Γιαννάκη και αυτό το κατοστάρικο.

Τελικά, με τα πολλά, ο Γερμανός έχοντας χάσει τέσσερα κατοστάρικα κι έχοντας πιεί άλλο τόσο από το άπειρο ντίζελ που είχε πιεί πριν το παιχνίδι, σηκώνεται παραπατώντας, και λέει :
-«Γιάννη μου πάω για ύπνο γιατί έχω δαλιθτεί λιγάκι, ..χικ… αύριο να παίκθουμε το υπόλοιπο παιχνίβι, εντάκθει? Χικ…»

-«Εντάξει», λέει ο Έλληνας, «τα λέμε το βράδυ, τη γνωστή ώρα».

Παίρνει λοιπόν τα 400 "κερδισμένα" ευρώ ο Γιαννάκης ο καραμπουζουκλής, παίρνει και τα λεφτά από τις μπύρες που του πλήρωσε ο Γερμανός, τσεπώνει και επιπλέον τετρακόσια (δανεικά) από το ταμείο του μπαρ, διότι «αύριο θα μου σκάσει κι άλλα ο ηλίθιος ο Χανς και θα τα βάλω πίσω», βγάζει την X5 από το γκαράζ βάζει μέσα και το πρόσωπο, την «έτσι» για τσάρκα στην παραλία, στα μπουζούκια για γαρύφαλλα και δωδεκάδες πιάτα... «Καλά τη βόλεψα πάλι, ευτυχώς που μ έκανε η μάνα μου έξυπνο, α ρε ΈΛΛΗΝΑ ΜΑΓΚΑ ΑΘΑΝΑΤΕ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΣΑΙ!!!!», χασκογελάει σ όλο το δρόμο, το λέει και στην κοπελιά - «Αχ καλέ τι έξυπνος που είσαι μωράκι μου» του λέει αυτή, άλλος τόσος σαν το παγώνι ο Γιαννάκης…

Ωστόσο ο Γερμανός πάει στο ΚΤΕΛ, παίρνει το λεωφορείο καθότι ξημερώματα πια, γυρνάει μετά από καμιά ώρα στο ξενοδοχείο ζωγραφίζοντας, τρώει κάτι ανακυκλωμένα πλαστικά που σερβίρουν εκεί για πρωινό, αφού έχει έρθει διακοπές με γκρουπ - ο γύφτος, σαν δεν ντρέπεται- και όλα είναι στην τιμή. Βέβαια μόνο που δεν τα βγάζει επι τόπου από την αηδία - και το ποτό συν τοις άλλοις, αλλά τι να κάνουμε… «Άλλη φορά τέρμα οι τεκίλεθ, σκέφτεται, αυτό θα αλλάκθω αφού με πιάνει το θτομάχι μου. Μια μπυρίτθα θα πίνω και τέρμα»…

Κοιμάται μετά, ξυπνάει μεσημεράκι, πίνει το απαράδεκτο νεροζούμι του ξενοδοχείου αντί καφέ, πίνει και τρία depon, και ξαναξεκινά για το μπαρ του Γιάννη αργά το απόγευμα, για να συνεχίσουν το παιχνίδι. Στο δρόμο μέσα στο λεωφορείο, όμως, σκέφτεται ο τι έγινε την προηγουμένη, και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά… «Χμμμ… μάλιθτα, κατάλαβα», λέει στον εαυτό του, «χάνω εγώ του δίνω κατοθτάρικο, χάνει αυτόθ μου δίνει πεντακοθάρικο είπαμε ε??».

Φτάνει στο μαγαζί, κάθεται στο μπαρ:
-«Γεια θου φίλε μου Γιαννάκη» λέει γελαστά...

-«Γεια σου κολλητέ μου Χανς, ομορφόπαιδο», λέει ο άλλος, κι από μέσα του «κοροιδάκλαααααα στραβοχυμένεεεε, πέντε βούγια δυό μουσκάρια, πώς είσαι έτσι ρεεεεεε….».

-«Γιαννάκη, πιάθε μια μπύρα!!!! Α, και να τελειώθουμε το παιχνίβι, για να φύγω κι εγώ , με περιμένουν θτο κθενοδοχείο νωρίθ γιατι αύριο φεύγει το γκρουπ μου πίθω για τo Dingolfing , εντάκθει??» λέει σοβαρός ο Χανς…

-«Και βέβαια, Χανς μου, κρίμα που θα σε χάσουμε τέτοιο πελάτη… Άντε, ξεκίνα εσύ, σειρά σου», κάνει ο μπαρμαν.

- «Λοιπόν Γιάννη, θέλω να μου πειθ τι είναι αυτό που άμα το κρατάθ είναι μπλε, άμα το πετάκθειθ θτη θάλαθα γίνεται κόκκινο, κι άμα το πετάκθειθ θτον αέρα γίνεται πράθινο», του κάνει ο Χανς.

Σκέφτεται ο - ξενυχτισμένος και χθεσινοβραδυνός - Έλληνας, σκέφτεται, μπαίνει στο Ιντερνετ από το κινητό, κοιτάζει, ξανακοιτάζει… Περνάει μισή ώρα, δεν έχει βρει απάντηση.
Τελικά, κι ενώ έχει γίνει ρόμπα στην κοπελιά του που είναι μπροστά, αναγκάζεται να παραδεχτεί:
- «Δεν ξέρω ρε Χανς, δεν ξέρω ρε μεγάλε, μ έπιασες, ορίστε, πάρε το πεντακοθάρικο»...

Τα παίρνει τα λεφτά ο Γερμανός, χαμογελαστά, και σηκώνεται...
-"Ε, αθ μην θυνεχίθουμε γιατί βιάδομαι πολύ και εθύ καθυθτερείθ Γιαννάκη" λέει, αφήνει και εφτά ευρώ για την μπύρα του και πάει να φύγει...

Ο Γιαννάκης δεν μπορεί να χωνέψει ότι έχασε… Κάθεται και σκέφτεται ολοδιαόλιστος, και βρίζει τη δασκάλα του στο Δημοτικό που δεν του τα έμαθε καλά και τον κατέστρεψε. Τον τρώει και η περιέργεια όμως... Ενώ λοιπόν ο Γερμαναράς ο τραυλός αλλήθωρος και αγαθιάρης είναι στην πόρτα, τον ρωτάει ο δικός μας :
-«Εντάξει βρε Χανς, οκ, δεν το ήξερα αυτό με τα χρώματα, και πήρες το πεντακοσάρικο. Πες μου όμως, τι διάολο ήταν?»

Κι ο Χανς, βγάζοντας 100 ευρώ:
-«Δεν κθέρω Γιάννη μου, ορίθτε, πάρε το κατοθτάρικο».

_____________________________________
_____________________________________

.....Εδώ τελειώνει το ανέκδοτο κι αρχίζει ο διακαής πόθος....
Δηλαδή η φαντασίωση του Έλληνα να κάνει με τα κρεμμυδάκια το Χανς, επειδή τόλμησε να πάρει την κοροϊδία χαμπάρι αφ ενός και τα λεφτά του πίσω αφ ετέρου.

All-time classic

2010-02-20T09:26:00.002+02:00

Ελληνάρας με τζιπ, φανάρια Ζαχάρωφ και Βασ. Σοφίας, οχτώμισι το πρωί. Τον βλέπω από το λεωφορείο. Κατεβάζει το παράθυρο για λίγο, ίσα ίσα να κάνει νόημα προς το πεζοδρόμιο, στο παιδί που ψάχνει να καθαρίσει κανένα τζάμι. Ένα όμορφο μελαμψό σγουρομάλλικο παιδί, κάπου 20 χρονών.

Υπακούει πετώντας ο τσαχπίνης, με μια χαρά, ένα ζήλο, ένα χαμόγελο αυτοπεποίθησης. Αργεί αυτό το πρασινο φανάρι, τι ωραία... Χαμογελάει ενώ έχει ξαπλωθεί όλος πάνω στο παρμπρίζ. Απο την καλή, απο την ανάποδη, στέγνωμα. Κούκλα το κάνει.
Σκέφτομαι ότι ξυπνάει το πρωί -πού να μένει άραγε- βλέπει τον καιρό, παίρνει τη σκούπα και τον κουβά του, τα εργαλεία του, την επιχείρησή του όλη, και βγαίνει για δουλειά. Για δουλειά. Η δουλειά του. Οταν τον ρωτάνε "τι δουλειά κάνεις", απαντάει "καθαρίζω παρμπριζ στα φανάρια τέρμα Αλεξάνδρας. Όταν δεν βρεχει."

Ο άλλος, μέσα στο Τζίμνι, νωχελικός, κάτι ψάχνει. Νομίζω ότι κοιτάζει για κέρματα, αλλά ψάχνει τα τσιγάρα του. Τα βρίσκει. Ανάβει ένα. Ο μικρός τελειώνει και το σκούπισμα, πάει δίπλα του, πίσω από το τζάμι, περιμένοντας το ευρώ του, τα πενήντα λεπτά του, το κάτι του... Με το τσιγάρο στο χέρι, ο Ελληνάρας κάνει πως κοιτάζει για ψιλά στο λεβιέ. Τωρα το θυμήθηκε. Και οι λεβιέδες δεν βγάζουν ψιλά.
Ούτε καν κατεβάζει το τζάμι: "Τι να κάνω, δεν βρίσκω", κάνει στη νοηματική που μόνο τα γουρούνια μιλάνε, αλλά που όλοι καταλαβαίνουν. Το παιδί απλώς απομακρύνεται, πάει το χαμόγελο.
Γινεται γρήγορα κόκκινο αυτό το φανάρι, τι ωραία.

Ψάχνω να πετάξω λίγα κέρματα στο πεζοδρόμιο, δεν εχω. Την επομενη φορά όμως. Κρεμιέμαι από το παράθυρο και φωνάζω ο τι βρισιά μου 'ρχεται - μα, και το τζάμι του να ήταν ανοιχτό, τα παχύδερμα έχουν βαρηκοΐα, αυτό είναι γνωστό. Δεν θα άκουγε τίποτε... Άλλη φορά θα κυκλοφορώ με πέτρες κι εγώ μου φαίνεται, για πραγματικά γουρούνια, ανεξαρτήτως επαγγέλματος. Συνθήματα δεν θα φωνάξω. Eίπαμε, δεν ακούνε ούτως ή άλλως τέτοιου είδους θηλαστικά.

Φτάνουμε στο Παίδων, ακόμα δίπλα μας ο μις Πίγκυ. Έχει στη θέση του συνοδηγού το δικό του παιδί, ενα αδυνατούλικο κάπου 8 χρονών, το οποίο εξασκείται στις εισπνοές Μάρλμπορο σκληρού.
Χωρίς ζώνη ασφαλείας - εκτεθειμένο. Έκθετο.

Η μαγκιά του ξεχειλίζει από τα μπατζάκια του πολλά βαρύ πατέρα. Μαγκιά στο μελαχρινούλη των φαναριών - μαγκιά με τον ιδρώτα του μελαχρινούλη. Και μαγκιά στον ΚΟΚ, σε κώδικες και νόμους - μαγκιά με κίνδυνο τη ζωή του παιδιού του.

Οι Έλληνες όμως λατρεύουν τα παιδιά τους, με τη σκέψη τους αναπνέουν, θυσία γίνονται γι αυτά. Δεν υπάρχουν πιο καλοί γονείς, αυτό είναι γνωστό στα πέρατα του κόσμου.
Κι είναι και φιλόξενοι, φιλότιμοι, γενναιόδωροι, οι Έλληνες. Πονετικοί. Ξέρουν από ξενιτιά.
Αποκλείεται να έχουν συμβεί αυτά λοιπόν.
Μάλλον εγώ δεν είχα ξυπνήσει ακόμη, κι όλα τα είδα στον ύπνο μου. Οχι, αποκλείεται να συνέβησαν.
Αποκλείεται να συμβαίνουν κάθε μέρα, τόσες φορές, στο ίδιο φανάρι, σε κάθε φανάρι.

Κοντοί Ψαλμοί.

2009-09-30T08:32:00.027+03:00

Αναδημοσίευση από CafeBabel-Athens.

Μιλάμε αυτές τις μέρες για πολυπόθητους σταυρούς, μοιραία σταυροδρόμια, γονυπετή σταυροκοπήματα και επερχόμενες σταυρώσεις... "Κοσμικά". Μιλάμε για κυρίαρχο λαϊκισμό, πατριδοκάπηλους πατριώτες, ακροδεξιούς αριστερούς και άναρχους θρησκόληπτους, για τη λαϊκή ετυμηγορία, τη λαϊκή κουλτούρα, τη λαϊκή του Σαββάτου... "Πολιτικά". Μιλάμε όσο προλάβουμε, απ όπου προλάβουμε, γιατί, Κυρίες και Κύριοι, σ' αυτήν τη γωνιά του πλανήτη, σε τέσσερις μέρες έχουμε εκλογές.

Το κόμμα που όπως δείχνουν τα πράγματα -και πάνω απ όλα οι δημοσκοπήσεις- θα κληθεί να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας από Δευτέρας 5 Οκτωβρίου 2009, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, δηλώνει πως ξέρει πολύ καλά τι το περιμένει. Πως έχει επίγνωση του τί σκόνη και πόσα θρύψαλα αφήνουν εκεινοι που φεύγουν. Διαβεβαιώνει το λαό πως γνωρίζει ότι θα βρει μια χώρα χωρίς κύρος. Χωρίς μπούσουλα. Χωρίς όραμα. Χωρίς δομές.

Γνωρίζει ότι θα βρει μια οικονομία όπου οι πολίτες έχουν την αγοραστική δύναμη του 1982, αλλά τις καταναλωτικές συνήθειες πολιτών Ευρωπαϊκού ευνομούμενου και ανεπτυγμένου κράτους. Τα ελλείμματα που χαίνουν στα ταμεία, στους προϋπολογισμούς και τα ισοζύγια δεν έχουν να κάνουν τόσο με αποτυχημένες πολιτικές, αλλά πρωτίστως με χρεωκοπημένες νοοτροπίες. Η διεθνής συγκυρία , όμως, δεν συγχωρεί πλέον αυτοεξαιρέσεις, free riders και επιδείξεις "μαυροπροβατισμού" για εσωτερική κατανάλωση.
Ειδικά μετά από όσα πέτυχε η χώρα τη δεκαετία του '90, πλέον ούτε το "δεν μπορώ" αποτελεί επαρκή δικαιολογία. Θα πρέπει να πείσουμε τους εταίρους μας στην Ευρώπη να χωνέψουν το "δεν με συμφέρει ως Κυβέρνηση - ή δεν μ' αφήνει το κόμμα μου - να ορθοποδήσω". Και δεν πρόκειται να το δεχτούν, γιατί πολύ απλά δεν έχουν πια το περιθώριο να μας σιγοντάρουν στα τσαλίμια μας όπως στο παρελθόν.

Γνωρίζει πως αναλαμβάνει μια χώρα της οποίας η Εξωτερική Πολιτική χρησιμεύει εδώ και πεντέμισι χρόνια αποκλειστικά ως επικοινωνιακό τρικ, για να φεύγει το μάτι από τα σημαντικά και ενδεχομένως ψηφοφθόρα, τα εσωτερικής πολιτικής και διαχείρισης δράματα και τραύματα - των πλειοψηφιών, των μειοψηφιών, των μειονοτήτων, των μεμονωμένων ατόμων.

Γνωρίζει και ότι θα ανακαλύψει μια περιβαλλοντική πολιτική όνειδος. Η πολυετής διελκυστίνδα μεταξύ των "ρεαλιστών" που επιμένουν ότι η χώρα ανήκει στον Τρίτο κόσμο και δεν την παίρνει να ασχοληθεί με πράσινα άλογα, και των "οίκο-ιδεολόγων" με το μόττο "ο τι ρυπαίνει κλείνει" από την άλλη, την έχουν καθηλώσει στο ολοταχώς όπισθεν. Οι απαιτήσεις αυξάνονται ταχύτατα, οι κλιματικές εξελίξεις είναι καταιγιστικές, δριμύτατες, αναπόδραστες, σε διεθνή και εγχώρια κλίμακα, κι η χώρα παραμένει καρφωμένη στη θέση της - διαρκώς και πιο πίσω σε σχέση με το που όφειλε να είναι, παραπαίοντας μεταξύ Ανατολής και Δύσης, Δεξιάς και Αριστεράς, και μην αποφασίζοντας σε τίνος κανόνες πρέπει να υπακούσει.

Γνωρίζει πως θα κληθεί να συγχρωτιστεί (η να μην συγχρωτιστεί, όπως διατείνεται ότι έχει σκοπό) με ένα μιντιακό τοπίο που χωρίς κανόνες, ταμπού και στοιχειώδη αιδώ, πλέον θυμίζει ιδιοκτησιακό καθεστώς ποδοσφαιρικών ομάδων περασμένων δεκαετιών: έχουμε -οι παράγοντες- τις επιχειρήσεις μας για να βγάζουμε τα προς το ευ ζην, κι έχουμε και την "ομάδα" μας για να ανταγωνιζόμαστε με τους απέναντι ποιός θα καπαρώσει πρώτος το γήπεδο, το διαιτητή και τους επόπτες - και άρα το πρωτάθλημα - και δεν θα τον τσακώσουν. Όπου "πρωτάθλημα" τα ελληνικά πολιτικά πράγματα μέσω της σμίλευσης της κοινής γνώμης. Άπαντες οι παράγοντες το ίδιο θέλουν, το θέμα είναι ποιός θα το πετύχει πιο αποτελεσματικά. Ο πιο καπάτσος κι επιδέξιος ...γλύπτης, αναγνωρίζεται ως νικητής.

Το ΠΑΣΟΚ γνωρίζει, τέλος, ότι ως Κυβέρνηση θα πρέπει να κινηθεί ιλιγγιωδώς για να ανακτήσει το χαμένο δρόμο και χρόνο, με όχημα μια διοίκηση τάρταλο zastava. Μια διοίκηση που θαρρεί πως μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα (που την τρέφει) και του 19ου (που την βολεύει) ταυτοχρόνως. Να κρατήσει το τέμπο "στην μικράν αλλ' έντιμον Ελλάδα" και στην Ελλάδα της ΟΝΕ με την ίδια μπαγκέτα, την ίδια στιγμή.
Εχει υπόψιν της όμως, η διοίκηση, πως δεν μπορεί να ξεγελάει επ' άπειρον τη Eurostat και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ούτε μπορεί να τους στείλει τρεις ντενεκέδες λάδι για να κάνουν τα στραβά μάτια. Δεν μπορεί να δικαιολογήσει στο λαό τη χρεία αγροφυλάκων όταν δεν υπάρχουν άρτια εκπαιδευμένοι πυροσβέστες. Δεν μπορεί να βαφτίζει το άσυλο παντός εγκληματία κατάκτηση αιώνων, και τη χώρα πιονέρο της Δημοκρατίας χάρη σ’ αυτό. Δεν μπορεί να κρύψει ότι τα πηγάδια του 1830 όπου το δημόσιο καλείται να ρίχνει συνεχώς λεφτά είναι άπατα, κι ότι εκεί ακριβώς εντοπίζονται τα μισά προβλήματα του τόπου, στον ανύπαρκτο πάτο τους. Δεν μπορεί να διεκδικεί και να συσσωρεύει προνόμια και εξουσίες και να αποσείει μονίμως - και νομίμως - οτιδήποτε μοιάζει με ευθύνη και λογοδοσία.

Κι όλα αυτά είναι όσα το ΠΑΣΟΚ θα δει, ήδη από τη Δευτέρα, να υψώνονται αμείλικτα μπροστά του. Έχει την επιλογή να μην τα αντιμετωπίσει ως απροσπέλαστα οδοφράγματα . Ως συμπαγή, αδιαφανή παραπετάσματα, που δεν αφήνουν να δεις το χώρο και το χρόνο μπροστά σου πέρα από το αύριο κι ώς τις επόμενες εκλογές. Έχει την υποχρέωση, ακόμα περισσότερο, να τα δει ως "οίστρους", που διαρκώς θέτουν νέα ζητήματα και προβάλλουν νέες διεκδικήσεις. Που απαιτούν να διανοιγούν νέοι δρόμοι προσωπικής υπευθυνότητας και συλλογικής ευθύνης, όπου θα καθοδηγηθούν και τα όποια παραχαϊδεμένα άτομα, και η παραμελημένη κοινωνία.

Υπάρχει η διάθεση να το κάνει. Κι υπάρχουν και οι γνώσεις. Κι η ευαισθησία. Και το όραμα, τολμώ να πω.

Αλλά θα υπάρξει - υπάρχει - κι ένας παράγοντας εξαιρετικά δυσοίωνος.
Το ΠΑΣΟΚ καλείται να δει το δέντρο και το δάσος, όταν τα ίδια του τα στελέχη, εδώ και μια δεκαπενταετία περίπου, έχουν επιδοθεί με μεγάλη επιτυχία, σ ένα ιδιότυπο σπορ. Πριονίζουν με ζήλο τα κλαδιά όπου κάθονται μόλις κάτι δεν τους καλόρχεται. Πριονίζουν και των διπλανών τους. Όταν τελικά το δέντρο που τους φιλοξενούσε μείνει γυμνό, σπεύδουν να καταδείξουν ωρυόμενοι την ανάγκη να κοπεί - μια και ούτε καρπούς δίνει, ούτε σκιά προσφέρει. Ειναι πειστικότατοι και επιμελέστατοι. Κι έχουν καταφέρει μέχρι τώρα να πελεκήσουν ο τι δεν τους αρέσει, μέχρι όπου τους αρέσει, μια και κανείς δεν μπόρεσε, δεν θέλησε, ή δεν τόλμησε να τους σταματήσει εγκαίρως.

Το δεινό είναι πως μεταξύ αυτών των επικίνδυνων επιδέξιων υλοτόμων κάποιοι θα κληθούν να υλοποιήσουν τις γνώσεις και τις ευαισθησίες και τα οράματα της προσεχούς Κυβέρνησης. Και θα πρέπει να το φέρουν εις πέρας με σθένος και αυταπάρνηση και πολιτικό κόστος.

Θα το κάνουν; Θα ανταποκριθούν; Θα συστρατευτούν; Θα κλείσουν τ' αφτιά και τα μάτια τους στις σειρήνες και τις οφθαλμαπάτες του λαϊκισμού και του εύκολου, ανάλγητου πολιτικά, μικροκομματικού και μικροπροσωπικού οφέλους; Για μια φορά στη ζωή τους;

Κοντός ψαλμός…

Η ιστορία των ιδεών...

2009-09-20T18:13:00.013+03:00

Παρατηρώντας την πορεία του πολιτισμού –ιδιαίτερα εντός των γεωγραφικών συνόρων της Ευρώπης- διαπιστώνεται μια γενική τάση αποδέσμευσης των λαών από προλήψεις, προκαταλήψεις και εξαρτήσεις και πολιτικές αλλά κατά βάση θρησκευτικές. Θα παρομοιάζαμε τη διαδρομή με τον αγώνα για ανεξαρτητοποίηση κάθε οργανισμού από την προστατευτικότητα του περιβάλλοντός του προς την ανακάλυψη νέων προορισμών για το πνεύμα του. Από τη σχεδόν αποκλειστικά θρησκευτική θεώρηση του κόσμου που κυριαρχούσε στις αρχές της προηγουμενης χιλιετίας – «σχεδόν» γιατί σε κάθε εποχή υπάρχουν εξαιρέσεις των οποίων η σκέψη προπορεύεται και αποτελεί τον προάγγελο μελλοντικών αναζητήσεων- σταδιακά και με αβέβαια βήματα κάποιες φορές, αιφνίδια και ορμητικά κάποιες άλλες, ο δυτικός πολιτισμός κατέκτησε το δικαίωμα στην επιστημονική γνώση, τουλάχιστον. Δε θα ριψοκινδυνεύαμε μία αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας του, είναι ενδιαφέρον όμως να ακολουθήσουμε αυτό το ταξίδι με τα πισωγυρίσματά και τις δυσκολίες του, σε διάφορους τομείς του πολιτισμού.

Στις αρχές του 11ου αιώνα η πνευματική αλλα και η κοσμική εξουσία στη δυτική Ευρώπη βρισκόταν συγκεντρωμένη στο πρόσωπο του Πάπα. Η Εκκλησία εμπλεκόταν στις αποφάσεις που αφορούσαν τόσο την ευρύτερη περιοχή της δικαιοδοσίας τους όσο και σε προσωπικά ζητηματα των πιστών-υπηκόων της. Η κεντρικότητα του ρόλου της αποτυπώνεται και στην περίοπτη –κεντρική και υπερυψωμένη- θέση που είχαν οι ναοί σε όλες τις παλιές πόλεις της Ευρώπης. « Οι περισσότεροι ναοί της Ευρώπης είναι καταχωνιασμένοι στο κέντρο παλιών πόλεων και περιβάλλονται από οικοδομικούς δακτυλίους που εκτείνονται προς τα εξωτερικά άκρα της πόλης σε ομόκεντρους κύκλους… Είναι σκόπιμα τοποθετημένοι στο κέντρο των κοινοτήτων τους- μια έντονη υπενθύμιση ότι το (sic) πάλαι ποτέ η ζωή εκτυλισσόταν σ’ένα κουκούλι εδραιωμένων σχέσεων και η Εκκλησία ήταν η ψυχή της κοινότητας.»*

Με τη σταδιακή κατάρρευση της φεουδαρχίας και την ανάδυση των πόλεων-κρατών -αρχικά στην ευνοημένη γεωγραφικά Βόρεια Ιταλία- η Εκκλησία παύει να είναι το σημείο αναφοράς των ατόμων και αρχίζει να περιορίζεται στον πνευματικό της ρόλο- μια διαδικασία που μέλλει να αποδειχθεί χρονοβόρα και επίπονη. Έχοντας θέσει τον άνθρωπο σε προτεραιότητα, οι ουμανιστές του 14ου αιώνα προπορεύονται στην καλλιέργεια του πνεύματος εντρυφώντας στα κείμενα των αρχαίων κλασσικών, επιζητώντας να ανακαλύψουν περισσότερα για το ίδιο το παρελθόν τους μελετώντας την ιστορία και το περιβάλλον τους. Οι αναζητήσεις τους αυτές δεν αμφισβητούσαν τη θρησκεία αυτή καθεαυτήν αλλά τη θέση των επί γης «απεσταλμένων» της στην κοινωνία- τη χρειάζονταν ως πνευματικό στήριγμα περισσότερο, και όχι τόσο ως κοσμικό άρχοντα. Οι Ευρωπαίοι της Αναγέννησης αρχίζουν να βλέπουν τον κόσμο κριτικά, να εχουν επίγνωση της διαφορετικότητας τους. Το άτομο γίνεται τώρα το επίκεντρο και η προσωπική οπτική γωνία αποκτά νέο νόημα. Πέρα απο τη στροφή σε θέματα επηρεασμένα απο την κλασσική αρχαιότητα, τα νέα αυτά δεδομένα αποκρυσταλλώνονται και στην τεχνοτροπία με δύο τρόπους: τη ρεαλιστική απόδοση των χαρακτηριστικών και των αναλογιών του ανθρώπινου σώματος, και επίσης με την εισαγωγή της προοπτικής στις καλλιτεχνικές δημιουργίες˙ η εικόνα του περιβάλλοντος αλλάζει πλέον και χάνει την ομοιομορφία που τη διέκρινε στο παρελθόν. Αλλάζει ανάλογα με το θέμα , καθώς τα χαρακτηριστικά των απεικονιζομένων διαφοροποιούνται, και αλλάζει ανάλογα με την θέση του καλλιτέχνη, αφού η προοπτική καλεί το θεατή να αντιληφθεί το χώρο με τα μάτια του δημιουργού. Η τοιχογραφία της «Σχολής των Αθηνών», έργο του Ραφαήλ, στο Βατικανό, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών των νεωτερισμών της εποχής, αλλα ταυτόχρονα απηχεί και το ρόλο της Εκκλησίας την εποχή εκείνη ως πάτρωνα της αναγεννησιακής δημιουργίας.

Η καινούργια αυτη ιδιότητα της Εκκλησίας όσο κι αν έδωσε ώθηση στον πολιτισμό, σταδιακά οδήγησε σε ένα κλίμα αρνητικό για τους εκπροσώπους της. Η Ευρώπη ρημαγμένη απο τους θρησκευτικούς πολέμους μαστιζόταν από την πανώλη και το λιμό. Το ενδιαφέρον του παπισμού για πολυτέλεια στο διάκοσμο των ναών πρώτον φάνταζε τουλάχιστον ανάλγητο και, δεύτερον, δεν συνήδε με τα κείμενα της Βίβλου περί λιτότητας, εγκράτειας και απάρνησης των επίγειων απολαύσεων, που πλέον ήταν προσιτά λόγω του αισθητά βελτιωμένου μορφωτικού επεπέδου–μετά την ενθάρρυνση της ίδιας της Εκκλησίας- σε ολοένα και περισσότερους πιστούς. Αρκετοί από τους ιερείς επιδίδονταν σε ένα αγώνα συγκέντρωσης υλικών αγαθών, εκμεταλλευόμενοι την επιρροή τους στους πιστούς. Ανεξέλεγκτοι οι «πνευματικοι καθοδηγητές» πουλούσαν στην κυριολεξία συγχώρεση αμαρτιών –σε νεκρούς και ζώντες, ακόμα και πριν την τέλεση της αμαρτίας. «...Μόλις τα χρήματα κουδουνίσουν στο δίσκο, η ψυχή πετάει εξω από το καθαρτήριο...» Η απογοήτευση και η αγανάκτηση κάποιων εκπροσώπων της άρχισαν να παίρνουν σάρκα και οστά, και βρήκαν την εκφρασή τους το 1517 με την ανάρτηση των 95 θέσεων του Μαρτίνου Λούθηρου. Ιδιαίτερα στην κατακερματισμένη Γερμανία, όπου ο Πάπας είχε διατηρήσει σχεδόν αυτόνομη εξουσία, οι κατώτερες τάξεις είδαν τη Μεταρρύθμιση που προωθούσε ο Λούθηρος ως το νέο δόγμα-εχέγγυο της πολυπόθητης ελευθερίας. Οι Γερμανοί δουλοπάροικοι ξεσηκώθηκαν ενάντια στην Παπική υπερ-εξουσία απαιτώντας μεταξύ άλλων και ελαφρύτερη φορολόγηση(1524-1525). Η Επανάσταση των Χωρικών όπως έμεινε γνωστή, πνίγηκε στο αίμα, με τις ευλογίες και του «ποιμένα» Λούθηρου, του οποίου η μεταρρυθμιστική εγρήγορση δεν στόχευε στην ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων.

Γρήγορα έγινε αντιληπτό ότι η Προτεσταντική κίνηση δεν ήταν άλλο ένα παροδικό ξέσπασμα των απανταχού αντιρρησιών. Καθως η νέα πνοή εκανε το γύρο της ηπείρου έβρισκε οπαδούς σε κάθε σκαλοπάτι της πυραμίδας της εξουσίας. Για λόγους που δεν άπτονταν θρησκευτικών ζητημάτων, το 1534 ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας ιδρύει την Αγγλικανική Εκκλησία και ανακηρύσσει τον εαυτό του αρχηγό της, ενώ επί της βασιλείας του γιού του η Προτεσταντική Μεταρρύθμιση εφαρμόστηκε πλήρως στην Αγγλία. Η Ευρώπη πλέον ήταν χωρισμένη σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία κάνοντας μια απέλπιδα προσπάθεια να ανακτήσει το χαμένο έδαφος –και φυσικά τους οπαδούς της- προσαρμοζόμενη στα νέα δεδομένα, συγκάλεσε τη Σύνοδο του Τριδέντου το 1545 , κίνηση γνωστή ως Αντιμεταρρύθμιση, αλλά οι εξελίξεις είχαν ήδη δρομολογηθεί. (Θα έπρεπε να περάσουν εκατό σχεδον χρόνια για να αναγνωριστεί επίσημα -με τη λήξη του Τριακονταετούς Πολέμου και την υπογραφή της συνθήκης της Βεστφαλίας (1648)- απο Καθολικούς και Προτεστάντες το δικαίωμα ύπαρξης κάθε θρησκείας και κατ’ επέκταση καθε κράτους.) Ένα από τα κορυφαία γεγονότα της αντιμεταρρυθμιστικής προσπάθειας ήταν η Ειρήνη της Αυγούστας που υπογράφτηκε το 1555 -τριάντα χρόνια μετά το άδοξο τέλος της επανάστασης των δουλοπάροικων- μεταξύ του Αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄και των Γερμανών πριγκήπων και που παραχωρούσε στους τελευταίους το δικαίωμα να διαλέξουν ανάμεσα στον καθολικισμό και στον προτεσταντισμό.

Κατά τον 17ο αιώνα, το αναγεννησιακό ρεύμα κορυφώνεται και μια νέα πολιτιστική κίνηση εμφανίζεται. Ο αιώνας του ορθολογισμού θα δηλώσει απόλουτη πίστη στο ανθρώπινο πνεύμα και τις δυνατότητες του ατόμου. Η αμέριστη προσπάθεια για την κατάκτηση της γνώσης ξεκινάει στη Δυτική Ευρώπη όταν οι ανακαλύψεις νόμων που διέπουν τη φύση συνεπαίρνει τους διανοούμενους της εποχής. Η ιδέα ότι η ζωή κυβερνάται από Αρχές καθολικής και διαχρονικής ισχύος διαχέεται σε κάθε τομέα της πολιτιστικής παραγωγής. Η επιστήμη είναι η νέα εξουσία και η ρήση του Καντ «sapere aude» (τόλμησε να γνωρίζεις), θα ορθωθεί απέναντι στο «Πίστευε και μη ερεύνα» των κληρικών και θα συνοψίσει το νέο κώδικα που χαρακτηριζόταν αφενός από την πρωτοκαθεδρία της ανθρώπινης λογικής και της ύμνησης της ελευθερίας ως αναγκαιότητας, και αφετέρου από ένα πρωτοφανή αντικληρικαλισμό καθώς η μονοπώληση της γνώσης, οι δεισιδαιμονίες και ο μυστικισμός της εκκλησίας θεωρήθηκαν οι αιτίες της ανάσχεσης της προόδου ως τότε. Ο μεταρρυθμιστικός ρασιοναλισμός εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη και έφτασε στο Νέο Κόσμο. Ο αγώνας εναντίον πάσης φύσεως δογματισμού και αυθαιρεσίας της εξουσίας καθώς και η πίστη στις δυνατότητες του ανθρώπου με απαραίτητη προϋπόθεση να αφεθεί ελεύθερος να χρησιμοποιήσει τη λογική του αντανακλώνται στην Διακήρυξη της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας (1776), κείμενο που φέρει εμφανώς επιρροές από γνήσιους εκπροσώπους του ορθολογισμού, όπως ο Τζον Λοκ .
Τις δεκαετίες που ακολούθησαν την Αμερικανική και τη Γαλλική Επανάσταση οι αλλαγές σε καθε τομέα ήταν ραγδαίες. Η βιομηχανία αποτελούσε το νέο τρόπο παραγωγής και οι συνέπειες στον τρόπο ζωής αλλά και στο περιβάλλον γίνονταν ολοένα και περισσότερο αισθητές. Η αντίληψη του κόσμου μέσα από το πρίσμα της λογικής, η διείσδυση της επιστήμονικής ορολογίας σε κάθε τομέα της διανόησης και η εμμονή σε παγιωμένους κανόνες, που δεν επιδέχονταν εξαιρέσεις και είχαν οικουμενική ισχύ αποτελούσαν τα γνωρίσματα της εποχής. Σ’αυτήν την προσκόλληση σε καθολικές αρχές οι Ρομαντικοί αντέτειναν το δικαίωμα των ατόμων να ορίσουν μόνοι τις απαιτήσεις τους αψηφώντας τα κοινωνικώς αποδεκτά πρότυπα-νόμους που περιόριζαν τη δυνατότητα αυτοκαθορισμού τους. Προτίμησαν να στρέψουν το βλέμμα στην παράδοση, σε μυθικούς ήρωες και ξεχασμένους πολιτισμούς απορρίπτοντας την ψυχρή λογική του κλασσικισμού και το διαφωτισμό που τον υμνούσε. Η έμφαση δινόταν στο θυμικό και όχι το λογικό του ανθρώπου, και η προσπάθεια αφορούσε στην ικανοποίηση των συναισθηματικών αναγκών της ψυχής, ιδιαίτερα με την επιδίωξη μεγαλόπνοων στόχων. Ο λόρδος Βύρωνας (1788-1824) ενσάρκωσε με το έργο αλλά κυρίως με τη ζωή και τον τραγικό, πρόωρο θάνατό του τα πιστεύω των ρομαντικών: αφιερώθηκε ψυχή τε και σώματι σε μία μεγάλη ιδέα και ουσιαστικά θυσιάστηκε αγωνιζόμενος με τον δικό του τρόπο για την ελευθερία των Ελλήνων.

Παρά τη στροφή κάποιων διανοοούμενων προς το ρομαντικό παρελθόν, αλλά και με τη συμβολή της στην περαιτέρω αυτονόμηση του πνεύματος, η επίδραση του ορθολογισμού συνεχιζόταν με αυξανόμενη ένταση. Ο Ρεαλισμός του 18ου αιώνα όρισε την πραγματικότητα ως ό,τι μπορεί να γίνει αντιληπτό διαμέσου των αισθήσεων και μόνο. Η απόρριψη της παράδοσης πήρε τη μορφή επανάστασης ενώ η αμφισβήτηση των εξουσιαστικών δομών και της κοινωνικής οργάνωσης γενικότερα αποτέλεσε το αντικείμενο της διανόησης της εποχής. Έντονη δε την περίοδο αυτή ήταν η εφαρμογή των μεθόδων των θετικών επιστημών στη διερεύνηση κάθε πτυχής της γνώσης. Ο εμπειρισμός αυτός βρήκε εφαρμογή σε όλα τα πεδία: από τη φιλοσοφία ως την τέχνη και την καθημερινή ζωή- αγγίζοντας ορισμένες φορές την υπερβολή. Στην Ελλάδα ο ρεαλισμός αποτυπώθηκε και στο κίνημα των Μαλλιαριστών, οι οποίοι απέρριπταν την καθαρεύουσα ως αναχρονιστική και φτιαχτή και ζητούσαν την αντικατάσταση από μια άκρατη δημοτική στην οποία η αρχαία ελληνική γλώσσα έμοιαζε μακρινός πρόγονος. Το επιχείρημα των δημοτικιστών ήταν ότι η πραγματική γλώσσα ήταν μόνο η καθομιλούμενη που συνέδεε τις εμπειρίες της ζωής και της γλώσσας προσδίνοντας αμεσότητα στο λόγο -ως τέτοια όφειλε να αποτελεί τον αποκλειστικό τρόπο έκφρασης των Νεοελλήνων. «Το ταξίδι μου» του Γιαννη Ψυχάρη, που δημοσιεύτηκε το 1888, είναι ενδεικτικό αυτής της έκφανσης του κινήματος του ρεαλισμού.

Παρά την εντύπωση της ύπαρξης συμπαγών ορίων μεταξύ των σταδίων της εξέλιξης των ιδεών, η πραγματικότητα αποδεικνύει τη συν-ύπαρξη σε μια δεδομένη περίοδο πολλών ρευμάτων ταυτόχρονα. Καθε κίνημα γεννιέται για να δηλώσει κατι διαφορετικό, για να αντιτεθεί σε κάτι ήδη υπάρχον. Γεννιέται όμως όχι εκ του μηδενός αλλά αντλώντας συνήθως ιδέες από την Ιστορία και ανδρώνεται για να αποτελέσει κι αυτό με τη σειρά του στόχο αμφισβήτησης κάποια στιγμή. Οι ιδεολογίες αποκτούν υλική σχεδόν υπόσταση και παλεύουν να επικρατήσουν έναντι των αντιπάλων τους. Ακόμα όμως κι όταν σβήσουν, αναγεννώνται κάποτε από τις στάχτες τους και αναπροσαρμοσμένες στα νέα δεδομένα ξαναδιεκδικούν οπαδούς και ισχύ. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα αναβίωσαν ιδέες που οι ρίζες τους βρίσκονται σε χρονολογίες πολύ απομακρυσμένες από το σήμερα. Ίσως κι αυτό να είναι το σημαντικότερο επίτευγμα του πολιτισμού: η δυνατότητα να συνυπάρχουν τόσες ιδεολογίες όσα και άτομα, τόσες κοσμοθεωρίες όσες και προσωπικές ιστορίες.

*Τζέρεμι Ρίφκιν: Το Ευρωπαϊκό Όνειρο, Λιβάνης, σ161

(Η εργασία εχει γραφτεί πριν κάτι χρόνια, απλώς την αναρτησα τώρα λόγω ανωτέρας βιας.. )

Αφηρημένη σκέψη.

2009-09-20T10:30:00.013+03:00

Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον, αντί βιογραφικών φυλλαδών και φυλλαδίων, να δημοσιεύουν και να διανέμουν οι υποψήφιοι και ένα απαντημένο από τους ίδιους ερωτηματολόγιο τύπου "political compass" (εδώ).

Δεν θα χρειαζόταν καν να πουν τι πραγματικά πιστεύουν.
Το θέμα είναι τι θα επέλεγαν, για ευνόητους λόγους, να μαρκάρουν ως απάντηση...

...και κάθε προβαλλόμενο προφίλ θα έθετε, ενδεχομένως, τις κομματικές ηγεσίες, τους υποψηφίους για το κοινοβούλιο αλλά και τους περισσότερους ψηφοφόρους, προ των πραγματικών επιλογών τους - άρα και των απαράγραπτων ευθυνών τους ...

Το ψιλό γαζί.

2009-09-12T14:56:00.016+03:00

Πολλά λέγονται, και πολλά θα ειπωθούν, αλλά ας κοιτάξουμε και λίγο τι λεγόταν μέχρι χτές, συνοπτικά, έχουμε και δουλειές.

Ως απλός αναγνώστης του Ιντερνετ, εδώ και δέκα μέρες είχα την εντύπωση, μια και οι φήμες οργίαζαν, και το ΠΑΣΟΚ δεν τις διέψευδε(εδώ), πως αυτή η πρόταση περί Επικρατείας είχε ήδη γίνει στον Κώστα Σημίτη...

Ήταν τόσο ξεκάθαρο αυτό, όσο και το ότι το “ΠΑΣΟΚ” δεν τον ήθελε στην Α Πειραιά. Κανείς από την Ιπποκράτους δεν διέψευδε ούτε κι όσα διέρρεαν στον ηλεκτρονικό και μη Τύπο, από την πλευρά της Αριστερής Πρωτοβουλίας και των μπλογκ που έχουν συνδεθεί μ αυτήν (εδώ) αλλά και άλλων εντύπων (εδώ, σελίδα 11)… Κάθε άλλο.

Στο σποτ για τα 35 χρόνια ΠΑΣΟΚ, (εδώ) το πρόσωπο του κυρίου Σημίτη δεν είχε καν περιληφθεί, αφήνοντας τα 8 χρόνια έξω, και γιορτάζοντας τα υπόλοιπα 27. Έτσι λοιπόν είχαν ήδη καταστεί φανερές οι απόψεις και οι προθέσεις της ηγεσίας (?), σε όλο το ΠΑΣΟΚ - και στους πρώην και στους νυν, και στους επόμενους. Επομένως η όποια μεταγενέστερη φήμη περί ψηφοδελτίου Επικρατείας, στερείτο σοβαρότητας και στοιχειώδους εκτίμησης προς το πρόσωπο του κυρίου Σημίτη. Ποσω μάλλον εάν ήταν ΚΑΙ ψευδής.

Η πραγματική μομφή λοιπόν προς τον πρώην Πρόεδρο του Κινήματος, είναι ότι είναι περιορισμένης αντίληψης η τυφλός και κουφός, αφού όχι μόνο του το μετέφεραν και το έγραψαν αλλά και του το ζωγράφισαν - η μάλλον του το κινηματογράφησαν - και δεν το είδε. Ασχέτως του τι κυκλοφορούσε εντέχνως, υπονοώντας το αντίθετο, συμπεριλαμβάνοντας τον δηλαδή στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Νομίζω όμως πως μάλλον-ίσως-μπορεί δεν είναι τίποτε από αυτά ο πρώην Πρωθυπουργός, και απλώς δεν δέχτηκε αυτή τη φορά να εμπαίζεται το όνομά του για να έχουμε κάποιον να βαράμε και να διώχνουμε τελευταία στιγμή χειροκροτούμενοι, ως άλλοι Χότζες.

Κρίμα, στην εποχή των κινητών και των e-mails, πάντως, να προτιμάται από την ηγεσία ενός κόμματος το δι’ αντιπροσώπων και δι’ ανιχνευτών χαλασμένο τηλέφωνο. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει και καλά να μιμηθεί από τον πατέρα του, δεν χρειάζεται να επιλέξει το διασυρμό και τη σπίλωση του “απέναντι” και την σε όλα τα επίπεδα διγλωσσία.

Καλό το ψιλό γαζί, αλλά ξηλώνει εύκολα.

Κρίμα.

2009-09-05T02:58:00.009+03:00

...δεν μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε όμως αυτά. Όχι όλα, κι άλλα πολλά...

Τον μόχθο του Ελληνικού λαού, τις θυσίες του, τους αγώνες του.
Δεν μπορούμε να του δείξουμε πού πήγαν, τί του πρόσφεραν.
Δεν μπορούμε να του θυμίσουμε τις αλλαγές που είχε δεί να μεταμορφώνουν την καθημερινότητά του, τη ζωή του όλη...

Κι όχι επειδή η ΝΔ τα γκρέμισε και τα απαξίωσε,
αλλά επειδή το κάναμε ΕΜΕΙΣ. ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ.

Γιατί? Γιατί το παραμύθιασμα είναι πρόσκαιρο, είναι πρόστυχο, αλλά είναι εύκολο.
Και κάποιοι -λίγοι αλλά αρκετοί - επιδέξιοι επίδοξοι μόνο αυτό ξέρουν, και μόνο αυτό θα μπορούν.
Σέρνουν στην προκρούστεια κλίνη λοιπόν όσους ξεχώρισαν εχτές,
να μη φανεί το δικό τους χαμηλό ανάστημα αύριο, που θα τους αντικρίσει ο κόσμος.

Κρίμα.
Αναμενόμενο, αλλά κρίμα.

Ba(m)bies 2009...

2009-08-24T00:10:00.005+03:00

Με πιάνει το παράπονο και κλαίω
να βλέπω κήπους σφαλιστούς
στα κάγκελα παιδιά σκαρφαλωμένα
να λαχταρίζουν τους κισσούς

Με πιάνει το παράπονο και κλαίω
να βλέπω τοίχους με γυαλιά
να μη μ' αφήνουν να χοροπηδάω
καθώς στα δέντρα τα πουλιά

Με πιάνει το παράπονο και κλαίω
που έχουν άλλοι τα κλειδιά
κι αφήνουν έρημους, βουβούς τους κήπους
να ζουν σε τέτοια μοναξιά

Με πιάνει το παράπονο και λέω
δε θα 'ρθει κάποτε η στιγμή
να ρίξουν τα παιδιά τους φράχτες κάτω
να μπουν και να χαρούν τη Γη.

Το τραγούδι "Με πιάνει το παράπονο και κλαίω"
είναι από το παραμύθι "Μορμόλης"
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου
1974, Μίνως Μάτσας και Υιός Α.Ε

Πώς χάνεται το κύρος των μπλόγκερ.

2009-08-20T13:03:00.013+03:00

"Μπλογκερ είμαι, ο τι γουστάρω κάνω" ο υπότιτλος...

Το θέμα έχει ως εξής.

1. Ο Δήμος Ιεράπετρας αποφάσισε πως η κατάσταση με τις παντός είδους αφισοκολλήσεις, έχει παραγίνει. Πανώ απλώνονται από τον ένα στύλο της ΔΕΗ στον άλλο. Το αγγελτήριο για την σημερινή κηδεία καλύπτεται από "αντίπαλο" γραφείο κηδειών με αγγελτήριο για το αυριανό μνημόσυνο. Βλέπεις το μισό "κηδειόχαρτο" να καλύπτεται απο την αφίσα για τον Πλούταρχο στο Ηράκλειο. Και διάφορα άλλα ευτράπελα η τραγικά.

2. Ο νέος δημοτικός κανονισμός, λοιπόν, λέει πως τα αγγελτήρια θα αναρτώνται αποκλειστικά σε συγκεκριμένους κυλίνδρους, τοποθετημένους σε στρατηγικά σημεία διπλα στις εκκλησίες, με ξεχωριστές στήλες για κάθε ένα απο τα τρια γραφεία της πόλης. Όποιος απο τους τρείς παραβεί τον κανονισμό εχει πρόστιμο, το πρώτο θα είναι μικρό, ενώ μεγαλύτερο για τη δεύτερη παράβαση.

3. Ένας από τους τρείς ιδιοκτήτες γραφείου τελετών, λοιπόν, κι ενώ έχουν τοποθετηθεί οι κύλινδροι, κι έχουν ενημερωθεί και οι τρεις, παραβαίνει τον κανονισμό. Και κολλάει το αγγελτήριο όπου του ήρθε. Και του επιδίδεται πρόστιμο. Το πληρώνει, και μετα λίγες μέρες ΞΑΝΑπαραβαίνει τον κανονισμό. Και του ΞΑΝΑεπιδιδεται πρόστιμο, αυτη τη φορά τσουχτερό. 300 ευρώ. Ο εν λόγω κύριος, εν πνεύματι εξυπνακισμού, επιδίδει με τη σειρά του το πρόστιμο στους συγγενείς του νεκρού για να το τακτοποιήσουν, που ουδεμία ευθύνη φέρουν, βέβαια.

4. Μια εξυπνούλα "δημοσιογράφος", που έχει δηλωθεί δια των πράξεών της "με την αντίπαλη δημοτική παράταξη" η κοπέλα και γράφει, ηχογραφεί και κινηματογραφεί οπουδήποτε και για οποιονδήποτε κρίνει σκόπιμο και συμφέρον - και μπράβο της, με γεια της με χαρά της - παίρνει λοιπόν η κοπέλα αυτή όλα τα παραπάνω, κόβει και συγκολλά κατά το δοκούν και (πολιτικά, φαντάζομαι) "επικερδές", και παρουσιάζει ενα ρεπορτάζ που, ούτε λίγο ούτε πολύ, κατηγορεί το Δήμο οτι επέβαλε πρόστιμο στους ...συγγενείς του νεκρού!!!!!!

5. Κι εκεί μπαίνει και το ...ειδησεογραφικό "τρωκτικό", με τη γνωστή του τολμηρή, έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση, ολίγον ανώνυμη αλλά τα έχει αυτά το θαρραλέο ρεπορτάζ, αφιερώνει ενα εξαιρετικό ποστάκι (εδώ) καθυβρίζοντας το Δήμαρχο Ιεράπετρας, κι ο λόγος, δε, είναι ότι έτσι το είπε η έτερη έγκριτη και αμερόληπτη προαναφερθείσα"δημοσιογράφος" εξ Ιεραπέτρας. Σοβαρός λόγος.
Ο Αντ1 μπαίνει στο χορό πασίχαρος αλλά τουλάχιστον δίνει και στο Δήμαρχο το μικρόφωνο, να "απολογηθεί"...
Οταν έρχεται εντός της ημέρας η γραπτή απάντηση του Δημάρχου, το τρωκτικό τη δημοσιεύει τσεκουρεμένη (εδώ), μια και η ολόκληρη (εδώ) ΔΕΝ τον συμφέρει, αφού επαναλαμβάνει τις ύβρεις. Προφανώς αντιλαμβάνεται ότι έτσι το εκθέτει - άσε που ίσως χρειαστεί να κατεβάσει και το αρχικό κείμενο - ζόρικος αποδείχθηκε ο συγκεκριμένος Δήμαρχος και με το λαϊκισμό δεν έχει παρτίδες, δεν πολυμασάει...

edit: Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου, 2009.

Μετά την απάντηση του Δημάρχου, το τρωκτικό ξαναχτυπά, λέγοντας ΑΚΡΙΒΩΣ τα ίδια, αυτή τη φορά με αναδημοσίευση άρθρου της εφημερίδας (εδώ) που εκδίδει η παράταξη της μειοψηφίας, και που εξέδιδε και ως Δημοτικη Αρχή.
Να ληφθει δε υπόψιν, ότι με την αλλαγή της Δημοτικής Αρχής, το Γενάρη του 2007, οι διαφημίσεις και τα άρθρα προς δημοσίευση στην "Διέξοδο", εξακολουθούσαν να αποστέλλονται στο φαξ του ....Δημαρχείου, με την ένδειξη "προς εφημερίδα ΔΙΕΞΟΔΟ"!!!
Να υποθέσω δε πως το ότι η νυν Δημοτική Αρχή πρόσκειται στο ΠΑΣΟΚ, η απελθούσα είναι της ΝΔ, και έχουμε βουλευτικές εκλογές, είναι εντελως συμπτωματικό και ουδεμια σχέση έχει τόσο με σκοπιμότητα, όσο και με το διακρινόμενο "στίγμα" του δημοφιλούς μπλόγκ.

Μάλιστα. Ωραία σκηνικά.

Και αυτό ΟΛΟ, δηλαδή το νούμερο 5, είναι εκείνο για το οποίο θα πρέπει εγώ να παλέψω, ως μπλόγκερ, για να μη μου θίξουν την ελευθερία του .....λόγου?

Η ξετσιπωσιά, η επηρμένη ανευθυνότητα και η ανερυθρίαστα κακή προαίρεση??

Καλέ τι μας λες...

Ειδικά από τη στιγμή που το συγκεκριμένο ανώνυμο "μπλογκ" μου ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ τη διάδραση, δηλαδή ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ, διαμαρτυρόμενη/απολογούμενη/αμυνόμενη, εγώ ως μπλόγκερ ίσα ίσα που ΑΠΑΙΤΩ να βρουν έναν τρόπο να το ελέγξουν και το τρωκτικό και τα πάσης φύσεως άπληστα θηλαστικά τελοσπάντων.

Ουδόλως, εξάλλου, διαφέρει αυτού του τύπου το μπλογκ από οποιοδήποτε έντυπο μέσο, που ΔΕΝ λειτουργεί ανεξέλεγκτα, βέβαια. Και κυρίως, το έντυπο ειναι μεν μονόδρομης πληροφόρησης, αλλά ΔΕΝ είναι ανώνυμο...

Να υπάρξει λοιπόν ρύθμιση, όπως υπάρχει στην υπόλοιπη Ευρώπη για το καλό των υπολοίπων μπλόγκερς, που διαθέτουν αν όχι επίπεδο, τουλάχιστον τσίπα.

Εξάλλου, εκτός του ότι δεν είναι γνωστό εάν κι από ποιούς χρηματοδοτείται ο ανώνυμος γράφων -κάτι που σαφώς και έχει σχέση-, εκτός του ότι αμαυρώνει ονόματα και θίγει προσωπικότητες ψευδόμενο ασύστολα ή, στην καλύτερη, (ανα)μεταδίδοντας απλώς ενα κάρο ανεξακρίβωτες πληροφορίες, δυσφημεί όλους τους μπλόγκερς στις συνειδήσεις των σοβαρών ανθρώπων που σερφάρουν στο διαδίκτυο.

ΑΠΑΙΤΩ λοιπόν να γίνει κάτι, έστω με τα μπλογκς υψηλής επισκεψιμότητας. Κάτι στο οποίο θα συμμετάσχουν και οι ίδιοι οι μπλόγκερς, έστω γνωμοδοτικά, με όσο κύρος τους έχει απομείνει. Δημοσίως και διαφανώς.

Αν δεν γίνει τώρα, θα έλθει αργότερα η ρύθμιση, ερήμην μας, κάποια στιγμή.

Μπροστά σε νέες δυνατότητες που μας δίνει η όποια πρόοδος της τεχνολογίας, τα δικαιώματα ανέκαθεν προηγούνταν, και η θέσπιση αντιστοίχων υποχρεώσεων βάσει νομικού πλαισίου πάντα έπεται..
Έπεται - ποτέ δεν έχει παραλειφθεί.
Θα γίνει, και να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας. Εμείς οι ίδιοι ως θιγόμενοι πλέον, θα το απαιτήσουμε κάποια στιγμή.
Δεν θα είμαστε πάντα 30ρηδες μπλογκεράδες, όλο φρου φρου κι αρώματα. Αύριο θα θίξουν την εταιρεία μας, εμάς, τα παιδιά μας. Τότε θα έχουμε πολλά να ρισκάρουμε.

Εάν κάνουμε πως δεν το βλέπουμε, νομίζοντας ότι θα εξαφανιστεί ως δια μαγείας η ανάγκη αυτή για ύπαρξη νομικού πλαισίου, και εξομοιώνοντας πρώτοι εμείς την καλοπροαίρετη ερασιτεχνική δημοσιογραφία, τον άκακο σχολιασμό και τα αγαθά ψηφιακά προσωπικά ημερολόγια με τη δυσφήμηση και την σκόπιμη παραπληροφόρηση, τα χλωρά θα έχουν ηδη καεί μαζί με τα ξερά, και η αξιοπιστία των μπλογκς ήδη θα έχει κηλιδωθεί ανεξίτηλα.
Δεν θα συμμετάσχουμε σε ότι αποφασιστεί.
Θα είμαστε το πρόβλημα, κι όχι μέρος της λύσης του.

Δικό μας -προς το παρόν- το πεπόνι, δικό μας και το μαχαίρι.
Σε λίγο, όπως πάμε, το μαχαίρι θα μας το πάρουν. Μην πω ότι θα το παραχωρήσουμε, ιδία βουλήσει...

Ένδεείς Μαγισσών.

2009-07-17T23:36:00.025+03:00

«Σ΄ αυτήν την κοιλάδα των δακρύων, όπως ονόμασαν οι θεολόγοι τον κόσμο, ούτε ένα βήμα δεν μπορεί να κάνει προς τα εμπρός η ανθρωπότητα, χωρίς να σκίσει τις σάρκες της επάνω στα αγκάθια του απάτητου ακόμα δρόμου. Ο Μεσαίωνας υπήρξε η εποχή της στασιμότητας και της ανανδρίας, που ο άνθρωπος την πέρασε ξεχνώντας το παρελθόν, υπομένοντας το παρόν και χωρίς να τολμά ούτε βήμα να προχωρήσει για να προϋπαντήσει ένα καλύτερο μέλλον. Μόνη της η Μάγισσα ούτε τη δόξα του παρελθόντος μπορούσε να ξεχάσει, ούτε να περιμένει ακίνητη, αλλά προχωρούσε πάντοτε, στρέφοντας κατά διαλείμματα πίσω το βλέμμα της, ώστε από τις αναμνήσεις της να αντλήσει θάρρος για τη συνέχιση της γλιστερής πορείας. Η Εκκλησία είχε γράψει επάνω στη σημαία της τη λέξη ”Ακινησία”, ενώ η Μάγισσα σήκωσε αντάρτικη σημαία, όπου διαβαζόταν η λέξη “Εμπρός”.»

«(…) Μια ημέρα, μια φτωχή χήρα είδε τα τρία της παιδιά να υποφέρουν από βήχα με σπασμούς. Τα δύο πρώτα οδηγήθηκαν στον ιερέα, ραντίστηκαν με αγιασμό … και πέθαναν στην αγκαλιά της. Απόμεινε το τρίτο, το μόνο πλάσμα πάνω στη γη που είχε πια για να αγαπά. Η δύστυχη γυναίκα, γονατισμένη εμπρός στο κρεβατάκι του αγαπημένου της, επικαλέστηκε για χάρη του όλους τους αγίους του χριστιανικού παραδείσου. Αλλά ο καταραμένος βήχας συνέχισε να αντηχεί απαίσια στα αφτιά της μητέρας. Μέσα στην απελπισία της (…) βγήκε ξυπόλητη από την καλύβα κατά τα μεσάνυχτα, και στρέφοντας ολόγυρα ανήσυχο το βλέμμα της, μάζεψε (…) άνθη και φύλλα από κάποιο κακόφημο φυτό, με άσχημη μυρωδιά, από το οποίο απομάκρυναν με φόβο οι βοσκοί τις κατσίκες τους. Επιστρέφοντας στο σπίτι, βούτηξε το ύποπτο βοτάνι σε ζεστό νερό, και ανακατεύοντάς το με μέλι, πρόσφερε το φάρμακο στο παιδάκι της που ανάσαινε με δυσκολία. Ο βήχας τότε σταμάτησε και ύπνος βαθύς έκλεισε τα βλέφαρα του αρρώστου κάτω από την επίδραση του σωτήριου φίλτρου, ενώ λίγες ημέρες αργότερα το παιδάκι έπαιζε εύθυμα κοντά στο κατώφλι της καλύβας – αλλά η δύστυχη μητέρα σάπιζε στα υπόγεια μοναστηριού. Γιατί κάποιος διάκος ή κωδωνοκρούστης, βγαίνοντας τα μεσάνυχτα από το καπηλειό ή το κρεβάτι πόρνης, είχε κατασκοπεύσει και καταγγείλει την δύστυχη ως φαρμακεύτρια μάγισσα. Μάταια ανέφερε η ταλαίπωρη, για να δικαιολογηθεί, τον θάνατο των δύο άλλων της παιδιών και τον κίνδυνο να πεθάνει εκείνο που επέζησε, τους φόβους και τη μητρική της απελπισία. Τα ρασοφόρα θηρία παρέμειναν ασυγκίνητα- αφού έκοψαν το ιερόσυλο χέρι και έσπασαν ένα προς ένα τα κόκκαλά της, έριξαν έπειτα τον άμορφο αυτό αιματοβαμμένο ανθρώπινο όγκο που βογκούσε στην πυρά. Τα πρακτικά των ιεροδικείων αποτελούν μια μεγάλη σειρά τόμων από φύλλα και κάθε φύλλο περιέχει μια τέτοια ιστορία.»

Η Εκκλησία τις αποκάλεσε «Μάγισσες», τις αφόρισε, τις βασάνισε, τις έκαιγε, επειδή παρέβαιναν το γράμμα του φωτός του αληθινού που μόνο από Αυτήν εκπορευόταν.. Αλλά περισσότερο επειδή επέλεγαν να αγνοήσουν ως αναποτελεσματικό -και άρα αγνοήσιμο- το πνεύμα των κελευσμάτων της.
Εκείνες όμως ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν. Και προχωρούσαν σ αυτό, παρά τους κινδύνους που επισείονταν. Έτσι, με πυξίδα το ανθρωποκεντρικό προοδευτικό παρελθόν του Ιπποκράτη, διέσωσαν τις επιστημονικές γνώσεις, κι ας ονομάζονταν φίλτρα και μαγικά βότανα του Σατανά επί μια χιλιετία. Κι έτσι εξετράπη σταδιακά η μοίρα της ανθρωπότητας από το σκοτάδι του Μεσαίωνα.

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι θεμιτός ο παραλληλισμός που αυθόρμητα κάνω, βέβαια, αλλά το μικρό αυτό δοκίμιο του Εμμανουήλ Ροΐδη* μου έρχεται στο νου πολύ συχνά. Για την ακρίβεια πάει εκεί η σκέψη μου κάθε φορά που παρίσταμαι σε μια ημερίδα που διοργανώνεται από τον πολύπαθο κεντρώο ελληνικό πολιτικό χώρο. Γιατί είναι εμφανής εκεί η εμμονή στας Γραφάς αλλά και η προσπάθεια κάποιων να αποχαρακτηριστούν τα απονενοημένα. Βλέπεις ξεκάθαρα τις διαφορετικές παντιέρες των συμμετεχόντων στις εκφράσεις, στα μειδιάματα, στις ερωτήσεις, τις απαντήσεις, τις διαμαρτυρίες…

Από τη μια είναι οι άνευ κολλημάτων και κωλυμάτων. Εκείνοι που δεν νοιάζονται για το χρώμα της γάτας, για το ποιος είπε τι και πότε, για το αν οι ιδέες κι οι προτάσεις τους είναι συμβατές ή όχι με το Κομμουνιστικό Μανιφέστο, την Επί του Όρους Ομιλία ή το Δίσκο της Φαιστού. Θέλουν να βρουν ένα τρόπο να βγούμε από τα αδιέξοδα, και η μίνιμαξ στρατηγική δεν έχει ιδεολογικές, παρά μόνο ηθικές απαράβατες αρχές. Όλα τα άλλα τίθενται επί τάπητος. Κι ακούς διάφορα. «Άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων» «πλήρης διοικητική αποκέντρωση» «αυτοδιοίκηση των Πανεπιστημίων» «Κατάργηση του ασύλου» «πρόστιμα αναλόγως της δήλωσης εισοδήματος», «ευελιξία στον δημόσιο τομέα παράλληλα με την ασφάλεια στον ιδιωτικό»…

Μόλις αρθρωθούν από κάποιον βλάσφημο αυτά τα ιερόσυλα, πριν καν τελειώσει το λόγο του, έχει ήδη πάρει το μάτι σου τους άλλους. Στα πρόθυρα ανευρύσματος ψάχνουν τις τσέπες τους να βρουν τη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη, για να σου αποδείξουν πόσο ανίερα είναι αυτά που τόλμησες να εκστομίσεις. Και, πιστέψτε με, σε ένα ευφυές κείμενο όπου χωρούσε εξίσου το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», η παραμονή των Αμερικανικών βάσεων, η υπογραφή της ΕΕΠ αλλά και το «η Μακεδονία είναι Ελληνική», μπορείς να στηρίξεις οτιδήποτε και το αντίθετό του. Αρκεί να καταδέχεσαι να το πράξεις, δηλαδή να μην αντιλαμβάνεσαι την έννοια και τη χρήση των συμβόλων, να μην έχεις αίσθηση του χώρου και του χρόνου, να μην βλέπεις την ανάγκη πρόταξης διακριτών συνθημάτων και στόχων σε κάθε περίοδο.

Σαν άλλοι ρασοφόροι, λοιπόν, αφορίζουν οι αυτόκλητοι υπερασπιστές της «αριστεράς», ως μη αρκούντως ορθόδοξα «αριστερό», οτιδήποτε γιατρικό προτείνουν οι πράκτορες του «νεοφιλελευθερισμού», οι οποίοι είναι σεσημασμένοι, και ο τι πουν καταδικασμένο, εννοείται, εκ των προτέρων.. Όλα τους είναι δεξιά, προδοτικά, αδιανόητα «για ένα αριστερό κόμμα». Οι σταυροφόροι αυτοί δεν καίνε, δεν παλουκώνουν, δεν βασανίζουν. Πάλι καλά. Φτιάχνουν όμως -ή φαντασιώνονται κομματοκάπηλες- σεκτες, διώκουν, αποπέμπουν, καταγγέλλουν. Απορρίπτουν συλλήβδην και απνευστί ο τι δεν έχουν ξανακούσει, ο τι κατά τη γνώμη και την ερμηνεία τους δεν ταιριάζει με τα εκ του Πατρός εκπορευόμενα, συμπροσκυνούμενα και συνδοξαζόμενα. Επιμένουν να φτιάξουν το αύριο με τα υλικά του χτες, του προχτές και του αντίπροχτες, βάσει του πριν από τριανταπέντε χρόνια "φρέσκου" πρωτότυπου σχεδίου. Καμία δημιουργικότητα, καμία πρωτοτυπία. Δεν την προβλέπει, βλέπετε, ο μπούσουλας, το καταστατικό, η Αγία Γραφή.

Και τι γίνεται μετά τους αλαλαγμούς τους? Ευνόητο. Πριν αλέκτορα φωνήσαι, οι παρά τρίχα ιερόσυλοι προβαίνουν σε ερμηνευτικές καθησυχαστικές δηλώσεις, και τούμπα η καρδάρα. Παραμένουν μεν κυματίζουσες οι πράσινες παντιέρες με τους ακανθωτούς ήλιους , αλλά ο "μεσαίωνας" συνεχίζει ακάθεκτος.

Τα θλιβερό δηλαδή είναι πως μάγισσες ΔΕΝ βλέπω. Όχι πια. Δεν βλέπω εκείνους που είναι πρόθυμοι να βάλουν το κεφάλι τους στον τορβά, προκειμένου να σώσουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Δεν βλέπω εκείνους που θα προβούν στην απαραίτητη θυσία του «αυτοαφορισμού» για να δείξουν, να αποδείξουν, στα όποια ευήκοα ώτα της κοινωνίας πως δεν υπάρχουν ιδεολογικά προαπαιτούμενα όταν έχεις μπροστά γκρεμό και πίσω ρέμα. Πως υπάρχουν τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα, δηλαδή οι απαράβατες ηθικές αρχές, και οι εκ των ων ουκ άνευ πλέον πολιτικές πρακτικές. Πως υπάρχει το παράδειγμα των άλλων χωρών που, ΝΑΙ, μπορεί να εφαρμοστεί κι εδώ, αρκεί να το εφαρμόσουμε -αφήνοντας τις φολκλορικές ιδεοληψίες κατά μέρος. Πως δεν υπάρχει αριστερό και δεξιό φάρμακο, όπως δεν υπάρχει μαύρη και άσπρη γάτα όταν σ’ έχουν ρημάξει τα ποντίκια.

Κάθε φορά λοιπόν που είμαι μάρτυρας ενός παρόμοιου σκηνικού, κι οι φορές είναι πολλές, κάθε φορά που ακούω και τους τελευταίους των ορθολογιστών να κάνουν δηλώσεις μετανοίας, ειδικά πριν από κάθε στήσιμο κάλπης, εφησυχάζοντας , κακομαθαίνοντας και τελικά παραπλανώντας τους ψηφοφόρους, αναρωτιέμαι τι θα έλεγε ο προοδευτικός Ροϊδης, αν ζούσε και παρατηρούσε κ αυτός την ένδεια «μαγισσών»… Αλλά ο τι και νά γραφε, σε σκοτεινό μέρος θα πήγαινε...

Αφού η απαστράπτουσα αλήθεια είναι μία σ αυτό το χωροχρόνο, και είναι αυταπόδεικτη, όπως όλα τα δόγματα: «Είμαστε ΠΑΣΟΚ, είμαστε ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ, και είμαστε ΠΟΛΛΟΙ. Ανδρέα, ζεις, εσύ μας οδηγείς. ΠΑΣΟΚ και νεολαία, μαζί με τον Ανδρέα.»

Χωρίς αυτοσχεδιασμούς προσαρμογής στην απόδοση και ευρείες ερμηνείες. Αλήθεια Ευαγγελίου. Κι όποιος επιμένει να μην τη βλέπει και να φαντασιώνεται λύσεις κακόηχες και κακόπιστες, κακό του κεφαλιού του - δεν καίμε κανέναν, αλλά το ανήλιαγο ξεχασμένο μπουντρούμι της Ακαδημίας τον περιμένει, όπως όλους τους απίστους δήθεν ΠΑΣΟΚους ευρωπαϊστές "νεοφιλελεύθερους". Χωρίς παραληρήματα ενθουσιασμού κάτωθεν, και χωρίς σταυρούς άνωθεν.

*Εμμανουήλ Ροΐδη "Οι Μάγισσες του Μεσαίωνα"
Εκδόσεις Μάριος Βερέττας, Αθήνα, 2006.

Συμμετοχική Δημοκρατία: 35 χρόνια σπαζοκεφαλιές...

2009-07-11T11:52:00.006+03:00

"Βασικός στόχος ...είναι η θεμελίωση μιας γνήσιας και ουσιαστικής δημοκρατικής κοινωνίας στην Ελλάδα. Γνήσια δημοκρατία σημαίνει κατανομή της εξουσίας σε φορείς άμεσα ελεγχόμενους από το λαό. Σημαίνει διάσπαση των κέντρων εξουσίας και τοποθέτηση της αρμοδιότητας για αποφάσεις σε εκείνους που άμεσα επηρεάζονται από αυτές." (Το Βήμα, 3 Σεπτεμβρίου 1974)

"ΟΛΑ τα μέλη μιας οργανωμένης ομάδας συσκέπτονται, συναποφασίζουν και συμπράττουν για ΟΛΑ τα θέματα που αφορούν τον κοινό σκοπό. Καμία πρακτική σκοπιμότητα δεν μπορεί να νοθεύσει τη δημοκρατική μέθοδο ληψης των αποφάσεων και κανένα "ειδικό μέγεθος" να ανατρέψει την ισοτιμία των μελών της ομάδας. Γιατί τότε οδηγούμαστε σε "αντιπροσωπευτικά" σχήματα και "ειδικευμένους" ηγέτες." (Αγωνιστής, 6-6-1975)

Αχ τί ωραίες εποχές...
Αυτό είναι δημοκρατία, οχι τα νεοφιλελεύθερα του Σημίτη...

Ποιοί προβαίνουν σ' αυτές τις δηλώσεις, όμως, τόσα χρόνια πριν, και γιατί?
Ας προχωρήσουμε στις απαραίτητες διευκρινίσεις/διαλευκάνσεις...

Το δεύτερο απόσπασμα είναι από κείμενο της συντακτικής επιτροπής του "Αγωνιστή", μετά την κατάργηση της ΠΚΕ του κόμματος από τον Ανδρέα, το 1975, αφού την έκρινε ως "ασθενή". Το συγκεκριμένο τεύχος του περιοδικού κατασχέθηκε, και επιχειρήθηκε η αναστολή της έκδοσής του..

Όσο για το πρώτο απόσπασμα, η ημερομηνία είναι παραπλανητική: η ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ, αφού έλαβε χώρα την 3η Σεπτεμβρίου εκείνου του έτους, δημοσιεύτηκε στον Τύπο το νωρίτερο την επόμενη μέρα, 4η Σεπτεμβρίου, βέβαια...
Το κείμενο λοιπόν από το "Βήμα" της 3ης Σεπτεμβρίου 1974, είναι από το μανιφέστο της (νεοφιλελεύθερης) Δημοκρατικής Αμυνας - που λίγες βδομάδες μετά ενώθηκε με το νεοϊδρυθέν ΠΑΣΟΚ.
Τα στελέχη της, όμως, στην πλειοψηφία τους, αδυνατούσαν να δουν την (εκλογική) χρησιμότητα και σκοπιμότητα της ΠΛΗΡΟΥΣ καταστρατήγησης της εσωκομματικής δημοκρατίας από την ηγεσία της - ήθελαν εκλογές κι όχι αυθαίρετους διορισμούς στα όργανα, δηλαδή, οπότε και είδαν την πόρτα της εξόδου από το Κίνημα, κάποια στιγμή το 1975...

Πηγή:
Τάκη Παππά "Το Χαρισματικό Κόμμα:
ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου, Εξουσία",
ΠΑΤΑΚΗΣ, 2009.

Recruiting...

2009-06-03T15:44:00.006+03:00

Επι προεδρίας του Ζακ Ντελόρ (1985-1994), η ΕΟΚ έγινε ΕΕ και η ενιαία αγορά πραγματικότητα, τέθηκαν οι βάσεις για την ΟΝΕ, ξεκίνησαν τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης (τώρα ΕΣΠΑ). Η ΕΕ ήρθε πιο κοντά στον Ευρωπαίο πολίτη και τις ανάγκες του.

Ο σημερινός πρόεδρος της Επιτροπής, Ζοζέ Μπαρόζο, υπό το νεοσυντηρητικό σύνθημα “όχι άλλες παρεμβάσεις” οδήγησε την ΕΕ στην απραξία και την Επιτροπή στην απομάκρυνση από το ολοένα διευρυνόμενο ευρωπαϊκό κοινό...

Η πολιτική φυσιογνωμία του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παίζει καθοριστικό ρόλο στα πράγματα της Ευρωπαϊκής Ιστορίας που κάθε μέρα γράφεται.

Γι αυτό θέλω να μην επιλέγεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, δηλαδή τους 27 αρχηγούς κρατών, όπου το Κοινοβούλιο μόνο επικυρώνει με πλειοψηφία.
Θέλω, μέσω των εκπροσώπων που στέλνω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να έχω λόγο στην εκλογή του.
Θέλω Πρόεδρο της Επιτροπής που αντλεί τη νομιμοποίησή του, έστω και έμμεσα, από τους Ευρωπαίους πολίτες.

Μαζεύουμε "υπογραφές"
για έναν προοδευτικό Ευρωπαϊστή Πρόεδρο της Επιτροπής αντί του κ. Μπαρόζο ΕΔΩ.

Μαζευόμαστε στο facebook όλοι, ΕΔΩ.

Και δεν ξεχνάμε να ψηφίσουμε την Κυριακή, 7 Ιουνίου
για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο...

Πού??
Μάθε ΕΔΩ.

πηγή: Βήμα

7 Ιουνίου 2009: Εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

2009-05-21T20:40:00.012+03:00

Αυτόν τον Ιούνιο έχουμε Ευρωεκλογές
Μπορείς κι εσύ να στείλεις κάποιον εκπρόσωπό σου
στην Ευρωπαϊκή Ένωση

7 Ιουνίου 2009

Ψήφισε επειδή είσαι πολίτης της Ευρωπαικής Ένωσης.
Ψήφισε επειδή έχεις δικαίωμα να ψηφίσεις.
Ψήφισε επειδή η ΕΕ χρειάζεται την ψήφο σου.
Ψήφισε αν δεν θέλεις την ΕΕ.
Ψήφισε αν θέλεις την ΕΕ.

Η ομορφιά της γής μας.
Η ομορφιά των πόλεων.
Η ομορφιά της Ιστορίας μας.

Η δυστυχία της Ιστορίας μας.

Ψήφισε για να μην ξανασυμβεί τίποτε σαν τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Για να μην ξανασυμβεί τίποτε σαν τον δεύτερο.
Για να μην μπορεί να συμβεί τρίτος.

Μια Ειρηνική Ευρώπη.
Μια ήπια υπερδύναμη.

Ήπια Ισχύς ≠ Η.Π.Α

Ισχύς που βασίζεται στην επιρροή μέσω άυλων θελγήτρων,
όπως ο πολιτισμός, οι αξίες, η ανταμοιβή, η πειθώ.

Φιλειρηνική πειθώ.
Όχι πολεμοχαρή δόγματα.

Εσύ αποφασίζεις πώς θα φτάσεις στην ειρήνη:
Μέσα από τον πόλεμο,
ή μέσα από την ειρήνη.

Ευρωπαϊκή Ένωση

Εκλογές:

7 Ιουνίου 2009.

Πηγή: youtube
(σημείωση: το αγγλικής προέλευσης βιντεάκι αναφέρει ως μέρα εκλογών την 4η Ιουνίου, γιατί Ολλανδοί και Αγγλοι θα ψηφίσουν τότε)

Λέσχες και λίστες.

2009-05-12T09:15:00.009+03:00

Κυκλοφορούν ανά το διαδίκτυο (πάλι) λίστες με ονόματα όσων Ελλήνων και μη έχουν συμμετάσχει στις συνόδους της περιβόητης Λέσχης Bilderberg από καταβολής κόσμου και δώθε. (πριν το '54 συνερχόταν με άλλα ονόματα, εννοείται)
Δεν θέλω να το θίξω το θέμα αυτό καθ'αυτό, νιώθω πραγματικά ότι μου πέφτει το IQ, και κάνω κάτι εργασίες για τη σχολή και το χρειάζομαι, όσο μου έχει μείνει δηλαδή...
Εξάλλου διαβάζοντας κανείς τα ονόματά τους (κατά ...σύμπτωση ανήκουν αποκλειστικά σε δημοκρατικούς χώρους, όλοι οι Έλληνες μετέχοντες) καταλήγει σε κάποια συμπεράσματα χωρίς να παρεμβληθούν δικές μου σκέψεις...

Θέλω όμως, επί τη ευκαιρία, να κάνω έναν εντελώς πρόχειρο κατάλογο με διάφορες ετερόκλητες λίστες που -για ευνόητους και μη λόγους- δεν θα δούμε ΠΟΤΕ.

Λίστα με όσους πολιτευτές και υψηλά ιστάμενους έρχονται σε ...τακτική μεταφυσική επαφή με τον Χριστό, την Παναγία, τον Άγιο Δημήτριο τον Λουμπαρδιάρη και τους αγγέλους συβούρβουλους, και το ...παινεύονται κιόλας, δημοσίως.
Λίστα με ΟΛΟΥΣ τους πολιτευτές που έχουν προσλάβει παιδιά και ανίψια σε διάφορες (μόνιμες) θέσεις, και των οποίων προσληφθέντων τα τυπικά προσόντα ΔΕΝ ειναι επαρκή.
Λίστα με τα ονόματα ΟΛΩΝ όσοι φοροδιαφεύγουν στην Ελλάδα, από τον πιό μικρό μέχρι τον πιό μεγάλο, και τα ποσα που απαλλοτριώνουν από το Ελληνικό κράτος. - 10.000 off shore επιχειρήσεις εχουν συσταθεί, και μόνο το Βουλγαράκη μάθαμε.
Λίστα με τα ονόματα εκείνων που έχουν ζημιώσει κατά καιρούς το Ελληνικό Δημόσιο, τη χώρα, τους πολίτες, είτε συμμετείχαν στη Λέσχη Bilderberg είτε όχι, συμπεριλαμβανομένων των βουλευτών που εκλέγονται χάρη στα ρουσφέτια που κάνουν σε ψηφοφόρους τους και μη, καθώς και λίστα των αιτουμένων/δεχομένων αυτά τα ρουσφέτια.
Λίστα όσων μπαρ και κλαμπ δεν έχουν έξοδο κινδύνου ή σωστή πυρασφάλεια, πανελλαδικώς. (άσχετο?)
Λίστα συγκριτική με τιμές προϊόντων στα Σουπερμάρκετ, ώστε να μην προτιμάμε εκείνους που μας καταληστεύουν, και που θα βοηθούσε στον επηρεασμό των τιμών προς τα κάτω.
Λίστα με τα ονόματα όλων των συμβασιούχων, μαζί με τα τυπικά και ουσιαστικά τους προσόντα, που μπήκαν από το παράθυρο αντί άλλων με περισσότερα προσόντα ή ανάγκες, και τώρα απαιτούν να μπουν κι από την πόρτα- μαζί με τη λίστα εκείνων τους οποίους παραμέρισαν, μπαίνοντας.
Λίστα όλων όσοι έχουν συλληφθεί να οδηγούν μεθυσμένοι και δεν πέρασαν από δικαστήριο.
Λίστα με τα ονόματα όσων δημοσίων υπαλλήλων-συνδικαλιστών μιλάνε εξ ονόματος των ιδιωτικών υπαλλήλων (γιατί αυτό συμβαίνει) διεκδικώντας τα ...δικαιώματα των τελευταίων.
Λίστα με όλα τα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα (αιρετούς ή μη) που ανήκουν σε διάφορες ...ΧΑΡΤΟΠΑΙΚΤΙΚΕΣ λέσχες ανά την Ελλάδα και τον κόσμο, και γυρνάνε από καζίνο σε καζίνο, είτε έχουν μετάσχει στη Λέσχη του διαβόλου είτε όχι.

...έχω την εντύπωση ότι τέτοιες λίστες αποδεικνύουν πολλά περισότερα, τόσο για εκείνους που φιλοξενούν, όσο και για εκείνους που τις συντάσσουν.
Επίσης αποκαλύπτουν ιδιότητες που επηρεάζουν πολύ περισσότερο τις ιδέες πολιτευτών και πολιτών, τις φιλοδοξίες και τις πρακτικές τους, όπως και γενικά την πορεία και την ζωή του τόπου αυτού, απ' ο τι το να καθήσουν ορισμένοι στο ίδιο τραπέζι με κάποιες ισχυρές ή/και φωτεινές προσωπικότητες του πλανήτη ΦΑΝΕΡΑ για δυο ώρες - εξάλλου για τα συνωμοτικά και τα εν κρυπτώ, υπάρχουν και τηλέφωνα/δορυφορικές συνδέσεις/video κλήσεις και πλείστα όσα παρεμφερή, εδώ και κάτι χρόνια...

Τέλος, ποτέ δεν θα δούμε πεπερασμένη λίστα με τα ονόματα όσων ευθύνονται για τις προόδους αυτού του πλανήτη, είτε ανήκουν είτε όχι στη Λέσχη του 666.
Αλλά σ' αυτά έχουμε συνδράμει ...όλοι, εννοείται, τα εύσημα και τα ένσημα ανήκουν στον πλανήτη.
Σ' όλον τον πλανήτη εκτός τους Bilderbergάδες, βεβαίως....

...Πολύ φοβάμαι πως το ότι δεν οργανώνουμε πυρές, δεν ράβουμε άσπρες κουκούλες και δεν έχουμε στρατόπεδα συγκεντρώσεως δεν σημαίνει ότι σε κάτι διαφέρουμε από κείνους που πήγαν τη φράση "αποδιοπομπαίος τράγος" μερικά βήματα παραπέρα...

"Οι νέοι σήμερα"

2009-04-18T10:50:00.008+03:00

(Έκθεση μαθητού του Γενικού Λυκείου Κισσάμου Χανίων)

Οι νέοι είναι το μέλλον του κράτους, γιατί από
ετούτουσας περιμένουνε οι μεγαλύτεροι κάτι τις. Να
δούνε μια καλυτεράδα. Να ρθούνε να τσι αντικαταστήσουνε.

Μα μπά!!!. Οι σημερινοί νέοι δεν είναι σα κι αυτούς.
Αλλάξανε ντίπι. Εδά τσι θωρείς με κάτι πλουμιστά
παντελονάκια κι ένα μπαρμπέρισμα απού το κάνουνε επαέ
μόνο στι προβατίνες. Και φορούνε και κάτι σακάκια δίχως
μανίκες, για πλάκα λέει, και δε πάνε να βάλουνε κανένα
ρούχο να μη κρυώνουνε μονο φορούνε ετούτισάς τσι σιλογάρες.
Κι ούλα ετούτανά για να εντυπωσιάσουνε τσι κοπελιές.
Κι αυτές πάλι μόλις δούνε κανένα τέθοιο, απούνε ο κόσμος
γεμάτος σήμερα, γλακούνε σα τσι κουζουλοπροβατίνες
στο κριγιό, και κιαείς δε τσι κουλαντρίζει μέχρι το στεφάνι.
Από κειά και πέρα που θωρούνε το ζόρε, γλακούνε στη
μάναντως και στου πατέραντως και πλερώνουνε οι
γέροι τη νύφη.

Να πείς εδά πως έχουνε και κανένα τρόπο διασκέδασης
βολικό, δεν έχουνε, γιατί όλα είναι κουζουλάγρες.
Αλλά είναι καλά για κειουνουσάς από τα βουτούνε.
Γιατί δουλεύγουνε τα βούγια όλη μέρα στο μεροκάματο
και το βράδυ πάνε και πίνουνε ένα νερομπογιά και
τ ακουμπούνε..

Και νάτανε μόνο ετούτονα δεν επείραζε.
Πάνε και αγοράζουνε μηχανάκια και παίζουνε κάθε μέρα
κριγιαρίδια και ασβολόνουνται και σκοτόνουνται. Και ούλα
ετούτανα είναι λέει τρόπος διασκέδασης για να κλουθούνε οι
κουζουλοπροβατίνες χωρίς πολλές κουβέντες μέχρι το
στεφάνι.

Και να κάμει κιαείς πως δε ντως αγοράζει εκειανά που
θέλει, λέει πως θα αυτοκτονήσει.
Καινούργια μόδα για να βουτούνε τα λεφτά του γέρου.
Λέει πως θα φύγει από το σπίτι. Και πάει καλός και
φρόνιμος ο πατέρας και του κάνει το χατίρι,
και δε βουτά κάνα στελιάρι
να του κάμει τσι κώλους μαύρους, να δεί
πως αυτοκτονούνε και φεύγουνε και από το σπίτι.
Ορίστε μας δουλειές!!!
Και να πείς πως είχαμε ετούτεσάς τσι
συνήθειες επαέ, δεν τσιχαμε. Είναι ξενόφερτες
συνήθειες.

Ένα καλοκαίρι το λοιπόν ήρθανε κάτι ξαδέρφια μου
από την Αθήνα κι επήρανε και μένα να πάμε λέει σε
μια ντίσκο. Εγώ δεν έκανα κέφι μα ηντα να κάμω.
Ξεκινούμε και όντε φτάνουμε κειά, πορίζω από το
αυτοκίνητο κι εγρίκουνα χτύπους και λέω: μα ήντα διάολος
είναι; Μπαίνουμε μέσα και ήντα να δώ. Θωρώ
αθρώπους και κουνιούντανε σαν οντε κάτσει κιαείς σε κανά
γάιδαρο και παίζει πήδους. Θωρώ φώτα που γυρίζανε
γύρου γύρου και αναβοσβήνανε και εγρίκουνα κάτι
χτύπους που εκουζουλάθηκα.
Λέω: ήντα διάολο γυρεύγω επαέ. Φράζω τα αυτιά μου,
μα πάλι εγρίκουνα.
Εκειά μέσα ήτονε σαν το ποροκούρτι..
Δεν είχανε από που να βγούνε. Δεν είχανε καθίσματα.
Ολοι εστέκανε και χορεύγανε λέει,
λές και τως είχες βαρμένο νέφτι.
Μια στιγμή λέω και εγώ να δοκιμάσω το πιοτό όπως ούλοι.
Βάνω λίγο στο στόμα μου και επεταχτήκανε τα
μάθια μου όξω. Και θέτω ένα πήδο και πεθιούμαι όξω
και πήγα στο σπίτι κι εξερνούσα δυό μέρες.

Ούλα τουτανα χαλούνε την κοινωνία και πάει κατά
διαόλου. Ούλα ξεκινούνε από τσι νέους. Ετούτοινά είναι
που θα καταλάβουνε το κράτος αύριο; Μμμμμ!!!!;.
Να το σώσουνε θέλει!!!!!;
Ούλα θα τα φάνε στι ντίσκο και στα άλλα κέντρα. Και
γω προβλέπω κι ας βγώ ψεύτης πως δε θα πομείνει
κεραμίδι πάνω στ άλλο. Ούλα θα βουλιάξουνε.

PS: Όποιος έχει άγνωστες λέξεις, το καλοκαίρι με τον κηδεμόνα του.

Ευχαριστώ Τασσο !!!!!

Λατρεύω, λυπάμαι, λακίζω...

2009-03-24T12:09:00.014+02:00

Η νέα τεχνολογία μας έχει φέρει σε επαφή με Έλληνες και ξένους από κάθε γωνιά της γης… Έχω κάνει πολλές συζητήσεις για θέματα της επικαιρότητας που ταλανίζουν τη μαμά πατρίδα, με αξιόλογους ανθρώπους της γενιάς μου και λίγο (ή και αρκετά) μεγαλύτερους, οι οποίοι έχουν πάρει των ομματιών τους και ζουν και εργάζονται, ανθούν, σε κάποια χώρα του εξωτερικού, στην Ευρώπη ή στην άλλη "όχθη" του Ατλαντικού.. Είναι λυπηρό να τους ακούς – η μάλλον να τους διαβάζεις- να μιλούν για την Ελλάδα. Οι σκέψεις τους απλώνονται σε ένα φάσμα στις αποχρώσεις του γκρίζου, από την αγνή απελπισία, μέχρι την θερμή αγανάκτηση για τα διαδραματιζόμενα στο χώρο αυτό τον τόσο μακρινό και τόσο οικείο τους.

Συνήθως η αιτία που έχουν ρίξει μαύρη πέτρα είναι «δεν μπορούσα να αποδεχτώ το πελατειακό σύστημα». Ή: «μα είναι εκπαιδευτικό σύστημα αυτό?» Η: «μου πρόσφεραν μια θέση υψηλή, αλλά δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι καλό, με τις συνθήκες που επικρατούν και είπα όχι, κι έφυγα» και «όσο έχουν έτσι τα πράγματα, δεν ξαναγυρνάω»….

Λατρεύω, λυπάμαι, λακίζω.

Εγώ πάλι σκέφτομαι πως ευτυχώς που ο Αντρέας δεν προτίμησε κι αυτός την έδρα στο Χαρβαρντ/την Καλιφόρνια/τη Στοκχόλμη. Κι ο Σημίτης άφησε τις έδρες στη Γερμανία. Κι ήρθαν να ταλαιπωρηθούν επί πόσα χρόνια μέχρι να τους αφήσουν να φτάσουν το πηδάλιο για να καπετανέψουν σ ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο. Και να κάνουν ο τι μπορούν.

Ευτυχώς που το 1974 ο Καραμανλής (ο γέρος) δεν είπε «Καλέ τι μας λες, σε τέτοιο ρημαδιό θα έρθω να κάνω χωριό;».

Ευτυχώς που ένα σωρό Δήμαρχοι προθυμοποιήθηκαν να αναλάβουν, ενώ ήξεραν ότι θα παραλάβουν Δήμους χρεωμένους, Δήμους τάρταλα, Δήμους που είχαν ήδη πέσει από το γκρεμό.

Κι όλοι αυτοί, Δήμαρχοι, Βουλευτές και Πρωθυπουργοί, δεν είπαν απλά «ναι» σε μια προσφερόμενη θέση, ούτε δοκίμασαν την τύχη τους στέλνοντας ένα βιογραφικό, και επιχειρώντας μερικά σπρωξίματα σε καταλλήλους και αρμοδίους, κι όταν δεν τα κατάφεραν τα βρόντηξαν κι έφυγαν. Δεν ήταν τόσο απλό για αυτά τα "λαμόγια"... Αυτοί όλοι τσακίστηκαν να πάρουν εκλογές…. συγκρούστηκαν, πλακώθηκαν, ξοδεύτηκαν, άφησαν τις οικογένειές τους χωρίς μπαμπά ή μαμά επ' αόριστον. Και πολλοί -οι πιο πολλοί- έχασαν τελικά. Δεν είχαν καμία εγγύηση επιτυχίας, άλλωστε, γιατί είναι άτιμη η κάλπη. Έδωσαν όμως το στίγμα τους, ανέβασαν τον πήχη των ψηφοδελτίων, των υποψηφίων - κι ο Θεός ξέρει πόσο το χρειαζόμασταν, πόσο το χρειαζόμαστε αυτό...

Θα μου πείτε, μα δεν είσαι σίγουρη ότι το έκαναν για τον τόπο, όλοι αυτοί. Είναι γνωστό το σαράκι του πολιτικού, είναι η αγάπη τους, η ζωή τους, δεν θα μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. - Ξέρετε πόσους ξέρω που ζωή τους είναι το τάβλι ή η Πανάθα? Πάρα πολλούς. Κι είναι μάλλον ευκολότερο να τα επιλέξεις για χόμπι. Και ασφαλέστερο.

Εξάλλου είναι και οι άλλοι, οι εκτός πολιτικής, που ούτε αυτοί τα παράτησαν και που τις τύχες τους δεν θα τις μάθουμε ποτέ... Γύρισαν και στελέχωσαν τον κρατικό μηχανισμό και τον ιδιωτικό τομέα σε ώρες που το είχε ανάγκη. Έμειναν σ αυτή τη ρημαδοχώρα και βάραγαν γροθιές στο μαχαίρι, κι ας τους προσφωνούσαν όλη τους τη ζωή απλώς «κύριε», χωρίς τίτλους και αξιώματα -κι ας μην έμειναν στην Ιστορία με φωτεινά γράμματα. Έγραψαν όμως Ιστορία συλλογικά, και τα «ανδραγαθήματά» τους ως συνόλου τα διδασκόμαστε ως τη «χρυσή εποχή της Ελλάδας», τη «νεκρανάσταση του έθνους», τους «τρομακτικούς αναπτυξιακούς ρυθμούς της περιόδου τάδε»...

Όταν λοιπόν ακούω για «ασυμβίβαστους» ομογενείς, που θυσιάστηκαν φεύγοντας στην ξενιτιά, και τώρα λυσσομανούν με όσα συμβαίνουν στον τόπο αυτό και τους χαλάει ο ύπνος, κάτι μου έρχεται. Ωρύονται -αγαπημένο τους μόττο- για τους ανεπρόκοπους (υπόλοιπους) Έλληνες, που ο καθένας κοιτάει το τομάρι του και τη βολή του.
Συνήθως δεν κρατιέμαι... "Κοίτα να δεις, εσύ κοίταξες το συμφέρον σου, τη σχετική ευκολία σου, την σχετική ευημερία της οικογένειάς σου, κι έφυγες στα ξένα. Μην κατηγορείς λοιπόν τους υπόλοιπους 11.000.000 που κάνουν ακριβώς το ίδιο, απλά εντός συνόρων. Τη σχετική βολή τους κοιτάνε κι αυτοί, το δρόμο τον φαρδύ και ίσιο, και συνεχίζουν να πίνουν τη φραπεδιά, διαμαρτυρόμενοι για τα κακώς κείμενα του τόπου αυτού κι αρνούμενοι να συμμετάσχουν, αρνούμενοι να προσπαθήσουν. Απλά το κάνουν από την παραλία της Γλυφάδας, κι όχι από το Miami, Florida...." Και τις συνέπειες της ραθυμίας, της κουτοπονηριάς τους και της φυγοπονίας τους, της ψήφου τους, του λόγου τους, των επιλογών τους, του ωχαδερφισμού τους, τις λούζονται και οι ίδιοι, κι όχι μόνο κάποιου βαθμού συγγενείς τους... Πιο έντιμο.

Συμπέρασμα?

Ευτυχώς τελικά που άλλοι την λάτρεψαν λιγότερο τη μαμά πατρίδα, λοιπόν. Και έφυγαν, σπούδασαν, δούλεψαν, "είδαν" αλλά δεν λάκισαν. Ξαναγύρισαν καλύτεροι, αξιότεροι, και συνάρτησαν την τύχη και τις φιλοδοξίες τους με την πορεία αυτού του τόπου…

Κι αν δεν έσωσαν το «αδέσποτο», τουλάχιστον, με το υστέρημά τους, του έβαλαν ένα πιατάκι φαί. Δεν το άφησαν στην τύχη του, κλαίγοντας με λυγμούς από μακριά για την κακή του μοίρα και την κακή κοινωνία. Ο τι μπόρεσαν πρόσφεραν, δεδομένων των συνθηκών. Kαι για κάποιους άλλους αποτέλεσαν παράδειγμα. Τους μιμήθηκαν, τους ξεπέρασαν, και σιγά σιγά, άλλαξαν οι συνθήκες...

Δεν θέλω να στενοχωρήσω ανθρώπους που αγαπώ μ αυτά που γράφω.
Αλλά δεν μπορώ να κάνω σεκόντο στα αναρίθμητα τραγούδια που ξέρουν - πάντα έξω από το χορό.

Νομίζω, ακόμα περισσότερο, πως ειδικά όταν αρνείσαι να αναλάβεις ένα πόστο, σε δύσκολους καιρούς, δεν αποποιείσαι τιμές, αλλά αποφεύγεις υποχρεώσεις. Και δεν είναι ένδειξη αυταπάρνησης. Μην το λες, τουλάχιστον, περιμένοντας δάκρυα συμπαράστασης για τον πόνο της ξενιτιάς και ρίγη δέους για την αγάπη σου προς την πατρίδα …

Αμ δεν είναι έτσι η αγάπη...

κύριε Υπουργέ, ΑΠΑΙΤOYME...

2009-03-22T14:09:00.015+02:00

Κύριε Υπουργέ, η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο στα περί του Υπουργείου σας, κι η χώρα μας βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού, έχουμε γίνει διεθνώς ρεζίλι.
Προχωράμε λοιπόν σε επίδοση αρχικά των απαιτήσεών μας, κι επιφυλασσόμαστε για το αύριο, με κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες και πορείες.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να βρείτε έναν τρόπο να κάνετε τους τραμπούκους από τους υφισταμένους σας να μην ασκούν βία στα παιδιά, και να σέβονται τα αιτήματά τους.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να εντοπιστούν όσοι ανίκανοι, ακατάρτιστοι και όσοι επιδεικνύουν ροπή στην σωματική ή την ψυχολογική βία, και να τεθούν σε διαθεσιμότητα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σέβονται αυτό το -χαμηλό έστω- μισθό που παίρνουν, και τουλάχιστον να είναι στο πόστο τους, τις ώρες που είναι υποχρεωμένοι.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να επιδεικνύουν την δέουσα αυστηρότητα προκειμένου να προάγεται το καλό των πολιτών, και να απομονώνουν και να επαναφέρουν στην τάξη τα ταραχοποιά ΚΑΙ ΜΟΝΟ στοιχεία, ώστε να μην πληρώνουν το τίμημα οι πάντες.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σταματήσουν οι μισαλλόδοξες, ρατσιστικές πρακτικές.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να αξιολογούνται ΤΑΚΤΙΚΑ, ώστε να διαπιστωθεί η καταλληλότητά τους για ένα επάγγελμα με τόσο σοβαρές ευθύνες.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να περάσουν σεμινάρια για την αντιμετώπιση των εφήβων, ώστε να εξοπλιστούν απέναντι σ αυτήν την ευαίσθητη ομάδα πολιτών.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να δίνουν στη δουλειά τους το 100% της ενέργειάς τους, σωματικής και πνευματικής.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να προάγονται διοικητικά ΜΟΝΟ οι πιό άξιοι εξ αυτών, κι όχι με κριτήρια κομματικά ή βάσει επετηρίδας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπάγονται στο υπουργείο σας και δεν πληρούν τις προδιαγραφές, να ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ και να τιμωρούνται ακόμα, αν πρέπει.
Κατανοούμε ότι οι αμοιβές τους δεν είναι αδρές, ο χαμηλός μισθός τους όμως δεν δικαιολογεί τέτοιου είδους εγκλήματα απέναντι στη νεολαία μας, που κινδυνεύει στα χέρια πολλών από αυτούς, λόγω ανικανότητας και αδιαφορίας που μύρια κακά συνεπάγονται.
Ας αρθεί η μονιμότητά τους, εν τέλει, προκειμένου να συνέλθει ο τόπος από την κατάσταση αυτήν.
Έχουν αγωνιστεί Έλληνες για να έχουν τα παιδιά μας τα δικαιώματα αυτά, και δεν παραιτούμαστε εύκολα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ λοιπόν, κύριε Σπηλιωτόπουλε,να ακούσετε επιτέλους εμάς τους πολίτες, να βάλετε σε μια τάξη το Υπουργείο Παιδείας, πραγματοποιώντας κατ αρχάς τα αιτήματά μας.
Πριν να είναι αργά.

Με τιμή,

Ομάδα Αγανακτισμένων Πολιτών Πρωτεύουσας και Περιφερείας.

ΥΓ: Κι άμα δούμε ποτέ τέτοια αιτήματα, προς ΑΥΤΟ το Υπουργείο -η και προς οποιοδήποτε άλλο πλην το Δημοσίας Τάξης, ΟΣΟ σημαντικό έργο κι αν επιτελεί, να μου σφυρίξετε κλέφτικα...
Και το έγραψα ακριβώς για να δείξω τα δύο μέτρα και δυο σταθμά στο μυαλό και την κρίση μας... ..

Η Προσωπική μας Αριστερά - part II

2009-03-17T10:39:00.005+02:00

...εχτές είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα - από πολιτικο/κοινωνιολογικής πλευράς- συζήτηση στο facebook, και αποφάσισα να την αναρτήσω, αν και είμαι σίγουρη ότι σε όλους όλο και κάτι θα θυμίζει, οπότε δεν νομίζω να ανακαλύψω τον τροχό...

Τα παρακάτω συρραμμένα αποσπάσματα, λοιπόν, τα άντλησα από μια και την αυτή συζήτηση μέσω "comments" σε "status", που ξεκίνησε με αφορμή τα επεισόδια στο Κολωνάκι και τη δράση της αστυνομίας, και εξελίχθηκε σε αφορμή για κοινωνιολογική μελέτη...

Τις δικές μου συμβολές στη συζήτηση δεν τις αντιγράφω, καθότι είναι γνωστές οι απόψεις μου σ' αυτήν τη σελίδα, και βρίσκονται πανεύκολα αρα δεν υπάρχει λόγος...
Πρέπει να επισημάνω βέβαια ότι δεν πολυσυμμετείχα, η αλήθεια είναι, καθότι έψαχνα την περισσότερη ώρα να βρω ένα τσιτάτο του Γκάντι, για να απαντήσω σε ένα άλλο τσιτάτο που μου πέταξαν, περί μπαρουτιού και σοσιαλιστικής επανάστασης του Τσε...
Ευτυχώς όμως, λίγο νωρίτερα είχε ήδη μπεί και άλλος ένας "κακός -όπως αποδείχθηκε- ΠΑΣΟΚος" και εξαιτίας των "μαιευτικών" του ερωτήσεων, καταγράφτηκαν οι απόψεις των συνδιαλεγομένων για πολλά.

Φαίνεται από τη γλώσσα που χρησιμοποιούν, αλλά και από όσα παραθέτουν, ότι δεν πρόκειται περί χαμηλού επιπέδου ψηφοφόρων (ελάχιστη επιμέλεια χρειάστηκε, πέρα από τα greeklish ενός εκ των συνομιλητών), και επομένως θεωρώ ότι οι απόψεις τους βαρύνουν περισσότερο, και ως ενδεικτικές συνειδητών τάσεων μέσα στο κόμμα, και ως δύναμη επιρροής πάνω σε άλλους ψηφοφόρους (opinion leading) - επιρροής είτε το θέλουμε, είτε όχι.

Επίσης πρέπει να πω ότι προσωπικές ύβρεις κλπ έχουν παραλειφθεί, σκοπίμως, γιατί άλλο θέλω να δείξω...
Aν βέβαια κάποιος θέλει την ορίτζιναλ συζήτηση, μπορώ να του τη στείλω με mail.

Τέλος, να διευκρινίσω, αν και συνάγεται από τα συμφραζόμενα, πως όλοι οι συμμετέχοντες (πλην εμού) δηλώνουν ΠΑΣΟΚ, και δη Αριστερό Σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ ...

Οι πρωταγωνιστές είναι:
Ο Κακός ΠΑΣΟΚος ,
ο Καλός ΠΑΣΟΚος Ι,
ο Καλός ΠΑΣΟΚος ΙΙ,
ο Καλός ΠΑΣΟΚος ΙΙΙ,
και ...εγώ, σε φιλική συμμετοχή, στο ρόλο του Κακού ΠΑΣΟΚου ΙΙ.

Κακός ΠΑΣΟΚος:

(προς όλους)
Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ είναι πατριωτική οργάνωση.= ποτέ δεν γουσταρα το πατριωτικο ΠΑΣΟΚ, ίδιο με την αμόρφωτη δεξιά, εγώ θέλω μέσα στα όργανα να λέω ελεύθερα ότι υπάρχει μακεδονική και τουρκική μειονότητα και στο χωριό μου στην Αρκαδία είχε αλβανικό και οχι ελληνικό όνομα. Ευτυχώς την έκαναν για ΛΑΟΣ μεριά οι ελληναράδες του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ

Θυμάσαι τον Παπαθεμελή και τον Χαραλαμπίδη που έβλεπαν παντού εθνικούς εχθρούς; Η εθνικιστική αριστερά είναι ότι πιο επικίνδυνο…

Δεν έχει δικαίωμα ο καθένας να αυτοπροσδιορίζεται εθνικά; ΝΑΙ Ή ΟΧΙ; δηλαδή στην Θράκη τι μιλάνε; Ολλανδικά;

Αμφισβητείς τον αυτοπροσδιορισμό; Να σου πω μια άλλη ερώτηση, είσαι υπέρ της νομιμοποίησης των γάμων ατόμων ιδίου φύλου και του διαχωρισμού κράτους εκκλησίας;

Καλός ΠΑΣΟΚος Ι:

(προς εμένα)
¬(για τα επεισόδια στο Κολωνάκι) καλό το κολπάκι της κουκούλας από 5-10 κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς, αλλά ελεγχόμενο. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ το συνεχές ψέμα και την κλάψα πάνω από τα ερείπια που αφήνουν οι ίδιοι που κρατάνε γκλόμπς, που φοράνε πολιτικά όταν το παίζουν αναρχικοί και εξοργισμένοι νέοι, που προωθούν σκληρούς αντι-τρομοκρατικούς νόμους και κάμερες στους δρόμους, που ξεπουλάνε τα προσωπικά μας δεδομένα από την εταιρεία καθαρισμού τζαμιών μέχρι και την ... που υποβιβάζουν τη ζωή μας και μας κάνουν να περπατάμε γονατιστοί ...από φόβο....και δεν αντέχω αυτούς που δημιούργησαν τα κατά τόπους "ΠΕΡΑΜΑΤΑ"... βάλτους χρώμα εσύ.

¬Να θυμηθούμε λίγο "σοσιαλισμό"? "...Η επίγευση των καλύτερων αλλά και των πιο επώδυνων εποχών, η αλληλεγγύη, το απόλυτο δόσιμο, η αδρεναλίνη που ρέει στις φλέβες, η μυρωδιά του "μπαρουτιού"..και γιατί όχι..και ο ηρωισμός.." ΤΣΕ...

(προς Καλό ΠΑΣΟΚο ΙΙ)
(για τη μειονοτητα και τον αυτοπροσδιορισμό)
¬Αυτά ακριβώς ήθελα να πω κύριε ****

Καλός ΠΑΣΟΚος ΙΙ:

(προς εμένα, για τα επεισόδια στο Κολωνάκι)
…ΜΗΠΩΣ ΘΥΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΕΠΙ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΑΥΤΑ? ΜΗΠΩΣ ΘΥΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΕΠΙ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ «ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΕΤΑΘΕΣΗ» ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ?

ΘΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟ? ΘΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΔΕΣΜΕΥΣΗ (sic) ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΠΙ ΠΑΣΟΚ? ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΑΛΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΕΑΝ ΘΥΜΑΣΤΕ? ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΝ ΟΧΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ?

ΤΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΑΥΤΑ?

ΕΠΙ ΠΑΣΟΚ ΤΡΩΓΑΤΕ Η ΜΑΛΛΟΝ ΤΡΩΓΑΜΕ ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ ΤΡΩΝΕ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΠΕΙΝΑΜΕ.

(προς Κακό ΠΑΣΟΚο )
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ, ΣΤΕΚΕΙΣ? ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΝΑ ΜΠΟΥΝΕ ΟΙ ΤΟΥΡΚΑΛΑΔΕΣ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΠΑΣ ΚΑΛΑ? ΑΥΤΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ. ΒΑΛΑΝΕ ΤΟΝ ΚΕΡΑΤΑ ΤΟΝ ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΚΟΥΒΑΛΗΣΕ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΝΝΟΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΕΙΣΑΙ ΛΑΘΟΣ ΦΙΛΕ.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΟΥΤΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΝ. ΟΥΤΕ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΝ.

ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ tTOYΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΜΕΛΙΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΝΑ ΠΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ? ΟΙ ΑΛΗΤΕΣ?

ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ?

(Καλός ΠΑΣΟΚος ΙΙΙ)

(προς εμένα, γενικώς)
¬Αυτό που δεν καταλαβαίνουν κάποιοι "σύντροφοι" είναι ότι, οι Γιακωβίνοι εμφανίστηκαν ΤΩΡΑ, στο τέλος της υπομονής!!! Τις κοινωνίες του Δικαίου και της Αρετής θα τις χτίσουμε πάνω στα ερείπια του σάπιου νεοφιλελεύθερου κόσμου σας! Και εάν όλοι γεννηθήκαμε για μια στιγμή στον χρόνο, τώρα είναι το ραντεβού μας με την ιστορία...

¬Αντιγράφω από τη Διακήρυξη Αρχών και Στόχων της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ που ίσχυε στα δικά μας χρόνια, για να μην ξεχνάμε ποιοι είμαστε και γιατί οργανωθήκαμε στο ΠΑΣΟΚ:
"Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ είναι πατριωτική οργάνωση. Πιστεύουμε ότι οι υπαρκτές απειλές που αντιμετωπίζει η χώρα μας και οι ακρωτηριασμοί που το ελληνικό έθνος υπέστη κατά καιρούς έχουν διπλή διάσταση: εθνική διάσταση, όχι μόνο γιατί απειλείται η ακεραιότητα, αλλά και γιατί πλήττεται η αξιοπρέπεια, ο δυναμισμός και η αυτοπεποίθηση ενός ολόκληρου έθνους... ...οικονομική και κοινωνική διάσταση, καθώς η απειλή αυτή απορροφά σημαντικούς πόρους και ενεργητικότητα σε βάρος κάθε αναπτυξιακής μας προσπάθειας. Πολιτιστική διάσταση, στο μέτρο που αμφισβητείται η ταυτότητα και η ιστορία μας"
-σελίδα 9, από τη Διακήρυξη Αρχών και Στόχων της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ που ψηφίστηκε στο 1ο Συνέδριο της Νεολαίας μετά τις Καταλήψεις του 90-91

Το εν λόγω κείμενο συντάχθηκε υπό την επιμέλεια του Ανδρέα Παπανδρέου και της γενιάς 90-91...Περαστικά στο εκσυγχρονιστάν!!!!

(προς ΚΑΚΟ ΠΑΣΟΚο και εμένα)
¬Το να είσαι πατριώτης απαιτεί ΥΨΗΛΗ ΠΑΙΔΕΙΑ και κοινωνική συνείδηση! Όποιος δεν γουστάρει τη 3η Σεπτέμβρη, να αποκαλυφθεί τώρα! Άλλο ελευθερία λόγου και σκέψης, και άλλο ο πεμπτοφαλαγγισμός! ΑΡΚΕΤΑ!

¬Η δημοκρατική παράταξη ήταν, είναι και θα είναι ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ... Ας διαβάζουμε λίγο Θουκυδίδη αλλά και Κοραή, αλλά πάνω απ' όλα Ανδρέα Παπανδρέου, πριν ανοίγουμε την ημιμάθειά μας σε δημόσιο διάλογο...

(προς Κακό ΠΑΣΟΚο)
(για το θέμα της πατριωτικής Νεολαίας) Εάν αντιλαμβάνεσαι το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ όπως την εθνικιστική δεξιά, έχεις ιδεολογικό κενό... κάλυψέ το...

(για το θέμα του αυτοπροσδιορισμού) Τι λες ***** μου; Εδώ είναι ΠΑΣΟΚ! Αυτά να τα λες στο ΣΥΡΙΖΑ!!!!
Και σε ό,τι αφορά τον Παπαθεμελή, τον στείλαμε στη Δεξιά και ησυχάσαμε!!! Εμείς είμαστε πατριώτες, όχι εθνικιστές! Και όπως έλεγε και ο Ανδρέας, δεν παραχωρούμε μια σπιθαμή της πατρίδας μας!!! Γεμίσαμε "κουλούς" στο ΠΑΣΟΚ!!!! ΠΟΥ είσαι Ανδρέα!!!!

(για το θέμα του γάμου μεταξύ ομοφύλων) Σύμφωνα προς (sic) τον Σόλωνα, τον θεμελιωτή της δημοκρατίας και της ευνομίας, σκοπός του γάμου είναι η τεκνοποίηση.... Εάν, λέω εγώ, δεν συντρέχει λόγος τεκνοποίησης, γιατί να παντρευτούμε; Ε, γιατί; Για τη διατροφή; Για τα κληρονομικά; Τα παιδιά ανήκουν στην Πόλη -στη δημοκρατία- ως προέκταση της οικογένειας, και αυτό απαιτεί κοινωνική συμφωνία!*

(προς καλό ΠΑΣΟΚο ΙΙ)
Σύντροφε ***** με τι ασχολείσαι; Θα απολογηθούμε εμείς που αγωνιζόμαστε για μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες; (Όπως δήλωσε και ο ΓΑΠ προσφάτως;) Το λόγο θα έχουν τα όργανα, για όλους αυτούς που προσπαθούν να ντροπιάσουν το ΠΑΣΟΚ και να απαξιώσουν την παράδοσή μας!!! Χαλάρωσε... Το εκσυγχρονιστάν και ο νεοφιλελευθερισμός πέθαναν... θες να πάμε στην κηδεία;

(Προς καλό ΠΑΣΟΚο Ι)
(σσ: εκτίθεσαι) Στους προδότες!!! Κατάλαβαν ότι είσαι Τριτοσεπτεμβριανή, Ελληνίδα και πατριώτισσα και τώρα απειλούν!!! Για κοπιάστε, δουλάκια!!! Εμείς κορίτσι μου, που ποτέ δεν αλλάξαμε δρόμο, και ΕΜΕΙΣ είμαστε το ΠΑΣΟΚ, πάντα θα δεχόμαστε τη λάσπη των τιποτένιων!!! Αλλά μας οδηγεί ο Κάλβος: θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία!!! Το άγχος θα το έχουν σύντομα αυτοί που πούλησαν την Ελλάδα και τον λαό της! Όχι εμείς, που σε αυτή την πατρίδα σεμνά προσφέρουμε τα ξίφη μας... ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΝΑ...

(προς εμένα - αυλαία...)

άσε μας βρε δεξιά....

Στόχος δεν ήταν να εκθέσω πρόσωπα και καταστάσεις.
Στόχος μου είναι να κατα/αποδείξω αυτό που πριν από μερικούς μήνες είχα εκθέσει πιο ...θεωρητικά, περί "προσωπικής αριστεράς".

Και να προβληματιστώ φωναχτά ως προς το αν είναι δυνατόν να υπάρξει συνεννόηση μέσα σε αυτόν τον χώρο που λέγεται ΠΑΣΟΚ, ή καλύτερα Τρικούπη, Κωλέττη, Ιπποκράτους....

Κίνημα πάντως πετυχημένο δεν πρόκειται να είναι, διότι αν δεν υπάρξει ένα πρό(σ)ταγμα ηχηρό και σαφές, αν τραβάμε ο ένας προς ανατολή κι ο άλλος προς δύση, όπου και να κινήσουμε να πάμε, να φτάσουμε αποκλείεται.

*η ιδιότητα του "Καλού ΠΑΣΟΚου ΙΙΙ" έχει τη σημασία της. Είναι δημοσιογράφος, αλλά το πού αρθρογραφεί -και πού αρθρογραφούσε μέχρι πρότινος-, δεν θα ήθελα να το πω δημοσίως, προσωπικά δεδομένα γαρ... Αν και βάσει αυτών που λέει, κάτι συνάγεται... Αφήστε τη φαντασία σας να ταξιδέψει σε μεγάααααλη απόσταση από το χώρο του ΠΑΣΟΚ...

link: "η προσωπική μας Αριστερά" Σεπτέμβρης 2008

Αντι-Ελσίνκι στον ορίζοντα....

2009-03-13T09:46:00.008+02:00

"Επίσπευση της ενταξιακής πορείας της ΠΓΔΜ ζητά σε αναντιστοιχία με την Κομισιόν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προβάλλοντας το θέμα της ονομασίας ως εκκρεμή διμερή διαφορά που δεν πρέπει να παρακωλύει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση."

Όταν κάνεις εξωτερική πολιτική απλά για την πεις στο Σημίτη και το ΓΑΠ, και να εκμεταλλευτείς τα εθνικιστικά ένστικτα των αδαών,
όταν μιλάς για "βέτο" προεκλογικά, και μάλιστα στο τηλεοπτικό debate, λες κι είναι παροχή της τελευταίας στιγμής, να το τάζεις ελαφρά τη καρδία, ενώ ο κόσμος, εντός κι ΕΚΤΟΣ Ελλάδας, παρακολουθεί,
όταν δίνεις τέτοια δείγματα γραφής μια, δυο, τρείς, ε, αυτά θα τα πάθεις κάποια στιγμή...

Το σκεπτικό -υποθέτω- του Ευρωκοινοβουλίου είναι:
"Αυτός είναι ικανός να πει άλλα ντ άλλων προεκλογικά, προκειμένου να πάρει καμία ψήφο από το ΛAOΣ (την άκρα δεξιά), όπως ακριβώς το έκανε το 2007, -που ζοριζόταν και λιγότερο- για να μην μιλήσουμε για το Άναν το 2004, που σφύριζε στον αέρα για να κάνει το χατήρι του Χριστόδουλου και του Παπαδόπουλου λες και είμαστε κορόιδα εμείς στην ΕΕ να μπαίνουμε μπροστά...
Καλά καλά αφερέγγυος και τυχάρπαστος είναι, μας αφήνει εκτεθειμένους μονίμως, και θα του κάνουμε πλάτες μην τυχόν και χάσει καμία ψήφο, επειδή απλώς είναι στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό κόμμα???"

Πάρε ένα ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου λοιπόν, κύριε Καραμανλή, για ορεκτικό, που λέει "δικό σου το πρόβλημα, ας πρόσεχες, άμα είσαι μάγκας βάλε βέτο τώρα, που έχεις την ΕΕ τόση ανάγκη, λόγω οικονομικών, αλλά την ευθύνη του βέτο θα την πάρεις πάνω σου"...

Αναμενόμενο να γίνει κάποια στιγμή κι αυτό, και θα ακολουθήσει κι άλλο χαστούκι, από την Κομισιόν, το κεφάλι μου κόβω.

Κοινώς, τί έγινε???
Έγινε αποσύνδεσις του "ΠΓΔΜιακου" από την είσοδο της ΠΓΔΜιας στην ΕΕ, και τέλος... Αντι-Ελσινκι*, ένα πράγμα...
Όποιος έχει τα γένια, έχει και τα χτένια, δηλαδή κύριε Καραμανλή, κι άμα δεν σ αρέσει το όνομα, τρέχα παίξε το μαύρο πρόβατο, με τις συνέπειες που αυτό θα επιφέρει.
Αυτό μας είπε το ευρωκοινοβούλιο.

Κι έχει και δίκιο, μ αυτά που κάνει η Ελλάδα από το 2004.

Τον επόμενο λυπάμαι, που θα τρέχει και δεν θα φτάνει.
Τον λυπάμαι ακόμα πιο πολύ απ όσο λυπάμαι τον προηγούμενο...

*στο Ελσίνκι, το 1999, η σύνοδος κορυφής αποφάσισε ότι τα Ελληνοτουρκικά (το Κυπριακό) είναι ζητήματα μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας, κι όχι Ελλάδας- Τουρκίας.
Αλλά εκεί ήταν ο αυτόματος πιλότος των Σημίτη - ΓΑΠ που έκανε τις διαπραγματεύσεις, γι αυτό χτυπούσαμε διάνα, ενώ τώρα μάλλον του έχει αδειάσει η μπαταρία του αυτόματου πιλότου, γι αυτό και αυτοί εδώ τα 'χουν κάνει σαν τα μούτρα τους...

κι εδώ...

"50 λεπτάκια"...

2009-03-05T08:06:00.012+02:00

Ως φοιτήτρια, ανα τις ...δεκαετίες, έχω δεί αρκετά.

Έχω δει πολλά, θα έλεγα. Εκατέρωθεν προερχόμενα. Και από τους "αποπάνω" και από τους "αποκάτω"....

Έχω δει στου Ζωγράφου να σπάνε οι τζαμαρίες του αμφιθεάτρου και να μπουκάρουν κάποιοι κουκουλοφόροι για να "βοηθήσουν" την καταμέτρηση των ψηφοδελτίων, βραδιά φοιτητικών εκλογών.

Έχω δει συνελεύσεις για κατάληψη να αποφασίζονται εν μέσω εξεταστικής Σεπτεμβρίου, με τη μέθοδο της συγκέντρωσης υπογραφών, μόνο που υπέγραφε όποιος τύχαινε να περάσει, κι ας ήταν απο το δίπλα πολυτεχνείο, κι ας ήταν ΟΥΚας που έπινε καφέ στη Φιλοσοφική.

Έχω δει κοσμήτορα να τον κλείνουν μέσα στο γραφείο, επειδη αποφάσισε οτι όταν χάθούν σχεδόν τρείς μήνες λόγω κατάληψης, δεν γίνεται να αναπληρωθεί το εξάμηνο (εξάμηνο που είναι τρείς και κάτι μήνες, αν τους μετρήσεις). Εχω δει τον ίδιο κοσμήτορα να μαθαίνει απο ΦΕΚ ότι έγινε δεκτή η -ενάμισι χρόνο πριν υποβληθείσα- παραίτησή του, όταν αργότερα αποφάσισε να ψάξει λίγο τα οικονομικά του Πανεπιστημίου.

Έχω δει φοιτητές να πηγαίνουν έντρομοι στη σχολή, με την εξεταστική συμπυκνωμένη σε δέκα μέρες, μαζί με Σάββατα, και να μην δίνουν μάθημα τελικά, εκτάκτως, επειδή "σήμερα το πρωί συνέλαβαν τον τάδε παραταξιάρχη - που απλώς πετούσε κάτι γιαουρτάκια και κάτι νεραντζάκια- μπροστά στην Ευελπίδων που δικαζόταν ένας φίλος του...

Έχω δεί παρατάξεις να κάνουν το θέλημα των καταληψιών για τρεις μήνες, αν και δεν θέλουν κατάληψη, απλώς και μόνο για να μην κατεβάσουν κοινή πρόταση για άνοιγμα της σχολής στη συνέλευση- "σιγα μην συμφωνήσω εγώ ο Πειραιώτης με τους Βάζελους", ένα πράγμα...

Εχω δει τις ίδιες παρατάξεις να κόπτονται και να πλακώνονται για το ποιος θα κλείσει πρώτος τη Βανδή, δεύτερος τη Μύκονο και τρίτος την Αράχωβα, και να κάνουν ψιλοκομμένο τουμπεκί όταν γίνονται Σόδομα και Γόμορρα μπροστά στα μάτια μας με τα συγγράμματα, τους συγγραφείς και τις εκδοτικές-εργολάβους και τόσα άλλα αυταπόδεικτα και αναπόδεικτα...

Έχω δει να κλείνει η σχολή από ο τι να ναι εκτός φοιτητές, να την καταλεηλατούν συμμορίες που τρέφονται με την κάθε αναμπουμπούλα, ανεξαρτήτως λόγου και αφορμής... Και κάθε φορά βλέπω "φοιτητές", φοιτητές "καθηγητές" και καθηγητές να αντιδρούν απλώς προστατεύοντας τη σωματική τους ακεραιότητα, και θυσιάζοντας εξάμηνα επί εξαμήνων, για έναν "αγώνα" κάποιων "αγωνιστών" που, 15 χρόνια μετά ακόμα δεν έχω καταλάβει σε τί αποσκοπεί και πώς θα βελτιώσει την ποιότητα των μαθημάτων και θα καταστήσει την Παιδεία μας όχι ΜΟΝΟ δημόσια, αλλά και -όντως- δωρεάν και πάνω απ όλα "Παιδεία"...
Ένα 3% άκουγα, ένα 5% ακούω - η μόνη διαφορά.
Κατά τα άλλα απλά ένα μεγάλο μεγάλο "ΟΧΙ" σε ένα μεγαλύτερο αιωρούμενο πανώ κάθε φορά βλέπω... Ουδέν νεώτερον.

Εχτές, λοιπόν, είδα και κάτι που ΔΕΝ το είχα δει ως τώρα.

Ενώ ο καθηγητής εξηγούσε τα περί πολιτικών της ΕΕ, η πόρτα ανοίγει και μπαίνει στο σχεδόν γεμάτο αμφιθέατρο του εβδόμου ορόφου ένα παιδί που μετά βίας στεκόταν στα πόδια του... Μας κοιτάζει, δεν ξέρω όμως αν μας έβλεπε, και σαν να βρισκόταν κάπου αλλού, στην πλατεία Εξαρχείων ή στην Ομονοίας, απλώνει το χέρι και λέει:

"Πενήντα λεπτάκια αν έχετε, ξέρετε είμαι τοξικομανής..."

Μαρμάρωσις. ΜΑΡΜΑΡΩΣΙΣ.

Και μετά, αγανάκτηση.

Φτάνει ρε παιδιά!!! ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!!!

Δεν είναι πλατεία Εξαρχείων το αμφιθέατρο, δεν είναι πλατεία Ομονοίας, δεν είναι πεζοδρόμιο.... Όσο κι αν προσπαθούν να το κάνουν, κάποιοι, εκατέρωθεν, για τους δικούς τους λόγους...

Δεν είναι το θέμα μου ο τοξικομανής. Είναι όμως ΚΑΙ ο τοξικομανής. Ψάχνω τόσα χρόνια να βρω μια γραμμή, πέραν της οποίας δεν θα θεωρείται αποδεκτή, φυσιολογική, μια συμπεριφορά. Μια γραμμή που θα διακρίνει το τί είναι ανεκτό στο δρόμο, τί στην καφετέρια από το τι είναι ανεκτό στο Πανεπιστήμιο. Ακόμα δεν έχω εντοπίσει τη γραμμή αυτή, όλο μου ξεφεύγει, όλο και πιο πέρα πάει, κι όλο το Πανεπιστήμιο φθίνει, σε όφελος αυτής...

Ολα επιτρέπονται, όλα είναι "δικαιώματα". Ολα τα αγκαλιάζει το περιβόητο "ασυλο". Κι όλο φαρδαίνει ο χώρος του "επιτρεπτού".

Ε λοιπόν θαρρώ πως αρκετά πιά με τα υποτιθέμενα δικαιώματα των ...υποτιθέμενων "μειονοτήτων" στο υποτιθεμενο "ακαδημαϊκό άσυλο".
Των τοξικομανών, κλεφτών, μπαχαλάκηδων, μπουκαλάκηδων, ακροαριστερών και ακροδεξιών, χαραμοφάηδων "καθηγητών" και διαπλεκόμενων "πανεπιστημιακών"*, αιώνιων φοιτητών, χούλιγκανς, κουκουλωμένων και ξεκουκούλωτων, καταπιεσμένων πλουσιόπαιδων και φιλόδοξων κομματικοδίαιτων "φοιτητών" του προαυλίου, του διαδρόμου και της αιώνιας πορείας...

Έχουμε κι εμείς δικαιώματα, η πλειοφηφία.
Εμείς που δεν βλέπουμε το πανεπιστήμιο ούτε σαν ένα κτίριο χωρίς μπάτσους, ούτε σαν θερμοκήπιο των επόμενων πρωτοκλασσάτων κομματικών στελεχών.

Δημοκρατικός άνθρωπος είμαι.

Αλλά αυτά που βλέπω, αυτά που έχω δει, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να είναι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Δεν καταδέχομαι να είναι αυτό Δημοκρατία, όσα τρωτά κι αν έχει ως πολίτευμα.

Μάλλον κάτι έχουμε παρεξηγήσει...

*(μα ναι, υπάρχουν κι αυτοί, ό του απιστεύτου...)

Φιλοτιμία, φιλευσπλαχνία και άλλα τινά...

2009-02-26T11:24:00.026+02:00

Διαβάζω στο σημερινό Τύπο...

Xτύπησαν με αμυντική χειροβομβίδα το «Στέκι Μεταναστών»

"Tα κίνητρα της επίθεσης με χειροβομβίδα προχθές το βράδυ στο νεοκλασικό της οδού Τσαμαδού 13 όπου στεγάζεται το Στέκι Μεταναστών και το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα προσπαθούν να διαλευκάνουν τα μέλη της οργάνωσης και η Ασφάλεια Αττικής."

Νομαρχίες εκώφευσαν για τους άστεγους

"Δυστυχώς, οι νομαρχίες δεν έδειξαν την απαιτούμενη διάθεση συνεργασίας, ώστε να προχωρήσουμε το επιχειρησιακό σχέδιο για ένα εθνικό πρόγραμμα υποστήριξης και φροντίδας αστέγων."

Eγκαλείται και πάλι η χώρα για τα δικαιώματα των Ρομά

"Η προσφυγή που κοινοποιήθηκε στις αρχές της εβδομάδας στις ελληνικές αρχές έγινε από το Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι και αφορά επιχείρηση έξωσης εκατοντάδων Ρομά....
...η Ελλάδα έχει πολλές φορές επικριθεί και καταδικασθεί από διεθνή όργανα (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων, Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, ΕΔΔΑ) για την αποτυχία της να λάβει επαρκή μέτρα ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των Ρομά και για την έλλειψη πολιτικής στέγασης, παρότι έχει στο παρελθόν λάβει παχυλή κοινοτική χρηματοδότηση για τον σκοπό αυτόν.
Στη συγκεκριμένη υπόθεση, η Ελλάδα κατηγορείται για παράβαση των άρθρων 3 (περί εξευτελιστικής μεταχείρισης και βασανιστηρίων), 8 (σεβασμός της κατοικίας και προστασία της οικογένειας) και 14 (περί ρατσιστικής συμπεριφοράς) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου."

...Θα μου πείτε "το κακό κράτος δείχνει και σ' αυτούς την αναλγησία του..." "η κακή (ακρο)δεξιά", οι "κακοί Νομάρχες", "ο κακός Δήμαρχος'.....

Ας μου επιτραπεί η παρατήρηση ότι εάν το κράτος, ο Δήμαρχος, οι Νομάρχες, οι πολιτικοποιημένοι θαμώνες των Εξαρχείων,
εάν όλοι αυτοί γνώριζαν ότι θα είχαν να κάνουν με τους υπόλοιπους, φιλότιμους και σπλαχνικούς Έλληνες, που είναι παιδιά μεταναστών κι εγγόνια προσφύγων, εάν είχαν την αμυδρότατη εντύπωση, ότι απέναντι σε τέτοια συμπεριφορά τους θα επισειόταν και το ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ υπολογίσιμο πολιτικό κόστος, ΔΕΝ ΘΑ προχωρούσαν σε εξώσεις, δεν θα υπεξαιρούσαν τα λεφτά των χρηματοδοτήσεων, δεν θα αδιαφορούσαν για τους αστέγους...
Δεν θα τολμούσαν γιατί δεν θα τους έπαιρνε...

'Οπως δεν τους παίρνει να μην δώσουν τις "αποζημιώσεις", να μην καταβάλουν τα τριχίλιαρα, να καταλύσουν το πανεπιστημιακό άσυλο, να τα βάλουν με την Εκκλησία και τόσα άλλα ψηφοκραχτικά...
Και γι αυτό αυτά δεν τα αποτολμούν...
Δεν τους αφήνουμε ΕΜΕΙΣ, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο - είτε πολλοί και κόσμια, είτε λίγοι αλλά τραμπούκικα διαμαρτυρόμενοι...

Ό τι είμαστε εμείς είναι κι εκείνοι που εκλέγουμε ή που αφήνουμε να μιλάνε για μας, ό τι τους περνάμε πιάνουν - είναι η αντανάκλασή μας στα έδρανα, τα δημαρχεία και την κοινωνία των πολιτών...
Για κάποια κακώς κείμενα, λοιπόν, δεν φταίει ο απέναντι "κακός" - φταίει απλά ο κακός μας ο καιρός.

Στέκι Μεταναστών - Ηλίθιοι: http://tinyurl.com/b9s8co
Άστεγοι - Νομαρχίες: http://tinyurl.com/czkueu
Ρομά - Δημος Αθηναίων/Ελλάς γενικώς: http://tinyurl.com/cznlnr
Προς το παρόν, γκρουπ στο facebook :http://tinyurl.com/c69q8v
Ελληνικο Παρατηρητήριο του Ελσίνκι:http://tinyurl.com/da5crp
Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων: http://tinyurl.com/cav6u3
ΟΑΣΕ- Ελληνική προεδρία 2009: http://tinyurl.com/bwxcs9
ΕΣΔΑ: http://tinyurl.com/apnujh

Σωφρονισμός...

2009-02-25T08:32:00.009+02:00

"Στα στρατόπεδα και τις φυλακές ξεσυνήθισε ο Ιβάν Ντενίσοβιτς να αποταμιεύει, ώστε να έχει να θρέψει αύριο ή μετά από ένα χρόνο την οικογένειά του. Για όλα όσα τον αφορούν αποφασίζει η διοίκηση, πράγμα που είναι πιό απλό και εύκολο. Τι θα κάνεις όμως όταν έρθει η ώρα της ελευθερίας;..."

Αλεξάντρ Σολζενίτσιν
"Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς"
ΠΑΠΥΡΟΣ

Άσματα διαχρονικά....

2009-02-22T20:43:00.004+02:00

Αφιερώνω το τραγούδι αυτό
σ' εκείνους που μου έστρωσαν το δρόμο να φτάσω ως εδώ...

You made me what I am, guys!!!
Take care!!!

Βασίλης,
-a free man....

Προσοχή:

2009-02-19T14:16:00.004+02:00

...μιλάτε καλά για τους Κινέζους,

γιατί ο επόμενος θα χρειαστεί "σχέδιο Yang"*

όπως το κόβω...

*ή ποιον θα έχουν τότε Υπ.Εξ, τελοσπάντων...

...μια ερωτησούλα.

2009-02-17T14:54:00.009+02:00

συγγνώμη κιόλας αγαπητοί εταίροι, αλλά...

εάν είναι, για να βγάλουμε λεφτά,

να μάθουμε να φτιάχνουμε καλά και φτηνά προϊόντα,

οι επιδοτήσεις τι ρόλο παίζουν???

...πλάκα μας κάνετε??

..."πρόβατα".

2009-02-06T11:27:00.015+02:00

«μας σφάζουν παθητικά (sic) σαν τα πρόβατα»

«Γι’ αυτό, όπως και τα ντόνατς που τρώνε (οι μπάτσοι), έτσι κι αυτοί δεν είναι “ωραίοι” χωρίς μια τρύπα στη μέση» (εδώ)

«Από εδώ και πέρα η ζωή κάθε μπάτσου κοστίζει όσο και μια σφαίρα, ενώ τα σώματά τους αποτελούν ιδανικό σημείο εξάσκησης σκοποβολής. Οι αστυνομικοί δεν έχουν ούτε όνομα ούτε ηλικία, έχουν απλώς τον βαθμό και τον υπηρεσιακό τους αριθμό» (εδώ)

...ελπίζω όλοι οι μπατσοκράχτες της αΕριστεράς και της πορείας να είναι ευχαριστημένοι.
Τα επιχειρήματά τους βρήκαν γόνιμο έδαφος
- κι οι μαθητές ξεπέρασαν τους δασκάλους...

Άντε παιδιά και σ ανώτερα...

Σε σας το λέω, που κάνετε τους ανήξερους.
Εσάς στις εφημερίδες, τις οθόνες, τα πάνελ, τα έδρανα, τα blogs και τα facebook!!

Συγχαρητήρια!!!
Very nice opinion leading!!!!!

Παίξτε τώρα την πιστόλα σας, που λέμε και στην Κρήτη.

Και προσευχηθείτε, ως συνυπεύθυνοι, ως συνεργοί,
για όλους τους Μαντζούνηδες αλλά κι όλους τους Αξαρλιάν αυτού του τόπου.

Το καλό που σας θέλω...

Κάτι μου θυμίζει...

2009-02-02T00:30:00.011+02:00

"...(αυτά) τα κόμματα διαμαρτυρίας βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε κοινωνίες που βρίσκονται σε αναταραχή, προτάσσοντας απλές "λύσεις" σε μή αναστρέψιμες αλλαγές. Πολλά από αυτά τα κόμματα, όμως, αποδείχθηκαν βραχύβια, καθώς οι προοπτικές τους χαντακώθηκαν από άπειρους ηγέτες (...). Εάν η επιρροή των πιό ακραίων εξ αυτών έφτανε σε σημείο να απειλεί την υφιστάμενη τάξη πραγμάτων, πολλοί ψηφοφόροι τους θα έπαυαν να τα ψηφίζουν."

(ανακεφαλαιώνοντας:)

"Τα κόμματα διαμαρτυρίας εκμεταλλεύονται τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση ή το πολιτικό σύστημα, προτάσσoντας συνήθως συγκεκριμένα "προβλήματα", όπως η υψηλή φορολογία ή οι χαλαροί νόμοι για τη μετανάστευση ή τη χορήγηση ασύλου. Συχνά πρόκειται για θνησιγενή κόμματα που διαλύονται με την ίδια ταχύτητα που δημιουργήθηκαν. Οι ηγέτες τους είναι κατά κανόνα λαϊκιστές και άπειροι, ενώ διαθέτουν στις τάξεις τους ακτιβιστές που κινούνται στα όρια της νομιμότητας. "

Από το βιβλίο των Rod Hague & Martin Harrop:
"Συγκριτική Πολιτική και Διακυβέρνηση"
εκδόσεις Κριτική, 2005
p 349

...είναι απόσπασμα από το κεφάλαιο όπου οι συγγραφείς περιγράφουν τα κόμματα της ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ.

Για να μην μπερδευτείτε το διευκρινίζω.

Καταγεγραμμένες ζημίες και ρητορικές ερωτήσεις.

2009-01-28T13:05:00.019+02:00

"Στη Ν.Δ. θα πρέπει να θυμηθούν πότε το ΠΑΣΟΚ πήρε την κάτω βόλτα: το 1996, όταν διέρρηξε οριστικά τη σχέση με τους αγρότες που είχε χτίσει με μαεστρία επί δύο δεκαετίες ο Ανδρέας Παπανδρέου. Η χαριστική βολή μάλιστα δόθηκε όταν η Αστυνομία με ένα πράγματι πονηρό σχέδιο ξεφούσκωσε νύχτα τα λάστιχα από τα τρακτέρ για ανοίξουν οι δρόμοι."

(Γιάννης Πολίτης, ΝΕΑ, 28/01/09, εδώ)

...ωχ... Τέτοια ζημιά δηλαδή???

Μας περιμένουν ακόμα άλλα 8 χρόνια κυβέρνησης Καραμανλή, δηλαδή κατακόρυφη άνοδος δημοτικότητας, περαιτέρω αύξηση του ποσοστού της και νίκη στις επόμενες βουλευτικές εκλογές???
Τόση ζημία ακριβώς κατέγραψε και το ΠΑΣΟΚ, μετά την "οριστική διάρρηξη" και την συνεπακόλουθη "κάτω βόλτα" του 1996...

Το 'λεγα εγώ... όσο "κακό" κάνουν στη ΝΔ οι τρακτερωτοί, μόνο ο Επαναστατικός Αγώνας και τα "πολιτικά του αιτήματα" μπορούσε να της κάνει....

EDIT:

κι ένα υποθετικό ερώτημα προς τον κύριο Γιάννη Πολίτη - ή όποιον άλλο προτίθεται να απαντήσει- αν βέβαια μιλάει σοβαρά και δεν μας κάνει πλάκα:

Εάν έφτιαχνες πχ κεραμικά, και σου έλεγαν από ένα μεγάααλο μαγαζί, για κάποιο καιρό και για τον χ-ψ λόγο:

“Κυρ-Γιάννη μου, όσο και να είναι χάλια τα κεραμικά σου, όσο κι αν δεν είναι εμφανίσιμα, όσο κι αν έχουν μέσα αμίαντο, εγώ, επειδή θέλω τη στήριξη των κεραμιστών, θα σου δίνω, ως “Notos Galleries” όσα λεφτά δεν βγάζεις από το μη πούλημα των πιατακίων και των τασιών στο μαγαζί μου.”

Εσύ έτριβες τα χέρια σου, και πολλοί άλλοι επίσης, και όλο και περισσότεροι άρχιζαν να φτιάχνουν κεραμικά κατ' αυτόν τον τρόπο, αφού χασούρα δεν θα είχαν, ποτέ των ποτών, ο Notos είναι εδώ.

Και μετά, ξαφνικά, το Notos Galleries σου έλεγε:
“Ξέρεις κάτι κυρ-Γιάννη μου, no money no honey, από δω και πέρα θα πρέπει να κοιτάξεις να βελτιώσεις τα κεραμικά σου, ή να αρχίσεις να φτιάχνεις με πηλό κάτι άλλο που έχει πέραση, πχ κεραμίδια, διότι δεν μπορώ πλέον να σε στηρίζω ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ, για τους χ-ψ λόγους.”

…εσύ, επειδή σου παραβιάζουν το …κεκτημένο σου, θα βγεις να διαδηλώσεις, και να κλείσεις ο τι μπορείς.
Ίσως και να αρχίσεις να πετάς κεραμικά σ' όποιον περάσει από μπροστά σου.

ΕΓΩ όμως, που είμαι επίσης προμηθευτής στο Notos, και ΔΕΝ μου "αποζημιώνουν" τα ντεμοντέ μου, χάλια μου χαλιά, αλλά αναγκάζομαι να τα βελτιώσω, με κόπο και βάσανα - ή τελικά να φτιάχνω κιλίμια για να επιβιώσω...
Ή που εργάζομαι στο Notos, και παίρνουν λεφτά από το ΜΙΣΘΟ μου, για να μπορείς εσύ να ΜΗ φτιάχνεις κεραμικά της προκοπής χωρίς χασούρα...
Ή που απλά περνάω το δρόμο και τρώω το κεραμικό -που εσύ πετάς διαμαρτυρόμενος- στο κεφάλι..
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΣΕ ΣΤΗΡΙΞΩ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ????

ΓΙΑΤΙ????

Δεν πας να δείς αν έρχομαι????

Μια από τα ίδια: ο τι να ναι.

2009-01-24T07:52:00.010+02:00

Για να καταλάβω:

Η παράνομη σύμφωνα με την ΕΕ επιδότηση-αποζημίωση (που δεν είναι αρκετή και εξ ου και τα μπλόκα), δίνεται για να διατηρηθεί το προϊόν σε χαμηλή τιμή, αλλά να μη χάσει ο παραγωγός.

Βγάζουμε αθέμιτα ανταγωνιστικά προϊόντα δηλαδή, εις βάρος των μη επιδοτούμενων/"αποζημιωνόμενων" παραγωγών των άλλων χωρών, και ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ (ΕΛΛΗΝΑ) ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ!!!!

"Δωσ' μου, Κράτος, όσα μου λείπουν ώστε να έχει ο αγοραστής την τιμή χαμηλή"...

Ναι ε??
Χα.

Εμείς έχουμε ΚΑΙ επιδοτήσεις (για να έχουμε ...χαμηλές τιμές), αλλά ΚΑΙ τις υψηλότερες τιμές στα αγροτικά προϊόντα, ασχέτως ποιος φταίει και σε ποιο στάδιο μπαίνει το "καπέλο" στις τιμές... Υψηλές τιμές, πάντως, τελικά.

Τόσο υψηλές, που εισάγουμε ...φτηνότερα, ΜΗ ΕΠΙΔΟΤΟΥΜΕΝΑ προϊόντα από άλλες χώρες της ΕΕ και εκτός ΕΕ.

Δηλαδή τζάμπα η επιδότηση. Δεν είναι τα εγχώρια προϊόντα περισσότερο ανταγωνιστικά (σσ: δεν τα προτιμάμε), αφού ΔΕΝ είναι φτηνά.

Ναι ε??? Αμ δε...

Διότι τα εισάγουμε τα φτηνά αλλοδαπά μεν, και ...συνεχίζουμε να ψωνίζουμε τα πανάκριβα εγχώρια, δε.
Και μάλιστα να τα ψωνίζουμε ουσιαστικά εις διπλούν.

Μια ως φορολογούμενοι, μέσω των επιδοτήσεων, ενισχύοντας τους αγρότες, και μια ως καταναλωτές στο σούπερ μάρκετ, ενισχύοντας τους καπελώνοντες, επειδή το ελληνικό ως ποιότητα, παιδάκι μου, δεν συγκρίνεται.

Αγοράζοντας όμως τα ακριβά δικά μας, βοηθάμε να ακριβύνουν ΚΑΙ τα φτηνά εισαγόμενα. Μόλις ακριβύνουν, βρίζουμε επειδή στη Γερμανία τα ίδια προϊόντα είναι φτηνότερα, και "τί κάνει το κράτος εε???"

Τέλος, κλαίμε και καταριόμαστε επειδή δεν μας φτάνουν τα λεφτά.

Εννοείται ότι γι αυτά όλα φταίει η κακή ΕΕ.
Και όποιος ακατανόμαστος νεοφιλελεύθερος μας έβαλε εκεί.

Ο τι να ναι. Πάλι.

Ανθρωπογεωγραφία, ή κάτι τέτοιο...

2009-01-08T06:26:00.011+02:00

Άρωμα εκλογών λένε μύρισε...
και μια και όλο για την αριστερά μιλάει το ΠΑΣΟΚ (όχι όλο, κάτι πολιτικά όντα) τελευταία, και συχνά πυκνά "κλουθάνε" του ΣΥΡΙΖΑ, να τον μιμηθούν στην αριστεροσύνη, είπα να ρίξω μια ματιά στα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα της Αττικής, να δούμε, ενδεικτικά, τί ακριβώς του ζηλεύουμε...

Πού έχουν εκείνοι δηλαδή, και ίσως δεν έχουμε εμείς ...
Έτσι, να κάνουμε μια ερασιτεχνική ανθρωπογεωγραφία, να δούμε τί ψάχνουμε από ποσοστά και πού τα ψάχνουμε, τί πόρτες να χτυπήσουμε, τι μέιλ να στείλουμε και τί να πούμε...

ΑΝ δεν έχω κάνει κανένα λάθος τραγικό λοιπόν, οι περιοχές όπου έχει τη μεγαλύτερη δύναμη και άρα πρέπει να προσανατολιστούμε να τους πάρουμε με το μέρος μας, το TOP TEN του κυρίου Αλαβάνου όπου εκτιμάνε τα έργα και τις ημέρες του, είναι οι εξής :

1. Νεα Πεντέλη (13,81%)
2. Νέα Σμύρνη (11,92%)
3. Χολαργός (11,31%).
4. Βριλήσσια(11,13%)
5. Πεύκη (10,85%)
6. Χαλάνδρι (10,66%)
7. Ελληνικό (10,64%)
8. Νέο Ψυχικό (10,46%)
9. Μελίσσια (10,39%)
10. Μαρούσι (10,19%)

...τρέξτε λοιπόν να δείτε τί θα ήθελαν να ακούσουν αυτοί οι αριστεροί της εργατικής τάξης για να μας ψηφίσουν. Αλλά γρήγορα ε?? Μην μας τους φάει η Παπαρήγα...

Και μιά και έκανα το ένα, δεν κάνω και το ανάποδο??
Να δώ που του λείβονται ψήφοι του Αλαβάνου, πού δηλαδή είναι πολύ καπιταλιστές και ιμπεριαλιστές για να πειστούν από την Κουμουνδούρου???
Ας το κάνω κι αυτό...

10. Ίλιον (7,28%)
9. Δήμος Πειραιά (6,76%)
8. Νίκαια (6,75%)
7. Κερατσίνι (6,7%)
6. Μεταμόρφωση (6,7%)
5. Καματερό (6,6%)
4. Ρέντη (6,38%)
3. Εκάλη (5,9%) (!!!!!!)
2. Αγία Βαρβάρα (5,8%),
και η χείριστη επίδοση του ΣΥΡΙΖΑ
είναι στο νεοφιλελεύθερο Πέραμα με 5,6%.

Μάλιστα...
Καλά, και το ΠΑΣΟΚ που το έχουν αποκηρύξει διάφοροι από τα manuals της "εργατικής τάξης" φλερτάροντας με τις ημερήσιες διατάξεις του Αλέξη, αντιστοίχως σε τί περιοχές σκοράρει ή πατώνει άραγε, εντός της Υπερνομαρχίας???
Να δουμε:

ΤΟΡ ΤΕΝ ΠΑΣΟΚ:

1. Αγ. Βαρβάρα (46,86%),
2. Δραπετσώνα (40,5%)
3. Ρέντης (40,05%)
4. Ίλιον (39,08%)
5. Καματερό (38,92%)
6. Κερατσίνι (38,72%)
7. Νέα Ερυθραία (38,7%)
8. Γαλάτσι (38,29%)
9. Αιγάλεω (37,95%)
10. Πέραμα (37,83%)

Αντιστρόφως, πού υστερεί το ΠΑΣΟΚ, οπότε να αριστερέψουμε λίγο -τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε δηλαδή- για να τους πείσουμε κι αυτούς....
Χειρότερες λοιπόν επιδόσεις για την Χαριλάου Τρικούπη, που, κατά Τσίπρα και Αλαβάνο, δεν δικαιούται να δηλώνει "αριστερά":

Χείριστες επιδόσεις ΠΑΣΟΚ:
10. Βριλλήσια (30,38%)
9. Χολαργός (29,38%)
8. Νέα Πεντέλη (29,24%)
7. Παλαιό Φάληρο (28,65%)
6. Νέο Ψυχικό (27,24%)
5. Κηφισιά (24,76%)
4. Παλαιό Ψυχικό (17,05%)
3. Φιλοθέη (17%)
2. Παπάγου (16,9%)
1. Εκάλη (12,66%)

Κατόπιν όλων αυτών των κλασσικών εικονογραφημένων, προτείνω να κοιτάξουμε να φύγουν οι ανίκανοι της ΝΔ, κι όχι αν εγκρίνουν τις μεθόδους και τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ οι κύριοι της Κουμουνδούρου και οι φίλα προσκείμενοι σ'αυτούς...

Το μέλλον δεν είναι "αριστερά". Ούτε αυτοί είναι αριστερά.
"Αριστερά" είναι μόνο η Παπαρήγα.
Για τους άλλους, μάλλον προς το κέντρο θα πρέπει να κοιτάξουμε...
Για τους ΣΥΡΙΖΑιους, αν δεν μπορούμε χωρίς αυτούς, κατά τι δεξιότερα.

πηγή: ΥΠΕΣΔΔΑ
ιδέα: "ΚΚΕ- ΣΥΡΙΖΑ στο Λεκανοπέδιο: δύο ξένοι στην ίδια πόλη;"
Παναγιώτης Κουστένης,
Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης,
#31, Μάιος 2008
Επίσης:
Τιμες ενοικίων σε διάφορες περιοχές της Αθήνας,
για να καταλαβουν οι εκτός Αθηνών τί θέλει να πει ο ποιητής..
Τιμες αγοράς εδώ.

Μιλήστε ρε!!!

2009-01-05T20:25:00.006+02:00

Κ-λόμπατσοι, πιστολέρο, γουρούνια, δολοφόνοι, ξανα-δολοφόνοι, καθίκια, δολοφονούν τη νεολαία μας, κάψτε στρουμφάκια, καλός μπάτσος είναι ο νεκρός μπάτσος.... Διαδηλώστε, ξαναδιαδηλώστε, ξαναβγείτε, ξαναφωνάξτε, ξαναπετροβολήστε με μαγικά "νεράτζια"
Τι είναι οι βιτρίνες μπροστά σε ένα νεκρό αγγελούδι, μην τυχόν και δεν βγάλουν λεφτά οι έμποροι ε?? Υποκρισία!!!!!!

Κάτω τα χέρια από το διαδίκτυο, όχι στο φακέλωμα, ναι στην ελευθερία του λόγου!!!!!
Το άσυλο - η μάνα της Δημοκρατίας. Κάτω τα χέρια από το άσυλο!!

...Εξεγερθείτε!!! ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!! Ολοι στον αγώνα!!! Όλοι στο δρόμο, ενάντια στα γουρούνια!!!

ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ ΤΩΡΑ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΑΣ ΡΕ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ!!!
Ρατσιστές με τη βούλα είστε, αυτό είστε.

Και εσείς και οι δημοσιοκάφροι των ΜΜΕ που σας βοηθάνε να σπρώχνετε τον κόσμο στα όριά του.
Να κολακεύετε τον απολίτικο όχλο, να ενθαρρύνετε αντιδράσεις εν θερμώ, να παραπλανείτε τη νεολαία οτι έχει μόνο δικαιώματα.
Να ξαναβαφτίζετε τη βία "αγανάκτηση", να μπερδεύετε το αίτημα με το κάψιμο, να δικαιολογείτε τα αδικαιολόγητα, να έχετε κάνει σύνθημα το "ναι μεν αλλα".
Να τσιγκλάτε ανθρώπους νέους με την ορμόνη στο διάολο.
Ανθρώπους ενδεχομένως αγράμματους, ενδεχομένως ναρκομανείς, σίγουρα βίαιους.
Να φτύνετε Κύρκους, Γλέζους και Θεοδωράκηδες, και να χαιδεύετε και να ποτίζετε μπουκαλάκηδες, Κουφοντίνες και Ξηρούς...

Για τους χλωρούς που όμορφα τώρα καίγονται, έχετε να πείτε τίποτε??
Καμία συγνώμη???

Έχετε, γαμώτο?????

Παιδιά και δυο φορές παιδιά...

2008-12-31T18:25:00.010+02:00

Κι αφού πρόσφεραν, χάρισαν, έδωσαν, δόθηκαν, τώρα είναι κάπου ξεχασμένοι...
Η σκέψη τους συνήθως είναι θολή, πλημμυρισμένη από αναμνήσεις ενός μακρινού παρελθόντος.
Κι όταν, φορές, φωτίζεται, όταν αναγνωρίσουν το παρόν, τότε σκοτεινιάζει η ψυχή τους.
Γιατί η μόνη γνώριμη φιγούρα γύρω τους είναι η μοναξιά.

Δεν έχει εγγονάκια, δεν έχει ανίψια, δεν έχει παιδιά.
Τα γελάκια και οι φωνές τους, τα μαλώματα κι οι αγάπες τους, δεν είναι για τους ανήμπορους.
Κι ειδικά τις μέρες χαράς, η ανημπόρια η έρμη χτυπά σαν τη βροχή στον τσίγκο.
Και γι' αυτό τα νιάτα πάνε με τα νιάτα.

Η γιαγιά μου που με μεγάλωσε, μου έλεγε όμως μια ιστορία.

Πάει, λέει, η μάνα με το παιδί της περίπατο στο δάσος...
"Τι το θέλεις παιδί μου το κούτσουρο αυτό?"
"Θα το φυλάξω, μανούλα, να φτιάξω μια μέρα και σε σένα ένα ξύλινο πιάτο όταν τα χέρια σου θα τρέμουν, σαν αυτό που έχεις στον παππού."

Η γιαγιά μου ήταν από τους τυχερούς. Δεν φωτιζόταν η σκέψη της, ούτε μια στιγμή.
Ηταν ξεχασμένη και από τον εαυτό της ακόμα.
Κι αυτό ευτυχία είναι, τελικά.

Καλή τους χρονιά.
Καλή μας χρονιά.
Και λίγη μπέσα.

Τι είναι αυτό?
Μια κουβεντούλα για κείνους που μας μεγάλωσαν...

-Ευχαριστώ Περικλή...

Η κατάληΞη.

2008-12-25T13:31:00.019+02:00

"Γιατί κάνετε κατάληψη?", ρωτάει ο Δήμαρχος.
"Γιατί κάνουν και στην Αθήνα.", απαντάνε οι 10 μαθητές από το 15μελές του Γυμνασίου. Απνευστί.

"Δηλαδή γιατί? Για ποιό λόγο? Τι ζητάτε?" συνεχίζει ο Δήμαρχος.
"Δικαίωμά μας δεν είναι? Ετσι, κάνουμε κατάληψη. Έχει οικονομική κρίση."

"Μάλιστα. Πώς την αποφασίσατε την κατάληψη?"
"Ψηφίσαμε. Από τους δεκαπέντε, μόνο οι 5 ήθελαν να μην κλείσει το σχολείο. Και κερδίζουν οι πολλοί."

"Δηλαδη αν μαζευτούμε τωρα εδω μέσα 15 άτομα, και ψηφίσουμε αν θα δείρετε εμένα ή οχι, και χάσω 14-1, θα με δείρετε, δημοκρατικά?"
"Ναι"

"Καταλαβαίνετε ότι δημοκρατία είναι να αποφασίζουν οι πολλοί, ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ οτι σεβόμαστε τα βασικά δικαιώματα των λίγων? Δεν μπορούμε δηλαδή να στερήσουμε από έστω και ΕΝΑ παιδί, το δικαίωμά του στην Δωρεάν Παιδεία, κι ας μην είναι όπως τη θέλουμε. Εσείς οι πολλοί 10 πώς στερείτε το δικαίωμα των άλλων 5 να κάνουν μάθημα? "

"Μα και στο Πολυτεχνείο κάνανε κατάληψη, και τώρα το γιορτάζουμε κάθε χρόνο."

"Στο Πολυτεχνείο παιδί μου η χώρα ειχε δικτατορία. Στη δικτατορία ακόμα και να σκοτώσεις τον τύραννο είναι καλό. Αλλά τότε αυτοί δεν είχαν δικαίωμα να ψηφίσουν, ούτε να κάνουν 15μελές, ούτε να πουν τη γνώμη τους, ούτε τίποτε, ενώ εσείς και οι γονείς σας το έχετε. Στη Δημοκρατία δεν μπορείς να σκοτώσεις τον πρωθυπουργό. Μπορείς να τον αλλάξεις - γι αυτο εχουμε τις εκλογές.
Και τελικά η κατάληψή τους αυτών, έληξε επειδή μπήκαν μέσα τα τανκς. Εχεις δει ποτέ εσύ κανένα τανκ, να περιμένει απ έξω απο το σχολείο σου, τις 20 φορές που έχετε κάνει κατάληψη από πρόπερσι?"

"Οχι"

"Καταλαβαίνεις τη διαφορά? Ότι η δημοκρατία σου δίνει όπλα να αλλάξεις την κατάσταση αλλιώς, κι όχι με την κατάληψη?"

"Κι οι άλλοι δηλαδή πώς κάνουν στην Αθήνα? Εμείς είμαστε οι βλάκες?"

...στη συζήτηση εμπλέκεται κι ενας προοδευτικός συνδικαλιστής καθηγητής.

"Καλά το λενε τα κοπέλια... Η οικονομική κρίση... "
Δήμαρχος: "Έχετε και τσι ελιές να μαζώξετε ε??"
"Μα τι λες τώρα Δήμαρχε..."
"Καλά καλά. Το καταγράφω, ότι συμφωνείτε με την κατάληψη, και παραδίδετε τα κλειδιά."

...πάει αυτό.

Κατάληψη λοιπόν, δημοκρατικά.
Θα είχε ενδιαφέρον βέβαια να βλέπαμε ποιά παιδιά ήθελαν την κατάληψη και ποιά όχι (βαθμολογία και απουσίες παιδιών, τυχόν -λεμε τώρα- φάκελλό τους στην αστυνομία, πόσες φορές έχουν επαναλάβει την ίδια τάξη, καθώς και κομματικό backgroung των γονιων τους, αφού το πνεύμα το αγωνιστικόν δια της καταλήψεως συνήθως μεταδίδεται ...κληρονομικώς) .
Έτερον εκάτερον, προσπερνάμε.

Ξεκινάει η κατάληψη.
Έρχεται Σαβατοκύριακο πριν τις γιορτές, τα παιδιά ΔΕΝ παραδίδουν τα κλειδιά στους καθηγητές που τα στήριξαν, ούτε για το διήμερο.
"Οχι, εδώ θα κάτσουμε, δεν πάμε πουθενά, είμαστε στον αγώνα"...
Κάποιοι από αυτούς που μένουν μέσα επειδή "είναι δικαίωμά τους" έχουν ήδη μείνει και στην ίδια τάξη, από απουσίες, και κάποιοι -επίσης μαθητές, όχι εξωσχολικοί- ήδη είναι 16 χρονών, καθώς προσπαθούν επί χρόνια να πάρουν απολυτήριο ανεπιτυχώς, χωρίς να πατάνε στο σχολείο, (γιατί αν απλά και μόνο πατάς, απολυτήριο παίρνεις, ως γνωστόν)...

Οι γονείς τους - όσοι ενδιαφέρονται και διαφωνούν- ΔΕΝ τους πείθουν, και η κατάληψη συνεχίζεται και το Σαβατοκύριακο, πίσω από πόρτες σφαλιστές με αλυσίδες και λουκέτα...

Η κατάληξη της κατάληψης, το βράδυ της Κυριακής??
Δύο 13χρονα με σπασμούς και μια14χρονη κοπέλα σε ημικωματώδη κατάσταση στο νοσοκομείο... Από το πολύ αλκοόλ.
(Πρέπει να ήταν το κονιάκ για το μνημόσυνο των τριών εβδομάδων του παιδιού στην Αθηνα. Μάλλον ήταν μπόμπα...)

Ένα από τα παιδιά, που στερείται ομαδικού πνεύματος, προφανώς, "άδειασε" τους υπόλοιπους και φώναξε τον πατέρα του. Ετσι ήρθαν τα ασθενοφόρα...

Παιδάκια είναι αυτά. Δεν εχουν άκρες στο Αλ Τσαντίρι Νιουζ να ενημερώσουν την επικράτεια με ντοκουμέντα για το περιστατικό. Εξάλλου τα βίντεο που θα έχουν -λογικά- τραβήξει με τις απόπειρες να κάψουν το σχολείο κλπ, με ή χωρίς αλκοόλ στο αίμα τους, μένουν μεταξύ τους, ο νόμος του σχολειού... Οι πρωινοί απλά είδαν τα ίχνη στους τοίχους.

Πάμε παρακάτω.

"Τα σχολεία ήταν κλειστά και ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΨΥΧΗ των μαθητών", είπε ο πολλά βαρύς "αιώνιος έφηβος" Αλέκος στη Βουλή την Κυριακή...
Πώς λέμε "ανοίγω φύλλο για μπακλαβά"??

Λιγο μετά επικαλέστηκε ως πηγή των στοιχείων του και το "Αλ Τσαντίρι Νιουζ"...
Αλλά ο Λάκης μάλλον δεν έχει πρόσβαση στα σχολειά, ούτε και τον εμπιστεύονται οι μαθητές. Ούτε και τον Αλέκο προφανώς. Εξ ου και οι παραλείψεις στην ενημέρωση.

Αλλά κι όποιος ΕΧΕΙ πρόσβαση τελικά, δεν έχει άλλες "χάρες", που χρειάζονται για να ΔΕΙΣ και να ΠΕΙΣ την αλήθεια (εγκέφαλο και κότσια).

Αν ενδιαφέρονται οι συγκεκριμένοι και άλλοι φιλόπαιδες ή αιώνιοι έφηβοι, πάντως, τους ενημερώνω εγώ, που έχω πρόσβαση σ' ΑΥΤΟ το σχολειό, ότι και τα παιδιά καλά είναι, θα τη βγάλουν, και οι καθηγητές τσι επομάζωξαν τσι ελιές, μόνο να τα ανοίξουν τα σχολεία..

Όσο για τις ψυχές των μαθητών, ΠΑΝΤΑ ανοιχτές είναι, κι αυτό είναι και το θέμα.
Ότι μπαίνει μέσα όποιος να ναι, όποιος τους πει πιο πειστικά αυτό που θέλουν ν' ακούσουν...

Christmas dreams...

2008-12-21T11:43:00.021+02:00

...ένα πολύ όμορφο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι του Andrew Lloyd Webber , soundtrack σε μία κατασκοπική ταινία του 1972, που μου "κόλλησε" και το εντόπισα, απ' αυτά τα φλούφλικα που μ' αρέσουν αλλά δεν το γκαρίζω, για ευνόητους λόγους....

"Christmas Dream",
by -the one and only- Perry Como & The London Boy Singers...

Watch me now here I go, all I need 's a little snow
starts me off, sets the theme, helps me dream my Christmas Dream

Every year I dream it, hoping things will change
an end to the crying, the shouting, the dying
And I hope you will dream it too
It' Christmas, remember, we've got to remember

So light the light,
I'm home tonight,
I need you to warm me,
to calm me, to love me,
to help me to dream
my Christmas Dream

Crazy things said and done every single day but one
Every night should I believe be the same as Christmas Eve.

Nights should all be silent, days should all slow down
An end to the hurry, the noise, and the worry
And I hope you believe that too
It' Christmas, remember, does no-one remember

The whole world needs,
their Chiristmas dream
we need it to warm us,
to calm us, to love us,
to help us to dream
our Christmas Dream.

...Και, κάπως έτσι, μου ήρθε μία φαεινή.

Φέτος, λόγω οικονομικής κρίσης, θα κάνω στους δικούς μου ένα δωράκι συμβολικό. Δεν έχει βιβλία, μπλούζες, cd και σκουλαρίκια...

Κάτω από το δέντρο, θα έχει γι αυτούς από ένα κατακόκκινο χριστουγεννιάτικο φάκελο με μια απόδειξη μόνο μέσα.
Σύνολο 5 φάκελοι.
Ο πρώτος τους μήνας σε πρόγραμμα αναδοχής παιδιού πληρωμένος.
Τους υπόλοιπους θα τους πληρώνουν εκείνοι απο την πιστωτική τους, 20 ευρώ το μήνα, ούτε που θα το καταλάβουν, δεν θα πονέσει καθόλου.

Το βασικό δώρο από μένα θα είναι η χαρτούρα και η συμπλήρωση των στοιχείων τους, εδώ που τα λέμε, μια και όλοι εκεί κολλάμε...
Το ποσό δεν είναι και τόσο άξιο λόγου, μέσα στα έξοδα που συνήθως κάνουμε κάθε μήνα...

Και, μια και κάποιος κοινός γνωστός μας είπε: "Ο έχων δύο χιτώνας μεταδότω τώ μη έχοντι" (*), ε, όταν έχεις 35 τουλάχιστον "χιτώνας" (20 x 35=G700), ε, ας του δείξουμε λίγη πίστη του κυριούλη με τους χιτώνες, μέρες που 'ναι.

Κι αν είμαστε σε δεινή κατάσταση, κάποιοι είναι σε δεινότερη.

Christmas dreams come true, για 5 σπορίδηδες στην άλλη άκρη του κόσμου, λοιπόν, σε τιμή-έκπληξη...

Σταγόνα στον ωκεανό, ε?
Για μας.
Για εκείνους είναι η μόνη σταγόνα, η μόνη αχτίδα, και μοιάζει με θαύμα το πόσο δροσίζει, το πόσο ζεσταίνει...

"το κοριτσάκι με τα σπίρτα"
εικόνα της Αnne Anderson

Σύνδεσμοι κατά σειρά εμφανίσεως:
"Christmas Dream"
soundtrack
Κατά Λουκάν
Εμείς
Οι σπορίδηδες στην άλλη άκρη του κόσμου
"Το κοριτσάκι με τα σπίρτα"
Εικόνα από ένα παραμύθι?
Action aid, φόρμα αναδοχής παιδιού .

Η ελευθερία του λόγου και του Τύπου, κι η ευθύνη απέναντι στους νέους...

2008-12-17T12:17:00.021+02:00

Φανταστείτε ότι ανοίγετε την τηλεόρασή σας μέρα μεσημέρι, μπροστά στο 12χρονο παιδί σας, και βλέπετε αυτό:

Ταυτοχρόνως, από κάτω να περνάνε "υπότιτλοι" όπως "Κάψτε τους", "Εχει φωτιές η κόλαση ρεεεε", "Για πάρτη σου Μικρέ", "ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ "ΓΚΕΛΕΣ" ΝΑ ΧΕΙ ΚΑΝΕΙ Η "ΜΠΑΛΑ", ΕΜΕΙΣ ΓΚΟΛ ΘΑ ΣΕ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΑΛ***"...

Το ΕΣΡ θα αντιδράσει αυτομάτως, με σοβαρότατες ποινές και πρόστιμα, καθότι σύμφωνα με τον νόμο, (ΠΔ 77/2003 για τη Δημοσιογραφική Δεοντολογία, άρθρο 4 παρ. 1)

"Δεν επιτρέπεται η παρουσίαση προσώπων με τρόπο ο οποίος, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, μπορεί να ενθαρρύνει, τον εξευτελισμό, την κοινωνική απομόνωση ή τις δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος τους από μέρος του κοινού βάσει ιδίως του φύλου, της φυλής, της εθνικότητας, της γλώσσας, της θρησκείας, της ιδεολογίας, της ηλικίας, της ασθένειας ή αναπηρίας, του γενετήσιου προσανατολισμού ή του επαγγέλματος."

Υποθέτω δηλαδή ότι θα αντιδράσει το ΕΣΡ...

Βέβαια, μπροστά στις συναπτές παραβάσεις του άρθρου 11, παρ. 1 του Κανονισμού Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας, πχ, που έχει ως εξής:

" Η αρχή ότι ο κατηγορούμενος τεκμαίρεται αθώος μέχρι την αμετάκλητη καταδίκη του γίνεται σεβαστή και συνεπώς δεν προεξοφλείται το αποτέλεσμα της δίκης ούτε οι κατηγορούμενοι αναφέρονται, άμεσα ή έμμεσα, ως ένοχοι ",

και το οποίο έχει τσαλαπατηθεί προ πολλού και ειδικά τώρα από τα ΜΜΕ, το ΕΣΡ δεν έχει κάνει τίποτε...
Ίσως επειδή η κοινή γνωμη-όχλος επικροτεί και αποζητά τις παραβάσεις αυτές, κι αυτό αποτελεί πλέον κριτήριο που νομιμοποιεί, αν δεν επιβάλλει, την παράβλεψη των παραβάσεων...

Παρ'όλ' αυτά, όμως, τουλάχιστον τέτοιου είδους αγριότητες όπως αυτή η καταφανής ώθηση στη βία, και παιχνίδια με την παιδική και εφηβική ψυχοσύνθεση και ψυχοφυσιολογία, θα τύγχαναν μέριμνας από τα ΜΜΕ, κατ' απαίτηση των γονιών-τηλεθεατών, κατ αρχάς....
Δεν θα το ανέχονταν, όπως δεν ανέχονται κι άλλους φορείς που υποδαυλίζουν σαφώς τη νεανική βία (βλέπε κάποια κόμματα, οι δημοσκοπήσεις μίλησαν ήδη)...

Το θέμα όμως είναι ότι οι γονείς, οι δάσκαλοι και η διανόηση, οι κατ' εξοχήν δηλαδή υπεύθυνοι για τη διαπαιδαγώγηση και την εκπαίδευση των παιδιών και των εφήβων, ΔΕΝ ανοίγουν την τηλεόραση του 2008, την τηλεόραση των νέων, δηλαδή το διαδίκτυο...

Η όταν την ανοίγουν, "βλέπουν" διαφορετικά "κανάλια" από τα παιδιά τους.

Δεν ξέρουν τί ειναι bloggοσφαιρα, δεν ξέρουν τί ειναι group στο facebook, δεν ξέρουν τί είναι "αναζήτηση ιστολογίων" και googling και δεν ξέρουν και τους πομπούς των μηνυμάτων που τα παιδιά (τους) δέχονται καθημερινά. Δεν μπορούν να ξέρουν. Δεν έχουν συναίσθηση του τί και πώς και με ποιούς συναναστρέφονται τα 13χρονα μέσα απο τον υπολογιστή τους επί τόσες ώρες ημερησίως...

Και δεν είναι δυνατόν να ελέγξουν αυτά που βλέπουν τα παιδιά τους, από το παιδικό τους δωμάτιο. Δεν έχουν τη δυνατότητα, ουτε από πλευράς τεχνογνωσίας, ούτε από πλευράς του ελεύθερου χρόνου που απαιτείται για να γίνει κάτι τέτοιο.

Είναι εκατομμύρια τα "κανάλια", και το κάθε παιδί μπορεί να επιλέξει από "κανάλι" που λέει για αλλοδαπούς, "τεκμηριωμένα", αυτά, μέχρι "κανάλι" που λέει για την ΕΛΑΣ, εξίσου "τεκμηριωμένα", αυτά...
Με άγνωστο αριθμό επισκεπτών το πρώτο, και 77.300 μέλη, χώρια οι επισκέπτες, το δεύτερο...
"Κανάλια"΄όλων των αποχρώσεων του (μη) πολιτικού φάσματος.
"Κανάλια" δηλαδή , που οι "δημοσιογράφοι" τους βρίσκονται στα άκρα των άκρων , κατά πολύ υπερεκπροσωπημένα στο Διαδίκτυο, λόγω και περιθωριοποίησης και εκπαραθύρωσής τους από τα υπόλοιπα συμβατικά ΜΜΕ, που υπόκεινται σε στοιχειώδεις κανόνες ...
"Κανάλια" παντελώς ανεξέλεγκτα.

Και ίσως και μοιραία. Αναπόφευκτα, κάποια στιγμή.
Ίσως να κατέστησαν ήδη μοιραία, αν λάβουμε υπόψιν μας τα τελευταία γεγονότα και την πρωτοφανή ένταση και έκτασή τους, και απλά αργούμε να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της συμβολής τους στο πρωτοφανές της υπόθεσης.

Η επιρροή του Διαδικτύου στα πολιτικά δρώμενα, είναι πλέον δεδομένη, όπως οι εκλογές στις ΗΠΑ απέδειξαν περίτρανα. Η ανάμιξή του στις εξελίξεις πασιφανής. Η μετατροπή του συνθήματος απο τους πομπούς σε πράξεις από τους δέκτες, ειδικά από παιδιά και νέους, πραγματικότητα.
Και μας περιμένουν όχι μόνο ώρες όλο και πιό δύσκολες, σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και όλο και περισσότεροι νέοι χρήστες του διαδικτύου, καθημερινά, έκθετοι στη δύναμη του λόγου και της εικόνας.

Το να μην μπορούμε ή να μην θέλουμε να την διαπιστώσουμε και να λάθουμε υπεύθυνη θέση απέναντί της, επειδή είμαστε μια ή δυο γενιές πριν ή επειδή δεν έχουμε χρόνο να "σερφάρουμε" σε άγνωστους "τόπους", δεν μας δικαιολογεί ούτε στην άγνοιά μας, ούτε στην αδράνεια που αυτή συνεπάγεται.

Ειμαι υπέρ της ελευθερίας έκφρασης του οποιουδήποτε.

Οταν όμως ο οποιοσδήποτε- ενήλικος ή ανήλικος, με σώας τας φρένα ή όχι, επώνυμως, ανωνύμως ή υπό ψευδωνύμου- που διαθέτει ένα λάπτοπ και μια τηλεφωνική σύνδεση, μπορεί να παρεισφρήσει στην εκπαίδευση και αγωγή των παιδιών, μαζικά ή και πρόσωπο με πρόσωπο, και να ενσταλάξει δηλητήριο εκουσίως η ακουσίως - από βαρεμάρα, επιπολαιότητα ή βάσει οργανωμένου σχεδίου- στις ευάλωτες παιδικές ψυχές,
είμαι υπέρ της υποχρέωσης της πολιτείας να μεριμνήσει για την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων(α 15 π.2), το σεβασμό και την προστασία της αξία του ανθρώπου (α 2. π 1) , και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας(α. 15, π.2).

Δεν υφίσταται δικαίωμα χωρίς υποχρέωση. Η ελευθερία έκφρασης υπόκειται κι εκείνη σε τουλάχιστον ηθικούς, αλλά και συνταγματικούς περιορισμούς.
Αλίμονό μας αν περάσουμε σε ιστορική φάση όπου θα μιλάμε μόνο για δικαιώματα, χωρίς μηχανισμούς ελέγχων και ισορροπιών από κανέναν.

Οταν το Σύνταγμα θεσπίστηκε, δεν υπήρχε διαδίκτυο.

Ας μην γίνει το διαδίκτυο αιτία να μην υφίσταται Σύνταγμα και υποχρεώσεις των πολιτών στην ψηφιακή επικράτειά του...

Σύνδεσμοι κατά σειρά ...εμφανίσεως:
http://www.facebook.com/group.φωτια
http://www.facebook.com/groupΜπάτσοι
http://esr.n1.syzefxis.gov.gr
http://sapphogr.net/dikaiwma/law/a75pd77.pdf
http://egersis.blogspot.com/2008/12/blog-post_887.html
http://www.facebook.com/groupΜπάτσοι
http://Καθημερινή 16-12-2008
http://Σύνταγμα Άρθρο 15
http://Σύνταγμα Άρθρο 2
http://Σύνταγμα Άρθρο 15

Υποθετικά διλήμματα...

2008-12-16T11:43:00.007+02:00

Χάριν πειραματισμού, ρώτησα την κολλητή μου που έχει δυο παιδιά, αγόρια, ηλικίας 13 και 16 χρονών, το εξής:

Πες οτι πρέπει, σε αναγκάζουν κάποιοι μαφιόζοι, να στείλεις το ένα σου παιδί, χωρίς παρέα, με κράνος, έξω απο το τμήμα Εξαρχείων, και να φωνάξει "ΜΠΑΤΣΟΙ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ", Σάβατο βράδυ, που είναι τίγκα στον αστακό. Δεν χρειάζεται να το πιστεύει, απλά να το πει πειστικά, μπόλικες φορές. Μπορεί να προσθέσει και κάτι για τη μάνα τους, αν θέλει.
Αν θέλει, μπορεί να κάνει και τις αντίστοιχες χειρονομίες, να χουν οπτικοακουστικό υλικό τα ΜΑΤ.

Μολότωφ όχι, τσεκάρουμε το υπαρκτό δικαίωμά μας να μιλάμε και τις πιθανότητες να θυσιαστούμε γι αυτό. Να πετάμε μολότωφ δεν είχαμε ποτέ δικαίωμα, οπότε δεν το τσεκάρουμε...

Το άλλο παιδί σου, την ίδια ώρα, θα βάλει ένα σιδερωμένο παντελονάκι, και θα πάει Τζαβέλλα και Μεσολογγίου.
Θα πλησιάσει, θα καθήσει σε μία από τις καφετέριες, και θα μονολογήσει, ήρεμα αλλά δυνατά, προσποιούμενος ότι μιλάει, ας πούμε, στο τηλέφωνο:
"Αυτά τα άτομα είναι που έχουν κάψει την Αθήνα?? Ε ρε άμα τους κόψουν το χαρτζηλίκι, να δω μαγκιές..."
Δεν χρειάζεται να το πιστεύει, απλά να το πει πειστικά...Όχι πολλές φορές, δεν απαιτείται αυτό...

Η υποθετική μου ερώτηση κατέληγε ως εξής:

Ποιό απο τα δύο θα έστελνες στην Καλλιδρομίου, και ποιό στη Τζαβέλλα??

Ειλικρινής η φίλη μου.
Το βούλωσε, και δεν με ξανάπρηξε.

Ας μιλήσουν κι οι Αριστεροί... από "αριστερούς" απόειδαμε...

2008-12-14T15:36:00.010+02:00

"Δεν γίνεται συζήτηση στους κόλπους της δικής μας αριστεράς για όρια, πέραν των οποίων είναι θεμιτή η χρήση της βίας.
Υπάρχει μια απροσχημάτιστη καταδίκη της βίας,και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά.
Σε μια χώρα που έχει δοκιμαστεί από έναν εμφύλιο πόλεμο, που δεν είναι και πολύ απομακρυσμένος, που οι προηγούμενες γενιές τον έχουν βιώσει και που και τα νέα παιδιά φέρνουν στη μνήμη τους εμπειρίες από κείνη την εποχή.

(...) Θα ήθελα (από το ΣΥΡΙΖΑ) πιό απροσχημάτιστη καταδίκη της βίας.

ΔΕΝ μ αρέσουν τα "ναι μεν αλλά".
Για μένα ΔΕΝ υπάρχουν "ναι μεν αλλά".

Υπάρχει η βία και την καταδικάζω απερίφραστα, επειδή φοβάμαι ότι αν ανοίξουμε το παράθυρο της βίας, άλλοι θα εισορμήσουν μέσα.
Και υπάρχουν τέτοιες δυνάμεις ακόμη στην Ελλάδα, που θέλουν να μας πισωγυρίσουν. Ομάδες ρεβανσιστικές, που θα ήθελαν να ανασάνουν σε μια ατμόσφαιρα εμφυλίου πολέμου.
(...) Το παράθυρο το εμφυλιοπολεμικό πρέπει να κλείσει ερμητικά, και να μην αφήσουμε καμία χαραμάδα.
Και φοβάμαι ότι τα "ναι μεν αλλά" ανοίγουν χαραμάδα."(*)

..."Οι εμπρησμοί, οι καταστροφές, οι λεηλασίες ήταν μια οικτρή συνέχεια που μόνο προβοκάτορες, άθλια υποκείμενα, κινούμενα από σκοτεινές επιδιώξεις ορκισμένων εχθρών της Δημοκρατίας που έχουν σαν στόχο το ειρηνικό μαζικό κίνημα, μπορούσαν να το αποτολμήσουν.
Οι τάχατες αντιεξουσιαστές, οι τάχατες αναρχικοί, οι κουκουλοφόροι, οι ποικιλώνυμοι δειλοί ταραχοποιοί και κάποιοι ανώριμοι νεαροί που κάνουν σύγχυση ανάμεσα στα επαναστατικά γεγονότα και σε ευκαιρίες για πλιάτσικο και κάποιοι άλλοι που αρέσκονται να παίζουν τους κλέφτες και αστυνόμους ήταν οι ήρωες αυτών των ταραχών που βύθισαν στην απόγνωση εκατοντάδες καταστηματάρχες και χιλιάδες εργαζομένους, που έχασαν τις δουλειές τους και το γλίσχρο μεροκάματο.
Ολους αυτούς που τους κατηγορώ στο όνομα της ιστορίας του εργατικού κινήματος, τους ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ να επικαλούνται το όνομα της Αριστεράς.
Δεν έχουν, ούτε μπορούσαν να έχουν καμία σχέση μαζί της.
Και τους κατηγορώ ακόμα μία φορά σαν προβοκάτορες, εχθρούς της Δημοκρατίας.
Και τους καλώ, αν έχουν κουκούτσι μυαλό και αίσθημα ευθύνης, να εγκαταλείψουν τις άθλιες μεθόδους τους και να εξαφανιστούν από τη δημόσια ζωή." (**)

"Σήμερα θα έλεγα σ' αυτά τα παιδιά να μην παρασυρθούν ΠΟΤΕ σε πράξεις βίας.
Να ορθώσουν το ανάστημά τους και να φράξουν το δρόμο σε καθέναν που ωθεί τα πράγματα σε πράξεις βίας.
Θα ήθελα να πω στα νεαρά παιδιά που ΠΑΙΖΟΥΝ με την επανάσταση:
Προς Θεού, φυλαχτείτε! Δεν είναι αυτός ο δρόμος!
Δεν πρόκειται να κερδίσετε τίποτε ακολουθώντας το δρόμο της βίας. Αντίστροφα, ας ενισχύσουμε το μαζικό κίνημα, Να περιφρουρήσουμε την μαζική ΕΙΡΗΝΙΚΗ εκδήλωση του λαού.

Θα έλεγα στον Αλέξη, να μελέτησει τη σημερινή δημοσκόπηση.
Το 1% επιδοκίμασε τη στάση του.
Κάτι σημαίνει αυτό." (*)

Λεωνίδας Κύρκος

(*) Στον ΣΚΑΙ, 13/12/2008
(**) Στην Ελευθεροτυπία, 12/12/2008

-το βιντεάκι το πήρα χαμπάρι στον Κρόγια.

Αιτούμενοι και παραιτημένοι.

2008-12-13T21:13:00.017+02:00

31-12-06

3-11-06

1-04-07

9-09-07

17-01-07

30-05-08

18-05-08

τα αιτήματα διαφέρουν κάθε φορά.
το πάρτυ, το 16, ο ΟΣΦΠ, το "έτσι γουστάρω"...
και δεν τους ...χαιρετίζαμε μεν,
αλλά ούτε και τους αποδοκιμάζαμε όλοι βέβαια.
Τώρα τους δίνουμε και δίκιο,
χειροκροτάμε,
τί περιμένουμε να κάνουν?
Ποιός κάνει πάρτυ και πενθεί με τον ίδιο τρόπο?
Πόσους ακόμα θα πενθήσουμε μέχρι να ξεπενθήσουν
και ποιοί θα είναι αυτοί?

Ποιός απο τους δικαιολογούντες θα αναλάβει την ευθύνη ΤΟΥ
ως ηθικού αυτουργού αν γίνει κάτι τέτοιο?

Είναι υποχρέωσή μας να τους δείξουμε τι σημαίνει "διεκδικώ"
κι ας τους στενοχωρήσουμε,
κι ας μας πουν μούχλες μεσήλικες..
Γιατί παραιτούμαστε απ' αυτό?
Γιατί εθελοτυφλούμε?
Γιατί τους σιγοντάρουμε?

Γιατί δεν βρέχεις ρεεεεε?????

Μετονομάζεται ο δούλος του όχλου...

2008-12-12T12:00:00.005+02:00

Πρίν εξι μέρες, ο "Αλέξης" ήταν ο Τσίπρας...

Και, μετά, ήρθε "φεύγοντας" ένας άλλος, μικρός Αλέξης...

Που ο τι και να έκανε, ο τι κι αν δεν έκανε, συνόψισε για πολλούς την κρατική βία, για κάποιους άλλους την μιντιακή χειραγώγηση στην προσοδοφόρα αναρχία, για τους (λίγους?) χαϊδεύοντες το ανερυθρίαστο και επικίνδυνο "αφήστε τα παιδιά να 'ρθουν σε μένα, γι' αυτά είναι η βασιλεία της επί γης κολάσεως".

Για κάποιους αιρετικούς έναν συνδυασμό όλων αυτών, με θετικά ή αρνητικά πρόσημα.

Και κάπου εκεί, ο παλιός "Αλέξης" μετονομάστηκε σε "Τσίπρα", κοινή συναινέσει.
Γιατι το μικρό του όνομα πλέον είναι πολύ βαρύ γι αυτόν.

Με στόχο τον άνθρωπο...

2008-12-10T13:48:00.021+02:00

Βραβείο έγκυρης και διαφανούς ενημέρωσης, στον οργανισμό Λαμπράκη...

Διαρροές από την Αστυνομία περί "εξoστρακισμού"

Όταν η πραγματικότητα δεν μας βολεύει, ή υπάρχει πιθανότητα να μη μας βολέψει, τότε, πολύ απλά, κάτι έχει - ή κάτι θα πάθει- η πραγματικότητα.

Όταν ενδεχόμενη απόφαση από τους ειδικούς της βαλλιστικής υπηρεσίας (με τη σύμφωνη γνώμη του ειδικού συμβούλου της οικογένειας του Αλέξη), υπάρχει πιθανότητα να μας ΞΕβολέψει από την αναμπουμπούλα και το έκτακτο δελτίο καθε τρεις και πέντε, πολύ απλά, την απορρίπτουμε εκ των προτέρων...
Ως ειδικοί επί παντός επιστητού.

Μάρτυρας? Μια αγανακτισμένη γιαγιά σε πρωινή εκπομπή...
"Αν πουν "εξοστρακισμός" θα πάρω κι εγώ πέτρα", λέει η γιαγιά.

Αν τυχόν πουν λοιπόν οι ειδικοί το απονενοημένο, το ήδη προ πολλού αποκλεισμένο, ετοιμαστείτε παίδες για το δεύτερο ημίχρονο.
Με έτοιμα τα αιτήματα, το εξής ένα -εκτός της παγκόσμιας ειρήνης-:
"Να το ΞΕ-ΠΟΥΝ. Αλλιώς θα πάρουμε κι εμείς πέτρες."

Ετσι είναι τα ΜΜΕ..
Πάντα με στόχο τον άνθρωπο...
Ως μερίδιο τηλεθέασης, ως κομμάτι της αγοράς, ως πρόβατα επί σφαγή, ως αφελείς προς επιρροή, ως αφελέστερους προς χειραγώγηση...

Ως μέσο για επίδειξη δύναμης, εν όψει της διαφαινόμενης αλλαγής σκυτάλης στο Μαξίμου.

Για να καταλάβουν οι απερχόμενοι, και να χωνέψουν οι ερχόμενοι, ΠΟΙΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.

Ή, όπως λέει και το ...άσμα -αγγλιστί:

"Do you understand English???
When I say "go",
scream really loud !!"

GΟ !!

EDIT

το ακούσαμε κι αυτό...
"Δεν παίζει ρόλο η βαλλιστική, αλλά το τί λέει η κοινωνία..."
Πάει το Σύνταγμά μας και ο τι συνθήκη για τα ανθρώπινα και τα πολιτικά δικαιώματα έχουμε υπογράψει... Και επισήμως.
Σπρώχνουν για "Δίκη των Δύο", 90 χρόνια μετά.
Πρόοδος, μηδεμία.
Όπισθεν ολοταχώς κατ' απαίτηση των ίδιων ανθρώπων που ωρύονταν να μην θιγούν τα δικαιώματα των Ξηρών και του Κουφοντίνα...
...Σεληνιασμός.

Ντόπ(αμιν)ες.

2008-12-08T10:02:00.046+02:00

Είναι στη φύση μας να εθιζόμαστε, και θα μιλήσω ουσιαστικά για εθισμούς.
Τη νοηματική συρραφή ας την κάνει καθένας μόνος του.

Ο εθισμός γενικά λειτουργεί με προοδευτική εξοικείωση σε ουσίες -ψυχοτρόπους νευροδιαβιβαστές ή παρασκευασμένες σε εργαστήριο- , σταδιακά ο οργανισμός παύει να αντιδρά σε αυτές, ετσι ώστε να απαιτείται διαρκώς μεγαλύτερη ποσότητα των ουσιών αυτών προκειμένου να επιτευχθεί η επιθυμητή δράση τους. Οταν λέμε ουσίες, δεν εννοούμε μόνο ηρωίνη, καφείνη, νικοτίνη. Εννοούμε και ντοπαμίνη, αδρεναλίνη, σεροτονίνη κλπ... Ο οργανισμός νιώθει απίστευτη ευφορία οταν οι ουσίες ειναι παρούσες στο σώμα του, και κάνει ο τι μπορεί για να ξανανιώσει τις επιδράσεις τους, αναζητώντας τις σε όλο και μεγαλύτερες ποσότητες.

Οι αλκοολικοί δηλαδή είναι εθισμένοι στο αλκοόλ, και τη ντοπαμίνη.
Αυτοί που κάνουν extreme sports, έχουν εθιστεί στην αδρεναλίνη και τη ντοπαμίνη.
Οι ερωτευμένοι εχουν εθιστεί στην ντοπαμίνη, τις φερομόνες και τη σεροτονίνη.
Οι σαδιστές έχουν εθιστεί στη μυρωδιά του φόβου από τους άλλους, τις φερομόνες δηλαδή, ή απλά την αίσθηση της δύναμης που δίνει η βία πάνω στους άλλους . Και στην ντοπαμίνη, βεβαια.

Αν του τις στερήσουν, τις δραστηριότητες ή τις ουσίες, υποφέρει, καθώς το σχετικό σύνδρομο δεν αργεί να κάνει την εμφάνισή του. Οταν ξεθωριάσει η ανάμνηση της ουσίας από το σώμα, σταδιακά επανέρχεται. Ετσι ξεπερνάμε τον έρωτά μας, παύουμε να τρέχουμε στα βουνα και τα λαγκάδια ή σταματάμε να βαράμε για να διεγερθούμε, (ισως) κάποια στιγμή..
Θέλει βουληση και βοήθεια, υπάρχει όμως γιατρειά.
Στην Αμερική μπορείς να πάς να γραφτείς και σε κάποιο "Α". Ανωνυμοι Αλκοολικοι/σεξομανείς/αδρεναλινομανείς κλπ...
Η σε γράφουν με το ζόρι σε κάποιο "County Jail", αν το παρακάνεις κυνηγώντας τη δόση σου - κι αυτό ισχύει παντού, όχι μόνο στην Αμερική.

Αυτά τα εισαγωγικά, και τώρα στο προκείμενο.

Αυτοί που καίνε, σπάνε και καταστρέφουν συστηματικά, με ή χωρίς δικαιολογία, εχουν εθιστεί σε περίπου 50 διαφορετικές "-ίνες": ντοπαμίνη, αδρεναλίνη, νοραδρεναλίνη κλπ, καθώς και σε ποικίλες φερομόνες.
(Συχνότατα δε, και σε κάποιες ουσίες που παράγονται εκτός του ανθρώπινου οργανισμού, με καμινέτα, μπρίκια και δοκιμαστικούς σωλήνες. Αλλά δεν θα μιλήσω γι' αυτο.)

Ο Φρόυντ δε κατήγαγε ατό το φαινόμενο σε αγνό, ανόθευτο πρωτόγονο ένστικτο, μιλώντας για την τυφλή μανία καταστροφής ως ναρκισσιστική απόλαυση (και άρα έκλυση ντοπαμίνης).

Απεξάρτηση χρειάζονται λοιπόν οι εθισμένοι, κι όχι "εξέγερση". Απεξάρτηση από την ευφορία που τα πρωτόγονά ένστικτα της βίας, της καταστροφής, του κινδύνου και της υπέρτατης εξουσίας τους προκαλούν.

Περιττό να πώ δε, ότι η όποια ταύτιση των "μπουκαλάκηδων", των "εθισμένων" σε ουσίες, με τον Αναρχισμό, είναι τουλάχιστον αυθαίρετη και καταχρηστική, με στόχο την προπαγάνδα, καθώς ο αναρχισμός βασίζεται στη γνώση και τη μη βια.
Δεν βασίζεται στην άγνοια και την τυφλή ή μισότυφλη υπακοή στον αρχηγό της αγέλης, ούτε στα πρoτάγματα του facebook και των blogs και των όποιων (φαιο)κόκκινων "ηγετών" ή "εμβρόντητων" δημοσιοκάφρων, και σίγουρα ούτε σε "-ινες" και "-ονες".

Επιπλέον, ο αναρχικός, καθότι ακολουθεί πνευματικό ρεύμα κι όχι τα κατώτερά του ένστικτα, δεν χρειάζεται να κρυφτεί ούτε για να συζητήσει και να διαφωνήσει καθέτως και οριζοντίως, ούτε για να γράψει βιβλία, ούτε για να επιλέξει να μην πλησιάσει κάλπη ποτέ.
Εχω πολλές φορες πλακωθεί με φίλους μου αναρχικούς για πολιτικά, δεν πιάνω μπάζα μπροστά τους, μου εχουν συστήσει να διαβασω ΤΑ ΠΑΝΤΑ, και τα μόνα μπουκάλια μπροστά μας κατα τη διάρκεια του καβγά ήταν μπουκάλια μπύρας. Γεμάτα μπύρα. Που την πίναμε.
Τα δε γκαζάκια τα χρησιμοποιούν για τον γλυκύ βραστό τους - αποκλειστικά.

Και τα πρόσωπά τους ήταν φόρα παρτίδα, πάντα, τα έλουζε ο ήλιος ή το black light.
Τόσο όταν συζητούσαμε μαζί πριν μια βδομάδα, όσο κι όταν έστηναν οδοφράγματα επί χουντας. Καμία κουκούλα.

Και πάμε λοιπόν στις κουκούλες, μια και το έφερε η κουβέντα.

Η μια χρήση της κουκούλας/ του κράνους και του μαντιλιού είναι προφανής - η μη αναγνώριση των κουκουλάκηδων από ανθρώπους και μηχανές. Και οι ληστές τραπεζών φοράνε, και οι τρομοκράτες, και οι ληστές αμαξοστοιχιών το 1800τόσο φόραγαν, καβάλα στ' άλογο, και δεν είχε τότε ούτε δακρυγόνα, ούτε κάμερες τροχαίας.

Ειναι απλό καμουφλάρισμα, για να αποφύγεις τη δαγκάνα του νόμου, οταν τον παραβιάζεις εν γνώσει σου και εκ προμελέτης, και μαζι μ αυτόν και τα δικαιώματα των συνανθρώπων σου σε "ζωή, ελευθερία και προσωπική ασφάλεια", καθώς και στην "ιδιοκτησία". Καμία ευθεία σχέση δεν έχει με αντιστάσεις, επαναστάσεις και αγώνες ενάντια στον κατακτητή και τον καταπιεστή. Ο Ρομπέν των Δασών ΔΕΝ φόρούσε.Ο Βελουχιώτης δεν φορούσε. Ουτε ο Τσε φορούσε. Ούτε ο Γκαντι. Ούτε ο Παναγούλης. Ούτε ο Γλέζος κι ο Σάντας φορούσαν. Ούτε ο Λαμπράκης κι οι Λαμπράκηδες. Ούτε ο Θεοδωράκης, ούτε ο Πέτρουλας, ούτε κανένας. Ούτε οι διαδηλωτές σήμερα φοράνε.

Ήξεραν, ξέρουν, ότι δεν καταπατούν αλλά διεκδικούν δικαιώματα.
Κι αυτό κάνει τη διαφορά, και την κουκούλα αχρείαστη.

Κάποιοι απ' αυτούς τους σημερινούς διαδηλωτές, όμως, αργότερα μεσα στη μέρα, χωρίς δακρυγόνα -ακόμα- καθότι αυτά έπονται, θα ανεβάσουν το μαντίλι ή θα φορέσουν το κράνος και θα υποκύψουν στις ανάγκες τους για ντοπαμίνη.
(Κι εγώ θα κλείσω τη μπαλκονόπορτά μου να μην εισπνέω τα χημικά, με την ελπίδα να μην καώ ζωντανή και να βγάλω τη μέρα.)

Εχει όμως και μια άλλη διάσταση η χρήση του κράνους, του μαντιλιού ή της μάσκας του Μπούς, του Σημίτη, του Οσάμα- ή του Ομπάμα που θα δούμε οσονούπω, ή του Κερμιτ του βάτραχου.
Γνωστή κι αυτή από την αρχαιότητα. Από την κλασσική αρχαιότητα, κι ακόμα πιο πριν. "Εκσταση" την έλεγαν οι αρχαίοι την κατάσταση που περιέρχονταν οι ηθοποιοί πίσω από την προσωπίδα κατά την παράσταση.. Επικοινωνία με το "θείο"...
Την επίδρασή της μάσκας την ένιωθα κι εγώ, όπως την έχουμε νιώσει όλοι, κάθε φορά που μεταμφιεζόμουν στο καρναβάλι της Πάτρας. Εφήμερη απόδραση απο τους περιορισμούς του γήινου κορμιού. Αφύσικη σωματική ενέργεια που σχεδόν μπορείς να την πιάσεις. Υπο πλήρες καμουφλάζ- σχεδόν αόρατος, επιτρέπονται τα πάντα. "Αίσθηση ανωνυμίας - αλλιώς ελευθερία κινήσεων χωρίς το στίγμα της ατομικής βούλησης. Ο άνθρωπος κάτω από μια μεταμφίεση αφήνει τα ένστικτά του αχαλίνωτα και τον εαυτό του ελεύθερο να πράξει σύμφωνα με τις επιταγές τους."

Ντοπαμίνη.
Υπέρτατος εθισμός, δηλαδή, η "αθώα μασκούλα", για όποιον δεν κατάλαβε. Εξάρτηση, επιδίωξη, ανάγκη. Κι εδώ η απεξάρτηση είναι απαραίτητη, αλλά η πραγματικότητα δείχνει ότι άλλες πρακτικές ακολουθώνται.

Ξαναγυρίζουμε λοιπόν στην αρχή. Στις ντόπες.

Και στο "δια ταύτα":

Η εκμετάλλευση -αντί της προσπάθειας αντιμετώπισης- ασθενειών, χρονίων ή μη, αυτοπροκαλούμενων ή όχι,
για τον προσπορισμό του όποιου κέρδους, χρηματικού, πολιτικού, ΨΗΦΟλογικού, απλής τηλεθέασης ή άλλου,
με ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ δικαιολογία,
είναι έγκλημα.
Ηθικά, νομικά, κοινωνικά αποτελεί έγκλημα.

Δεν διαφέρει ένας τέτοιος εκμεταλλευτής από τον έμπορο ναρκωτικών, που επιστρατεύει το πρεζόνι και το μετατρέπει σε βαποράκι. Δεν το κάνει ο "εμποράκος" ούτε από συναισθηματική έξαρση, ούτε από αδελφοσύνη, ούτε από ηρωισμό. Το κάνει επειδή μπορεί. Κι επειδή δεν τον ενδιαφέρει κανείς και τίποτε παρά μόνο το "κέρδος". Κι επειδή εκείνος είναι "υπεράνω", γνωστός-πασίγνωστος και ασύλληπτος. Κι είναι έγκλημα.

Εξίσου εγκληματική λοιπόν είναι κι η παρότρυνση στην επανάληψη της εθιστικής δραστηριότητας, και η υποδαύλιση των παθών, με την αφειδώλευτη εκ των προτέρων νομιμοποίηση των όποιων υπερβάσεων και παραβάσεων. Με τη στοχοποίηση του πιό ενοχοποιημένου θεσμού-και άρα και πιο πρόσφορου στόχου.
Και με πρόσχημα, όταν προσφέρεται, την εκδίκηση, την ανατροπή, την ανάταση, την ανάσταση...

Τον "εξαγνισμό της μνήμης του νεκρού μέσω της σύγκρουσης και της φωτιάς."

Αυτά, ξέρετε, πληρώνονται.
Αν όχι δυστυχώς από τους "εμπόρους", σίγουρα από τα αθώα παιδιά...
Όμως πληρώνονται.
Και θα συνεχίσουν να πληρώνονται, με τον ίδιο τρόπο, στον αιώνα τον άπαντα.

Δέχομαι και την ηλιθιότητα ή την ανωριμότητα ως αιτία των προτροπών.
Αλλά ΔΕΝ τη δικαιολογώ την υποδαυλιση ούτε χάριν αυτών.

Και δεν θέλω να περάσει έτσι.

Ας αναπαυθεί η ψυχή του παιδιού.
Ας τιμωρηθεί παραδειγματικά ο ένοχος.
Κι ας πληρώσουν επιτέλους οι γνωστοί-πασίγνωστοι που τόσα χρόνια ντοπάρουν τα παιδιά και τα στέλνουν στην Ιντιφάντα του μπουκαλιού και του φιτιλιού.

Σύνδεσμοι κατα σειρά ...εμφανίσεως:

Εθισμός
Νευροδιαβιβαστές
Ντοπαμίνη & κίνδυνος , TIME
Αδρεναλίνη
Έρωτας
Φερομόνες
Σαδισμός
"Τα χάσαμε όλα μέσα σ' ένα βράδυ"
"Η Αισθητική της καταστροφής" - Α. Λιάκος
Αναρχισμός
facebook-police
blogs-police
Οικουμενικη Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, 1948
Οταν μπαίνουν οι μάσκες.

Εξαγνισμός...

Εθελοντής...

2008-12-05T21:10:00.005+02:00

Παγκόσμια μέρα εθελοντισμού.....
Ο γλυκύτατος ασπρομάλλης - εθελοντής κι αυτός - Βασίλης Αλμπάνης, με την εφηβική φωνή και την πειραχτική διάθεση, έφυγε πριν η μέρα τελειώσει...
Του χρωστάω ακόμα ένα ευχαριστώ...
Δεν θα πάψω να το νιώθω, αλλά δεν θα του το πω και ποτέ...

Τελικά δεν μας "χώρεσαν" όλους....

...για να μην ιδρώνετε...

2008-12-05T10:24:00.016+02:00

....

ένα μπλέ δωράκι στους γαλάζιους συνανθρώπους μας να το βολευτούν,
μέρες που 'ναι...

* τα καρφιά δεν συμπεριλαμβάνονται στη συσκευασία, συμπεριλαμβάνονται όμως 2 Μπαταρίες LI-ION, φορτιστής 22 λεπτών, βαλιτσάκι μεταφοράς και, εννοείται, γυαλιά προστασίας, για αποφυγή αυτοτραυματισμών....

**το εργαλείο κυκλοφορεί ευρύτατα και σε πράσινο, από άλλη εταιρεία, αν προτιμάτε...

...για δημοψηφίσματα μόνο είμαστε...

2008-12-04T10:00:00.006+02:00

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Public Issue για τις στάσεις των Ελλήνων απέναντι στην οικονομία, που παρουσίασε προχτές ο Γ. Μαυρής στο μέγαρο Καρατζά, (στα πλαίσια μιας εκδήλωσης του ΚΕΠΠ και της "Μεταρρύθμισης"), προκύπτουν τα εξής*.:

53% των συμπατριωτών μας κρίνουν θετικά την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ...
αλλά μόνο το 43% λέει ότι έχει ωφεληθεί η Ελλάδα απο την ένταξη- 43% οτι ΔΕΝ εχει ωφεληθεί...

(Δηλαδή υπάρχει ένα 10% που λέει "Ναι, καλό πράγμα είναι η ΟΝΕ, καλά καναμε και μπήκαμε, αλλά δεν μας εχει ωφελήσει..." -μάλλον κάναμε καλά και μπήκαμε επειδή είναι trendy)

Να μείνουμε στην ΟΝΕ θελει μόνο το 50% (το 46% να φύγουμε),
αλλά το 60% θεωρεί οτι όντως προστατεύει το ευρώ την Ελλάδα από την οικονομική κρίση...

(Δηλαδή πάλι υπάρχει ένα 10% που λέει "μα και βέβαια μας προστατεύει το ευρώ από την ουγκαντοποίηση, αλλά να μή μείνουμε, ε, δεν είναι και πολύ καλά, είμαι και συναισθηματικά προσκολλημένος στη δραχμή...")

Να μην αναφέρω ότι σαφώς υπάρχει κι ένα ποσοστό της τάξεως του 7-15 % που λέει "Καλά κάναμε και μπήκαμε μεν, αλλά δεν ωφεληθήκαμε, οπότε να φύγουμε, αν και μας προστατεύει"...

Πώς λέμε "καλά κανες και μου τό πες"?????

Και απ' αυτό το κοινό, εμείς, οι ευρωπαϊστές, θέλουμε να μας πει τι να κάνουμε με τη Λισαβώνα...

Γειά χαρά νταν...

Σύνδεσμοι κατά σειρά εμφανίσεως..
http://www.publicissue.gr/.../survey0864economiccrisis.pdf
http://www.publicissue.gr/985/kepp/
http://www.kepp.gr/index
http://www.kepp.gr/
http://www.metarithmisi.gr/

*βλέπω τις απαντήσεις σαν να εχουν τη μεγαλύτερη δυνατή συνέπεια μεταξύ τους. Δεν μιλάω δηλαδή για τις περιπτώσεις που η συνάφεια τείνει στο μηδέν, πχ, "οχι, δεν ωφεληθηκε, το ευρω δεν προστατεύει, αλλα να φύγουμε, επειδη κάναμε καλά που μπήκαμε"... αυτά θεωρώ ότι δεν μπορούν να έχουν δοθεί ως απαντήσεις από το ίδιο άτομα, αν και -εννοειται- τίποτε δεν αποκλείεται...

Από το Βατοπέδιο, στο ΙΣΟπέδιο....

2008-11-30T18:41:00.018+02:00

Το σημερινό -ισοπεδωτικό- τέστ δεξιοτήτων του ΑΣΕΠ*, εδώ.

Ισοπεδώνοντας ξέρετε τι συμβαίνει ε??

Εξαρτώνται περισσότερα απο την ...προσωπική συνέντευξη, βεβαίως βεβαίως...

...καμία πορεία όμως ενάντια στην ισοπέδωση
-και άρα τη συνέντευξη-
πάει στοίχημα ότι ΔΕΝ θα δούμε????

(οι συμμετέχοντες θα προσθέσουν στο "χαρτοφυλάκιό" τους από 1 έως 300 μόρια, ανάλογα με τη βαθμολογία τους - καλή βαθμολογία μπορεί να αντισταθμίσει τον μεταπτυχιακό τίτλο των ηλίθιων που έχουν, ο οποίος παίρνει 150 μόρια - αν υπαρχει συνάφεια με το πτυχίο. Αλλιώς παίρνεις 50 μόρια, και τέλος. Όσα παίρνεις αν έχεις σωστές περίπου το ένα τρίτο των ερωτήσεων του τέστ, δηλαδή. Στο τεστ βαθμολογείται με άριστα η άριστη ΜΗ συνάφεια. Στο μεταπτυχιακό μοριοδοτείται όμως μόνο η συνάφεια.

Σε περίπτωση αρίστευσης δε, ο βαθμός στο τέστ εξουδετερώνει και το διδακτορικό - των ΠΙΟ ηλίθιων - το οποίο προσθέτει 300 μόρια*, επίσης... Μάλιστα... Πάλι καλά που για να έχεις διδακτορικό πρέπει να έχεις μεταπτυχιακό, άρα θα εχεις 450, εάν βέβαια είναι συναφή μεταξύ τους και με τον κακό τους τον καιρό, ξαναλέω...

Σπουδάζετε και ξανασπουδάζετε εεε??
Λείπατε επαγγελματικό ταξίδι/είχατε σπάσει το πόδι σας/ δεν σκεφτήκατε να πάτε να δώσετε σήμερα εεε???? Καλά να πάθετε. Μοίραζαν μόρια, μια και τα τριχίλιαρα μας τελείωσαν, ας όψεται η κρίση....)

* πώς υπολογίζονται τα μόρια, εδώ, ή, αν δεν κατεβαίνει, εδώ.

Η ευτυχία του να μη σου κόβει...

2008-11-28T11:30:00.020+02:00

"Αναρωτιέμαι πόση ανοησία χωράει στην κυβέρνηση...η κυβέρνηση φέρει την πολιτική ευθύνη όσων συνέβησαν που δεν έπρεπε να συμβούν και όσων δεν συνέβησαν αλλά έπρεπε να συμβούν."

Γ. Πρετεντέρης:
Βήμα 28/11/2008, "ΠΟΣΟ ΤΟΥΣ ΚΟΒΕΙ!"

Πιο συγκεκριμένα και εν συντομία, η κυβέρνηση με τη στενή έννοια (υπουργοί, πρωθυπουργός) φέρει την πολιτική(*) ευθύνη όλων εκείνων των πράξεων και παραλείψεων της κυβέρνησης με την ευρεία έννοια (διοίκηση, στρατός, αστυνομία, ΔΕΚΟ κλπ).

Εάν την "αστοχία" -πόσο μάλλον τη "δολιότητα"- την έκανε κάποιος διευθυντής ΔΕΚΟ, (λέμε τώρα) από τη στιγμή που κάποιος προΐσταται αυτού πολιτικά, (κάποιος τον ΔΙΟΡΙΣΕ εκεί ή κάποιος ΔΕΝ τον άλλαξε δηλαδή, δεν είναι ...μόνιμος μέσω ΑΣΕΠ), φέρει την πολιτική ευθύνη εκείνος, ο προϊστάμενος.

Εαν ο πολιτικός (αιρετός) προϊστάμενος δηλαδή είχε πάρει είδηση ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, και τον αντικαθιστούσε, η ζημία θα είχε αποφευχθεί. Και αυτό είναι και το νόημα. Να μην μπορείς να επικαλεστείς το: "δεν είδα, δεν άκουσα, δεν ξέρω, άρα δεν είναι δική μου ευθύνη".
Φταίς, που "δεν ειδες, δεν άκουσες, δεν ξέρεις."
Γι αυτο σε εκλέξαμε, για να ξέρεις.
Οχι να ξέρει περισσότερα ο Θέμος κι ο Μάκης από σένα.

(Βέβαια, εάν ένας αστυνομικός πχ χρηματιστεί, ε, δεν φταίει ο Υπουργός. Αλλά εάν ο διευθυντής του αστυνομικού σώματος συμμετέχει σε βασανισμούς, πχ, τότε ΝΑΙ, φταίει εκείνος που τον έβαλε εκεί που είναι. Ας πρόσεχε, να το έψαχνε, και να διάλεγε κάποιον άλλον.
Κι αν ήταν εκεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, να τον άλλαζε, γι αυτό και του δίνεται το δικαίωμα αλλωστε.... )

Γι΄αυτό και είναι δυνατόν να αποδοθεί πολιτική ευθύνη στο σύνολο του Υπουργικού Συμβουλίου. Κι ας μην έχουν κάτσει ποτέ μαζί να ...συνωμοτήσουν εις βάρος του δημοσίου. Το ότι ΔΕΝ το πρόλαβαν, ή το ότι ΔΕΝ το απέτρεψαν το "κακό", η ότι απλά δεν το είδαν να 'ρχεται, φτάνει. Η πρόθεση, καλή ή κακή, ΔΕΝ μετράει, δυστυχώς ή ευτυχώς... Ούτε το λίγο μυαλό είναι απαλλακτικό.
Οταν ο χτίστης κάνει μπαγαποντιά, την πληρώνει ο επιβλέπων μηχανικός. Κι ας είναι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου, κι ας έχει IQ αρνητικό. Ας έπαιρνε καλύτερο χτίστη. Ας ήταν όλη μέρα εκεί να ελέγχει. Γι αυτό και ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ εξάλλου... Επειδή αναλαμβάνει την ευθύνη, κι ας μην έχει πιάσει ποτέ στα χέρια του μυστρί, κι ας έχει την εξυπνάδα του ροφού!!

Ο καθένας μπορεί να ισχυριστεί "οι προθέσεις μου ήταν άριστες"... Ή ότι "δεν ηταν κακές". Ή "δεν είμαστε όλοι έξυπνοι"... Μα δεν είμαστε Άγιοι Πέτροι, να μπεις η να μην μπεις στον παράδεισο... Ούτε δικαστήριο είμαστε, να μη σου ζητήσουν τα ρέστα και να αθωωθείς λόγω βλακείας.

Εξάλλου, άμα ήταν έτσι απλούν, θα διόριζες τους διευθυντές και τους παραδιευθυντές κλπ, όποιους να 'ναι, τους κολλητούς σου από το γυμναστήριο φερ'ειπείν, μετά θα πήγαινες στο Τρινιδαδ-Τομπάγκο για μπανάκια, και θα ερχόσουν μόνο για να κόψεις καμιά κορδέλλα και να ανάψεις ενα κεράκι το Πάσχα για τα υπόλοιπα 4 χρόνια. Σε δύσκολες στιγμές θα δήλωνες "καλοπροαίρετος" ή "ηλίθιος" και "να τους πιάσ'τους" και τέλος. Αλλά δεν πάει έτσι...

Και για να είμαι και επιστημονικώς καλυμμένη, πολιτική ευθύνη Υπουργού - ή και της Κυβέρνησης συλλογικά- κατά Τσάτσο, προκύπτει για: "πράξεις που ζημίωσαν το δημόσιο συμφέρον, ή παραλείψεις κατα την άσκηση του κυβερνητικού έργου. " (Συνταγματικό Δίκαιο, τόμος Β, 1993, Σάκκουλας)
"Πράξεις" σκέτο, όχι πράξεις ΤΟΥ - ΤΗΣ!! Ούτε πράξεις ΤΟΥΣ!!! Καταλαβαινόμαστε πιστεύω...

Και τώρα στο προκείμενο...
Μα καλά βρε κύριε Πρετεντέρη μου, αλήθεια το πιστεύεις ότι δεν τους κόβει, ότι το πρόβλημά τους είναι ζήτημα IQ??

Δηλαδή εάν στείλουμε κάποιον επιφανή συνταγματολόγο
(τον Προκόπη Παυλόπουλο πχ - λέω έναν στην τύχη, ή πάω ...εγώ, που έχω κάνει ένα τρίωρο Συνταγματικό Δίκαιο)
να τον πληρώσουμε βρε αδερφέ, να τους κάνει 5-6 ιδιαίτερα μαθήματα και να τους εξηγήσει...
...ή αν τους βάλουμε να τρώνε περισσότερο ψάρι και λιπαρά οξέα Ω-3 -για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου,
θα καταλάβουν την ..ανοησία τους
και θα αναλάβουν την πολιτική ευθύνη
για 5μισι συναπτά χρόνια ..αστοχιών και ...χαζομαρών???

Αυτό τώρα δηλαδή το πιστεύεις και το λές, ή μας δουλεύεις κι εσύ, έτσι για να γίνετε πολλοί??

*Πολιτική ευθύνη. Δηλαδή δεν πάνε φυλακή για την ανάληψή της, αλλά ή απλά τρώνε "κίτρινη", ή υποχρεούνται σε παραίτηση. Ή πέφτει η Κυβέρνηση. Φυλακή κανένας.

Ανεξιθρησκεία έχουμε, αΛεξιχούντα δεν έχουμε.

2008-11-27T11:49:00.021+02:00

Στην Ελλάδα, ως γνωστόν, πρώτον έχουμε ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΙΑ (κάτι που δεν υπόκειται σε αναθεώρηση μάλιστα, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων δηλαδή) και δεύτερον, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ο προσηλυτισμός, και δη ο με το ζόρι.
Βέβαια, είναι στο Σύνταγμά μας και το -αναθεωρήσιμο μεν, αλλά ανέγγιχτο γενικώς- άρθρο 16, που λέει κάτι άλλα περί "ανάπτυξης της (εθνικής και) θρησκευτικής συνείδησης", τελοσπαντων όμως... Ας όψονται...

Υπάρχει λοιπόν ενα σχολείο, φανταστείτε κάπου στο χαμό της Γκράβας, που εχει 72% (εβδομηνταδύο τοις εκατό) παιδιά μεταναστών. Εκεί, μια απαράδεκτη διευθύντρια επί -δεξιού, μεταλλαγμένου, Σημιτικού- ΠΑΣΟΚ, εφάρμοσε διάφορα τρισάθλια, όπως:

-Να διδάσκονται τα παιδιά το απόγευμα -με έξοδα των γονιών-, και τη μητρική τους γλώσσα, όπως και τα παιδάκια των Ελλήνων μεταναστών στη Νότιο Αφρική από το 1920 διδάσκονται τη δική τους μητρική, λόγου χάρη.

-Να διδάσκονται οι γονείς των παιδιών ελληνικά, εκείνη την ώρα, πάλι με δικά τους έξοδα.

-Κάθε πρωί τα παιδάκια αντί του "Πατερ ημων ο εν τοις ουρανοις κλπ" - που πρέπει να αγοράσεις άλλη γραμματοσειρά για να το γράψεις σωστα, μη μιλήσω για το τί καταλαβαίνουν τα μικρά- να λένε ένα απόσπασμα από το "Πρωινό άστρο" του Γιάννη Ρίτσου (άλλος άσχετος από κει), ωστε να απαγγέλλουν όλοι το ίδιο ποίημα στο προαύλιο μεν, αλλά να εννοεί το κάθε παιδάκι το δικό του Θεούλη, όποιον θέλει, όποιον του έχουν μάθει.

και κάτι άλλα τέτοια χαζά...

Ε, έτσι κυλούσε ο καιρός για 9 χρόνια σχεδόν, με βραβεύσεις, φεστιβάλ κινηματογράφου, διακρίσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προγράμματα επιμόρφωσης, και σεβασμό στα δικαιώματα των μειονοτήτων-πλειοψηφιών κλπ... μέχρι...
Μέχρι??

Μέχρι που βγήκε η Νεα Δημοκρατία.

Και μετά έγινε αυτό.

Σύνδεσμοι κατα σειρά ...εμφανίσεως:

http://www.parliament.gr/politeuma/13
http://www.parliament.gr/politeuma/anatheor
http://www.parliament.gr/politeuma/16
http://omogeneia.ana-mpa.gr/
http://www.neobyzantine.org/orthodoxy/
http://vkasimatis.blogspot.com/proinoastro
http://el.wikipedia.org/wiki/ritsos
http://www.ethnos.gr/

ΥΓ:
Η Άννα το υπενθύμισε, ως ομιλήτρια εχτές σε μια σχετική συνάντηση στο ΙΣΤΑΜΕ, εγώ δεν το είχα πάρει είδηση τότε....
Ο Γιώργος ο Παπούλιας εχει ανεβάσει όλη τη συζήτηση εδώ.

ΕΓΕΡΣΙΣ.....

2008-11-25T10:09:00.031+02:00

-"Πάρε μια Αλβανίδα για τα βαριά του σπιτιού- θα σου στοιχίσει το μισό... Μόνο να μη σε "γδύσει" πρόσεχε καημένη μου. Μην την αφήσεις μόνη ε??"
-"Σου λείπει μπογιατζής? Πήγαινε στην Ομόνοια, πάρε έναν Πακιστανό, περιμένουν για μεροκάματο κάθε πρωί... "
-"Μα είναι δυνατόν, να μας παίρνουν αυτοί οι άπλυτοι τη δουλειά??"
-"Σιγά μην πάρω το λεωφορείο, λες και βρίσκομαι σε παν-βαλκανικό συλλαλητήριο και -όχι τιποτε άλλο-, κάθονται κιόλας οι άχρηστοι..."
-"Νοικιάζεται τριάρι στο Γουδί. Αλλοδαποί και φοιτητές αποκλείονται.."
- "Οι Ελληνες δεν ειναι ρατσιστές, διότι έχουν ζήσει στην ξενιτιά. Τα άλλα είναι προβοκάτσιες."
-"Οι Αλβανοι βρε παιδί μου, πολύ βρώμικοι, είδες πως έχουν τα σπίτια τους? Σιχαίνομαι.. "

Κι εγώ σιχαίνομαι...
Βαρέθηκα τη ζωή μου με τον κρυφορατσισμό -ή φανερορατσισμό- αλλά και τον ωχαδερφισμό μας πια.
Βγήκαν και διαδήλωσαν κιόλας οι Ελληνάρες...

Διαδηλώνεις επειδή τολμάνε οι αλλοδαποί και μένουν εκεί, στριμωγμένοι στον μαγευτικό Αγιο Παντελεήμονα ε? Ξέρεις γιατί έρχονται? Έχεις σκεφτεί, κυρα-Ουρανία μου?

Γιατί εσυ τους κακοπληρώνεις.
Εσύ τους αφήνεις ανασφάλιστους.
Εσύ δεν θέλεις να "ελληνοποιηθούν" και να "ανέβουν" κατηγορία, ως πολίτες κι ως εργατικό δυναμικό.
Εσύ τους δηλώνεις ανεπιθύμητους ως νοικάρηδες σε "ευγενείς" περιοχές, κι ας έχουν τα χρήματα κάποιοι.

Επειδή για εκεί φτάνουν τα λεφτά κι η "θέση" τους, λοιπόν, γι' αυτό.

Κι επειδή η γειτονιά σου είναι φτηνή. Ηταν από πρίν φτηνή, πριν έρθουν "αυτοί". .

Γιατί εσύ δεν φρόντισες να διατηρήσεις το δρόμο σου, το σπίτι σου σε κατάσταση τέτοια, ώστε να είναι πολύ ακριβή για το μη καταγεγραμμένο προλεταριάτο των 600 ευρώ το μήνα για 4 άτομα, που εσύ εχεις φτιάξει.

Γιατί με τους Ολυμπιακούς και το πρόγραμμα "ανάπλαση", μπορούσες να αυξήσεις την αξία του σπιτιού σου, βελτιώνοντας την πρόσοψή του. Το έκανες? Όχι. Γιατί ΔΕΝ σε νοιάζει, γιατί έπρεπε να βάλεις το χερι και στην τσέπη, και ασε που είχε χαρτούρα...

Μπορείς να μεριμνήσεις για το οικογενειακό ακίνητο στην Αχαρνών. Να το φτιάξετε, να το περιποιηθείτε, τόσες επιδοτήσεις δίνονται. Το έκανες? Το έψαξες? Όχι. Γιατί είστε με τα ξαδέρφια στα δικαστήρια ποιός θα πάρει τα περισσότερα και θα δώσει τα λιγότερα. Σε λιγο, εξάλλου, δεν θα φτιάχνεται πια το πατρικό της μάνας σου...

Μπορείς να πάρεις μια γλαστρούλα, που δείχνει και οικολογική συνείδηση. Η να βάψεις το μπαλκόνι σου έστω, με ενα κουτί μπογιά κι ενα πινελάκι. Το έκανες? Όχι. Βαριέσαι. Ασε που δεν βγαίνεις ποτέ στο μπαλκόνι, για τον απέναντι θα το βάψεις ή για τον περαστικό?

Μπορείς να απαιτήσεις περισσότερους κάδους. Τακτικότερη αποκομιδή των σκουπιδιών. Περισσότερα καλάθια για σκουπίδια. Με μια άλλη πορεία. Το έκανες? Όχι. Γιατί δεν θα σώσεις εσύ τον κόσμο.

Μπορείς να κρατάς το χαρτάκι από την σοκοφρέτα στην τσέπη σου μεχρι να βρείς καλαθάκι να το πετάξεις. Το έκανες? Όχι. Γιατί αυτά είναι γραφικότητες...

Αφού δεν έκανες λοιπόν όλα αυτά, και τόσα άλλα που μπορούσες, κι αφού έχεις τη γκρίζα, μαύρη, κατάμαυρη γειτονιά που λατρεύεις εδω και 30 χρόνια, ε, ναι, το να βγείς να διαδηλώσεις είναι ΟΝΤΩΣ το ενδεδειγμένο.

Εγέρθητι λοιπόν, και διαμαρτυρήσου. Μάζεψε υπογραφές, φώναξε για το δίκιο σου, κατάγγειλε, βρίσε. Κατέβα σε πορεία, μαζί με τους Χρυσαυγίτες της Κεφαλληνίας, που χρόνια τώρα συμβιώνετε αρμονικά.

Αφού δεν διαδήλωσες για δίκαιη μεταχείριση των μεταναστών, διαδήλωσε τώρα για την απέλασή τους.
Αφού δεν έμαθες στα παιδιά σου 20 χρόνια τώρα να αγαπάνε τους συμμαθητές τους που "δεν είναι Ελληνόπουλα", διαδήλωσε τώρα για να φύγουν από δίπλα τους τα σκουρόχρωμα αυτά μαθητούδια.
Αφού δεν διαμαρτυρήθηκες ποτέ για τα βασανιστήρια στην "Ομόνοια", διαδήλωσε τώρα για να φύγουνε, να πάνε αλλού αυτοί, οι βασανισμένοι, - ή για να έρθουν τα βασανιστήρια κι εκεί, στον μαγευτικό Αγιο Παντελεήμονα.
Αφού δεν διαδήλωσες τόσες δεκαετίες για πράσινο, διαδήλωσε τώρα για περισσότερο μπλέ της ΕΛΑΣ.

Αφού δεν έμαθες, δεν σ' ενδιέφερε ποτέ να έχεις συνείδηση, δηλαδή, διαδήλωσε τώρα επιδεικνύοντάς το.

Εμένα προσωπικά δεν μου κάνει εντύπωση. Ούτε ότι δεν έχεις συνείδηση, ούτε ότι το διαδηλώνεις.
Ούτε και σε κανέναν άλλο κάνει εντύπωση, βέβαια...

δείτε καί:
"Τι θα συνέβαινε αν..." - Παν/μιο Αθηνών
"Στηρίζουν την Ελληνική οικονομία" - Καθημερινή
"Η μετανάστευση δεν φέρνει ανεργία" - ΕΛΙΑΜΕΠ

Σύνδεσμοι κατά σειρά ..εμφανίσεως:
http://www.neb.gr/node/227
http://www.neb.gr/node/613
http://tovima.dolnet.gr/default.asp?pid=2&artid=154678&ct=75
http://www.pare-dose.net/blog/?p=146
http://www.e-tipos.com/newsitem?id=62607
http://www.cityofathens.gr/el/katoikoi...
http://www.cityofathens.gr/el/kathariotita
http://dpurpler2.blogspot.com/2008/09/blog-post.html
http://egersis.blogspot.com/2008/08/blog-post_05.html
http://enantion-olwn.blogspot.com/2008/11/blog-post_226.html