Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αριστερά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αριστερά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

8 Μαΐ 2010

Δικαιολογιες.

...




Ακούω παιδικά τραγούδια... Τρυφερά, αστεία, αγαπημένα τραγούδια. Σαν κι αυτό.

Και σκέφτομαι ξανά και ξανά, προσπαθώντας να βρώ μιαν άκρη σ όλον αυτόν τον παραλογισμό.....

...δεν έχουν άραγε ευθύνη εκείνοι που εξαφάνισαν την παιδική γλυκύτητα που ζήσαμε εμείς, για να πουλήσουν ένα σωρό καφρίλες όπου κερδίζεις 100 πόντους το κάθε πτώμα που ξαπλώνεις, το κάθε κεφάλι που παίρνεις?

Δεν έχουν ευθύνη οι γονείς που βλέπουν τί γίνεται, και όμως εξακολουθούν σαν τους αναίσθητους να παρκάρουν τα παιδιά τους μπροστά στο - αλίμονο, όχι πλέον χαζοκούτι αλλά τρομοκούτι? Που δικαιολογούν τα πάντα, επειδή βαριούνται να τα διορθώσουν? Που υποχωρούν στα πάντα επειδή το "όχι" είναι δυσκολότερο, πιο μπελαλίδικο και χρονοβόρο από το "ναι"?...

Ε ναι, δεν φταίνε? Θα φταίνε. Κάτι πρέπει να φταίει.

Κι εκείνη την ώρα ακούω γέλια απο την οθόνη και ζητωκραυγές, κι είναι το "Ελλάδα έχεις ταλέντο" που φτάνει στο τέλος του....

Νικητές σήμερα ένα σωρό παιδιά, 15 με 18 χρόνων... Μαγκάκια, μοντέρνα, μαυροντυμένα. Γελάνε, "ουάου", "ευχα'στούμεεεε!!!" στο κοινό που τους ψήφισε. Κανουν υποκλίσεις, σπάνε πλάκα, τρισευτυχισμένοι.

Αυτοί έχουν άλλο ζόρι: να δημιουργήσουν, να διαγωνιστούν, να διακριθούν.
Να γράψουν λόγια για τη μουσική τους, και μελωδία για τους στίχους τους.
Να κάνουν το χόμπυ τους ευκαιρία και τα όνειρά τους πραγματικότητα.
Ενα τσούρμο νέα παιδιά κι αυτά.
Παιδιά που επίσης μεγάλωσαν χωρίς Στρουμφάκια, Νιλς, Κάντυ, Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος... Που τα πάρκαραν μπροστά στην τηλεόραση και στο Play Station κι εκείνα, να πυροβολούν και να πυροβολούνται όλο το απόγευμα ως τα μεσάνυχτα. Που τους δικαιολόγησαν τόσο οι γονείς τους, οι παππούδες τους, οι θείοι τους, οι δάσκαλοί τους... Που τους είπαν ένα σωρό "ναι", τόσα πιο πολλά απ' όσα θα 'πρεπε...

Όμως βλέπεις, δεν βλέπεις? Δεν τους βλέπεις? Δεν γίνεται πιο ξεκάθαρο...
Πού είναι ο παραλογισμός στην καλοσύνη και στην κακία? Είναι πέρα ως πέρα λογικά. Υπάρχουν. Να τα. Αυτή εκεί είναι η κακία σ όλο της τον τρόμο, σ όλη της την βαρβαρότητα. Και τίποτε άλλο.

Και παίρνω την απόφασή μου. Καταλήγω.

Ε λοιπόν ΟΧΙ, ΔΕΝ θα τα δικαιολογήσω κι εγώ αυτά τα βάρη της γής, αυτά τα ομοιώματα ανθρώπων. Δεν έχει ουτε "μα", ούτε δεύτερες σκέψεις, ούτε τρίτες αναθεωρήσεις, ούτε "καημένα νιάτα".
Σε τίποτε, για τίποτε και με κανέναν τρόπο. Κανείς άλλος δεν "φταίει". Δική τους είναι η ευθύνη, μόνο δική τους.

Έκαναν κι εκείνοι την επιλογή τους. Εκείνοι διάλεξαν ποιο θα ακολουθήσουν, από όλα τα μονοπάτια που βρέθηκαν στο πέρασμά τους - κι ήταν πολλά, πάρα πολλά.
Κι αντί να προσπαθήσουν να "σώσουν οτιδήποτε κι αν σώζεται", αποφάσισαν να εκτελέσουν όποιον ήταν ευκολότερο να εκτελεστεί, να κάψουν ο τι ήταν ευκολότερο να καεί, να φτύσουν ο τι δεν μπορούσε να τρέξει, να χτυπήσουν τον αδύναμο, να σημαδέψουν τον άοπλο και να πατήσουν τη σκανδάλη έτσι. Απλά.
Επέλεξαν να άρουν αντί να θέσουν, να καταστρέψουν αντί να δημιουργήσουν, να ουρλιάξουν αντί να τραγουδήσουν, να μουτζουρώσουν αντί να ζωγραφίσουν, να κλέψουν αντί να χαρίσουν, να κάψουν αντί να φυτέψουν, να μαυρίσουν τον κόσμο αντί να τον γεμίσουν ελπίδα, να κάνουν πόλεμο αντί έρωτα.
Το επέλεξαν ενω μπορούσαν να διαλέξουν κάτι άλλο.
Εν ψυχρώ.

Επιλογή τους λοιπόν, τόσο των μεν, όσο και των δε.
Επιλογή μου.
Και υποχρέωσή όλων μας.
Αρκετά μας επιβάρυναν, και αρκετά ελαφρυντικά τους έχουμε δώσει. Σώνει.

Τωρα να μας γυρίσουν επιτέλους πίσω τα στραβά μας και τα ίσια μας, τα αμφιθέατρα και τους ενθουσιώδεις αγώνες μας, τη μαχητικότητά μας και τις ειρηνικές πορείες μας, το γέλιο μας και την γκρίνια μας. Να μας επιστρέψουν τουλάχιστον ο τι επιστρέφεται - γιατί, βλέπεις, μερικά γέλια που έσβησε το μίσος τους, δεν θα ξανάρθουν πίσω ποτέ.

Και να τους δώσουμε κι εμείς το μερτικό τους. Τη μιζέρια, τη σκοτεινιά και την μαυρίλα που τόσο ποθούν, τόσο κυνηγούν, τόσο αξίζουν...

17 Ιουλ 2009

Ένδεείς Μαγισσών.


«Σ΄ αυτήν την κοιλάδα των δακρύων, όπως ονόμασαν οι θεολόγοι τον κόσμο, ούτε ένα βήμα δεν μπορεί να κάνει προς τα εμπρός η ανθρωπότητα, χωρίς να σκίσει τις σάρκες της επάνω στα αγκάθια του απάτητου ακόμα δρόμου. Ο Μεσαίωνας υπήρξε η εποχή της στασιμότητας και της ανανδρίας, που ο άνθρωπος την πέρασε ξεχνώντας το παρελθόν, υπομένοντας το παρόν και χωρίς να τολμά ούτε βήμα να προχωρήσει για να προϋπαντήσει ένα καλύτερο μέλλον. Μόνη της η Μάγισσα ούτε τη δόξα του παρελθόντος μπορούσε να ξεχάσει, ούτε να περιμένει ακίνητη, αλλά προχωρούσε πάντοτε, στρέφοντας κατά διαλείμματα πίσω το βλέμμα της, ώστε από τις αναμνήσεις της να αντλήσει θάρρος για τη συνέχιση της γλιστερής πορείας. Η Εκκλησία είχε γράψει επάνω στη σημαία της τη λέξη ”Ακινησία”, ενώ η Μάγισσα σήκωσε αντάρτικη σημαία, όπου διαβαζόταν η λέξη “Εμπρός”.»

«(…) Μια ημέρα, μια φτωχή χήρα είδε τα τρία της παιδιά να υποφέρουν από βήχα με σπασμούς. Τα δύο πρώτα οδηγήθηκαν στον ιερέα, ραντίστηκαν με αγιασμό … και πέθαναν στην αγκαλιά της. Απόμεινε το τρίτο, το μόνο πλάσμα πάνω στη γη που είχε πια για να αγαπά. Η δύστυχη γυναίκα, γονατισμένη εμπρός στο κρεβατάκι του αγαπημένου της, επικαλέστηκε για χάρη του όλους τους αγίους του χριστιανικού παραδείσου. Αλλά ο καταραμένος βήχας συνέχισε να αντηχεί απαίσια στα αφτιά της μητέρας. Μέσα στην απελπισία της (…) βγήκε ξυπόλητη από την καλύβα κατά τα μεσάνυχτα, και στρέφοντας ολόγυρα ανήσυχο το βλέμμα της, μάζεψε (…) άνθη και φύλλα από κάποιο κακόφημο φυτό, με άσχημη μυρωδιά, από το οποίο απομάκρυναν με φόβο οι βοσκοί τις κατσίκες τους. Επιστρέφοντας στο σπίτι, βούτηξε το ύποπτο βοτάνι σε ζεστό νερό, και ανακατεύοντάς το με μέλι, πρόσφερε το φάρμακο στο παιδάκι της που ανάσαινε με δυσκολία. Ο βήχας τότε σταμάτησε και ύπνος βαθύς έκλεισε τα βλέφαρα του αρρώστου κάτω από την επίδραση του σωτήριου φίλτρου, ενώ λίγες ημέρες αργότερα το παιδάκι έπαιζε εύθυμα κοντά στο κατώφλι της καλύβας – αλλά η δύστυχη μητέρα σάπιζε στα υπόγεια μοναστηριού. Γιατί κάποιος διάκος ή κωδωνοκρούστης, βγαίνοντας τα μεσάνυχτα από το καπηλειό ή το κρεβάτι πόρνης, είχε κατασκοπεύσει και καταγγείλει την δύστυχη ως φαρμακεύτρια μάγισσα. Μάταια ανέφερε η ταλαίπωρη, για να δικαιολογηθεί, τον θάνατο των δύο άλλων της παιδιών και τον κίνδυνο να πεθάνει εκείνο που επέζησε, τους φόβους και τη μητρική της απελπισία. Τα ρασοφόρα θηρία παρέμειναν ασυγκίνητα- αφού έκοψαν το ιερόσυλο χέρι και έσπασαν ένα προς ένα τα κόκκαλά της, έριξαν έπειτα τον άμορφο αυτό αιματοβαμμένο ανθρώπινο όγκο που βογκούσε στην πυρά. Τα πρακτικά των ιεροδικείων αποτελούν μια μεγάλη σειρά τόμων από φύλλα και κάθε φύλλο περιέχει μια τέτοια ιστορία.»


Η Εκκλησία τις αποκάλεσε «Μάγισσες», τις αφόρισε, τις βασάνισε, τις έκαιγε, επειδή παρέβαιναν το γράμμα του φωτός του αληθινού που μόνο από Αυτήν εκπορευόταν.. Αλλά περισσότερο επειδή επέλεγαν να αγνοήσουν ως αναποτελεσματικό -και άρα αγνοήσιμο- το πνεύμα των κελευσμάτων της.
Εκείνες όμως ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν. Και προχωρούσαν σ αυτό, παρά τους κινδύνους που επισείονταν. Έτσι, με πυξίδα το ανθρωποκεντρικό προοδευτικό παρελθόν του Ιπποκράτη, διέσωσαν τις επιστημονικές γνώσεις, κι ας ονομάζονταν φίλτρα και μαγικά βότανα του Σατανά επί μια χιλιετία. Κι έτσι εξετράπη σταδιακά η μοίρα της ανθρωπότητας από το σκοτάδι του Μεσαίωνα.

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι θεμιτός ο παραλληλισμός που αυθόρμητα κάνω, βέβαια, αλλά το μικρό αυτό δοκίμιο του Εμμανουήλ Ροΐδη* μου έρχεται στο νου πολύ συχνά. Για την ακρίβεια πάει εκεί η σκέψη μου κάθε φορά που παρίσταμαι σε μια ημερίδα που διοργανώνεται από τον πολύπαθο κεντρώο ελληνικό πολιτικό χώρο. Γιατί είναι εμφανής εκεί η εμμονή στας Γραφάς αλλά και η προσπάθεια κάποιων να αποχαρακτηριστούν τα απονενοημένα. Βλέπεις ξεκάθαρα τις διαφορετικές παντιέρες των συμμετεχόντων στις εκφράσεις, στα μειδιάματα, στις ερωτήσεις, τις απαντήσεις, τις διαμαρτυρίες…

Από τη μια είναι οι άνευ κολλημάτων και κωλυμάτων. Εκείνοι που δεν νοιάζονται για το χρώμα της γάτας, για το ποιος είπε τι και πότε, για το αν οι ιδέες κι οι προτάσεις τους είναι συμβατές ή όχι με το Κομμουνιστικό Μανιφέστο, την Επί του Όρους Ομιλία ή το Δίσκο της Φαιστού. Θέλουν να βρουν ένα τρόπο να βγούμε από τα αδιέξοδα, και η μίνιμαξ στρατηγική δεν έχει ιδεολογικές, παρά μόνο ηθικές απαράβατες αρχές. Όλα τα άλλα τίθενται επί τάπητος. Κι ακούς διάφορα. «Άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων» «πλήρης διοικητική αποκέντρωση» «αυτοδιοίκηση των Πανεπιστημίων» «Κατάργηση του ασύλου» «πρόστιμα αναλόγως της δήλωσης εισοδήματος», «ευελιξία στον δημόσιο τομέα παράλληλα με την ασφάλεια στον ιδιωτικό»…

Μόλις αρθρωθούν από κάποιον βλάσφημο αυτά τα ιερόσυλα, πριν καν τελειώσει το λόγο του, έχει ήδη πάρει το μάτι σου τους άλλους. Στα πρόθυρα ανευρύσματος ψάχνουν τις τσέπες τους να βρουν τη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη, για να σου αποδείξουν πόσο ανίερα είναι αυτά που τόλμησες να εκστομίσεις. Και, πιστέψτε με, σε ένα ευφυές κείμενο όπου χωρούσε εξίσου το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», η παραμονή των Αμερικανικών βάσεων, η υπογραφή της ΕΕΠ αλλά και το «η Μακεδονία είναι Ελληνική», μπορείς να στηρίξεις οτιδήποτε και το αντίθετό του. Αρκεί να καταδέχεσαι να το πράξεις, δηλαδή να μην αντιλαμβάνεσαι την έννοια και τη χρήση των συμβόλων, να μην έχεις αίσθηση του χώρου και του χρόνου, να μην βλέπεις την ανάγκη πρόταξης διακριτών συνθημάτων και στόχων σε κάθε περίοδο.

Σαν άλλοι ρασοφόροι, λοιπόν, αφορίζουν οι αυτόκλητοι υπερασπιστές της «αριστεράς», ως μη αρκούντως ορθόδοξα «αριστερό», οτιδήποτε γιατρικό προτείνουν οι πράκτορες του «νεοφιλελευθερισμού», οι οποίοι είναι σεσημασμένοι, και ο τι πουν καταδικασμένο, εννοείται, εκ των προτέρων.. Όλα τους είναι δεξιά, προδοτικά, αδιανόητα «για ένα αριστερό κόμμα». Οι σταυροφόροι αυτοί δεν καίνε, δεν παλουκώνουν, δεν βασανίζουν. Πάλι καλά. Φτιάχνουν όμως -ή φαντασιώνονται κομματοκάπηλες- σεκτες, διώκουν, αποπέμπουν, καταγγέλλουν. Απορρίπτουν συλλήβδην και απνευστί ο τι δεν έχουν ξανακούσει, ο τι κατά τη γνώμη και την ερμηνεία τους δεν ταιριάζει με τα εκ του Πατρός εκπορευόμενα, συμπροσκυνούμενα και συνδοξαζόμενα. Επιμένουν να φτιάξουν το αύριο με τα υλικά του χτες, του προχτές και του αντίπροχτες, βάσει του πριν από τριανταπέντε χρόνια "φρέσκου" πρωτότυπου σχεδίου. Καμία δημιουργικότητα, καμία πρωτοτυπία. Δεν την προβλέπει, βλέπετε, ο μπούσουλας, το καταστατικό, η Αγία Γραφή.

Και τι γίνεται μετά τους αλαλαγμούς τους? Ευνόητο. Πριν αλέκτορα φωνήσαι, οι παρά τρίχα ιερόσυλοι προβαίνουν σε ερμηνευτικές καθησυχαστικές δηλώσεις, και τούμπα η καρδάρα. Παραμένουν μεν κυματίζουσες οι πράσινες παντιέρες με τους ακανθωτούς ήλιους , αλλά ο "μεσαίωνας" συνεχίζει ακάθεκτος.

Τα θλιβερό δηλαδή είναι πως μάγισσες ΔΕΝ βλέπω. Όχι πια. Δεν βλέπω εκείνους που είναι πρόθυμοι να βάλουν το κεφάλι τους στον τορβά, προκειμένου να σώσουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Δεν βλέπω εκείνους που θα προβούν στην απαραίτητη θυσία του «αυτοαφορισμού» για να δείξουν, να αποδείξουν, στα όποια ευήκοα ώτα της κοινωνίας πως δεν υπάρχουν ιδεολογικά προαπαιτούμενα όταν έχεις μπροστά γκρεμό και πίσω ρέμα. Πως υπάρχουν τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα, δηλαδή οι απαράβατες ηθικές αρχές, και οι εκ των ων ουκ άνευ πλέον πολιτικές πρακτικές. Πως υπάρχει το παράδειγμα των άλλων χωρών που, ΝΑΙ, μπορεί να εφαρμοστεί κι εδώ, αρκεί να το εφαρμόσουμε -αφήνοντας τις φολκλορικές ιδεοληψίες κατά μέρος. Πως δεν υπάρχει αριστερό και δεξιό φάρμακο, όπως δεν υπάρχει μαύρη και άσπρη γάτα όταν σ’ έχουν ρημάξει τα ποντίκια.

Κάθε φορά λοιπόν που είμαι μάρτυρας ενός παρόμοιου σκηνικού, κι οι φορές είναι πολλές, κάθε φορά που ακούω και τους τελευταίους των ορθολογιστών να κάνουν δηλώσεις μετανοίας, ειδικά πριν από κάθε στήσιμο κάλπης, εφησυχάζοντας , κακομαθαίνοντας και τελικά παραπλανώντας τους ψηφοφόρους, αναρωτιέμαι τι θα έλεγε ο προοδευτικός Ροϊδης, αν ζούσε και παρατηρούσε κ αυτός την ένδεια «μαγισσών»… Αλλά ο τι και νά γραφε, σε σκοτεινό μέρος θα πήγαινε...

Αφού η απαστράπτουσα αλήθεια είναι μία σ αυτό το χωροχρόνο, και είναι αυταπόδεικτη, όπως όλα τα δόγματα: «Είμαστε ΠΑΣΟΚ, είμαστε ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ, και είμαστε ΠΟΛΛΟΙ. Ανδρέα, ζεις, εσύ μας οδηγείς. ΠΑΣΟΚ και νεολαία, μαζί με τον Ανδρέα.»

Χωρίς αυτοσχεδιασμούς προσαρμογής στην απόδοση και ευρείες ερμηνείες. Αλήθεια Ευαγγελίου. Κι όποιος επιμένει να μην τη βλέπει και να φαντασιώνεται λύσεις κακόηχες και κακόπιστες, κακό του κεφαλιού του - δεν καίμε κανέναν, αλλά το ανήλιαγο ξεχασμένο μπουντρούμι της Ακαδημίας τον περιμένει, όπως όλους τους απίστους δήθεν ΠΑΣΟΚους ευρωπαϊστές "νεοφιλελεύθερους". Χωρίς παραληρήματα ενθουσιασμού κάτωθεν, και χωρίς σταυρούς άνωθεν.




*Εμμανουήλ Ροΐδη "Οι Μάγισσες του Μεσαίωνα"
Εκδόσεις Μάριος Βερέττας, Αθήνα, 2006.

11 Ιουλ 2009

Συμμετοχική Δημοκρατία: 35 χρόνια σπαζοκεφαλιές...

"Βασικός στόχος ...είναι η θεμελίωση μιας γνήσιας και ουσιαστικής δημοκρατικής κοινωνίας στην Ελλάδα. Γνήσια δημοκρατία σημαίνει κατανομή της εξουσίας σε φορείς άμεσα ελεγχόμενους από το λαό. Σημαίνει διάσπαση των κέντρων εξουσίας και τοποθέτηση της αρμοδιότητας για αποφάσεις σε εκείνους που άμεσα επηρεάζονται από αυτές." (Το Βήμα, 3 Σεπτεμβρίου 1974)

"ΟΛΑ τα μέλη μιας οργανωμένης ομάδας συσκέπτονται, συναποφασίζουν και συμπράττουν για ΟΛΑ τα θέματα που αφορούν τον κοινό σκοπό. Καμία πρακτική σκοπιμότητα δεν μπορεί να νοθεύσει τη δημοκρατική μέθοδο ληψης των αποφάσεων και κανένα "ειδικό μέγεθος" να ανατρέψει την ισοτιμία των μελών της ομάδας. Γιατί τότε οδηγούμαστε σε "αντιπροσωπευτικά" σχήματα και "ειδικευμένους" ηγέτες." (Αγωνιστής, 6-6-1975)

Αχ τί ωραίες εποχές...
Αυτό είναι δημοκρατία, οχι τα νεοφιλελεύθερα του Σημίτη...

Ποιοί προβαίνουν σ' αυτές τις δηλώσεις, όμως, τόσα χρόνια πριν, και γιατί?
Ας προχωρήσουμε στις απαραίτητες διευκρινίσεις/διαλευκάνσεις...

Το δεύτερο απόσπασμα είναι από κείμενο της συντακτικής επιτροπής του "Αγωνιστή", μετά την κατάργηση της ΠΚΕ του κόμματος από τον Ανδρέα, το 1975, αφού την έκρινε ως "ασθενή". Το συγκεκριμένο τεύχος του περιοδικού κατασχέθηκε, και επιχειρήθηκε η αναστολή της έκδοσής του..

Όσο για το πρώτο απόσπασμα, η ημερομηνία είναι παραπλανητική: η ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ, αφού έλαβε χώρα την 3η Σεπτεμβρίου εκείνου του έτους, δημοσιεύτηκε στον Τύπο το νωρίτερο την επόμενη μέρα, 4η Σεπτεμβρίου, βέβαια...
Το κείμενο λοιπόν από το "Βήμα" της 3ης Σεπτεμβρίου 1974, είναι από το μανιφέστο της (νεοφιλελεύθερης) Δημοκρατικής Αμυνας - που λίγες βδομάδες μετά ενώθηκε με το νεοϊδρυθέν ΠΑΣΟΚ.
Τα στελέχη της, όμως, στην πλειοψηφία τους, αδυνατούσαν να δουν την (εκλογική) χρησιμότητα και σκοπιμότητα της ΠΛΗΡΟΥΣ καταστρατήγησης της εσωκομματικής δημοκρατίας από την ηγεσία της - ήθελαν εκλογές κι όχι αυθαίρετους διορισμούς στα όργανα, δηλαδή, οπότε και είδαν την πόρτα της εξόδου από το Κίνημα, κάποια στιγμή το 1975...



Πηγή:
Τάκη Παππά "Το Χαρισματικό Κόμμα:
ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου, Εξουσία",
ΠΑΤΑΚΗΣ, 2009.

17 Μαρ 2009

Η Προσωπική μας Αριστερά - part II

...εχτές είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα - από πολιτικο/κοινωνιολογικής πλευράς- συζήτηση στο facebook, και αποφάσισα να την αναρτήσω, αν και είμαι σίγουρη ότι σε όλους όλο και κάτι θα θυμίζει, οπότε δεν νομίζω να ανακαλύψω τον τροχό...

Τα παρακάτω συρραμμένα αποσπάσματα, λοιπόν, τα άντλησα από μια και την αυτή συζήτηση μέσω "comments" σε "status", που ξεκίνησε με αφορμή τα επεισόδια στο Κολωνάκι και τη δράση της αστυνομίας, και εξελίχθηκε σε αφορμή για κοινωνιολογική μελέτη...

Τις δικές μου συμβολές στη συζήτηση δεν τις αντιγράφω, καθότι είναι γνωστές οι απόψεις μου σ' αυτήν τη σελίδα, και βρίσκονται πανεύκολα αρα δεν υπάρχει λόγος...
Πρέπει να επισημάνω βέβαια ότι δεν πολυσυμμετείχα, η αλήθεια είναι, καθότι έψαχνα την περισσότερη ώρα να βρω ένα τσιτάτο του Γκάντι, για να απαντήσω σε ένα άλλο τσιτάτο που μου πέταξαν, περί μπαρουτιού και σοσιαλιστικής επανάστασης του Τσε...
Ευτυχώς όμως, λίγο νωρίτερα είχε ήδη μπεί και άλλος ένας "κακός -όπως αποδείχθηκε- ΠΑΣΟΚος" και εξαιτίας των "μαιευτικών" του ερωτήσεων, καταγράφτηκαν οι απόψεις των συνδιαλεγομένων για πολλά.

Φαίνεται από τη γλώσσα που χρησιμοποιούν, αλλά και από όσα παραθέτουν, ότι δεν πρόκειται περί χαμηλού επιπέδου ψηφοφόρων (ελάχιστη επιμέλεια χρειάστηκε, πέρα από τα greeklish ενός εκ των συνομιλητών), και επομένως θεωρώ ότι οι απόψεις τους βαρύνουν περισσότερο, και ως ενδεικτικές συνειδητών τάσεων μέσα στο κόμμα, και ως δύναμη επιρροής πάνω σε άλλους ψηφοφόρους (opinion leading) - επιρροής είτε το θέλουμε, είτε όχι.

Επίσης πρέπει να πω ότι προσωπικές ύβρεις κλπ έχουν παραλειφθεί, σκοπίμως, γιατί άλλο θέλω να δείξω...
Aν βέβαια κάποιος θέλει την ορίτζιναλ συζήτηση, μπορώ να του τη στείλω με mail.

Τέλος, να διευκρινίσω, αν και συνάγεται από τα συμφραζόμενα, πως όλοι οι συμμετέχοντες (πλην εμού) δηλώνουν ΠΑΣΟΚ, και δη Αριστερό Σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ ...

Οι πρωταγωνιστές είναι:
Ο Κακός ΠΑΣΟΚος ,
ο Καλός ΠΑΣΟΚος Ι,
ο Καλός ΠΑΣΟΚος ΙΙ,
ο Καλός ΠΑΣΟΚος ΙΙΙ,
και ...εγώ, σε φιλική συμμετοχή, στο ρόλο του Κακού ΠΑΣΟΚου ΙΙ.


Κακός ΠΑΣΟΚος:

(προς όλους)

Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ είναι πατριωτική οργάνωση.= ποτέ δεν γουσταρα το πατριωτικο ΠΑΣΟΚ, ίδιο με την αμόρφωτη δεξιά, εγώ θέλω μέσα στα όργανα να λέω ελεύθερα ότι υπάρχει μακεδονική και τουρκική μειονότητα και στο χωριό μου στην Αρκαδία είχε αλβανικό και οχι ελληνικό όνομα. Ευτυχώς την έκαναν για ΛΑΟΣ μεριά οι ελληναράδες του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ

Θυμάσαι τον Παπαθεμελή και τον Χαραλαμπίδη που έβλεπαν παντού εθνικούς εχθρούς; Η εθνικιστική αριστερά είναι ότι πιο επικίνδυνο…

Δεν έχει δικαίωμα ο καθένας να αυτοπροσδιορίζεται εθνικά; ΝΑΙ Ή ΟΧΙ; δηλαδή στην Θράκη τι μιλάνε; Ολλανδικά;

Αμφισβητείς τον αυτοπροσδιορισμό; Να σου πω μια άλλη ερώτηση, είσαι υπέρ της νομιμοποίησης των γάμων ατόμων ιδίου φύλου και του διαχωρισμού κράτους εκκλησίας;

Καλός ΠΑΣΟΚος Ι:

(προς εμένα)
¬(για τα επεισόδια στο Κολωνάκι) καλό το κολπάκι της κουκούλας από 5-10 κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς, αλλά ελεγχόμενο. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ το συνεχές ψέμα και την κλάψα πάνω από τα ερείπια που αφήνουν οι ίδιοι που κρατάνε γκλόμπς, που φοράνε πολιτικά όταν το παίζουν αναρχικοί και εξοργισμένοι νέοι, που προωθούν σκληρούς αντι-τρομοκρατικούς νόμους και κάμερες στους δρόμους, που ξεπουλάνε τα προσωπικά μας δεδομένα από την εταιρεία καθαρισμού τζαμιών μέχρι και την ... που υποβιβάζουν τη ζωή μας και μας κάνουν να περπατάμε γονατιστοί ...από φόβο....και δεν αντέχω αυτούς που δημιούργησαν τα κατά τόπους "ΠΕΡΑΜΑΤΑ"... βάλτους χρώμα εσύ.

¬Να θυμηθούμε λίγο "σοσιαλισμό"? "...Η επίγευση των καλύτερων αλλά και των πιο επώδυνων εποχών, η αλληλεγγύη, το απόλυτο δόσιμο, η αδρεναλίνη που ρέει στις φλέβες, η μυρωδιά του "μπαρουτιού"..και γιατί όχι..και ο ηρωισμός.." ΤΣΕ...

(προς Καλό ΠΑΣΟΚο ΙΙ)

(για τη μειονοτητα και τον αυτοπροσδιορισμό)
¬Αυτά ακριβώς ήθελα να πω κύριε ****

Καλός ΠΑΣΟΚος ΙΙ:

(προς εμένα, για τα επεισόδια στο Κολωνάκι)
…ΜΗΠΩΣ ΘΥΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΕΠΙ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΑΥΤΑ? ΜΗΠΩΣ ΘΥΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΕΠΙ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ «ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΕΤΑΘΕΣΗ» ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ?

ΘΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟ? ΘΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΔΕΣΜΕΥΣΗ (sic) ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΠΙ ΠΑΣΟΚ? ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΑΛΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΕΑΝ ΘΥΜΑΣΤΕ? ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΝ ΟΧΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ?

ΤΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΑΥΤΑ?

ΕΠΙ ΠΑΣΟΚ ΤΡΩΓΑΤΕ Η ΜΑΛΛΟΝ ΤΡΩΓΑΜΕ ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ ΤΡΩΝΕ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΠΕΙΝΑΜΕ.

(προς Κακό ΠΑΣΟΚο )
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ, ΣΤΕΚΕΙΣ? ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΝΑ ΜΠΟΥΝΕ ΟΙ ΤΟΥΡΚΑΛΑΔΕΣ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΠΑΣ ΚΑΛΑ? ΑΥΤΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ. ΒΑΛΑΝΕ ΤΟΝ ΚΕΡΑΤΑ ΤΟΝ ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΚΟΥΒΑΛΗΣΕ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΝΝΟΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΕΙΣΑΙ ΛΑΘΟΣ ΦΙΛΕ.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΟΥΤΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΝ. ΟΥΤΕ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΝ.

ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ tTOYΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΜΕΛΙΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΝΑ ΠΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ? ΟΙ ΑΛΗΤΕΣ?

ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ?


(Καλός ΠΑΣΟΚος ΙΙΙ)

(προς εμένα, γενικώς)

¬Αυτό που δεν καταλαβαίνουν κάποιοι "σύντροφοι" είναι ότι, οι Γιακωβίνοι εμφανίστηκαν ΤΩΡΑ, στο τέλος της υπομονής!!! Τις κοινωνίες του Δικαίου και της Αρετής θα τις χτίσουμε πάνω στα ερείπια του σάπιου νεοφιλελεύθερου κόσμου σας! Και εάν όλοι γεννηθήκαμε για μια στιγμή στον χρόνο, τώρα είναι το ραντεβού μας με την ιστορία...

¬Αντιγράφω από τη Διακήρυξη Αρχών και Στόχων της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ που ίσχυε στα δικά μας χρόνια, για να μην ξεχνάμε ποιοι είμαστε και γιατί οργανωθήκαμε στο ΠΑΣΟΚ:
"Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ είναι πατριωτική οργάνωση. Πιστεύουμε ότι οι υπαρκτές απειλές που αντιμετωπίζει η χώρα μας και οι ακρωτηριασμοί που το ελληνικό έθνος υπέστη κατά καιρούς έχουν διπλή διάσταση: εθνική διάσταση, όχι μόνο γιατί απειλείται η ακεραιότητα, αλλά και γιατί πλήττεται η αξιοπρέπεια, ο δυναμισμός και η αυτοπεποίθηση ενός ολόκληρου έθνους... ...οικονομική και κοινωνική διάσταση, καθώς η απειλή αυτή απορροφά σημαντικούς πόρους και ενεργητικότητα σε βάρος κάθε αναπτυξιακής μας προσπάθειας. Πολιτιστική διάσταση, στο μέτρο που αμφισβητείται η ταυτότητα και η ιστορία μας"
-σελίδα 9, από τη Διακήρυξη Αρχών και Στόχων της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ που ψηφίστηκε στο 1ο Συνέδριο της Νεολαίας μετά τις Καταλήψεις του 90-91

Το εν λόγω κείμενο συντάχθηκε υπό την επιμέλεια του Ανδρέα Παπανδρέου και της γενιάς 90-91...Περαστικά στο εκσυγχρονιστάν!!!!

(προς ΚΑΚΟ ΠΑΣΟΚο και εμένα)

¬Το να είσαι πατριώτης απαιτεί ΥΨΗΛΗ ΠΑΙΔΕΙΑ και κοινωνική συνείδηση! Όποιος δεν γουστάρει τη 3η Σεπτέμβρη, να αποκαλυφθεί τώρα! Άλλο ελευθερία λόγου και σκέψης, και άλλο ο πεμπτοφαλαγγισμός! ΑΡΚΕΤΑ!

¬Η δημοκρατική παράταξη ήταν, είναι και θα είναι ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ... Ας διαβάζουμε λίγο Θουκυδίδη αλλά και Κοραή, αλλά πάνω απ' όλα Ανδρέα Παπανδρέου, πριν ανοίγουμε την ημιμάθειά μας σε δημόσιο διάλογο...

(προς Κακό ΠΑΣΟΚο)
(για το θέμα της πατριωτικής Νεολαίας)
Εάν αντιλαμβάνεσαι το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ όπως την εθνικιστική δεξιά, έχεις ιδεολογικό κενό... κάλυψέ το...

(για το θέμα του αυτοπροσδιορισμού) Τι λες ***** μου; Εδώ είναι ΠΑΣΟΚ! Αυτά να τα λες στο ΣΥΡΙΖΑ!!!!
Και σε ό,τι αφορά τον Παπαθεμελή, τον στείλαμε στη Δεξιά και ησυχάσαμε!!! Εμείς είμαστε πατριώτες, όχι εθνικιστές! Και όπως έλεγε και ο Ανδρέας, δεν παραχωρούμε μια σπιθαμή της πατρίδας μας!!! Γεμίσαμε "κουλούς" στο ΠΑΣΟΚ!!!! ΠΟΥ είσαι Ανδρέα!!!!

(για το θέμα του γάμου μεταξύ ομοφύλων) Σύμφωνα προς (sic) τον Σόλωνα, τον θεμελιωτή της δημοκρατίας και της ευνομίας, σκοπός του γάμου είναι η τεκνοποίηση.... Εάν, λέω εγώ, δεν συντρέχει λόγος τεκνοποίησης, γιατί να παντρευτούμε; Ε, γιατί; Για τη διατροφή; Για τα κληρονομικά; Τα παιδιά ανήκουν στην Πόλη -στη δημοκρατία- ως προέκταση της οικογένειας, και αυτό απαιτεί κοινωνική συμφωνία!*

(προς καλό ΠΑΣΟΚο ΙΙ)
Σύντροφε ***** με τι ασχολείσαι; Θα απολογηθούμε εμείς που αγωνιζόμαστε για μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες; (Όπως δήλωσε και ο ΓΑΠ προσφάτως;) Το λόγο θα έχουν τα όργανα, για όλους αυτούς που προσπαθούν να ντροπιάσουν το ΠΑΣΟΚ και να απαξιώσουν την παράδοσή μας!!! Χαλάρωσε... Το εκσυγχρονιστάν και ο νεοφιλελευθερισμός πέθαναν... θες να πάμε στην κηδεία;


(Προς καλό ΠΑΣΟΚο Ι)
(σσ: εκτίθεσαι) Στους προδότες!!! Κατάλαβαν ότι είσαι Τριτοσεπτεμβριανή, Ελληνίδα και πατριώτισσα και τώρα απειλούν!!! Για κοπιάστε, δουλάκια!!! Εμείς κορίτσι μου, που ποτέ δεν αλλάξαμε δρόμο, και ΕΜΕΙΣ είμαστε το ΠΑΣΟΚ, πάντα θα δεχόμαστε τη λάσπη των τιποτένιων!!! Αλλά μας οδηγεί ο Κάλβος: θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία!!! Το άγχος θα το έχουν σύντομα αυτοί που πούλησαν την Ελλάδα και τον λαό της! Όχι εμείς, που σε αυτή την πατρίδα σεμνά προσφέρουμε τα ξίφη μας... ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΝΑ...

(προς εμένα - αυλαία...)

άσε μας βρε δεξιά....




Στόχος δεν ήταν να εκθέσω πρόσωπα και καταστάσεις.
Στόχος μου είναι να κατα/αποδείξω αυτό που πριν από μερικούς μήνες είχα εκθέσει πιο ...θεωρητικά, περί "προσωπικής αριστεράς".

Και να προβληματιστώ φωναχτά ως προς το αν είναι δυνατόν να υπάρξει συνεννόηση μέσα σε αυτόν τον χώρο που λέγεται ΠΑΣΟΚ, ή καλύτερα Τρικούπη, Κωλέττη, Ιπποκράτους....

Κίνημα πάντως πετυχημένο δεν πρόκειται να είναι, διότι αν δεν υπάρξει ένα πρό(σ)ταγμα ηχηρό και σαφές, αν τραβάμε ο ένας προς ανατολή κι ο άλλος προς δύση, όπου και να κινήσουμε να πάμε, να φτάσουμε αποκλείεται.



*η ιδιότητα του "Καλού ΠΑΣΟΚου ΙΙΙ" έχει τη σημασία της. Είναι δημοσιογράφος, αλλά το πού αρθρογραφεί -και πού αρθρογραφούσε μέχρι πρότινος-, δεν θα ήθελα να το πω δημοσίως, προσωπικά δεδομένα γαρ... Αν και βάσει αυτών που λέει, κάτι συνάγεται... Αφήστε τη φαντασία σας να ταξιδέψει σε μεγάααααλη απόσταση από το χώρο του ΠΑΣΟΚ...

6 Φεβ 2009

..."πρόβατα".

«μας σφάζουν παθητικά (sic) σαν τα πρόβατα»

«Γι’ αυτό, όπως και τα ντόνατς που τρώνε (οι μπάτσοι), έτσι κι αυτοί δεν είναι “ωραίοι” χωρίς μια τρύπα στη μέση» (εδώ)

«Από εδώ και πέρα η ζωή κάθε μπάτσου κοστίζει όσο και μια σφαίρα, ενώ τα σώματά τους αποτελούν ιδανικό σημείο εξάσκησης σκοποβολής. Οι αστυνομικοί δεν έχουν ούτε όνομα ούτε ηλικία, έχουν απλώς τον βαθμό και τον υπηρεσιακό τους αριθμό» (εδώ)

...ελπίζω όλοι οι μπατσοκράχτες της αΕριστεράς και της πορείας να είναι ευχαριστημένοι.
Τα επιχειρήματά τους βρήκαν γόνιμο έδαφος
- κι οι μαθητές ξεπέρασαν τους δασκάλους...

Άντε παιδιά και σ ανώτερα...

Σε σας το λέω, που κάνετε τους ανήξερους.
Εσάς στις εφημερίδες, τις οθόνες, τα πάνελ, τα έδρανα, τα blogs και τα facebook!!

Συγχαρητήρια!!!
Very nice opinion leading!!!!!

Παίξτε τώρα την πιστόλα σας, που λέμε και στην Κρήτη
.

Και προσευχηθείτε, ως συνυπεύθυνοι, ως συνεργοί,
για όλους τους Μαντζούνηδες αλλά κι όλους τους Αξαρλιάν αυτού του τόπου.

Το καλό που σας θέλω...


2 Φεβ 2009

Κάτι μου θυμίζει...


"...(αυτά) τα
κόμματα διαμαρτυρίας βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε κοινωνίες που βρίσκονται σε αναταραχή, προτάσσοντας απλές "λύσεις" σε μή αναστρέψιμες αλλαγές. Πολλά από αυτά τα κόμματα, όμως, αποδείχθηκαν βραχύβια, καθώς οι προοπτικές τους χαντακώθηκαν από άπειρους ηγέτες (...). Εάν η επιρροή των πιό ακραίων εξ αυτών έφτανε σε σημείο να απειλεί την υφιστάμενη τάξη πραγμάτων, πολλοί ψηφοφόροι τους θα έπαυαν να τα ψηφίζουν."

(ανακεφαλαιώνοντας:)
"Τα κόμματα διαμαρτυρίας εκμεταλλεύονται τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση ή το πολιτικό σύστημα, προτάσσoντας συνήθως συγκεκριμένα "προβλήματα", όπως η υψηλή φορολογία ή οι χαλαροί νόμοι για τη μετανάστευση ή τη χορήγηση ασύλου. Συχνά πρόκειται για θνησιγενή κόμματα που διαλύονται με την ίδια ταχύτητα που δημιουργήθηκαν. Οι ηγέτες τους είναι κατά κανόνα λαϊκιστές και άπειροι, ενώ διαθέτουν στις τάξεις τους ακτιβιστές που κινούνται στα όρια της νομιμότητας. "

Από το βιβλίο των Rod Hague & Martin Harrop:
"Συγκριτική Πολιτική και Διακυβέρνηση"
εκδόσεις Κριτική, 2005
p 349


...είναι απόσπασμα από το κεφάλαιο όπου οι συγγραφείς περιγράφουν τα κόμματα της ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ.

Για να μην μπερδευτείτε το διευκρινίζω.

8 Ιαν 2009

Ανθρωπογεωγραφία, ή κάτι τέτοιο...

Άρωμα εκλογών λένε μύρισε...
και μια και όλο για την αριστερά μιλάει το ΠΑΣΟΚ (όχι όλο, κάτι πολιτικά όντα) τελευταία, και συχνά πυκνά "κλουθάνε" του ΣΥΡΙΖΑ, να τον μιμηθούν στην αριστεροσύνη, είπα να ρίξω μια ματιά στα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα της Αττικής, να δούμε, ενδεικτικά, τί ακριβώς του ζηλεύουμε...

Πού έχουν εκείνοι δηλαδή, και ίσως δεν έχουμε εμείς ...
Έτσι, να κάνουμε μια ερασιτεχνική ανθρωπογεωγραφία, να δούμε τί ψάχνουμε από ποσοστά και πού τα ψάχνουμε, τί πόρτες να χτυπήσουμε, τι μέιλ να στείλουμε και τί να πούμε...

ΑΝ δεν έχω κάνει κανένα λάθος τραγικό λοιπόν, οι περιοχές όπου έχει τη μεγαλύτερη δύναμη και άρα πρέπει να προσανατολιστούμε να τους πάρουμε με το μέρος μας, το TOP TEN του κυρίου Αλαβάνου όπου εκτιμάνε τα έργα και τις ημέρες του, είναι οι εξής :

1. Νεα Πεντέλη (13,81%)
2. Νέα Σμύρνη (11,92%)
3. Χολαργός (11,31%).
4. Βριλήσσια(11,13%)
5. Πεύκη (10,85%)
6. Χαλάνδρι (10,66%)
7. Ελληνικό (10,64%)
8. Νέο Ψυχικό (10,46%)
9. Μελίσσια (10,39%)
10. Μαρούσι (10,19%)

...τρέξτε λοιπόν να δείτε τί θα ήθελαν να ακούσουν αυτοί οι αριστεροί της εργατικής τάξης για να μας ψηφίσουν. Αλλά γρήγορα ε?? Μην μας τους φάει η Παπαρήγα...

Και μιά και έκανα το ένα, δεν κάνω και το ανάποδο??
Να δώ που του λείβονται ψήφοι του Αλαβάνου, πού δηλαδή είναι πολύ καπιταλιστές και ιμπεριαλιστές για να πειστούν από την Κουμουνδούρου???
Ας το κάνω κι αυτό...

10. Ίλιον (7,28%)
9. Δήμος Πειραιά (6,76%)
8. Νίκαια (6,75%)
7. Κερατσίνι (6,7%)
6. Μεταμόρφωση (6,7%)
5. Καματερό (6,6%)
4. Ρέντη (6,38%)
3. Εκάλη (5,9%) (!!!!!!)
2. Αγία Βαρβάρα (5,8%),
και η χείριστη επίδοση του ΣΥΡΙΖΑ
είναι στο νεοφιλελεύθερο Πέραμα με 5,6%.

Μάλιστα...
Καλά, και το ΠΑΣΟΚ που το έχουν αποκηρύξει διάφοροι από τα manuals της "εργατικής τάξης" φλερτάροντας με τις ημερήσιες διατάξεις του Αλέξη, αντιστοίχως σε τί περιοχές σκοράρει ή πατώνει άραγε, εντός της Υπερνομαρχίας???
Να δουμε:

ΤΟΡ ΤΕΝ ΠΑΣΟΚ:

1. Αγ. Βαρβάρα (46,86%),
2. Δραπετσώνα (40,5%)
3. Ρέντης (40,05%)
4. Ίλιον (39,08%)
5. Καματερό (38,92%)
6. Κερατσίνι (38,72%)
7. Νέα Ερυθραία (38,7%)
8. Γαλάτσι (38,29%)
9. Αιγάλεω (37,95%)
10. Πέραμα (37,83%)

Αντιστρόφως, πού υστερεί το ΠΑΣΟΚ, οπότε να αριστερέψουμε λίγο -τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε δηλαδή- για να τους πείσουμε κι αυτούς....
Χειρότερες λοιπόν επιδόσεις για την Χαριλάου Τρικούπη, που, κατά Τσίπρα και Αλαβάνο, δεν δικαιούται να δηλώνει "αριστερά":

Χείριστες επιδόσεις ΠΑΣΟΚ:
10. Βριλλήσια (30,38%)
9. Χολαργός (29,38%)
8. Νέα Πεντέλη (29,24%)
7. Παλαιό Φάληρο (28,65%)
6. Νέο Ψυχικό (27,24%)
5. Κηφισιά (24,76%)
4. Παλαιό Ψυχικό (17,05%)
3. Φιλοθέη (17%)
2. Παπάγου (16,9%)
1. Εκάλη (12,66%)


Κατόπιν όλων αυτών των κλασσικών εικονογραφημένων, προτείνω να κοιτάξουμε να φύγουν οι ανίκανοι της ΝΔ, κι όχι αν εγκρίνουν τις μεθόδους και τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ οι κύριοι της Κουμουνδούρου και οι φίλα προσκείμενοι σ'αυτούς...

Το μέλλον δεν είναι "αριστερά". Ούτε αυτοί είναι αριστερά.
"Αριστερά" είναι μόνο η Παπαρήγα.
Για τους άλλους, μάλλον προς το κέντρο θα πρέπει να κοιτάξουμε...
Για τους ΣΥΡΙΖΑιους, αν δεν μπορούμε χωρίς αυτούς, κατά τι δεξιότερα.



πηγή: ΥΠΕΣΔΔΑ
ιδέα: "ΚΚΕ- ΣΥΡΙΖΑ στο Λεκανοπέδιο: δύο ξένοι στην ίδια πόλη;"
Παναγιώτης Κουστένης,

Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης,
#31, Μάιος 2008
Επίσης:

Τιμες ενοικίων σε διάφορες περιοχές της Αθήνας,
για να καταλαβουν οι εκτός Αθηνών τί θέλει να πει ο ποιητής..
Τιμες αγοράς εδώ.

5 Ιαν 2009

Μιλήστε ρε!!!

Κ-λόμπατσοι, πιστολέρο, γουρούνια, δολοφόνοι, ξανα-δολοφόνοι, καθίκια, δολοφονούν τη νεολαία μας, κάψτε στρουμφάκια, καλός μπάτσος είναι ο νεκρός μπάτσος.... Διαδηλώστε, ξαναδιαδηλώστε, ξαναβγείτε, ξαναφωνάξτε, ξαναπετροβολήστε με μαγικά "νεράτζια"
Τι είναι οι βιτρίνες μπροστά σε ένα νεκρό αγγελούδι, μην τυχόν και δεν βγάλουν λεφτά οι έμποροι ε?? Υποκρισία!!!!!!

Κάτω τα χέρια από το διαδίκτυο, όχι στο φακέλωμα, ναι στην ελευθερία του λόγου!!!!!
Το άσυλο - η μάνα της Δημοκρατίας. Κάτω τα χέρια από το άσυλο!!

...Εξεγερθείτε!!! ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!! Ολοι στον αγώνα!!! Όλοι στο δρόμο, ενάντια στα γουρούνια!!!

ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ ΤΩΡΑ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΑΣ ΡΕ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ!!!
Ρατσιστές με τη βούλα είστε, αυτό είστε.

Και εσείς και οι δημοσιοκάφροι των ΜΜΕ που σας βοηθάνε να σπρώχνετε τον κόσμο στα όριά του.
Να κολακεύετε τον απολίτικο όχλο, να ενθαρρύνετε αντιδράσεις εν θερμώ, να παραπλανείτε τη νεολαία οτι έχει μόνο δικαιώματα.
Να ξαναβαφτίζετε τη βία "αγανάκτηση", να μπερδεύετε το αίτημα με το κάψιμο, να δικαιολογείτε τα αδικαιολόγητα, να έχετε κάνει σύνθημα το "ναι μεν αλλα".
Να τσιγκλάτε ανθρώπους νέους με την ορμόνη στο διάολο.
Ανθρώπους ενδεχομένως αγράμματους, ενδεχομένως ναρκομανείς, σίγουρα βίαιους.
Να φτύνετε Κύρκους, Γλέζους και Θεοδωράκηδες, και να χαιδεύετε και να ποτίζετε μπουκαλάκηδες, Κουφοντίνες και Ξηρούς...

Για τους χλωρούς που όμορφα τώρα καίγονται, έχετε να πείτε τίποτε??
Καμία συγνώμη???

Έχετε, γαμώτο?????

14 Δεκ 2008

Ας μιλήσουν κι οι Αριστεροί... από "αριστερούς" απόειδαμε...

"Δεν γίνεται συζήτηση στους κόλπους της δικής μας αριστεράς για όρια, πέραν των οποίων είναι θεμιτή η χρήση της βίας.
Υπάρχει μια απροσχημάτιστη καταδίκη της βίας,και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά.
Σε μια χώρα που έχει δοκιμαστεί από έναν εμφύλιο πόλεμο, που δεν είναι και πολύ απομακρυσμένος, που οι προηγούμενες γενιές τον έχουν βιώσει και που και τα νέα παιδιά φέρνουν στη μνήμη τους εμπειρίες από κείνη την εποχή.

(...) Θα ήθελα (από το ΣΥΡΙΖΑ) πιό απροσχημάτιστη καταδίκη της βίας.

ΔΕΝ μ αρέσουν τα "ναι μεν αλλά".
Για μένα ΔΕΝ υπάρχουν "ναι μεν αλλά".

Υπάρχει η βία και την καταδικάζω απερίφραστα, επειδή φοβάμαι ότι αν ανοίξουμε το παράθυρο της βίας, άλλοι θα εισορμήσουν μέσα.
Και υπάρχουν τέτοιες δυνάμεις ακόμη στην Ελλάδα, που θέλουν να μας πισωγυρίσουν. Ομάδες ρεβανσιστικές, που θα ήθελαν να ανασάνουν σε μια ατμόσφαιρα εμφυλίου πολέμου.
(...) Το παράθυρο το εμφυλιοπολεμικό πρέπει να κλείσει ερμητικά, και να μην αφήσουμε καμία χαραμάδα.
Και φοβάμαι ότι τα "ναι μεν αλλά" ανοίγουν χαραμάδα."(*)


..."Οι εμπρησμοί, οι καταστροφές, οι λεηλασίες ήταν μια οικτρή συνέχεια που μόνο προβοκάτορες, άθλια υποκείμενα, κινούμενα από σκοτεινές επιδιώξεις ορκισμένων εχθρών της Δημοκρατίας που έχουν σαν στόχο το ειρηνικό μαζικό κίνημα, μπορούσαν να το αποτολμήσουν.
Οι τάχατες αντιεξουσιαστές, οι τάχατες αναρχικοί, οι κουκουλοφόροι, οι ποικιλώνυμοι δειλοί ταραχοποιοί και κάποιοι ανώριμοι νεαροί που κάνουν σύγχυση ανάμεσα στα επαναστατικά γεγονότα και σε ευκαιρίες για πλιάτσικο και κάποιοι άλλοι που αρέσκονται να παίζουν τους κλέφτες και αστυνόμους ήταν οι ήρωες αυτών των ταραχών που βύθισαν στην απόγνωση εκατοντάδες καταστηματάρχες και χιλιάδες εργαζομένους, που έχασαν τις δουλειές τους και το γλίσχρο μεροκάματο.
Ολους αυτούς που τους κατηγορώ στο όνομα της ιστορίας του εργατικού κινήματος, τους ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ να επικαλούνται το όνομα της Αριστεράς.
Δεν έχουν, ούτε μπορούσαν να έχουν καμία σχέση μαζί της.
Και τους κατηγορώ ακόμα μία φορά σαν προβοκάτορες, εχθρούς της Δημοκρατίας.
Και τους καλώ, αν έχουν κουκούτσι μυαλό και αίσθημα ευθύνης, να εγκαταλείψουν τις άθλιες μεθόδους τους και να εξαφανιστούν από τη δημόσια ζωή."
(**)

"Σήμερα θα έλεγα σ' αυτά τα παιδιά να μην παρασυρθούν ΠΟΤΕ σε πράξεις βίας.
Να ορθώσουν το ανάστημά τους και να φράξουν το δρόμο σε καθέναν που ωθεί τα πράγματα σε πράξεις βίας.
Θα ήθελα να πω στα νεαρά παιδιά που ΠΑΙΖΟΥΝ με την επανάσταση:
Προς Θεού, φυλαχτείτε! Δεν είναι αυτός ο δρόμος!
Δεν πρόκειται να κερδίσετε τίποτε ακολουθώντας το δρόμο της βίας. Αντίστροφα, ας ενισχύσουμε το μαζικό κίνημα, Να περιφρουρήσουμε την μαζική ΕΙΡΗΝΙΚΗ εκδήλωση του λαού.

Θα έλεγα στον Αλέξη, να μελέτησει τη σημερινή δημοσκόπηση.
Το 1% επιδοκίμασε τη στάση του.
Κάτι σημαίνει αυτό."
(*)

Λεωνίδας Κύρκος

(*) Στον ΣΚΑΙ, 13/12/2008
(**) Στην Ελευθεροτυπία, 12/12/2008

-το βιντεάκι το πήρα χαμπάρι στον Κρόγια.

24 Οκτ 2008

Απελευθέρωση και Ελευθερία....

Το παρακάτω ποίημα- που μου το απήγγελλε συχνά κι η συχωρεμένη η Αξώτισσα η γιαγιά μου- γράφτηκε στην Απείρανθο της Νάξου μετά την Κατοχή, κυκλοφόρησε από στόμα σε στόμα και δημοσιεύτηκε σε μια τοπική εφημερίδα της εποχής εκείνης....



ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αξάδερφε Δημήτρη
Ένα τραγούδι θα σ'αρχέψω
και στην εφημερίδα θα το πέψω
και διάβασέ το κι αν σ' αρέσει
βαρ'το* κι αυτό στου "Νικολού" τη θέση

-Επέρασένε ένας χρόνος τώρα
που εφύασι οι τύραννοι απ τη χώρα
κι αν ειν ετσά η Λεφτεριά που λένε
άσε που μας την πέψανε* πεσκέσι,
ήρωες γινήκαν οι προδότες
κι οι ήρωες γυρίζουνε τσι πόρτες
κι εκείνοι οπου ετρώανε τσι λίρες
κι αφήκαν ορφανά παιδιά και χήρες
ξεκοκκαλιάζουν τώρα τα κλεμμένα
και να μια τύφλα* στσι φτωχοί κι εμένα.
Κι εκείνοι οπου τρώανε με τσ' άλλοι
με τσι Εγγλέζοι ξανατρώσι πάλι.
Και όσα ήκουα κι ενόμιζα κι εθάρρου
εγίνηκαν καπνός ενός τσιγάρου

Γράψε μου λοιπόν, ποια ειν' αυτή η Ελευθερία
μπας κι ειν' η πείνα κι η λυσεντερία;
Μπας κι ειν η μαυροφόρα που γυρίζει
τσι στράτες κι απ τη γδύμια τουρτουρίζει;
Γράψε μου κι αν ειν' αυτή να τη γνωρίσω,
να παω να τη βρω να τση μιλήσω
και να τση πώ: Πώς φαίνεσαι τσαμένη*,
πώς είσαι απ' τα κόκκαλα βγαλμένη
γιατι θωρώ τσι δυο σου τσι κουτάλες
κι ειν' όξω πεταμένες οι κοκκάλες;
Κι αν θες τσαμένη έλα μαζί μου,
να μοιραστούμε το ξερό ψωμί μου,
τα αίματα να πλύνω των πληγών σου,
κι ύστερα φύε και δος των εμματιών σου
κι άμε να ζήσεις σ' άλλοι τόποι,
μα 'πα δε σε γνωρίζουν οι ανθρώποι.






*βαρ΄το= βαλ'το
*πέψανε=στείλανε
*τύφλα=μούντζα
*τσαμένη=καμένη, καημένη

28 Σεπ 2008

Η προσωπική μας αριστερά...

Μιλάμε για συνεργασίες με το Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς...
Στο κόμμα μέσα έχουμε την "Αριστερή πρωτοβουλία", που παρουσιάζει τη δική της οπτική για τα τεκταινόμενα, άλλες φορές πολιτισμένα, κι άλλες όχι και τόσο.
Κατηγορούμε μερίδα του κόμματός μας ως "δεξιά", ως "μεταλλαγμένη", ως νεοφιλελεύθερη.
Κι αυτά σε ένα κόσμο όπου η έννοια του Αριστερού πλέον είναι σαν την έννοια του φιλόζωου. Φιλόζωος δηλώνει και κάποιος απλά επειδή δεν ρίχνει φόλες στα αδέσποτα, και τα ανέχεται, μόνο που ταυτόχρονα είναι μέλος και στον κυνηγετικό σύλλογο.
Ετσι και κάποιος δηλώνει αριστερός, επειδή δεν θέλει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και θέλει 35ωρο. Αυτά.
Σιγά το δύσκολο.

Βλέπω στο facebook και πλακώνονται ποιός νομιμοποιείται να δηλώνει liberal. Και βρίζουν οι Πασόκοι τους ΝΔουληδες, διότι λέει η γαλάζια συνομοταξία οφείλει να αυτοπροσδιορίζεται ως "conservative", στο δίπολο κατά τα αμερικανικά πρότυπα. Το αφήνω ασχολίαστο....

Όπως ασχολίαστη θα αφήσω και την απάντηση πολλών ΠΑΣΟΚων στο "religious views". Το "Greek Christian Orthodox" δηλαδή, με κεφαλαία γράμματα. Όπως και τη συμμετοχή τους σε διάφορα hate groups με στόχο τους Αλβανούς, τους ΠΓΔΜίτες, τους μη Έλληνες, τις χοντρούλες, τους πάσης φύσεως διαφορετικούς γενικώς...
Οι απόψεις τους για την ενδεικνύμενη εξωτερική πολιτική συμπίπτουν με της Αλέκας και του Καρατζαφέρη, αλλά πετάνε τη σκούφια τους για δημοψηφίσματα, πάσης φύσεως, ως καλοί δημοκράτες.
Αυτά, βέβαια, είναι μόνο ο πολιτικός άξονας...

Στις απόψεις τους περί οικονομίας δεν υπάρχουν τόσες διαφορές... Εκεί οι περισσότεροι συμφωνούν. Θέλουμε να πληρωνόμαστε χωρίς να δουλεύουμε, το αφορολόγητο να ξεκινάει από το δικό μας εισόδημα και κάτω (όποιο κι αν ειναι αυτό), να πηγαίνουμε στο πλησιέστερο Σουπερ Μάρκετ αφού το κράτος θα έχει φροντίσει να είναι χαμηλές οι τιμές*...
Από κει και περα, οι απόψεις περί μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων ας πούμε, παίζουν ανάλογα με το αν είσαι στο Δημόσιο ή όχι, κι αν τα "δουλεύεις" τα χρήματα που παίρνεις ή όχι, ή αν εκνευρίζεσαι με τους αργόσχολους δίπλα σου ή όχι.

Κι απο αυτά κρίνεται ουσιαστικά το αν έχεις το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεσαι "liberal"* η όχι. Από τον άξονα της οικονομίας.
Αυτή είναι η λυδία λίθος...

Όχι το αν δέχεσαι να χτιστεί τζαμί ή κλινική απεξάρτησης δίπλα στο σπίτι σου, ή -έστω- απλά στην πόλη όπου ζείς.

Κι όλοι αυτοί ΠΑΣΟΚοι και ΣΥΡΙΖΑΙοι "liberals" ή liberals η "very liberals", στο δίπολο "αριστερά - δεξιά" αυτοπροσδιορίζονται ως ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ.

Και το λένε και με μεγάλη σοβαρότητα, και αν τους πείς "ναι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια" γίνονται πύραυλοι, και βγάζουν τα σκόρδα να ξορκίσουν το κακό.
Όπως βέβαια κι αν τους πείς ότι οι αριστεροί δεν μένουν σε ξενοδοχεία 500 ευρώ τη βραδιά, δεν δέχονται να ταξιδεψουν business για ενα συνέδριο του κόμματος, πληρωμένο απο τους φορολογούμενους, δεν.. δεν... δεν...
Όπως κι αν τους πεις "μα σοβαρά τώρα, στο θέμα των ταυτοτήτων αλήθεια έβαλες υπογραφή για δημοψήφισμα?"... Ή: μα πώς είχες τον Παπαθεμελή υπουργό Παιδείας βρε άνθρωπε του (θεού) Αντρέα, μες στην αριστεροσύνη??? Πώς ανέχτηκες να φύγει ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ???
Πάλι πυραυλάκατοι γίνονται....

Με τί lingua franca λοιπόν θα συνεργαστούν όλοι αυτοί οι "αριστεροί" μεταξύ τους??
Ακόμα πιο σημαντικό δε είναι το πώς θα αντιληφθούν οι ηγεσίες τους, όταν ο κόσμος θέλει "επιστροφή στην Αριστερά", και τη θέλει εδώ και τώρα, ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΝΝΟΕΙ???

Το "αριστερό" το δικό μου ο άλλος το ονομάζει νεοφιλελεύθερο και πατριδοκάπηλο και αντιλαϊκό, και το "αριστερό" ορισμένων , εγώ το αποκαλώ α-πολιτικό "παραλήρημα" στην καλύτερη, εθνικιστικό παροξυσμό, ξενοφοβία, εν ψυχρώ ψηφοθηρία και καιροσκοπισμό, στην χειρότερη...

Η λύση εν όψει μιας ενδεχόμενης συνεργασίας ποιά είναι λοιπόν, αν ενδιαφέρονται οι ηγεσίες να εκφράσουν οντως τις ανάγκες της κονωνίας, ή, για αρχη, έστω να διαγνώσουν τις όποιες παθογένειες πρίν αυτές διεκδικήσουν έκφραση με κυβερνητικές πολιτικές μεθαύριο???

Απλή, κατα τη γνώμη μου. Ερωτηματολόγια σε παλαιούς και νέους ψηφοφόρους της κεντρο-"αριστεράς". Ανώνυμα, "διαφανή", 10 απλές ερωτησούλες... Αυτοπροσδιοριστείτε, πείτε μας τι ψηφίσατε τις τελευταίες τρεις φορές, και απαντήστε στα εξής: "Πιστεύετε στη θανατική καταδίκη?" "Θέλετε να χτιστεί δίπλα σας ένα τζαμί, προτιμάτε να χτιστεί στο δίπλα προάστειο ή να πάνε στην Τουρκία?" "Θα παντρευόσασταν έναν αλλοδαπό?" "Αν η αξιολόγηση ηταν αδιάβλητη, θα συνδέατε την παραγωγικότητα με τις αμοιβές?" "ΑΣΕΠ ή (κομματική) επετηρίδα?"... και πάει λέγοντας...

Επιστήμονες δόξα τω Θεώ έχουμε που μπορούν να βγάλουν το κατάλληλο δείγμα και κατόπιν να συνθέσουν ενα ερωτηματολόγιο ώστε να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα.

Προτείνω, ακόμα, οι πάσης φύσεως κομματάρχες και πολιτευτές, πέρα από το πόθεν έσχες, που απαιτείται τελευταία εντόνως, να δίνουν στη δημοσιότητα τις δικές τους απαντήσεις, συνημμένες στο βιογραφικό τους. Δεν έχουν άλλωστε τίποτε να κρύψουν, έχουν?

Οχι τίποτε άλλο, αλλά να ξέρουμε ποιό είναι αυτο το "αριστερά" που θέλουμε να πάμε. Γιατί μας βλέπω να κάνουμε κύκλους, γύρω από τους 15 νωματαίους που το διαδηλώνουν συνέχεια, λέγοντας βαρύγδουπα -και με τα "κουκιά" τους παραμάσχαλα- τι διάφορα ετερόκλητα ΔΕΝ θέλουν.
Και οι δείκτες του ρολογιού γυρνάνε ωστόσο, και μάλιστα όχι αριστερόστροφα...
Ας μιλήσει λοιπόν ο κόσμος, μόνος του, εντός και εκτός Τρικούπη και Κουμουνδούρου, και να πεί τί ΘΕΛΕΙ, τι ονομάζει "αριστερά" και πώς το εννοεί.
Να μας δώσει να καταλάβουμε γιατί ζητωκραυγάζει στο άκουσμα της λέξης "αριστερός", και τι είναι αυτό που ο καθένας απορρίπτει με βδελυγμία ως "δεξιό" όταν βροντοφωνάζει "ο λαός δεν ξεχνά.....".

Και να τα πεί μόνος του. Χωρίς αυτόκλητους μαχητές της "ορθόδοξης" αριστεράς.





*και βέβαια όσο "liberal" είναι αυτό, άλλο τόσο "ποδόσφαιρο" είναι το αμερικάνικο "football",
αλλά αυτά είνα ψιλά γράμματα...






Βλέπε και:

Πανελλήνια Έρευνα Πολιτικής Συμπεριφοράς της VPRC,
στο: "Ιδεολογικές αξίες, πολιτικές στάσεις και ηγεμονία:
Οι "ισχυρές μεταβλητές" της πολιτικής και εκλογικής
συμπεριφοράς στη συγκυρία των βουλευτικών εκλογών του 2007"

Χριστόφορος Βερναρδάκης,
Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής ΕΠιστήμης, #31, Μάϊος 2008...

18 Ιουλ 2008

"ΝΚΕ": Να υποψιαστώ???

...ένα ευγενέστατο mail μου ήρθε εχτές στα "ανεπιθύμητα", φαντάζομαι ότι δεν είμαι η μόνη... Από την Kapa research ήταν, και με παρότρυνε να απαντήσω σε μία σειρά ερωτήσεων πάνω στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας.

Ενδιαφέρουσες οι ερωτήσεις, σχετικά με την κατάσταση στη χώρα, και τις σχέσεις της με το διεθνές περιβάλλον.
Αλλά δύο λεπτομέρειες με ....προβλημάτισαν.

1. Από τις 40+ ερωτήσεις, ΚΑΜΙΑ δεν αναφερόταν στην αντιπολίτευση ή σε κάποιο από τα κόμματα που την αποτελούν. Μόνο να κρίνουμε το έργο της Κυβέρνησης ζητήθηκε, και μάλιστα με ερωτήσεις του τύπου "Σε ποιόν τομέα από τους παρακάτω έχει σημειώσει τη μεγαλύτερη επιτυχία της η Κυβέρνηση" και "Σε ποιόν την μεγαλύτερη αποτυχία". Οι τομείς-απαντήσεις που δίνονταν ήταν ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ σε κάθε ερώτηση, και ΔΕΝ υπήρχε η δυνατότητα να προσθέσεις άλλον. Επίσης ΔΕΝ υπηρχε πουθενά η δυνατότητα να απαντήσεις "Ολα τα παραπάνω". (Γενικά πάντως ήταν λίγο ...γκρίζα η "απόχρωση" από τις ερωτήσεις, και μάλλον από τη μεριά του "κέντρου"....)

2. Πέρα απο τα περί έργου της Κυβέρνησης, υπήρχαν και 2 ερωτήσεις για αυτοτοποθέτηση στην κλίμακα "Αριστερά - Δεξιά" και πρόθεση ψήφου, καθώς και μία ερώτηση για την ψήφο στις τελευταίες εκλογές.
Οι μονες άλλες ερωτήσεις για κόμματα (δηλαδή ..."πρακτικού" τύπου) ήταν οι εξής, κάπου προς το τέλος του ερωτηματολογίου και αμέσως μετά την πρόθεση ψήφου(τις μεταφέρω με δικά μου λόγια):

α.
Τελευταία γίνεται λόγος για την ίδρυση Νέου Κόμματος Επιχειρηματιών, και έχουν αναφερθεί ονόματα όπως της Αγγελοπούλου, του Βγενόπουλου ...
Θεωρείτε ότι η προσφορά ενός τέτοιου κόμματος στην πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα θα ήταν:
(δυνατές απαντήσεις:
Θετική, μάλλον θετική, μάλλον αρνητική, αρνητική, ΔΓ/ΔΑ )

β. (αμέσως επόμενη ερώτηση)
Σε περίπτωση που ιδρυθεί το "Νέο Κόμμα Επιχειρηματιών", κι αν γίνονταν εκλογές, ποιό κόμμα θα ψηφίζατε???
(δυνατές απαντήσεις: όλα τα κόμματα, όπως στην πρόθεση ψήφου, αλλά στη δεύτερη -ή τρίτη- θέση το "Νέο Κόμμα Επιχειρηματιών"....)


Να σχολιάσω, να υποψιαστώ, ή είναι αυτονόητα όλα?????

23 Απρ 2008

...και η ...νεοφιλελεύθερη άποψη....

Προαιρετική εφαρμογή των εν Ελλάδι νόμων

Του Στεφανου Μανου - Πρώην υπουργού

Εχω πολλές φορές γράψει στην «Καθημερινή» για την ανομία που επικρατεί στην Ελλάδα. Για νόμους που εφαρμόζονται επιλεκτικά. Για νόμους που επιβάλλονται μόνο στους ηλίθιους και αδύναμους.

Αφορμή για το σημερινό σημείωμα είναι η διαμάχη στη Μανολάδα για το μεροκάματο όσων ασχολούνται με τη συγκομιδή της φράουλας. Ζητούν να αυξηθεί το μεροκάματο από 23 ευρώ σε 26. Τα τηλεοπτικά δελτία παρουσίασαν διεξοδικά τις εκατέρωθεν απόψεις. Μάθαμε ότι οι παραγωγοί δεν μπορούν να δώσουν περισσότερα διότι δεν βγαίνουν και ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να ζήσουν με μεροκάματο 23 ευρώ.

Το ζήτημα είναι ότι σύμφωνα με τον νόμο κανένα μεροκάματο δεν μπορεί να είναι κατώτερο από το ελάχιστο της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που από 1/1/2008 είναι 33,4 ευρώ. Ο νόμος ισχύει για τους Έλληνες εργαζομένους και για τους ξένους, είτε είναι νόμιμοι είτε παράνομοι. Για το ζήτημα υπάρχει άλλωστε και πρόσφατη ομόφωνη απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου.

Οι παραγωγοί που πληρώνουν τους μετανάστες εργαζομένους 23 ευρώ και όχι το νόμιμο κατώτατο μεροκάματο θα έπρεπε να οδηγηθούν στο αυτόφωρο, αν το κράτος λειτουργούσε στη Μανολάδα. Οι υπάλληλοι της Επιθεώρησης Εργασίας που ανέχονται αυτήν την κατάσταση θα έπρεπε να διωχθούν για παράβαση καθήκοντος. Η υπουργός Απασχόλησης θα έπρεπε να δώσει εξηγήσεις για όσα συμβαίνουν.

Εκτός αν η κυβέρνηση (στο... πλαίσιο επανίδρυσης του κράτους) μελετάει την καθιέρωση του θεσμού της προαιρετικής εφαρμογής των νόμων. Ιδίως όταν αφορούν μετανάστες.

Ελα καημένε, θα πουν οι κυνικοί και εύποροι θαμώνες στα κολωνακιώτικα στέκια, τι ασχολείσαι με αυτά τα θέματα! Και ποιος νόμος εφαρμόζεται στην Ελλάδα; Πρώτη φορά ακούς ότι αν δεν υπήρχαν τα φθηνά χέρια των μεταναστών δεν θα υπήρχε γεωργική παραγωγή στην Ελλάδα; Τι θέλεις, να μην έχουμε ελιές; Να μην έχουμε φράουλες; Οχι, και τις ελιές θέλω και τις φράουλες, αλλά και την εφαρμογή των νόμων. Αν πράγματι είναι «ανόητοι» οι νόμοι (θα πρέπει να είναι ανόητοι αν μου στερούν τις ελιές και τις φράουλες), να τους καταργήσουμε ή να τους αλλάξουμε.

Μήπως όμως δεν είναι ανόητοι οι νόμοι, αλλά ανόητοι είναι εκείνοι που τους εφαρμόζουν; Διότι γιατί να πληρώνουν μεροκάματα των 33,4 ευρώ οι φραουλάδες της Μανολάδας τη στιγμή που, κατά παράβαση του νόμου και με την απόλυτη ανοχή των κρατικών αρχών, μπορούν να πληρώνουν 23 ευρώ; Και μάλιστα χωρίς να επιβαρύνονται -πάλι παράνομα- με ασφαλιστικές εισφορές;

Ποια είναι η πραγματικότητα; Τηρείται η πολεοδομική νομοθεσία; Η περιβαλλοντική; Η φορολογική; Η ασφαλιστική; Η εργατική;

Τα τηλεοπτικά κανάλια και τα ραδιόφωνα λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους; Το προσωπικό των νοσοκομείων του ΕΣΥ αρνείται να πάρει τα φακελάκια που του δίνουν; κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.

Σε αυτό το γενικευμένο περιβάλλον ανομίας και επιλεκτικής εφαρμογής των νόμων ανθεί η διαφθορά και το κλέψιμο. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι κλέφτες, οι διεφθαρμένοι και οι παράνομοι, στις σπάνιες περιπτώσεις που τιμωρούνται, θεωρούν τον εαυτό τους αδικημένο. «Μόνο εμένα βρήκατε να τιμωρήσετε;» λένε με παράπονο.

Πώς διορθώνεται η κατάσταση αυτή που διώχνει από την Ελλάδα τις επενδύσεις και τους καλύτερους ανθρώπους; Μόνο με απόλυτη επιμονή στην εφαρμογή των κειμένων νόμων. Με τρόπο απόλυτο, χωρίς καμιά έκπτωση. Και πάντως όχι με τα κουραφέξαλα της κυβερνητικής ρητορείας και της συνοδευτικής απραξίας περί αμείλικτης στάσης απέναντι στην παρανομία. Ας κάνει η κυβέρνηση το πρώτο βήμα με τους φραουλάδες της Μανολάδας.



πηγή : "Καθημερινή", βέβαια...

11 Απρ 2008

...ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΚΑΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ: από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του!!!


...άσχετο με την επικαιρότητα, αλλά ...μου 'ρθε!!


"Το πρόστιμο μαμούθ των 170.000 Ευρώ, επέβαλε η φιλανδική αστυνομία σε έναν 27χρονο Φιλανδό για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας. Σύμφωνα με τη φιλανδική νομοθεσία, το ύψος των προστίμων για παραβάσεις του κώδικα οδικής κυκλοφορίας είναι ανάλογο των εισοδημάτων τους.

Ο νεαρός, που τυχαίνει να είναι και ένας από τους πλουσιότερους πολίτες της χώρας, οδηγούσε με ταχύτητα 80 χλμ/ ώρα σε ένα δρόμο που το ανώτατο όριο ταχύτητας ήταν τα 40 χιλιόμετρα την ώρα. Το τσουχτερό πρόστιμο που καλείται να πληρώσει ο Jussi Salonoja, είναι το μεγαλύτερο που έχει επιβληθεί ποτέ στη χώρα για μία τέτοια παράβαση. Για τον ίδιο λόγο, πριν από τέσσερα χρόνια, η αστυνομία είχε επιβάλει στον επιχειρηματία Jaakko Rytsola πρόστιμο ύψους 80.000 Ευρώ."



....απόψεις???

...τι λέτε, μαζεύουμε υπογραφούλες να ισχύσει το ίδιο και στην Ελλάδα???

...όλοι εμείς οι ....σοσιαλιστές????

....ε? ...εε?? ...εεε???


6 Απρ 2008

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΣ?? - άρθρο του Γιώργου Παγουλάτου...

Κάθε εποχή έχει τους συντηρητικούς της. Τον 19ο αιώνα υπεραμύνονταν των κεκτημένων της αριστοκρατίας. Το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα υπερασπίζονταν το ελάχιστο «κράτος νυχτοφύλακα», εναντιώνονταν στα συνδικαλιστικά δικαιώματα και στο κράτος πρόνοιας, για να υποχρεωθούν αργότερα να συμβιβαστούν μαζί του. Μεταπολεμικά οι συντηρητικοί αντιτάχθηκαν στο χωρισμό κράτους-εκκλησίας και στη διεύρυνση των ατομικών ελευθεριών. Το ’80 ο συντηρητισμός της Θάτσερ και του Ρέιγκαν απέσυρε το κράτος από την αγορά για να το εγκαταστήσει στην ιδιωτική ζωή των πολιτών.

Η παγκοσμιοποίηση και κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού ανέδειξαν μια νέα σύγκρουση διεθνοποίησης-εθνοκεντρισμού, και οι συντηρητικοί δεξιάς και αριστεράς συνέκλιναν. Στην άρνηση της ανοιχτής κοινωνίας και του κοσμοπολιτισμού, στην ενστικτώδη απώθηση προς θεσμούς και διαδικασίες διεθνούς ολοκλήρωσης. Στην αντιπάθεια για τους «ξένους», στις ψευδαισθήσεις μοναδικότητας και ομφαλού της γης, στον «προαιώνιο εχθρό», στην «ανάδελφη» πατρίδα, μόνιμο θύμα των ξένων δυνάμεων. Δεν είναι να απορεί κανείς γιατί ιεράρχες της ακροδεξιάς και προσωπικότητες της κομμουνιστικής αριστεράς συναντώνται στα ίδια συλλαλητήρια.

Ο συντηρητικός κατοικεί έναν φοβικό κόσμο καχυποψίας και αμυντικότητας. Βλέπει εσωτερικούς εχθρούς και εξωτερικές απειλές. Απαισιοδοξεί για το μέλλον. («Το παιχνίδι είναι έτσι κι αλλιώς χαμένο, ας πέσουμε με το κεφάλι ψηλά»). Αισιοδοξεί μόνο για το παρελθόν! Νοσταλγεί αυτό το ιδεοποιημένο παρελθόν, που συνήθως συναρτάται με φοβερές κακουχίες αλλά αγνότητα ψυχής. Η παράλογη εξιδανίκευση του παρελθόντος κατά βάθος υποκαθιστά μια νοσταλγία της νεότητας...

Ο συντηρητισμός της δεξιάς αποθεώνει την κοινωνική τάξη. Αδυνατεί να διακρίνει ότι υπάρχουν προτεραιότητες, όπως τα ατομικά δικαιώματα, που σε εξαιρετικές περιπτώσεις δικαιολογούν τη διασάλευση της τάξης. Οι συντηρητικοί μας ενοχλήθηκαν αφάνταστα που μερικοί Θιβετιανοί ακτιβιστές χάλασαν την προκάτ αρμονία της ολυμπιακής τελετής. Στρατός, αστυνομία, εκκλησία: οι δημοφιλέστεροι θεσμοί των συντηρητικών.

Ο συντηρητισμός της αριστεράς υπηρετεί μια άλλου είδους τάξη: την ιδεολογική τάξη και δογματική καθαρότητα. Τίποτα δεν διασαλεύει την τάξη αυτή: για όλα ευθύνεται ο καπιταλισμός, όλα τα απεργάζεται ο ιμπεριαλισμός. Ο συντηρητικός της αριστεράς έχει χάσει την ικανότητα να εκπλήσσεται. Ο,τι και αν συμβαίνει στον κόσμο (πόλεμος ή ειρήνη, άνθιση ή κρίση) απλώς επιβεβαιώνει την κλειστή ιδεολογία του.

Ο συντηρητισμός αντλεί νομιμοποίηση από τη μακρά δοκιμασμένη παράδοση. Η επιβίωσή της συνιστά απόδειξη υπεροχής. Η απόκλιση, αποποίηση της ιστορικής σοφίας που ενσωματώνει. Η εγκατάλειψή της, έγκλημα καθοσιώσεως. («Το σύμφωνο συμβίωσης είναι πορνεία!»). Σοβαροί συντηρητικοί όπως ο Χάγιεκ έχουν υπερασπιστεί την παράδοση ενάντια στον ορθολογισμό της προόδου. Αντίθετα, φιλελεύθεροι όπως ο Τζον Στιούαρτ Μιλ μίλησαν για την «δουλεία των προγενέστερων συνθηκών».

Ο συντηρητικός χαρακτηρίζεται από πνευματική ατολμία που μασκαρεύεται σαν πολιτική γενναιότητα. Στερείται τη δύναμη της αναθεώρησης και αυτοαμφισβήτησης. Μεταμφιέζει την αδυναμία αυτή σε ανυποχώρητη ιδεολογική συνέπεια. (Το πρώτο βήμα πριν από την αποπομπή από το παράνομο ΚΚΕ ήταν να κατηγορηθείς ως «μειωμένης αδιαλλαξίας»). Οι συνεπείς επιμένουν να υποστηρίζουν ότι ο πάπας είναι αλάθητος, ότι ο σοσιαλιστικός παράδεισος είναι υπαρκτός, ή ότι οι ελεύθερες αγορές δεν αποτυγχάνουν. Ισως και ότι η γη είναι επίπεδη. Ενώπιον μιας μεταβαλλόμενης πραγματικότητας, αυτή η συνέπεια είναι ιδιότητα ενός στάσιμου νου. Και ο συντηρητικός αποθεώνει την αξία της. Είναι πολύ δειλός για να δώσει τη μάχη με τις εμπεδωμένες αλήθειες του και πολύ δυσκίνητος για να μετακινηθεί.

Για να είμαστε δίκαιοι: η κοινωνία χρειάζεται τους συντηρητικούς. Για την ακρίβεια: χρειάζεται το μείγμα συντηρητισμού και προόδου. Δεν είναι κάθε αλλαγή βελτιωτική, ούτε κάθε καινοτομία πρόοδος. Στη δεκαετία του ’30 ο φασισμός εξαπλώθηκε ως ρωμαλέα πρωτοπορία, γοητεύοντας μυαλά όπως ο Πάουντ και ο Μαρινέτι. Στη δεκαετία του ’60, αν δεν ήσουν μαοϊκός, αναρχικός ή πάντως μαρξιστής, ανήκες ήδη στους γερασμένους ενός μπουρζουά παρελθόντος. Στη δεκαετία του ’90 η φρενίτιδα της χρηματοοικονομικής απορρύθμισης δημιουργούσε τις προϋποθέσεις της κρίσης που σήμερα βιώνουμε. Στις νεωτεριστικές ακρότητες κάθε εποχής υπήρχαν πάντοτε κάποιοι φρόνιμοι συντηρητικοί που κουνούσαν το κεφάλι με βαθιά επιφυλακτικότητα προειδοποιώντας για τα χειρότερα.

Σε περιόδους ραγδαίων αλλαγών, ο συντηρητισμός οχυρώνεται στην υπεράσπιση των κεκτημένων. Δεν είναι απαραίτητα συντηρητισμός η υπεράσπιση των κεκτημένων, αλλά συχνά είναι. Σε ένα κοινωνικό κράτος που λειτουργεί 170 ασφαλιστικά ταμεία και βαφτίζει κοινωνική πολιτική την πρόωρη συνταξιοδότηση των μητέρων αντί να δημιουργεί ολοήμερους βρεφονηπιακούς σταθμούς, η υπεράσπιση του κεκτημένου είναι συντηρητισμός.

Ως φόβος της αλλαγής ο συντηρητισμός προσβάλλει τα πιο ευάλωτα στρώματα -αν και γίνεται συχνά σημαία των πολιτικά αδίστακτων. Το κόστος της αλλαγής είναι αποτρεπτικό και οι ορθολογικοί πολίτες απαιτούν εγγυήσεις. Δεν είναι παράλογος όποιος προτιμά τη σιγουριά ενός μίζερου παρόντος από την ανασφάλεια του αγνώστου. Είναι απογοητευτικό όμως όταν ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό συντηρητισμού εντοπίζεται στους μαθητές και φοιτητές. Είτε πρόκειται για το «όπισθεν ολοταχώς» του Χριστόδουλου, είτε για τον αριστερό εθνο-αναχωρητισμό μιας φοβικής -και ελάχιστα κριτικής-αντιπαγκοσμιοποίησης.


* Ο κ. Γ. Παγουλάτος είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, gpag@aueb.gr


πηγή: Καθημερινή της Κυριακής, 06-04-2008
(η υπογράμμιση δική μου)

24 Μαρ 2008

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ... ή μάλλον ΜΕ τίτλο: "ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ- ΠΑΓΚΑΛΟΣ"

ΟΜΙΛΙΑ

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΥ

ΣΤΟ 8ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 15 ΜΑΡΤΙΟΥ 2008

Συντρόφισσες και σύντροφοι, θα ξεκινήσω από ένα τυπικό: Μου έχει κάνει εντύπωση και είναι χαρακτηριστικό πιστεύω του ψυχολογικού κλίματος που υπάρχει αυτή τη στιγμή και που βέβαια έχω την εντύπωση, οφείλουμε ν' ανατρέψουμε. Σε παλαιότερα συνέδρια, μιλάγαμε για το κόμμα μας σα να μιλάγαμε για τον εαυτό μας. Λέγαμε «εμείς πρέπει να κάνουμε, πρέπει ν' αλλάξουμε..»

Εδώ μου κάνει εντύπωση ότι σε μια πλειοψηφία ομιλιών αναφερόμαστε σε κάποιο ΠΑΣΟΚ το οποίο είναι κάπου και το οποίο κάτι κάνει και κάποιοι το συγκροτούν. Κι αυτοί δεν είμαστε εμείς εδώ σ' αυτή την αίθουσα.

Είναι χαρακτηριστικό μιας αποξένωσης, μιας απόστασης από την εσωτερική ζωή και το δυναμισμό που πρέπει να έχει ένα Κίνημα σαν το δικό μας.

Θα ξεκινήσω, γιατί πολύς λόγος έγινε, με μια ανάμνηση. Ελπίζω να μου το επιτρέψει ο σύντροφος Φλωρίδης ο οποίος είπε ότι πρέπει ν' ασχολούμεθα με τα όνειρά μας και όχι με τις αναμνήσεις μας, αν και δε βλέπω πώς θα μπορούσα να σας διηγηθώ τα όνειρά μου, καμιά φορά τα όνειρά μου περιλαμβάνουν τέτοια πράγματα που δε λέγονται δημόσια και εξ άλλου αν σας τα έλεγα, θα σας έκανα όλους ψυχαναλυτές γιατί εκεί διηγείται κανείς τα όνειρά του.

Μια ανάμνηση λοιπόν, που αφορά όλους μας: Ο Ανδρέας Παπανδρέου ηγήθηκε ενός πολιτικού Κινήματος που είχε πραγματικά αισθητή επίδραση στη φυσιογνωμία αυτού του τόπου.
Εξισώσαμε τους Έλληνες και τους ενώσαμε πάνω από πολιτικές διακρίσεις,
ξεπεράσαμε τη μετεμφυλιακή περίοδο,
αποκεντρώσαμε και δώσαμε ζωή στην ελληνική επαρχία,
κάναμε ισότιμες τις γυναίκες,
κάναμε την Ελλάδα ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εμείς είμαστε οι πραγματικοί δημιουργοί του ευρωπαϊκού μέλλοντος της χώρας και πολλά άλλα.

Αλλά εγώ θεωρώ ότι πάνω απ' όλα η μεγάλη ιστορική συμβολή του Ανδρέα Παπανδρέου, αυτή για την οποία αναμφισβήτητα θα μείνει στην ιστορία του τόπου και στην ευρωπαϊκή ιστορία, είναι ότι δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ ως σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην Ελλάδα
και έτσι έκανε την Ελλάδα μια ευρωπαϊκή χώρα σαν τις άλλες.

Γιατί, θα σας θυμίσω, κι όσοι δε ζούσατε τότε θα το έχετε διαβάσει, ότι στην Ελλάδα δεν υπήρχε σοσιαλδημοκρατία. Υπήρχε κομμουνιστική Αριστερά, υπήρχε συντηρητική παράταξη με τη μορφή της Δεξιάς και το ριζοσπαστικό αστικό φιλελεύθερο κέντρο.

Εγώ δεν είμαι έτοιμος να πετάξω αγαπητές φίλες και φίλοι το κέντρο στα σκουπίδια.
Κατ' αρχήν γιατί τιμώ την ιστορία του, τους αγώνες του για την αγροτιά, για τη δημοκρατία, για την πρόοδο αυτού του τόπου, για την παιδεία.
Δεν είμαι έτοιμος ν' αφήσω στη Δεξιά φυσιογνωμίες όπως τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Νικόλαο Πλαστήρα που αλλάξανε τη μορφή αυτού του τόπου.

Αλλά και για έναν άλλο λόγο: Γιατί όταν δημιούργησε ο Ανδρέας Παπανδρέου το ΠΑΣΟΚ, η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του ΠΑΣΟΚ προέρχονταν από τον κεντρώο χώρο. Μπόλιασε στο κεντρώο δέντρο τις ιδέες της μαρξιστικής Αριστεράς ο Ανδρέας Παπανδρέου και έκανε το ΠΑΣΟΚ.

Κι αυτό μπορούσε να το κάνει μόνο αυτός, για τρεις λόγους.
Πρώτον γιατί ήταν μεγαλοφυΐα και μεγαλοφυΐα με μαρξιστική παιδεία και προέλευση,
δεύτερον γιατί περιστοιχήθηκε από την αρχή από μια ομάδα μαρξιστικών στελεχών προέλευσης της γενιάς του Πολυτεχνείου ή και παλαιότερων,
και τρίτον διότι κληρονόμησε την Ένωση Κέντρου, γιατί λεγόταν Παπανδρέου.

Αυτό είναι η αλήθεια.

Μερικοί τώρα εδώ έχουμε γίνει τόσο εξεζητημένοι και περίτεχνοι μαρξιστές ή δεν ξέρω τι άλλο, που δεν θέλουμε να ξεχνάμε ότι αυτό το 14% μας ψήφισε το '74 και μετά έγινε όσο έγινε και πήραμε την εξουσία το '81, βασικά εσυγκροτείτο απ' το μεγάλο αριθμό των δημοκρατών Ελλήνων κεντρώων ψηφοφόρων, αυτή ήταν η βάση μας, αυτούς προσπαθήσαμε να μεταλλάξουμε σ' ένα κόμμα της Αριστεράς.

Ακούω επίσης ότι πρέπει να πάμε αριστερά. Πολύ μ' ενδιαφέρει αυτό. Αλλά τι θα πει «πάμε πιο αριστερά;» Τι έκανε η Αριστερά στην ιστορία της Ελλάδας, της Ευρώπης και τι κάνει συνήθως; Εθνικοποιεί η Αριστερά.

Προτείνουμε αύξηση του ελέγχου του κράτους πάνω στην οικονομία; Αυτή είναι μια πρόταση την οποία οφείλω να τη σεβαστώ και να συζητήσω σοβαρά.
Το προτείνει κανείς;

Προτείνουμε αύξηση του ελέγχου του κράτους πάνω στην ιδιωτική οικονομία, περαιτέρω έλεγχο, περαιτέρω γραφειοκρατία; Αυτό κάνει συνήθως η Αριστερά όπου επιβάλλεται.
Προτείνουμε αύξηση της φορολογίας για μεγαλύτερη κοινωνική αναδιανομή; -Εκτός αν προτείνουμε κοινωνική αναδιανομή χωρίς λεφτά, με υποσχέσεις και με χρέη.-

Αν το προτείνουμε, να το προτείνουμε και να το προτείνουμε συγκεκριμένα, όπως έκανε ο Πρόεδρος στην ομιλία του που δήλωσε σαφώς ποιους θα φορολογήσουμε και πού θα πάνε τα λεφτά.
Αυτό
είναι αριστερή πρόταση.

Η επίκληση της Αριστεράς γενικά είναι μπουρδολογία, είναι δημαγωγία.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, θα σας πω εγώ τι δεν πρέπει να κάνουμε για να αισθανόμαστε και να είμαστε αριστεροί.
Δεν πρέπει να υποκύπτουμε στον υποκειμενισμό.
Ο Δεξιός βασικά είναι κάποιος που είναι ιδεαλιστής, αδιαφορεί για την πραγματικότητα, την ελληνική πραγματικότητα και την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα, βάζει στο κέντρο τον εαυτό του, τα δικά του συμφέροντα και τα δικά του αισθήματα και εκεί υπάγει όλα τ' άλλα δεδομένα μιας κοινωνικής κατάστασης.

Το πρόβλημα δηλαδή του ΠΑΣΟΚ συντρόφισσες και σύντροφοι, οι υποκειμενιστές, αυτοί οι ιδεολόγοι που κινούνται στο χώρο μας, το διαβάζουν κατ' αρχήν ως πρόβλημα προσώπων, ως πρόβλημα Προέδρου, ως πρόβλημα στελεχών, ως πρόβλημα οργανωτικών δομών, ως πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ για το οποίο μιλάμε στο γ΄ πρόσωπο.

Δεν υπάρχουν άλλα θέματα που πρέπει να δούμε; Αυτή η κοινωνία για την οποία τόσα κάναμε στο παρελθόν και μέσα στην οποία ζούμε, έχει μείνει η ίδια την τελευταία δεκαετία όπως ήταν πριν από μια δεκαετία;

Είχα προτείνει στο Εθνικό Συμβούλιο μια ανάγνωση της κοινωνίας η οποία θα μας έδειχνε περίτρανα ότι έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα αυτό που πολεμήσαμε επί χρόνια, δηλαδή η κοινωνία των 2/3.
Πώς δημιουργείται η κοινωνία των 2/3;
Με ταχύρρυθμη ανάπτυξη όπως είχε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, πρώτη στην ανάπτυξη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ταυτόχρονα αυστηρή περικοπή των δημοσίων δαπανών, δηλαδή της κοινωνικής πολιτικής.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι τα 2/3 της κοινωνίας πάνε μπροστά. Μέσα στο ασανσέρ της ταχύρρυθμης ανάπτυξης και σ' αυτά τα 2/3, απομονώνονται ομάδες κοινωνικές που θα μας ψήφιζαν ή μας ψήφιζαν και προσανατολίζονται προς τη Δεξιά.

Σημαίνει ότι από την άλλη πλευρά, το 1/3 της κοινωνίας μένει στο περιθώριο. Αυτοί που δε μπορούν γιατί δεν έχουν τις δυνατότητες ν' ακολουθήσουν τον ταχύτερο ρυθμό, απομονώνονται, περιθωριοποιούνται και δεν βλέπουν ποια διαφορά θα ήταν η επιλογή ανάμεσα στο ένα και το άλλο κόμμα εξουσίας και έτσι επιλέγουν την ψήφο διαμαρτυρίας, την αδιέξοδο ψήφο.

Αυτή που δεν λέει τι θα κάνεις αύριο, λέει απλώς πως θα τα διαλύσεις σήμερα.

Και αν ήταν σήμερα ο φίλος μου ο Τσίπρας -με τον οποίο περάσαμε τόσο ωραία χτες- θα του θύμιζα αυτή του τη φράση και θα του ζητούσα να μου την εξηγήσει. Όσο μεγαλύτερη φασαρία γίνεται, τόσο πιο ωραία είναι η κατάσταση! Αυτός είναι ο στόχος ενός πολιτικού σχηματισμού; Να τα κάνουμε όλα μπάχαλο; Και τι θα βάλουμε στη θέση;

Γιατί η κα Παπαρήγα, ξέρει τι θα βάλει στη θέση της διαλυμένης ελληνικής κοινωνίας, αν καταφέρει να τη διαλύσει. Ξέρει το καθεστώς στο οποίο πιστεύει και πίστευε και συνεχίζει να πιστεύει. Από εκεί και πέρα όμως τι κάνουμε οι υπόλοιποι, όσοι δεν πιστεύουμε στη δικτατορία του προλεταριάτου, στη μυστική πολιτική Αστυνομία, στη λογοκρισία του Τύπου; Όσοι δηλαδή πιστεύουμε στη δημοκρατία και στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην ελεύθερη οικονομία.

Εμείς, οι άλλοι πρέπει να βρούμε μια διέξοδο, η οποία θα ενώσει το λαό γύρω από νέους στόχους.
Δεν έχει νόημα να είμαστε εδώ όλοι υπόδουλοι μιας αγωνιώδους αναζήτησης της νομής και διανομής της εξουσίας, με το ένα μάτι στις δημοσκοπήσεις και με το όνειρό μας που μπορεί να είναι απλώς να φύγουν αυτοί να 'ρθούμε εμείς, να τους διώξουμε από τη θέση που κατέχουν και να τους προκαταλάβουμε εμείς.

Πιστεύετε ότι αυτό δεν μας φαίνεται σε μερικές περιπτώσεις; Και ότι ο λαός δεν μας παίρνει χαμπάρι, ότι διεκδικούν ορισμένοι από εμάς την εξουσία, για την εξουσία και όχι γιατί έχουν καταλήξει σε ένα άλλο στόχο;
Ένα βήμα μπροστά για την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό.

Ποιο θα είναι αυτό το βήμα;
Εγώ σας λέω ότι ταυτίζομαι απόλυτα και δεν δυσκολεύομαι να το πω, με την ομιλία του Προέδρου. Ήταν μια ομιλία προγραμματικής φύσης.
Στην ερώτηση «Ποιο είναι το πρόγραμμά μας;» αυτό το Συνέδριο δίνει καταλυτική απάντηση βάση στο πρόγραμμά μας.

Είναι μιας νέας ποιότητας ανάπτυξη με αναφορά στην προστασία της φύσης, με αναφορά στον ανταγωνιστικό τρόπο αντιμετώπισης νέων προϊόντων και νέων παραγωγικών ιδεών, με σύνθεση της παραγωγής με την παιδεία, με δημοκρατικό και κοινωνικό έλεγχο πάνω σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες.

Αυτό είναι το νέο μας πρόγραμμα, αυτός είναι ο νέος μας προσανατολισμός.
Αυτή είναι για εμένα η νέα 3η του Σεπτέμβρη.
Το ΠΑΣΟΚ μπορεί σήμερα εδώ θεωρητικά να ξεκινήσει μια νέα πορεία, όχι απλώς προς την εξουσία, αλλά για τη μεταλλαγή του ελληνικού λαού και του τόπου μας σε μια νέα δυναμική και κοινωνική πραγματικότητα.

Φίλες και φίλοι το τελευταίο που θέλω να πω είναι ότι στα πλαίσια μιας τέτοια προσέγγισης, πολύ λίγο με ενδιαφέρει τι λένε οι δημοσκοπήσεις και η ανάγνωσή τους.
Αναγκάζομαι να το κάνω, πότε - πότε, διότι δεν μπορούμε να μην μετέχουμε σε αυτό το δημόσιο διάλογο, αλλά αυτό που μας ενδιαφέρει εμάς -και πρέπει να μας ενδιαφέρει- είναι η συγκρότηση αυτής της συμμαχίας με τα λαϊκά στρώματα, η οποία δεν έχει να πάει ούτε δεξιά, ούτε αριστερά.
Πρέπει να πάει μπροστά, πρέπει να πάει στο μέλλον.
Το μέλλον είναι ορατό, είναι γύρω μας, είναι σε άλλες χώρες του κόσμου.

Άκουσα και μια άλλη κριτική, που λέει «Τι τις θέλουμε τις αναφορές στο διεθνή περίγυρο; Γιατί να ασχολούμεθα με το τι γίνεται στην Ευρώπη, σε άλλες ηπείρους; Τι φιστίκι είναι αυτή η Σοσιαλιστική Διεθνής;».
Σοβαρά, συντρόφισσες και σύντροφοι σε μια χώρα 10 εκ. η οποία μετέχει στην ΟΝΕ, μετέχει στο σκληρό πυρήνα της αναπτυγμένης μερίδας του κόσμου και ταυτόχρονα έχει σοβαρές εξαρτήσεις από τον περίγυρό της, προβλήματα παντού όπου κι αν γυρίσεις το κεφάλι σου, δεν θα έχει το ΠΑΣΟΚ -που διεκδικεί την πρωτοπορία του ελληνικού λαού- θέση για το διεθνή περίγυρο;
Και η θέση αυτή για το διεθνή περίγυρο δεν θα συνδέεται άμεσα και καθοριστικά με τις θέσεις μας για την κοινωνία, την οικονομία, την πολιτική ζωή;
Είναι δυνατό να το υποστηρίξουμε αυτό, ως θέση;

Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να είναι το καλύτερα ενημερωμένο, το πιο προχωρημένο, το πιο ριζοσπαστικό Κίνημα στη χώρα μας, που να ανοίγει διεθνείς ορίζοντες στον Ελληνισμό.

Ο Ελληνισμός κάθε φορά που κοίταξε παγκόσμια, θριάμβευσε.
Κάθε φορά που κλείστηκε φοβικά στον εαυτό του, έπαθε καταστροφές.

Συντρόφισσες και σύντροφοι θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή ζούμε τη συνέχεια της ιστορίας που ξεκίνησε λόγω αυτής της κοινωνίας αποδιοργάνωσης που έχει επέλθει από το 2000 και μετά.
Καμία πολιτική περίοδος στις ευρωπαϊκές χώρες δεν κρατάει πάνω από 8 - 10 χρόνια,
είναι τώρα η στιγμή που πρέπει να προετοιμάσουμε την έξοδο από την περίοδο της ιδεολογικής και πολιτικής ηγεμονίας της Δεξιάς.

Θα βαδίσουμε μπροστά με όσους θέλουν να συνεργαστούν μαζί μας,
όπου θέλουν να συνεργαστούν μαζί μας
και όπως θέλουν να συνεργαστούν μαζί μας.

Εμείς δεν βάζουμε όρους και προϋποθέσεις,
δεν ζητάμε πιστοποιητικά ταυτότητας ιδεολογικής
και διπλώματα αγωνιστικότητας από κανέναν.
Δεν μας νοιάζει αυτού του είδους ο ανταγωνισμός.

Εμείς έχουμε δάφνες τέτοιες, που μας φτάνουν και μας περισσεύουν.
Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το μέλλον, είναι η πρόοδος, είναι η πορεία του ελληνικού λαού προς ένα καλύτερο αύριο.

Αυτό το μήνυμα πρέπει να βγει συντρόφισσες και σύντροφοι από αυτό εδώ το Συνέδριο, από όλους εμάς.




ΥΓ: Ευχαριστώ θερμά το σύντροφο Θ. Πάγκαλο, που μου έστειλε το κείμενο της ομιλίας του, καθότι δεν μπορούσα να το βρώ πουθενά...