...αληθώς λοιπόν αναστήθηκε, καρατσεκαρισμένο.
Άντε, καλή επιφοίτηση τώρα
- ελπίζω μόνο να μην έρθει κι αυτή με 'ώρα ΠΑΣΟΚ' γιατί την κάτσαμε τη βάρκα...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χμμμμ..... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χμμμμ..... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
4 Απρ 2010
Άγιον Πάσχα.
...αληθώς λοιπόν αναστήθηκε, καρατσεκαρισμένο.
Άντε, καλή επιφοίτηση τώρα
- ελπίζω μόνο να μην έρθει κι αυτή με 'ώρα ΠΑΣΟΚ' γιατί την κάτσαμε τη βάρκα...
30 Σεπ 2009
Κοντοί Ψαλμοί.
Αναδημοσίευση από CafeBabel-Athens.
Μιλάμε αυτές τις μέρες για πολυπόθητους σταυρούς, μοιραία σταυροδρόμια, γονυπετή σταυροκοπήματα και επερχόμενες σταυρώσεις... "Κοσμικά". Μιλάμε για κυρίαρχο λαϊκισμό, πατριδοκάπηλους πατριώτες, ακροδεξιούς αριστερούς και άναρχους θρησκόληπτους, για τη λαϊκή ετυμηγορία, τη λαϊκή κουλτούρα, τη λαϊκή του Σαββάτου... "Πολιτικά". Μιλάμε όσο προλάβουμε, απ όπου προλάβουμε, γιατί, Κυρίες και Κύριοι, σ' αυτήν τη γωνιά του πλανήτη, σε τέσσερις μέρες έχουμε εκλογές.
Το κόμμα που όπως δείχνουν τα πράγματα -και πάνω απ όλα οι δημοσκοπήσεις- θα κληθεί να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας από Δευτέρας 5 Οκτωβρίου 2009, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, δηλώνει πως ξέρει πολύ καλά τι το περιμένει. Πως έχει επίγνωση του τί σκόνη και πόσα θρύψαλα αφήνουν εκεινοι που φεύγουν. Διαβεβαιώνει το λαό πως γνωρίζει ότι θα βρει μια χώρα χωρίς κύρος. Χωρίς μπούσουλα. Χωρίς όραμα. Χωρίς δομές.
Γνωρίζει ότι θα βρει μια οικονομία όπου οι πολίτες έχουν την αγοραστική δύναμη του 1982, αλλά τις καταναλωτικές συνήθειες πολιτών Ευρωπαϊκού ευνομούμενου και ανεπτυγμένου κράτους. Τα ελλείμματα που χαίνουν στα ταμεία, στους προϋπολογισμούς και τα ισοζύγια δεν έχουν να κάνουν τόσο με αποτυχημένες πολιτικές, αλλά πρωτίστως με χρεωκοπημένες νοοτροπίες. Η διεθνής συγκυρία , όμως, δεν συγχωρεί πλέον αυτοεξαιρέσεις, free riders και επιδείξεις "μαυροπροβατισμού" για εσωτερική κατανάλωση.
Ειδικά μετά από όσα πέτυχε η χώρα τη δεκαετία του '90, πλέον ούτε το "δεν μπορώ" αποτελεί επαρκή δικαιολογία. Θα πρέπει να πείσουμε τους εταίρους μας στην Ευρώπη να χωνέψουν το "δεν με συμφέρει ως Κυβέρνηση - ή δεν μ' αφήνει το κόμμα μου - να ορθοποδήσω". Και δεν πρόκειται να το δεχτούν, γιατί πολύ απλά δεν έχουν πια το περιθώριο να μας σιγοντάρουν στα τσαλίμια μας όπως στο παρελθόν.
Γνωρίζει πως αναλαμβάνει μια χώρα της οποίας η Εξωτερική Πολιτική χρησιμεύει εδώ και πεντέμισι χρόνια αποκλειστικά ως επικοινωνιακό τρικ, για να φεύγει το μάτι από τα σημαντικά και ενδεχομένως ψηφοφθόρα, τα εσωτερικής πολιτικής και διαχείρισης δράματα και τραύματα - των πλειοψηφιών, των μειοψηφιών, των μειονοτήτων, των μεμονωμένων ατόμων.
Γνωρίζει και ότι θα ανακαλύψει μια περιβαλλοντική πολιτική όνειδος. Η πολυετής διελκυστίνδα μεταξύ των "ρεαλιστών" που επιμένουν ότι η χώρα ανήκει στον Τρίτο κόσμο και δεν την παίρνει να ασχοληθεί με πράσινα άλογα, και των "οίκο-ιδεολόγων" με το μόττο "ο τι ρυπαίνει κλείνει" από την άλλη, την έχουν καθηλώσει στο ολοταχώς όπισθεν. Οι απαιτήσεις αυξάνονται ταχύτατα, οι κλιματικές εξελίξεις είναι καταιγιστικές, δριμύτατες, αναπόδραστες, σε διεθνή και εγχώρια κλίμακα, κι η χώρα παραμένει καρφωμένη στη θέση της - διαρκώς και πιο πίσω σε σχέση με το που όφειλε να είναι, παραπαίοντας μεταξύ Ανατολής και Δύσης, Δεξιάς και Αριστεράς, και μην αποφασίζοντας σε τίνος κανόνες πρέπει να υπακούσει.
Γνωρίζει πως θα κληθεί να συγχρωτιστεί (η να μην συγχρωτιστεί, όπως διατείνεται ότι έχει σκοπό) με ένα μιντιακό τοπίο που χωρίς κανόνες, ταμπού και στοιχειώδη αιδώ, πλέον θυμίζει ιδιοκτησιακό καθεστώς ποδοσφαιρικών ομάδων περασμένων δεκαετιών: έχουμε -οι παράγοντες- τις επιχειρήσεις μας για να βγάζουμε τα προς το ευ ζην, κι έχουμε και την "ομάδα" μας για να ανταγωνιζόμαστε με τους απέναντι ποιός θα καπαρώσει πρώτος το γήπεδο, το διαιτητή και τους επόπτες - και άρα το πρωτάθλημα - και δεν θα τον τσακώσουν. Όπου "πρωτάθλημα" τα ελληνικά πολιτικά πράγματα μέσω της σμίλευσης της κοινής γνώμης. Άπαντες οι παράγοντες το ίδιο θέλουν, το θέμα είναι ποιός θα το πετύχει πιο αποτελεσματικά. Ο πιο καπάτσος κι επιδέξιος ...γλύπτης, αναγνωρίζεται ως νικητής.
Το ΠΑΣΟΚ γνωρίζει, τέλος, ότι ως Κυβέρνηση θα πρέπει να κινηθεί ιλιγγιωδώς για να ανακτήσει το χαμένο δρόμο και χρόνο, με όχημα μια διοίκηση τάρταλο zastava. Μια διοίκηση που θαρρεί πως μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα (που την τρέφει) και του 19ου (που την βολεύει) ταυτοχρόνως. Να κρατήσει το τέμπο "στην μικράν αλλ' έντιμον Ελλάδα" και στην Ελλάδα της ΟΝΕ με την ίδια μπαγκέτα, την ίδια στιγμή.
Εχει υπόψιν της όμως, η διοίκηση, πως δεν μπορεί να ξεγελάει επ' άπειρον τη Eurostat και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ούτε μπορεί να τους στείλει τρεις ντενεκέδες λάδι για να κάνουν τα στραβά μάτια. Δεν μπορεί να δικαιολογήσει στο λαό τη χρεία αγροφυλάκων όταν δεν υπάρχουν άρτια εκπαιδευμένοι πυροσβέστες. Δεν μπορεί να βαφτίζει το άσυλο παντός εγκληματία κατάκτηση αιώνων, και τη χώρα πιονέρο της Δημοκρατίας χάρη σ’ αυτό. Δεν μπορεί να κρύψει ότι τα πηγάδια του 1830 όπου το δημόσιο καλείται να ρίχνει συνεχώς λεφτά είναι άπατα, κι ότι εκεί ακριβώς εντοπίζονται τα μισά προβλήματα του τόπου, στον ανύπαρκτο πάτο τους. Δεν μπορεί να διεκδικεί και να συσσωρεύει προνόμια και εξουσίες και να αποσείει μονίμως - και νομίμως - οτιδήποτε μοιάζει με ευθύνη και λογοδοσία.
Κι όλα αυτά είναι όσα το ΠΑΣΟΚ θα δει, ήδη από τη Δευτέρα, να υψώνονται αμείλικτα μπροστά του. Έχει την επιλογή να μην τα αντιμετωπίσει ως απροσπέλαστα οδοφράγματα . Ως συμπαγή, αδιαφανή παραπετάσματα, που δεν αφήνουν να δεις το χώρο και το χρόνο μπροστά σου πέρα από το αύριο κι ώς τις επόμενες εκλογές. Έχει την υποχρέωση, ακόμα περισσότερο, να τα δει ως "οίστρους", που διαρκώς θέτουν νέα ζητήματα και προβάλλουν νέες διεκδικήσεις. Που απαιτούν να διανοιγούν νέοι δρόμοι προσωπικής υπευθυνότητας και συλλογικής ευθύνης, όπου θα καθοδηγηθούν και τα όποια παραχαϊδεμένα άτομα, και η παραμελημένη κοινωνία.
Υπάρχει η διάθεση να το κάνει. Κι υπάρχουν και οι γνώσεις. Κι η ευαισθησία. Και το όραμα, τολμώ να πω.
Αλλά θα υπάρξει - υπάρχει - κι ένας παράγοντας εξαιρετικά δυσοίωνος.
Το ΠΑΣΟΚ καλείται να δει το δέντρο και το δάσος, όταν τα ίδια του τα στελέχη, εδώ και μια δεκαπενταετία περίπου, έχουν επιδοθεί με μεγάλη επιτυχία, σ ένα ιδιότυπο σπορ. Πριονίζουν με ζήλο τα κλαδιά όπου κάθονται μόλις κάτι δεν τους καλόρχεται. Πριονίζουν και των διπλανών τους. Όταν τελικά το δέντρο που τους φιλοξενούσε μείνει γυμνό, σπεύδουν να καταδείξουν ωρυόμενοι την ανάγκη να κοπεί - μια και ούτε καρπούς δίνει, ούτε σκιά προσφέρει. Ειναι πειστικότατοι και επιμελέστατοι. Κι έχουν καταφέρει μέχρι τώρα να πελεκήσουν ο τι δεν τους αρέσει, μέχρι όπου τους αρέσει, μια και κανείς δεν μπόρεσε, δεν θέλησε, ή δεν τόλμησε να τους σταματήσει εγκαίρως.
Κοντός ψαλμός…
Το κόμμα που όπως δείχνουν τα πράγματα -και πάνω απ όλα οι δημοσκοπήσεις- θα κληθεί να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας από Δευτέρας 5 Οκτωβρίου 2009, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, δηλώνει πως ξέρει πολύ καλά τι το περιμένει. Πως έχει επίγνωση του τί σκόνη και πόσα θρύψαλα αφήνουν εκεινοι που φεύγουν. Διαβεβαιώνει το λαό πως γνωρίζει ότι θα βρει μια χώρα χωρίς κύρος. Χωρίς μπούσουλα. Χωρίς όραμα. Χωρίς δομές.
Γνωρίζει ότι θα βρει μια οικονομία όπου οι πολίτες έχουν την αγοραστική δύναμη του 1982, αλλά τις καταναλωτικές συνήθειες πολιτών Ευρωπαϊκού ευνομούμενου και ανεπτυγμένου κράτους. Τα ελλείμματα που χαίνουν στα ταμεία, στους προϋπολογισμούς και τα ισοζύγια δεν έχουν να κάνουν τόσο με αποτυχημένες πολιτικές, αλλά πρωτίστως με χρεωκοπημένες νοοτροπίες. Η διεθνής συγκυρία , όμως, δεν συγχωρεί πλέον αυτοεξαιρέσεις, free riders και επιδείξεις "μαυροπροβατισμού" για εσωτερική κατανάλωση.
Ειδικά μετά από όσα πέτυχε η χώρα τη δεκαετία του '90, πλέον ούτε το "δεν μπορώ" αποτελεί επαρκή δικαιολογία. Θα πρέπει να πείσουμε τους εταίρους μας στην Ευρώπη να χωνέψουν το "δεν με συμφέρει ως Κυβέρνηση - ή δεν μ' αφήνει το κόμμα μου - να ορθοποδήσω". Και δεν πρόκειται να το δεχτούν, γιατί πολύ απλά δεν έχουν πια το περιθώριο να μας σιγοντάρουν στα τσαλίμια μας όπως στο παρελθόν.
Γνωρίζει πως αναλαμβάνει μια χώρα της οποίας η Εξωτερική Πολιτική χρησιμεύει εδώ και πεντέμισι χρόνια αποκλειστικά ως επικοινωνιακό τρικ, για να φεύγει το μάτι από τα σημαντικά και ενδεχομένως ψηφοφθόρα, τα εσωτερικής πολιτικής και διαχείρισης δράματα και τραύματα - των πλειοψηφιών, των μειοψηφιών, των μειονοτήτων, των μεμονωμένων ατόμων.
Γνωρίζει και ότι θα ανακαλύψει μια περιβαλλοντική πολιτική όνειδος. Η πολυετής διελκυστίνδα μεταξύ των "ρεαλιστών" που επιμένουν ότι η χώρα ανήκει στον Τρίτο κόσμο και δεν την παίρνει να ασχοληθεί με πράσινα άλογα, και των "οίκο-ιδεολόγων" με το μόττο "ο τι ρυπαίνει κλείνει" από την άλλη, την έχουν καθηλώσει στο ολοταχώς όπισθεν. Οι απαιτήσεις αυξάνονται ταχύτατα, οι κλιματικές εξελίξεις είναι καταιγιστικές, δριμύτατες, αναπόδραστες, σε διεθνή και εγχώρια κλίμακα, κι η χώρα παραμένει καρφωμένη στη θέση της - διαρκώς και πιο πίσω σε σχέση με το που όφειλε να είναι, παραπαίοντας μεταξύ Ανατολής και Δύσης, Δεξιάς και Αριστεράς, και μην αποφασίζοντας σε τίνος κανόνες πρέπει να υπακούσει.
Γνωρίζει πως θα κληθεί να συγχρωτιστεί (η να μην συγχρωτιστεί, όπως διατείνεται ότι έχει σκοπό) με ένα μιντιακό τοπίο που χωρίς κανόνες, ταμπού και στοιχειώδη αιδώ, πλέον θυμίζει ιδιοκτησιακό καθεστώς ποδοσφαιρικών ομάδων περασμένων δεκαετιών: έχουμε -οι παράγοντες- τις επιχειρήσεις μας για να βγάζουμε τα προς το ευ ζην, κι έχουμε και την "ομάδα" μας για να ανταγωνιζόμαστε με τους απέναντι ποιός θα καπαρώσει πρώτος το γήπεδο, το διαιτητή και τους επόπτες - και άρα το πρωτάθλημα - και δεν θα τον τσακώσουν. Όπου "πρωτάθλημα" τα ελληνικά πολιτικά πράγματα μέσω της σμίλευσης της κοινής γνώμης. Άπαντες οι παράγοντες το ίδιο θέλουν, το θέμα είναι ποιός θα το πετύχει πιο αποτελεσματικά. Ο πιο καπάτσος κι επιδέξιος ...γλύπτης, αναγνωρίζεται ως νικητής.
Το ΠΑΣΟΚ γνωρίζει, τέλος, ότι ως Κυβέρνηση θα πρέπει να κινηθεί ιλιγγιωδώς για να ανακτήσει το χαμένο δρόμο και χρόνο, με όχημα μια διοίκηση τάρταλο zastava. Μια διοίκηση που θαρρεί πως μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα (που την τρέφει) και του 19ου (που την βολεύει) ταυτοχρόνως. Να κρατήσει το τέμπο "στην μικράν αλλ' έντιμον Ελλάδα" και στην Ελλάδα της ΟΝΕ με την ίδια μπαγκέτα, την ίδια στιγμή.
Εχει υπόψιν της όμως, η διοίκηση, πως δεν μπορεί να ξεγελάει επ' άπειρον τη Eurostat και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ούτε μπορεί να τους στείλει τρεις ντενεκέδες λάδι για να κάνουν τα στραβά μάτια. Δεν μπορεί να δικαιολογήσει στο λαό τη χρεία αγροφυλάκων όταν δεν υπάρχουν άρτια εκπαιδευμένοι πυροσβέστες. Δεν μπορεί να βαφτίζει το άσυλο παντός εγκληματία κατάκτηση αιώνων, και τη χώρα πιονέρο της Δημοκρατίας χάρη σ’ αυτό. Δεν μπορεί να κρύψει ότι τα πηγάδια του 1830 όπου το δημόσιο καλείται να ρίχνει συνεχώς λεφτά είναι άπατα, κι ότι εκεί ακριβώς εντοπίζονται τα μισά προβλήματα του τόπου, στον ανύπαρκτο πάτο τους. Δεν μπορεί να διεκδικεί και να συσσωρεύει προνόμια και εξουσίες και να αποσείει μονίμως - και νομίμως - οτιδήποτε μοιάζει με ευθύνη και λογοδοσία.
Κι όλα αυτά είναι όσα το ΠΑΣΟΚ θα δει, ήδη από τη Δευτέρα, να υψώνονται αμείλικτα μπροστά του. Έχει την επιλογή να μην τα αντιμετωπίσει ως απροσπέλαστα οδοφράγματα . Ως συμπαγή, αδιαφανή παραπετάσματα, που δεν αφήνουν να δεις το χώρο και το χρόνο μπροστά σου πέρα από το αύριο κι ώς τις επόμενες εκλογές. Έχει την υποχρέωση, ακόμα περισσότερο, να τα δει ως "οίστρους", που διαρκώς θέτουν νέα ζητήματα και προβάλλουν νέες διεκδικήσεις. Που απαιτούν να διανοιγούν νέοι δρόμοι προσωπικής υπευθυνότητας και συλλογικής ευθύνης, όπου θα καθοδηγηθούν και τα όποια παραχαϊδεμένα άτομα, και η παραμελημένη κοινωνία.
Υπάρχει η διάθεση να το κάνει. Κι υπάρχουν και οι γνώσεις. Κι η ευαισθησία. Και το όραμα, τολμώ να πω.
Αλλά θα υπάρξει - υπάρχει - κι ένας παράγοντας εξαιρετικά δυσοίωνος.
Το ΠΑΣΟΚ καλείται να δει το δέντρο και το δάσος, όταν τα ίδια του τα στελέχη, εδώ και μια δεκαπενταετία περίπου, έχουν επιδοθεί με μεγάλη επιτυχία, σ ένα ιδιότυπο σπορ. Πριονίζουν με ζήλο τα κλαδιά όπου κάθονται μόλις κάτι δεν τους καλόρχεται. Πριονίζουν και των διπλανών τους. Όταν τελικά το δέντρο που τους φιλοξενούσε μείνει γυμνό, σπεύδουν να καταδείξουν ωρυόμενοι την ανάγκη να κοπεί - μια και ούτε καρπούς δίνει, ούτε σκιά προσφέρει. Ειναι πειστικότατοι και επιμελέστατοι. Κι έχουν καταφέρει μέχρι τώρα να πελεκήσουν ο τι δεν τους αρέσει, μέχρι όπου τους αρέσει, μια και κανείς δεν μπόρεσε, δεν θέλησε, ή δεν τόλμησε να τους σταματήσει εγκαίρως.
Το δεινό είναι πως μεταξύ αυτών των επικίνδυνων επιδέξιων υλοτόμων κάποιοι θα κληθούν να υλοποιήσουν τις γνώσεις και τις ευαισθησίες και τα οράματα της προσεχούς Κυβέρνησης. Και θα πρέπει να το φέρουν εις πέρας με σθένος και αυταπάρνηση και πολιτικό κόστος.
Θα το κάνουν; Θα ανταποκριθούν; Θα συστρατευτούν; Θα κλείσουν τ' αφτιά και τα μάτια τους στις σειρήνες και τις οφθαλμαπάτες του λαϊκισμού και του εύκολου, ανάλγητου πολιτικά, μικροκομματικού και μικροπροσωπικού οφέλους; Για μια φορά στη ζωή τους;Κοντός ψαλμός…
12 Σεπ 2009
Το ψιλό γαζί.
Πολλά λέγονται, και πολλά θα ειπωθούν, αλλά ας κοιτάξουμε και λίγο τι λεγόταν μέχρι χτές, συνοπτικά, έχουμε και δουλειές.
Ως απλός αναγνώστης του Ιντερνετ, εδώ και δέκα μέρες είχα την εντύπωση, μια και οι φήμες οργίαζαν, και το ΠΑΣΟΚ δεν τις διέψευδε(εδώ), πως αυτή η πρόταση περί Επικρατείας είχε ήδη γίνει στον Κώστα Σημίτη...
Ήταν τόσο ξεκάθαρο αυτό, όσο και το ότι το “ΠΑΣΟΚ” δεν τον ήθελε στην Α Πειραιά. Κανείς από την Ιπποκράτους δεν διέψευδε ούτε κι όσα διέρρεαν στον ηλεκτρονικό και μη Τύπο, από την πλευρά της Αριστερής Πρωτοβουλίας και των μπλογκ που έχουν συνδεθεί μ αυτήν (εδώ) αλλά και άλλων εντύπων (εδώ, σελίδα 11)… Κάθε άλλο.
Στο σποτ για τα 35 χρόνια ΠΑΣΟΚ, (εδώ) το πρόσωπο του κυρίου Σημίτη δεν είχε καν περιληφθεί, αφήνοντας τα 8 χρόνια έξω, και γιορτάζοντας τα υπόλοιπα 27. Έτσι λοιπόν είχαν ήδη καταστεί φανερές οι απόψεις και οι προθέσεις της ηγεσίας (?), σε όλο το ΠΑΣΟΚ - και στους πρώην και στους νυν, και στους επόμενους. Επομένως η όποια μεταγενέστερη φήμη περί ψηφοδελτίου Επικρατείας, στερείτο σοβαρότητας και στοιχειώδους εκτίμησης προς το πρόσωπο του κυρίου Σημίτη. Ποσω μάλλον εάν ήταν ΚΑΙ ψευδής.
Η πραγματική μομφή λοιπόν προς τον πρώην Πρόεδρο του Κινήματος, είναι ότι είναι περιορισμένης αντίληψης η τυφλός και κουφός, αφού όχι μόνο του το μετέφεραν και το έγραψαν αλλά και του το ζωγράφισαν - η μάλλον του το κινηματογράφησαν - και δεν το είδε. Ασχέτως του τι κυκλοφορούσε εντέχνως, υπονοώντας το αντίθετο, συμπεριλαμβάνοντας τον δηλαδή στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Νομίζω όμως πως μάλλον-ίσως-μπορεί δεν είναι τίποτε από αυτά ο πρώην Πρωθυπουργός, και απλώς δεν δέχτηκε αυτή τη φορά να εμπαίζεται το όνομά του για να έχουμε κάποιον να βαράμε και να διώχνουμε τελευταία στιγμή χειροκροτούμενοι, ως άλλοι Χότζες.
Κρίμα, στην εποχή των κινητών και των e-mails, πάντως, να προτιμάται από την ηγεσία ενός κόμματος το δι’ αντιπροσώπων και δι’ ανιχνευτών χαλασμένο τηλέφωνο. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει και καλά να μιμηθεί από τον πατέρα του, δεν χρειάζεται να επιλέξει το διασυρμό και τη σπίλωση του “απέναντι” και την σε όλα τα επίπεδα διγλωσσία.
Καλό το ψιλό γαζί, αλλά ξηλώνει εύκολα.
11 Ιουλ 2009
Συμμετοχική Δημοκρατία: 35 χρόνια σπαζοκεφαλιές...
"Βασικός στόχος ...είναι η θεμελίωση μιας γνήσιας και ουσιαστικής δημοκρατικής κοινωνίας στην Ελλάδα. Γνήσια δημοκρατία σημαίνει κατανομή της εξουσίας σε φορείς άμεσα ελεγχόμενους από το λαό. Σημαίνει διάσπαση των κέντρων εξουσίας και τοποθέτηση της αρμοδιότητας για αποφάσεις σε εκείνους που άμεσα επηρεάζονται από αυτές." (Το Βήμα, 3 Σεπτεμβρίου 1974)
"ΟΛΑ τα μέλη μιας οργανωμένης ομάδας συσκέπτονται, συναποφασίζουν και συμπράττουν για ΟΛΑ τα θέματα που αφορούν τον κοινό σκοπό. Καμία πρακτική σκοπιμότητα δεν μπορεί να νοθεύσει τη δημοκρατική μέθοδο ληψης των αποφάσεων και κανένα "ειδικό μέγεθος" να ανατρέψει την ισοτιμία των μελών της ομάδας. Γιατί τότε οδηγούμαστε σε "αντιπροσωπευτικά" σχήματα και "ειδικευμένους" ηγέτες." (Αγωνιστής, 6-6-1975)
Αχ τί ωραίες εποχές...
Αυτό είναι δημοκρατία, οχι τα νεοφιλελεύθερα του Σημίτη...
Ποιοί προβαίνουν σ' αυτές τις δηλώσεις, όμως, τόσα χρόνια πριν, και γιατί?
Ας προχωρήσουμε στις απαραίτητες διευκρινίσεις/διαλευκάνσεις...
Το δεύτερο απόσπασμα είναι από κείμενο της συντακτικής επιτροπής του "Αγωνιστή", μετά την κατάργηση της ΠΚΕ του κόμματος από τον Ανδρέα, το 1975, αφού την έκρινε ως "ασθενή". Το συγκεκριμένο τεύχος του περιοδικού κατασχέθηκε, και επιχειρήθηκε η αναστολή της έκδοσής του..
Όσο για το πρώτο απόσπασμα, η ημερομηνία είναι παραπλανητική: η ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ, αφού έλαβε χώρα την 3η Σεπτεμβρίου εκείνου του έτους, δημοσιεύτηκε στον Τύπο το νωρίτερο την επόμενη μέρα, 4η Σεπτεμβρίου, βέβαια...
Το κείμενο λοιπόν από το "Βήμα" της 3ης Σεπτεμβρίου 1974, είναι από το μανιφέστο της (νεοφιλελεύθερης) Δημοκρατικής Αμυνας - που λίγες βδομάδες μετά ενώθηκε με το νεοϊδρυθέν ΠΑΣΟΚ.
Τα στελέχη της, όμως, στην πλειοψηφία τους, αδυνατούσαν να δουν την (εκλογική) χρησιμότητα και σκοπιμότητα της ΠΛΗΡΟΥΣ καταστρατήγησης της εσωκομματικής δημοκρατίας από την ηγεσία της - ήθελαν εκλογές κι όχι αυθαίρετους διορισμούς στα όργανα, δηλαδή, οπότε και είδαν την πόρτα της εξόδου από το Κίνημα, κάποια στιγμή το 1975...
Πηγή:
Τάκη Παππά "Το Χαρισματικό Κόμμα:
ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου, Εξουσία",
ΠΑΤΑΚΗΣ, 2009.
Τάκη Παππά "Το Χαρισματικό Κόμμα:
ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου, Εξουσία",
ΠΑΤΑΚΗΣ, 2009.
24 Μαρ 2009
Λατρεύω, λυπάμαι, λακίζω...
Η νέα τεχνολογία μας έχει φέρει σε επαφή με Έλληνες και ξένους από κάθε γωνιά της γης… Έχω κάνει πολλές συζητήσεις για θέματα της επικαιρότητας που ταλανίζουν τη μαμά πατρίδα, με αξιόλογους ανθρώπους της γενιάς μου και λίγο (ή και αρκετά) μεγαλύτερους, οι οποίοι έχουν πάρει των ομματιών τους και ζουν και εργάζονται, ανθούν, σε κάποια χώρα του εξωτερικού, στην Ευρώπη ή στην άλλη "όχθη" του Ατλαντικού.. Είναι λυπηρό να τους ακούς – η μάλλον να τους διαβάζεις- να μιλούν για την Ελλάδα. Οι σκέψεις τους απλώνονται σε ένα φάσμα στις αποχρώσεις του γκρίζου, από την αγνή απελπισία, μέχρι την θερμή αγανάκτηση για τα διαδραματιζόμενα στο χώρο αυτό τον τόσο μακρινό και τόσο οικείο τους.
Συνήθως η αιτία που έχουν ρίξει μαύρη πέτρα είναι «δεν μπορούσα να αποδεχτώ το πελατειακό σύστημα». Ή: «μα είναι εκπαιδευτικό σύστημα αυτό?» Η: «μου πρόσφεραν μια θέση υψηλή, αλλά δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι καλό, με τις συνθήκες που επικρατούν και είπα όχι, κι έφυγα» και «όσο έχουν έτσι τα πράγματα, δεν ξαναγυρνάω»….
Λατρεύω, λυπάμαι, λακίζω.
Εγώ πάλι σκέφτομαι πως ευτυχώς που ο Αντρέας δεν προτίμησε κι αυτός την έδρα στο Χαρβαρντ/την Καλιφόρνια/τη Στοκχόλμη. Κι ο Σημίτης άφησε τις έδρες στη Γερμανία. Κι ήρθαν να ταλαιπωρηθούν επί πόσα χρόνια μέχρι να τους αφήσουν να φτάσουν το πηδάλιο για να καπετανέψουν σ ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο. Και να κάνουν ο τι μπορούν.
Ευτυχώς που το 1974 ο Καραμανλής (ο γέρος) δεν είπε «Καλέ τι μας λες, σε τέτοιο ρημαδιό θα έρθω να κάνω χωριό;».
Ευτυχώς που ένα σωρό Δήμαρχοι προθυμοποιήθηκαν να αναλάβουν, ενώ ήξεραν ότι θα παραλάβουν Δήμους χρεωμένους, Δήμους τάρταλα, Δήμους που είχαν ήδη πέσει από το γκρεμό.
Κι όλοι αυτοί, Δήμαρχοι, Βουλευτές και Πρωθυπουργοί, δεν είπαν απλά «ναι» σε μια προσφερόμενη θέση, ούτε δοκίμασαν την τύχη τους στέλνοντας ένα βιογραφικό, και επιχειρώντας μερικά σπρωξίματα σε καταλλήλους και αρμοδίους, κι όταν δεν τα κατάφεραν τα βρόντηξαν κι έφυγαν. Δεν ήταν τόσο απλό για αυτά τα "λαμόγια"... Αυτοί όλοι τσακίστηκαν να πάρουν εκλογές…. συγκρούστηκαν, πλακώθηκαν, ξοδεύτηκαν, άφησαν τις οικογένειές τους χωρίς μπαμπά ή μαμά επ' αόριστον. Και πολλοί -οι πιο πολλοί- έχασαν τελικά. Δεν είχαν καμία εγγύηση επιτυχίας, άλλωστε, γιατί είναι άτιμη η κάλπη. Έδωσαν όμως το στίγμα τους, ανέβασαν τον πήχη των ψηφοδελτίων, των υποψηφίων - κι ο Θεός ξέρει πόσο το χρειαζόμασταν, πόσο το χρειαζόμαστε αυτό...
Θα μου πείτε, μα δεν είσαι σίγουρη ότι το έκαναν για τον τόπο, όλοι αυτοί. Είναι γνωστό το σαράκι του πολιτικού, είναι η αγάπη τους, η ζωή τους, δεν θα μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. - Ξέρετε πόσους ξέρω που ζωή τους είναι το τάβλι ή η Πανάθα? Πάρα πολλούς. Κι είναι μάλλον ευκολότερο να τα επιλέξεις για χόμπι. Και ασφαλέστερο.
Εξάλλου είναι και οι άλλοι, οι εκτός πολιτικής, που ούτε αυτοί τα παράτησαν και που τις τύχες τους δεν θα τις μάθουμε ποτέ... Γύρισαν και στελέχωσαν τον κρατικό μηχανισμό και τον ιδιωτικό τομέα σε ώρες που το είχε ανάγκη. Έμειναν σ αυτή τη ρημαδοχώρα και βάραγαν γροθιές στο μαχαίρι, κι ας τους προσφωνούσαν όλη τους τη ζωή απλώς «κύριε», χωρίς τίτλους και αξιώματα -κι ας μην έμειναν στην Ιστορία με φωτεινά γράμματα. Έγραψαν όμως Ιστορία συλλογικά, και τα «ανδραγαθήματά» τους ως συνόλου τα διδασκόμαστε ως τη «χρυσή εποχή της Ελλάδας», τη «νεκρανάσταση του έθνους», τους «τρομακτικούς αναπτυξιακούς ρυθμούς της περιόδου τάδε»...
Όταν λοιπόν ακούω για «ασυμβίβαστους» ομογενείς, που θυσιάστηκαν φεύγοντας στην ξενιτιά, και τώρα λυσσομανούν με όσα συμβαίνουν στον τόπο αυτό και τους χαλάει ο ύπνος, κάτι μου έρχεται. Ωρύονται -αγαπημένο τους μόττο- για τους ανεπρόκοπους (υπόλοιπους) Έλληνες, που ο καθένας κοιτάει το τομάρι του και τη βολή του.
Συνήθως δεν κρατιέμαι... "Κοίτα να δεις, εσύ κοίταξες το συμφέρον σου, τη σχετική ευκολία σου, την σχετική ευημερία της οικογένειάς σου, κι έφυγες στα ξένα. Μην κατηγορείς λοιπόν τους υπόλοιπους 11.000.000 που κάνουν ακριβώς το ίδιο, απλά εντός συνόρων. Τη σχετική βολή τους κοιτάνε κι αυτοί, το δρόμο τον φαρδύ και ίσιο, και συνεχίζουν να πίνουν τη φραπεδιά, διαμαρτυρόμενοι για τα κακώς κείμενα του τόπου αυτού κι αρνούμενοι να συμμετάσχουν, αρνούμενοι να προσπαθήσουν. Απλά το κάνουν από την παραλία της Γλυφάδας, κι όχι από το Miami, Florida...." Και τις συνέπειες της ραθυμίας, της κουτοπονηριάς τους και της φυγοπονίας τους, της ψήφου τους, του λόγου τους, των επιλογών τους, του ωχαδερφισμού τους, τις λούζονται και οι ίδιοι, κι όχι μόνο κάποιου βαθμού συγγενείς τους... Πιο έντιμο.
Συμπέρασμα?
Ευτυχώς τελικά που άλλοι την λάτρεψαν λιγότερο τη μαμά πατρίδα, λοιπόν. Και έφυγαν, σπούδασαν, δούλεψαν, "είδαν" αλλά δεν λάκισαν. Ξαναγύρισαν καλύτεροι, αξιότεροι, και συνάρτησαν την τύχη και τις φιλοδοξίες τους με την πορεία αυτού του τόπου…
Κι αν δεν έσωσαν το «αδέσποτο», τουλάχιστον, με το υστέρημά τους, του έβαλαν ένα πιατάκι φαί. Δεν το άφησαν στην τύχη του, κλαίγοντας με λυγμούς από μακριά για την κακή του μοίρα και την κακή κοινωνία. Ο τι μπόρεσαν πρόσφεραν, δεδομένων των συνθηκών. Kαι για κάποιους άλλους αποτέλεσαν παράδειγμα. Τους μιμήθηκαν, τους ξεπέρασαν, και σιγά σιγά, άλλαξαν οι συνθήκες...
Δεν θέλω να στενοχωρήσω ανθρώπους που αγαπώ μ αυτά που γράφω.
Αλλά δεν μπορώ να κάνω σεκόντο στα αναρίθμητα τραγούδια που ξέρουν - πάντα έξω από το χορό.
Νομίζω, ακόμα περισσότερο, πως ειδικά όταν αρνείσαι να αναλάβεις ένα πόστο, σε δύσκολους καιρούς, δεν αποποιείσαι τιμές, αλλά αποφεύγεις υποχρεώσεις. Και δεν είναι ένδειξη αυταπάρνησης. Μην το λες, τουλάχιστον, περιμένοντας δάκρυα συμπαράστασης για τον πόνο της ξενιτιάς και ρίγη δέους για την αγάπη σου προς την πατρίδα …
Αμ δεν είναι έτσι η αγάπη...
Συνήθως η αιτία που έχουν ρίξει μαύρη πέτρα είναι «δεν μπορούσα να αποδεχτώ το πελατειακό σύστημα». Ή: «μα είναι εκπαιδευτικό σύστημα αυτό?» Η: «μου πρόσφεραν μια θέση υψηλή, αλλά δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι καλό, με τις συνθήκες που επικρατούν και είπα όχι, κι έφυγα» και «όσο έχουν έτσι τα πράγματα, δεν ξαναγυρνάω»….
Λατρεύω, λυπάμαι, λακίζω.
Εγώ πάλι σκέφτομαι πως ευτυχώς που ο Αντρέας δεν προτίμησε κι αυτός την έδρα στο Χαρβαρντ/την Καλιφόρνια/τη Στοκχόλμη. Κι ο Σημίτης άφησε τις έδρες στη Γερμανία. Κι ήρθαν να ταλαιπωρηθούν επί πόσα χρόνια μέχρι να τους αφήσουν να φτάσουν το πηδάλιο για να καπετανέψουν σ ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο. Και να κάνουν ο τι μπορούν.
Ευτυχώς που το 1974 ο Καραμανλής (ο γέρος) δεν είπε «Καλέ τι μας λες, σε τέτοιο ρημαδιό θα έρθω να κάνω χωριό;».
Ευτυχώς που ένα σωρό Δήμαρχοι προθυμοποιήθηκαν να αναλάβουν, ενώ ήξεραν ότι θα παραλάβουν Δήμους χρεωμένους, Δήμους τάρταλα, Δήμους που είχαν ήδη πέσει από το γκρεμό.
Κι όλοι αυτοί, Δήμαρχοι, Βουλευτές και Πρωθυπουργοί, δεν είπαν απλά «ναι» σε μια προσφερόμενη θέση, ούτε δοκίμασαν την τύχη τους στέλνοντας ένα βιογραφικό, και επιχειρώντας μερικά σπρωξίματα σε καταλλήλους και αρμοδίους, κι όταν δεν τα κατάφεραν τα βρόντηξαν κι έφυγαν. Δεν ήταν τόσο απλό για αυτά τα "λαμόγια"... Αυτοί όλοι τσακίστηκαν να πάρουν εκλογές…. συγκρούστηκαν, πλακώθηκαν, ξοδεύτηκαν, άφησαν τις οικογένειές τους χωρίς μπαμπά ή μαμά επ' αόριστον. Και πολλοί -οι πιο πολλοί- έχασαν τελικά. Δεν είχαν καμία εγγύηση επιτυχίας, άλλωστε, γιατί είναι άτιμη η κάλπη. Έδωσαν όμως το στίγμα τους, ανέβασαν τον πήχη των ψηφοδελτίων, των υποψηφίων - κι ο Θεός ξέρει πόσο το χρειαζόμασταν, πόσο το χρειαζόμαστε αυτό...
Θα μου πείτε, μα δεν είσαι σίγουρη ότι το έκαναν για τον τόπο, όλοι αυτοί. Είναι γνωστό το σαράκι του πολιτικού, είναι η αγάπη τους, η ζωή τους, δεν θα μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. - Ξέρετε πόσους ξέρω που ζωή τους είναι το τάβλι ή η Πανάθα? Πάρα πολλούς. Κι είναι μάλλον ευκολότερο να τα επιλέξεις για χόμπι. Και ασφαλέστερο.
Εξάλλου είναι και οι άλλοι, οι εκτός πολιτικής, που ούτε αυτοί τα παράτησαν και που τις τύχες τους δεν θα τις μάθουμε ποτέ... Γύρισαν και στελέχωσαν τον κρατικό μηχανισμό και τον ιδιωτικό τομέα σε ώρες που το είχε ανάγκη. Έμειναν σ αυτή τη ρημαδοχώρα και βάραγαν γροθιές στο μαχαίρι, κι ας τους προσφωνούσαν όλη τους τη ζωή απλώς «κύριε», χωρίς τίτλους και αξιώματα -κι ας μην έμειναν στην Ιστορία με φωτεινά γράμματα. Έγραψαν όμως Ιστορία συλλογικά, και τα «ανδραγαθήματά» τους ως συνόλου τα διδασκόμαστε ως τη «χρυσή εποχή της Ελλάδας», τη «νεκρανάσταση του έθνους», τους «τρομακτικούς αναπτυξιακούς ρυθμούς της περιόδου τάδε»...
Όταν λοιπόν ακούω για «ασυμβίβαστους» ομογενείς, που θυσιάστηκαν φεύγοντας στην ξενιτιά, και τώρα λυσσομανούν με όσα συμβαίνουν στον τόπο αυτό και τους χαλάει ο ύπνος, κάτι μου έρχεται. Ωρύονται -αγαπημένο τους μόττο- για τους ανεπρόκοπους (υπόλοιπους) Έλληνες, που ο καθένας κοιτάει το τομάρι του και τη βολή του.
Συνήθως δεν κρατιέμαι... "Κοίτα να δεις, εσύ κοίταξες το συμφέρον σου, τη σχετική ευκολία σου, την σχετική ευημερία της οικογένειάς σου, κι έφυγες στα ξένα. Μην κατηγορείς λοιπόν τους υπόλοιπους 11.000.000 που κάνουν ακριβώς το ίδιο, απλά εντός συνόρων. Τη σχετική βολή τους κοιτάνε κι αυτοί, το δρόμο τον φαρδύ και ίσιο, και συνεχίζουν να πίνουν τη φραπεδιά, διαμαρτυρόμενοι για τα κακώς κείμενα του τόπου αυτού κι αρνούμενοι να συμμετάσχουν, αρνούμενοι να προσπαθήσουν. Απλά το κάνουν από την παραλία της Γλυφάδας, κι όχι από το Miami, Florida...." Και τις συνέπειες της ραθυμίας, της κουτοπονηριάς τους και της φυγοπονίας τους, της ψήφου τους, του λόγου τους, των επιλογών τους, του ωχαδερφισμού τους, τις λούζονται και οι ίδιοι, κι όχι μόνο κάποιου βαθμού συγγενείς τους... Πιο έντιμο.
Συμπέρασμα?
Ευτυχώς τελικά που άλλοι την λάτρεψαν λιγότερο τη μαμά πατρίδα, λοιπόν. Και έφυγαν, σπούδασαν, δούλεψαν, "είδαν" αλλά δεν λάκισαν. Ξαναγύρισαν καλύτεροι, αξιότεροι, και συνάρτησαν την τύχη και τις φιλοδοξίες τους με την πορεία αυτού του τόπου…
Κι αν δεν έσωσαν το «αδέσποτο», τουλάχιστον, με το υστέρημά τους, του έβαλαν ένα πιατάκι φαί. Δεν το άφησαν στην τύχη του, κλαίγοντας με λυγμούς από μακριά για την κακή του μοίρα και την κακή κοινωνία. Ο τι μπόρεσαν πρόσφεραν, δεδομένων των συνθηκών. Kαι για κάποιους άλλους αποτέλεσαν παράδειγμα. Τους μιμήθηκαν, τους ξεπέρασαν, και σιγά σιγά, άλλαξαν οι συνθήκες...
Δεν θέλω να στενοχωρήσω ανθρώπους που αγαπώ μ αυτά που γράφω.
Αλλά δεν μπορώ να κάνω σεκόντο στα αναρίθμητα τραγούδια που ξέρουν - πάντα έξω από το χορό.
Νομίζω, ακόμα περισσότερο, πως ειδικά όταν αρνείσαι να αναλάβεις ένα πόστο, σε δύσκολους καιρούς, δεν αποποιείσαι τιμές, αλλά αποφεύγεις υποχρεώσεις. Και δεν είναι ένδειξη αυταπάρνησης. Μην το λες, τουλάχιστον, περιμένοντας δάκρυα συμπαράστασης για τον πόνο της ξενιτιάς και ρίγη δέους για την αγάπη σου προς την πατρίδα …
Αμ δεν είναι έτσι η αγάπη...
22 Μαρ 2009
κύριε Υπουργέ, ΑΠΑΙΤOYME...
Κύριε Υπουργέ, η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο στα περί του Υπουργείου σας, κι η χώρα μας βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού, έχουμε γίνει διεθνώς ρεζίλι.
Προχωράμε λοιπόν σε επίδοση αρχικά των απαιτήσεών μας, κι επιφυλασσόμαστε για το αύριο, με κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες και πορείες.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να βρείτε έναν τρόπο να κάνετε τους τραμπούκους από τους υφισταμένους σας να μην ασκούν βία στα παιδιά, και να σέβονται τα αιτήματά τους.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να εντοπιστούν όσοι ανίκανοι, ακατάρτιστοι και όσοι επιδεικνύουν ροπή στην σωματική ή την ψυχολογική βία, και να τεθούν σε διαθεσιμότητα.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σέβονται αυτό το -χαμηλό έστω- μισθό που παίρνουν, και τουλάχιστον να είναι στο πόστο τους, τις ώρες που είναι υποχρεωμένοι.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να επιδεικνύουν την δέουσα αυστηρότητα προκειμένου να προάγεται το καλό των πολιτών, και να απομονώνουν και να επαναφέρουν στην τάξη τα ταραχοποιά ΚΑΙ ΜΟΝΟ στοιχεία, ώστε να μην πληρώνουν το τίμημα οι πάντες.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σταματήσουν οι μισαλλόδοξες, ρατσιστικές πρακτικές.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να αξιολογούνται ΤΑΚΤΙΚΑ, ώστε να διαπιστωθεί η καταλληλότητά τους για ένα επάγγελμα με τόσο σοβαρές ευθύνες.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να περάσουν σεμινάρια για την αντιμετώπιση των εφήβων, ώστε να εξοπλιστούν απέναντι σ αυτήν την ευαίσθητη ομάδα πολιτών.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να δίνουν στη δουλειά τους το 100% της ενέργειάς τους, σωματικής και πνευματικής.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να προάγονται διοικητικά ΜΟΝΟ οι πιό άξιοι εξ αυτών, κι όχι με κριτήρια κομματικά ή βάσει επετηρίδας.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπάγονται στο υπουργείο σας και δεν πληρούν τις προδιαγραφές, να ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ και να τιμωρούνται ακόμα, αν πρέπει.
Κατανοούμε ότι οι αμοιβές τους δεν είναι αδρές, ο χαμηλός μισθός τους όμως δεν δικαιολογεί τέτοιου είδους εγκλήματα απέναντι στη νεολαία μας, που κινδυνεύει στα χέρια πολλών από αυτούς, λόγω ανικανότητας και αδιαφορίας που μύρια κακά συνεπάγονται.
Ας αρθεί η μονιμότητά τους, εν τέλει, προκειμένου να συνέλθει ο τόπος από την κατάσταση αυτήν.
Έχουν αγωνιστεί Έλληνες για να έχουν τα παιδιά μας τα δικαιώματα αυτά, και δεν παραιτούμαστε εύκολα.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ λοιπόν, κύριε Σπηλιωτόπουλε,να ακούσετε επιτέλους εμάς τους πολίτες, να βάλετε σε μια τάξη το Υπουργείο Παιδείας, πραγματοποιώντας κατ αρχάς τα αιτήματά μας.
Πριν να είναι αργά.
Με τιμή,
Ομάδα Αγανακτισμένων Πολιτών Πρωτεύουσας και Περιφερείας.
ΥΓ: Κι άμα δούμε ποτέ τέτοια αιτήματα, προς ΑΥΤΟ το Υπουργείο -η και προς οποιοδήποτε άλλο πλην το Δημοσίας Τάξης, ΟΣΟ σημαντικό έργο κι αν επιτελεί, να μου σφυρίξετε κλέφτικα...
Και το έγραψα ακριβώς για να δείξω τα δύο μέτρα και δυο σταθμά στο μυαλό και την κρίση μας... ..
Προχωράμε λοιπόν σε επίδοση αρχικά των απαιτήσεών μας, κι επιφυλασσόμαστε για το αύριο, με κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες και πορείες.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να βρείτε έναν τρόπο να κάνετε τους τραμπούκους από τους υφισταμένους σας να μην ασκούν βία στα παιδιά, και να σέβονται τα αιτήματά τους.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να εντοπιστούν όσοι ανίκανοι, ακατάρτιστοι και όσοι επιδεικνύουν ροπή στην σωματική ή την ψυχολογική βία, και να τεθούν σε διαθεσιμότητα.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σέβονται αυτό το -χαμηλό έστω- μισθό που παίρνουν, και τουλάχιστον να είναι στο πόστο τους, τις ώρες που είναι υποχρεωμένοι.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να επιδεικνύουν την δέουσα αυστηρότητα προκειμένου να προάγεται το καλό των πολιτών, και να απομονώνουν και να επαναφέρουν στην τάξη τα ταραχοποιά ΚΑΙ ΜΟΝΟ στοιχεία, ώστε να μην πληρώνουν το τίμημα οι πάντες.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σταματήσουν οι μισαλλόδοξες, ρατσιστικές πρακτικές.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να αξιολογούνται ΤΑΚΤΙΚΑ, ώστε να διαπιστωθεί η καταλληλότητά τους για ένα επάγγελμα με τόσο σοβαρές ευθύνες.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να περάσουν σεμινάρια για την αντιμετώπιση των εφήβων, ώστε να εξοπλιστούν απέναντι σ αυτήν την ευαίσθητη ομάδα πολιτών.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να δίνουν στη δουλειά τους το 100% της ενέργειάς τους, σωματικής και πνευματικής.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να προάγονται διοικητικά ΜΟΝΟ οι πιό άξιοι εξ αυτών, κι όχι με κριτήρια κομματικά ή βάσει επετηρίδας.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπάγονται στο υπουργείο σας και δεν πληρούν τις προδιαγραφές, να ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ και να τιμωρούνται ακόμα, αν πρέπει.
Κατανοούμε ότι οι αμοιβές τους δεν είναι αδρές, ο χαμηλός μισθός τους όμως δεν δικαιολογεί τέτοιου είδους εγκλήματα απέναντι στη νεολαία μας, που κινδυνεύει στα χέρια πολλών από αυτούς, λόγω ανικανότητας και αδιαφορίας που μύρια κακά συνεπάγονται.
Ας αρθεί η μονιμότητά τους, εν τέλει, προκειμένου να συνέλθει ο τόπος από την κατάσταση αυτήν.
Έχουν αγωνιστεί Έλληνες για να έχουν τα παιδιά μας τα δικαιώματα αυτά, και δεν παραιτούμαστε εύκολα.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ λοιπόν, κύριε Σπηλιωτόπουλε,να ακούσετε επιτέλους εμάς τους πολίτες, να βάλετε σε μια τάξη το Υπουργείο Παιδείας, πραγματοποιώντας κατ αρχάς τα αιτήματά μας.
Πριν να είναι αργά.
Με τιμή,
Ομάδα Αγανακτισμένων Πολιτών Πρωτεύουσας και Περιφερείας.
ΥΓ: Κι άμα δούμε ποτέ τέτοια αιτήματα, προς ΑΥΤΟ το Υπουργείο -η και προς οποιοδήποτε άλλο πλην το Δημοσίας Τάξης, ΟΣΟ σημαντικό έργο κι αν επιτελεί, να μου σφυρίξετε κλέφτικα...
Και το έγραψα ακριβώς για να δείξω τα δύο μέτρα και δυο σταθμά στο μυαλό και την κρίση μας... ..
25 Φεβ 2009
Σωφρονισμός...
"Στα στρατόπεδα και τις φυλακές ξεσυνήθισε ο Ιβάν Ντενίσοβιτς να αποταμιεύει, ώστε να έχει να θρέψει αύριο ή μετά από ένα χρόνο την οικογένειά του. Για όλα όσα τον αφορούν αποφασίζει η διοίκηση, πράγμα που είναι πιό απλό και εύκολο. Τι θα κάνεις όμως όταν έρθει η ώρα της ελευθερίας;..."
Αλεξάντρ Σολζενίτσιν
"Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς"
ΠΑΠΥΡΟΣ
"Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς"
ΠΑΠΥΡΟΣ
2 Φεβ 2009
Κάτι μου θυμίζει...
"...(αυτά) τα κόμματα διαμαρτυρίας βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε κοινωνίες που βρίσκονται σε αναταραχή, προτάσσοντας απλές "λύσεις" σε μή αναστρέψιμες αλλαγές. Πολλά από αυτά τα κόμματα, όμως, αποδείχθηκαν βραχύβια, καθώς οι προοπτικές τους χαντακώθηκαν από άπειρους ηγέτες (...). Εάν η επιρροή των πιό ακραίων εξ αυτών έφτανε σε σημείο να απειλεί την υφιστάμενη τάξη πραγμάτων, πολλοί ψηφοφόροι τους θα έπαυαν να τα ψηφίζουν."
(ανακεφαλαιώνοντας:)
"Τα κόμματα διαμαρτυρίας εκμεταλλεύονται τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση ή το πολιτικό σύστημα, προτάσσoντας συνήθως συγκεκριμένα "προβλήματα", όπως η υψηλή φορολογία ή οι χαλαροί νόμοι για τη μετανάστευση ή τη χορήγηση ασύλου. Συχνά πρόκειται για θνησιγενή κόμματα που διαλύονται με την ίδια ταχύτητα που δημιουργήθηκαν. Οι ηγέτες τους είναι κατά κανόνα λαϊκιστές και άπειροι, ενώ διαθέτουν στις τάξεις τους ακτιβιστές που κινούνται στα όρια της νομιμότητας. "
Από το βιβλίο των Rod Hague & Martin Harrop:
"Συγκριτική Πολιτική και Διακυβέρνηση"
εκδόσεις Κριτική, 2005
p 349
"Συγκριτική Πολιτική και Διακυβέρνηση"
εκδόσεις Κριτική, 2005
p 349
...είναι απόσπασμα από το κεφάλαιο όπου οι συγγραφείς περιγράφουν τα κόμματα της ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ.
Για να μην μπερδευτείτε το διευκρινίζω.
24 Ιαν 2009
Μια από τα ίδια: ο τι να ναι.
Για να καταλάβω:
Η παράνομη σύμφωνα με την ΕΕ επιδότηση-αποζημίωση (που δεν είναι αρκετή και εξ ου και τα μπλόκα), δίνεται για να διατηρηθεί το προϊόν σε χαμηλή τιμή, αλλά να μη χάσει ο παραγωγός.
Βγάζουμε αθέμιτα ανταγωνιστικά προϊόντα δηλαδή, εις βάρος των μη επιδοτούμενων/"αποζημιωνόμενων" παραγωγών των άλλων χωρών, και ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ (ΕΛΛΗΝΑ) ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ!!!!
"Δωσ' μου, Κράτος, όσα μου λείπουν ώστε να έχει ο αγοραστής την τιμή χαμηλή"...
Ναι ε??
Χα.
Εμείς έχουμε ΚΑΙ επιδοτήσεις (για να έχουμε ...χαμηλές τιμές), αλλά ΚΑΙ τις υψηλότερες τιμές στα αγροτικά προϊόντα, ασχέτως ποιος φταίει και σε ποιο στάδιο μπαίνει το "καπέλο" στις τιμές... Υψηλές τιμές, πάντως, τελικά.
Τόσο υψηλές, που εισάγουμε ...φτηνότερα, ΜΗ ΕΠΙΔΟΤΟΥΜΕΝΑ προϊόντα από άλλες χώρες της ΕΕ και εκτός ΕΕ.
Δηλαδή τζάμπα η επιδότηση. Δεν είναι τα εγχώρια προϊόντα περισσότερο ανταγωνιστικά (σσ: δεν τα προτιμάμε), αφού ΔΕΝ είναι φτηνά.
Ναι ε??? Αμ δε...
Διότι τα εισάγουμε τα φτηνά αλλοδαπά μεν, και ...συνεχίζουμε να ψωνίζουμε τα πανάκριβα εγχώρια, δε.
Και μάλιστα να τα ψωνίζουμε ουσιαστικά εις διπλούν.
Μια ως φορολογούμενοι, μέσω των επιδοτήσεων, ενισχύοντας τους αγρότες, και μια ως καταναλωτές στο σούπερ μάρκετ, ενισχύοντας τους καπελώνοντες, επειδή το ελληνικό ως ποιότητα, παιδάκι μου, δεν συγκρίνεται.
Αγοράζοντας όμως τα ακριβά δικά μας, βοηθάμε να ακριβύνουν ΚΑΙ τα φτηνά εισαγόμενα. Μόλις ακριβύνουν, βρίζουμε επειδή στη Γερμανία τα ίδια προϊόντα είναι φτηνότερα, και "τί κάνει το κράτος εε???"
Τέλος, κλαίμε και καταριόμαστε επειδή δεν μας φτάνουν τα λεφτά.
Εννοείται ότι γι αυτά όλα φταίει η κακή ΕΕ.
Και όποιος ακατανόμαστος νεοφιλελεύθερος μας έβαλε εκεί.
Ο τι να ναι. Πάλι.
Η παράνομη σύμφωνα με την ΕΕ επιδότηση-αποζημίωση (που δεν είναι αρκετή και εξ ου και τα μπλόκα), δίνεται για να διατηρηθεί το προϊόν σε χαμηλή τιμή, αλλά να μη χάσει ο παραγωγός.
Βγάζουμε αθέμιτα ανταγωνιστικά προϊόντα δηλαδή, εις βάρος των μη επιδοτούμενων/"αποζημιωνόμενων" παραγωγών των άλλων χωρών, και ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ (ΕΛΛΗΝΑ) ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ!!!!
"Δωσ' μου, Κράτος, όσα μου λείπουν ώστε να έχει ο αγοραστής την τιμή χαμηλή"...
Ναι ε??
Χα.
Εμείς έχουμε ΚΑΙ επιδοτήσεις (για να έχουμε ...χαμηλές τιμές), αλλά ΚΑΙ τις υψηλότερες τιμές στα αγροτικά προϊόντα, ασχέτως ποιος φταίει και σε ποιο στάδιο μπαίνει το "καπέλο" στις τιμές... Υψηλές τιμές, πάντως, τελικά.
Τόσο υψηλές, που εισάγουμε ...φτηνότερα, ΜΗ ΕΠΙΔΟΤΟΥΜΕΝΑ προϊόντα από άλλες χώρες της ΕΕ και εκτός ΕΕ.
Δηλαδή τζάμπα η επιδότηση. Δεν είναι τα εγχώρια προϊόντα περισσότερο ανταγωνιστικά (σσ: δεν τα προτιμάμε), αφού ΔΕΝ είναι φτηνά.
Ναι ε??? Αμ δε...
Διότι τα εισάγουμε τα φτηνά αλλοδαπά μεν, και ...συνεχίζουμε να ψωνίζουμε τα πανάκριβα εγχώρια, δε.
Και μάλιστα να τα ψωνίζουμε ουσιαστικά εις διπλούν.
Μια ως φορολογούμενοι, μέσω των επιδοτήσεων, ενισχύοντας τους αγρότες, και μια ως καταναλωτές στο σούπερ μάρκετ, ενισχύοντας τους καπελώνοντες, επειδή το ελληνικό ως ποιότητα, παιδάκι μου, δεν συγκρίνεται.
Αγοράζοντας όμως τα ακριβά δικά μας, βοηθάμε να ακριβύνουν ΚΑΙ τα φτηνά εισαγόμενα. Μόλις ακριβύνουν, βρίζουμε επειδή στη Γερμανία τα ίδια προϊόντα είναι φτηνότερα, και "τί κάνει το κράτος εε???"
Τέλος, κλαίμε και καταριόμαστε επειδή δεν μας φτάνουν τα λεφτά.
Εννοείται ότι γι αυτά όλα φταίει η κακή ΕΕ.
Και όποιος ακατανόμαστος νεοφιλελεύθερος μας έβαλε εκεί.
Ο τι να ναι. Πάλι.
16 Δεκ 2008
Υποθετικά διλήμματα...
Χάριν πειραματισμού, ρώτησα την κολλητή μου που έχει δυο παιδιά, αγόρια, ηλικίας 13 και 16 χρονών, το εξής:
Πες οτι πρέπει, σε αναγκάζουν κάποιοι μαφιόζοι, να στείλεις το ένα σου παιδί, χωρίς παρέα, με κράνος, έξω απο το τμήμα Εξαρχείων, και να φωνάξει "ΜΠΑΤΣΟΙ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ", Σάβατο βράδυ, που είναι τίγκα στον αστακό. Δεν χρειάζεται να το πιστεύει, απλά να το πει πειστικά, μπόλικες φορές. Μπορεί να προσθέσει και κάτι για τη μάνα τους, αν θέλει.
Αν θέλει, μπορεί να κάνει και τις αντίστοιχες χειρονομίες, να χουν οπτικοακουστικό υλικό τα ΜΑΤ.
Μολότωφ όχι, τσεκάρουμε το υπαρκτό δικαίωμά μας να μιλάμε και τις πιθανότητες να θυσιαστούμε γι αυτό. Να πετάμε μολότωφ δεν είχαμε ποτέ δικαίωμα, οπότε δεν το τσεκάρουμε...
Το άλλο παιδί σου, την ίδια ώρα, θα βάλει ένα σιδερωμένο παντελονάκι, και θα πάει Τζαβέλλα και Μεσολογγίου.
Θα πλησιάσει, θα καθήσει σε μία από τις καφετέριες, και θα μονολογήσει, ήρεμα αλλά δυνατά, προσποιούμενος ότι μιλάει, ας πούμε, στο τηλέφωνο:
"Αυτά τα άτομα είναι που έχουν κάψει την Αθήνα?? Ε ρε άμα τους κόψουν το χαρτζηλίκι, να δω μαγκιές..."
Δεν χρειάζεται να το πιστεύει, απλά να το πει πειστικά...Όχι πολλές φορές, δεν απαιτείται αυτό...
Η υποθετική μου ερώτηση κατέληγε ως εξής:
Ποιό απο τα δύο θα έστελνες στην Καλλιδρομίου, και ποιό στη Τζαβέλλα??
Ειλικρινής η φίλη μου.
Το βούλωσε, και δεν με ξανάπρηξε.
Πες οτι πρέπει, σε αναγκάζουν κάποιοι μαφιόζοι, να στείλεις το ένα σου παιδί, χωρίς παρέα, με κράνος, έξω απο το τμήμα Εξαρχείων, και να φωνάξει "ΜΠΑΤΣΟΙ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ", Σάβατο βράδυ, που είναι τίγκα στον αστακό. Δεν χρειάζεται να το πιστεύει, απλά να το πει πειστικά, μπόλικες φορές. Μπορεί να προσθέσει και κάτι για τη μάνα τους, αν θέλει.
Αν θέλει, μπορεί να κάνει και τις αντίστοιχες χειρονομίες, να χουν οπτικοακουστικό υλικό τα ΜΑΤ.
Μολότωφ όχι, τσεκάρουμε το υπαρκτό δικαίωμά μας να μιλάμε και τις πιθανότητες να θυσιαστούμε γι αυτό. Να πετάμε μολότωφ δεν είχαμε ποτέ δικαίωμα, οπότε δεν το τσεκάρουμε...
Το άλλο παιδί σου, την ίδια ώρα, θα βάλει ένα σιδερωμένο παντελονάκι, και θα πάει Τζαβέλλα και Μεσολογγίου.
Θα πλησιάσει, θα καθήσει σε μία από τις καφετέριες, και θα μονολογήσει, ήρεμα αλλά δυνατά, προσποιούμενος ότι μιλάει, ας πούμε, στο τηλέφωνο:
"Αυτά τα άτομα είναι που έχουν κάψει την Αθήνα?? Ε ρε άμα τους κόψουν το χαρτζηλίκι, να δω μαγκιές..."
Δεν χρειάζεται να το πιστεύει, απλά να το πει πειστικά...Όχι πολλές φορές, δεν απαιτείται αυτό...
Η υποθετική μου ερώτηση κατέληγε ως εξής:
Ποιό απο τα δύο θα έστελνες στην Καλλιδρομίου, και ποιό στη Τζαβέλλα??
Ειλικρινής η φίλη μου.
Το βούλωσε, και δεν με ξανάπρηξε.
13 Δεκ 2008
Αιτούμενοι και παραιτημένοι.
3-11-06
9-09-07
17-01-07
30-05-08
18-05-08
τα αιτήματα διαφέρουν κάθε φορά.
το πάρτυ, το 16, ο ΟΣΦΠ, το "έτσι γουστάρω"...
και δεν τους ...χαιρετίζαμε μεν,
αλλά ούτε και τους αποδοκιμάζαμε όλοι βέβαια.
Τώρα τους δίνουμε και δίκιο,
χειροκροτάμε,
τί περιμένουμε να κάνουν?
Ποιός κάνει πάρτυ και πενθεί με τον ίδιο τρόπο?
Πόσους ακόμα θα πενθήσουμε μέχρι να ξεπενθήσουν
και ποιοί θα είναι αυτοί?
Ποιός απο τους δικαιολογούντες θα αναλάβει την ευθύνη ΤΟΥ
ως ηθικού αυτουργού αν γίνει κάτι τέτοιο?
Είναι υποχρέωσή μας να τους δείξουμε τι σημαίνει "διεκδικώ"
κι ας τους στενοχωρήσουμε,
κι ας μας πουν μούχλες μεσήλικες..
Γιατί παραιτούμαστε απ' αυτό?
Γιατί εθελοτυφλούμε?
Γιατί τους σιγοντάρουμε?
Γιατί δεν βρέχεις ρεεεεε?????
τα αιτήματα διαφέρουν κάθε φορά.
το πάρτυ, το 16, ο ΟΣΦΠ, το "έτσι γουστάρω"...
και δεν τους ...χαιρετίζαμε μεν,
αλλά ούτε και τους αποδοκιμάζαμε όλοι βέβαια.
Τώρα τους δίνουμε και δίκιο,
χειροκροτάμε,
τί περιμένουμε να κάνουν?
Ποιός κάνει πάρτυ και πενθεί με τον ίδιο τρόπο?
Πόσους ακόμα θα πενθήσουμε μέχρι να ξεπενθήσουν
και ποιοί θα είναι αυτοί?
Ποιός απο τους δικαιολογούντες θα αναλάβει την ευθύνη ΤΟΥ
ως ηθικού αυτουργού αν γίνει κάτι τέτοιο?
Είναι υποχρέωσή μας να τους δείξουμε τι σημαίνει "διεκδικώ"
κι ας τους στενοχωρήσουμε,
κι ας μας πουν μούχλες μεσήλικες..
Γιατί παραιτούμαστε απ' αυτό?
Γιατί εθελοτυφλούμε?
Γιατί τους σιγοντάρουμε?
Γιατί δεν βρέχεις ρεεεεε?????
12 Δεκ 2008
Μετονομάζεται ο δούλος του όχλου...
Πρίν εξι μέρες, ο "Αλέξης" ήταν ο Τσίπρας...
Και, μετά, ήρθε "φεύγοντας" ένας άλλος, μικρός Αλέξης...
Που ο τι και να έκανε, ο τι κι αν δεν έκανε, συνόψισε για πολλούς την κρατική βία, για κάποιους άλλους την μιντιακή χειραγώγηση στην προσοδοφόρα αναρχία, για τους (λίγους?) χαϊδεύοντες το ανερυθρίαστο και επικίνδυνο "αφήστε τα παιδιά να 'ρθουν σε μένα, γι' αυτά είναι η βασιλεία της επί γης κολάσεως".
Για κάποιους αιρετικούς έναν συνδυασμό όλων αυτών, με θετικά ή αρνητικά πρόσημα.
Και κάπου εκεί, ο παλιός "Αλέξης" μετονομάστηκε σε "Τσίπρα", κοινή συναινέσει.
Γιατι το μικρό του όνομα πλέον είναι πολύ βαρύ γι αυτόν.
Και, μετά, ήρθε "φεύγοντας" ένας άλλος, μικρός Αλέξης...
Που ο τι και να έκανε, ο τι κι αν δεν έκανε, συνόψισε για πολλούς την κρατική βία, για κάποιους άλλους την μιντιακή χειραγώγηση στην προσοδοφόρα αναρχία, για τους (λίγους?) χαϊδεύοντες το ανερυθρίαστο και επικίνδυνο "αφήστε τα παιδιά να 'ρθουν σε μένα, γι' αυτά είναι η βασιλεία της επί γης κολάσεως".
Για κάποιους αιρετικούς έναν συνδυασμό όλων αυτών, με θετικά ή αρνητικά πρόσημα.
Και κάπου εκεί, ο παλιός "Αλέξης" μετονομάστηκε σε "Τσίπρα", κοινή συναινέσει.
Γιατι το μικρό του όνομα πλέον είναι πολύ βαρύ γι αυτόν.
30 Νοε 2008
Από το Βατοπέδιο, στο ΙΣΟπέδιο....
Το σημερινό -ισοπεδωτικό- τέστ δεξιοτήτων του ΑΣΕΠ*, εδώ.
Ισοπεδώνοντας ξέρετε τι συμβαίνει ε??
Εξαρτώνται περισσότερα απο την ...προσωπική συνέντευξη, βεβαίως βεβαίως...
...καμία πορεία όμως ενάντια στην ισοπέδωση
-και άρα τη συνέντευξη-
πάει στοίχημα ότι ΔΕΝ θα δούμε????
(οι συμμετέχοντες θα προσθέσουν στο "χαρτοφυλάκιό" τους από 1 έως 300 μόρια, ανάλογα με τη βαθμολογία τους - καλή βαθμολογία μπορεί να αντισταθμίσει τον μεταπτυχιακό τίτλο των ηλίθιων που έχουν, ο οποίος παίρνει 150 μόρια - αν υπαρχει συνάφεια με το πτυχίο. Αλλιώς παίρνεις 50 μόρια, και τέλος. Όσα παίρνεις αν έχεις σωστές περίπου το ένα τρίτο των ερωτήσεων του τέστ, δηλαδή. Στο τεστ βαθμολογείται με άριστα η άριστη ΜΗ συνάφεια. Στο μεταπτυχιακό μοριοδοτείται όμως μόνο η συνάφεια.
Σε περίπτωση αρίστευσης δε, ο βαθμός στο τέστ εξουδετερώνει και το διδακτορικό - των ΠΙΟ ηλίθιων - το οποίο προσθέτει 300 μόρια*, επίσης... Μάλιστα... Πάλι καλά που για να έχεις διδακτορικό πρέπει να έχεις μεταπτυχιακό, άρα θα εχεις 450, εάν βέβαια είναι συναφή μεταξύ τους και με τον κακό τους τον καιρό, ξαναλέω...
Σπουδάζετε και ξανασπουδάζετε εεε??
Λείπατε επαγγελματικό ταξίδι/είχατε σπάσει το πόδι σας/ δεν σκεφτήκατε να πάτε να δώσετε σήμερα εεε???? Καλά να πάθετε. Μοίραζαν μόρια, μια και τα τριχίλιαρα μας τελείωσαν, ας όψεται η κρίση....)
* πώς υπολογίζονται τα μόρια, εδώ, ή, αν δεν κατεβαίνει, εδώ.
12 Νοε 2008
Τι έχεις Γιάννη, τί είχα πάντα...
Επιθετικός ο Ιερώνυμος για χωρισμό Κράτους - Εκκλησίας
«Ποτέ δεν πρόκειται να θέσουμε θέμα χωρισμού, γιατί θα είναι καταστροφικός για το έθνος και το γένος. Αν όμως το θέσει η πολιτεία, τότε εμείς θα ζητήσουμε δημοψήφισμα αφού ενημερωθεί ο λαός», τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος...
Την περασμένη εβδομάδα στο περιθώριο εκδήλωσης στη Θεολογική Σχολή Αθηνών είχε κάνει λόγο και πάλι για δημοψήφισμα, «ώστε ο λαός να αποφασίσει και ο καθένας να πάρει το μάθημά του». Λίγες ημέρες πριν είχε κάνει σαφές πως αν η πολιτεία επιθυμεί να θέσει θέμα χωρισμού, τότε «η Εκκλησία δεν έχει να φοβηθεί τίποτε».
Να τα μας!!! Κι έλεγα κι εγώ "βρε τι λείπει, τι λείπει"...
Θα θελα να δω αν οι δήθεν φιλελεύθεροι όλων των χρωμάτων, που μπερδεύουν το φιλελεύθερο με το δεξιούλικο ή το βολικούλικο, και τη χώρα μας με την Ολλανδία, θα μιλήσουν τώρα, με τον ίδιο ενθουσιασμό που μιλάνε για άλλα κι άλλα*...
...Επίσης να θυμίσω στους ευγενείς ιερείς μας, ότι εκτός από το ΕΘΝΟΣ και το ΓΕΝΟΣ, υπάρχει κι ένα ΚΡΑΤΟΣ...
Που είναι μικρότερο, αλλά και μεγαλύτερο από τους ορισμούς που βολεύουν την Εκκλησία.
Που δεν οφείλει να έχει πρώτη προτεραιότητα τα δικαιώματα της πλειοψηφίας, αλλά της μειοψηφίας, ενίοτε.
Και που οι επικεφαλής του δεν έχουν εκλεγεί για να προστατεύουν την περιουσία της Δεξιάς του Κυρίου, αλλά το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου.
Και αν η Ελλαδική αυτοκέφαλη Εκκλησία είχε κάνει το παραμικρό για να συνεισφέρει στην προστασία είτε των δικαιωμάτων της όποιας μειονότητας, είτε του συμφέροντος του κοινωνικού συνόλου, ΔΕΝ θα τους είχε "πάρει όλους ανεξαιρέτως η μπάλα" με την υπόθεση Βατοπεδίου.
Επίσης να υπενθυμίσω γενικώς, ότι από την κυβέρνηση ΛΑΟΣ-ΝΔ, δεν έχουν κάτι να φοβηθούν οι μεγάλοι του Γένους αγωνιστές, και το γνωρίζουν επισταμένως.
Αρα για άλλους χτυπάνε την καμπάνα...
«Ποτέ δεν πρόκειται να θέσουμε θέμα χωρισμού, γιατί θα είναι καταστροφικός για το έθνος και το γένος. Αν όμως το θέσει η πολιτεία, τότε εμείς θα ζητήσουμε δημοψήφισμα αφού ενημερωθεί ο λαός», τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος...
Την περασμένη εβδομάδα στο περιθώριο εκδήλωσης στη Θεολογική Σχολή Αθηνών είχε κάνει λόγο και πάλι για δημοψήφισμα, «ώστε ο λαός να αποφασίσει και ο καθένας να πάρει το μάθημά του». Λίγες ημέρες πριν είχε κάνει σαφές πως αν η πολιτεία επιθυμεί να θέσει θέμα χωρισμού, τότε «η Εκκλησία δεν έχει να φοβηθεί τίποτε».
Να τα μας!!! Κι έλεγα κι εγώ "βρε τι λείπει, τι λείπει"...
Θα θελα να δω αν οι δήθεν φιλελεύθεροι όλων των χρωμάτων, που μπερδεύουν το φιλελεύθερο με το δεξιούλικο ή το βολικούλικο, και τη χώρα μας με την Ολλανδία, θα μιλήσουν τώρα, με τον ίδιο ενθουσιασμό που μιλάνε για άλλα κι άλλα*...
...Επίσης να θυμίσω στους ευγενείς ιερείς μας, ότι εκτός από το ΕΘΝΟΣ και το ΓΕΝΟΣ, υπάρχει κι ένα ΚΡΑΤΟΣ...
Που είναι μικρότερο, αλλά και μεγαλύτερο από τους ορισμούς που βολεύουν την Εκκλησία.
Που δεν οφείλει να έχει πρώτη προτεραιότητα τα δικαιώματα της πλειοψηφίας, αλλά της μειοψηφίας, ενίοτε.
Και που οι επικεφαλής του δεν έχουν εκλεγεί για να προστατεύουν την περιουσία της Δεξιάς του Κυρίου, αλλά το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου.
Και αν η Ελλαδική αυτοκέφαλη Εκκλησία είχε κάνει το παραμικρό για να συνεισφέρει στην προστασία είτε των δικαιωμάτων της όποιας μειονότητας, είτε του συμφέροντος του κοινωνικού συνόλου, ΔΕΝ θα τους είχε "πάρει όλους ανεξαιρέτως η μπάλα" με την υπόθεση Βατοπεδίου.
Επίσης να υπενθυμίσω γενικώς, ότι από την κυβέρνηση ΛΑΟΣ-ΝΔ, δεν έχουν κάτι να φοβηθούν οι μεγάλοι του Γένους αγωνιστές, και το γνωρίζουν επισταμένως.
Αρα για άλλους χτυπάνε την καμπάνα...
10 Νοε 2008
Ακυβέρνητα και κυβερνημένα ναυάγια...
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Δήλωση του Προέδρου του ΣΥΝ, Αλέξη Τσίπρα,
σχετικά με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε.
Οι αποφάσεις της Συνόδου των 27 στις Βρυξέλλες επιβεβαιώνουν την ανησυχία μας ότι μπροστά στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, η Ε.Ε. παραμένει ένα ακυβέρνητο ναυάγιο. Αντί να καταλάβουν ότι πρέπει να αλλάξουμε πολιτική κατεύθυνση, αναμασούν τις ίδιες αποτυχημένες συνταγές που μας έχουν οδηγήσει στην κρίση.
Τούτες τις ώρες, που οι τράπεζες επιτίθενται στην κοινωνία προκειμένου να υπερασπιστούν τα κέρδη τους, αυτό που πρέπει να καταλάβουν είναι ότι χρειάζεται ριζική αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης. Ότι χρειάζεται στήριξη των χαμηλών εισοδημάτων, ότι χρειάζεται οι ηγέτες της Ευρώπης να θάψουν επιτέλους το Σύμφωνο Σταθερότητας που έχει εδώ και καιρό πεθάνει και να θέσουν υπό δημόσιο κοινωνικό έλεγχο το χρηματοπιστωτικό σύστημα δίνοντας γενναίες παροχές ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους.
8/11/2008 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Μάλιστα. Να υποθέσω δηλαδή ότι:
1. Η ΕΕ πρέπει να επιβάλλει και να επιβάλλεται αυστηρότερα.
2. Μόλις η ΕΕ πει τι πρέπει να γίνει, θα στέρξετε να επιδείξετε υπακοή, ως συνήθως.
3. Το θέμα είναι της ΕΕ, κι ο φίλτατός σας Κώστας Καραμανλής και οι περί αυτόν ουδεμίαν σχέσιν έχουν με την υπόθεσιν.
4. Έχετε πρόταση τί μέτρα πρέπει να ληφθούν επακριβώς, αλλά τη φυλάτε για έκπληξη.
.....Μια που τα κουβεντιάζουμε, έχω και κάτι απορίες:
Στα χαμηλά εισοδήματα για τα οποία ζητάτε στήριξη, το εισόδημα του κύριου Αλαβάνου από την επί 23 χρόνια παραμονή του -κάτσε να δείς πού... α, θυμήθηκα- στην ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ, συμπεριλαμβάνεται, μιας και δηλώνει εκπρόσωπος της εργατικής τάξης??
Και, τώρα που το ξανασκέφτομαι, κύριε Αλέξη μου, στην ευρωβουλή τι έκανε ο νυν αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ -και προσωπικός σας "fairy godfather"- για να προστατέψει τα χαμηλά εισοδήματα από την επερχόμενη κρίση??
Αν δεν είχε περιθώρια να συνεισφέρει λόγω θεσμικών προσκομμάτων στο ακυβέρνητο της ΕΟΚ/ΕΕ, γιατί έκατσε οικειοθελώς επί 5 (πέντε) θητείες και δεν ερχόταν στην κυβερνώμενη Ελλάδα όπου θα έκανε ασφαλώς περισσότερα, έστω και ως ανθυποπλοίαρχος??
Μήπως ως το 2004 επρόκειτο περί "κυβερνημένου παποριού", και τώρα που έφυγε ο Αλέκος από τα Βρυξελλοστρασβούργα, πήγαν όλα στο διάολο???
Ή μήπως απλώς ήταν καλύτερα τα λεφτά??
Δήλωση του Προέδρου του ΣΥΝ, Αλέξη Τσίπρα,
σχετικά με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε.
Οι αποφάσεις της Συνόδου των 27 στις Βρυξέλλες επιβεβαιώνουν την ανησυχία μας ότι μπροστά στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, η Ε.Ε. παραμένει ένα ακυβέρνητο ναυάγιο. Αντί να καταλάβουν ότι πρέπει να αλλάξουμε πολιτική κατεύθυνση, αναμασούν τις ίδιες αποτυχημένες συνταγές που μας έχουν οδηγήσει στην κρίση.
Τούτες τις ώρες, που οι τράπεζες επιτίθενται στην κοινωνία προκειμένου να υπερασπιστούν τα κέρδη τους, αυτό που πρέπει να καταλάβουν είναι ότι χρειάζεται ριζική αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης. Ότι χρειάζεται στήριξη των χαμηλών εισοδημάτων, ότι χρειάζεται οι ηγέτες της Ευρώπης να θάψουν επιτέλους το Σύμφωνο Σταθερότητας που έχει εδώ και καιρό πεθάνει και να θέσουν υπό δημόσιο κοινωνικό έλεγχο το χρηματοπιστωτικό σύστημα δίνοντας γενναίες παροχές ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους.
8/11/2008 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Μάλιστα. Να υποθέσω δηλαδή ότι:
1. Η ΕΕ πρέπει να επιβάλλει και να επιβάλλεται αυστηρότερα.
2. Μόλις η ΕΕ πει τι πρέπει να γίνει, θα στέρξετε να επιδείξετε υπακοή, ως συνήθως.
3. Το θέμα είναι της ΕΕ, κι ο φίλτατός σας Κώστας Καραμανλής και οι περί αυτόν ουδεμίαν σχέσιν έχουν με την υπόθεσιν.
4. Έχετε πρόταση τί μέτρα πρέπει να ληφθούν επακριβώς, αλλά τη φυλάτε για έκπληξη.
.....Μια που τα κουβεντιάζουμε, έχω και κάτι απορίες:
Στα χαμηλά εισοδήματα για τα οποία ζητάτε στήριξη, το εισόδημα του κύριου Αλαβάνου από την επί 23 χρόνια παραμονή του -κάτσε να δείς πού... α, θυμήθηκα- στην ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ, συμπεριλαμβάνεται, μιας και δηλώνει εκπρόσωπος της εργατικής τάξης??
Και, τώρα που το ξανασκέφτομαι, κύριε Αλέξη μου, στην ευρωβουλή τι έκανε ο νυν αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ -και προσωπικός σας "fairy godfather"- για να προστατέψει τα χαμηλά εισοδήματα από την επερχόμενη κρίση??
Αν δεν είχε περιθώρια να συνεισφέρει λόγω θεσμικών προσκομμάτων στο ακυβέρνητο της ΕΟΚ/ΕΕ, γιατί έκατσε οικειοθελώς επί 5 (πέντε) θητείες και δεν ερχόταν στην κυβερνώμενη Ελλάδα όπου θα έκανε ασφαλώς περισσότερα, έστω και ως ανθυποπλοίαρχος??
Μήπως ως το 2004 επρόκειτο περί "κυβερνημένου παποριού", και τώρα που έφυγε ο Αλέκος από τα Βρυξελλοστρασβούργα, πήγαν όλα στο διάολο???
Ή μήπως απλώς ήταν καλύτερα τα λεφτά??
21 Οκτ 2008
Καλόπιστα σενάρια φιλελεύθερης φαντασίας...
Δευτερεύουσα πλοκή στο επεισόδιο 19, τρίτη περίοδος, της εξαιρετικής σειράς "Δυτική πτέρυγα":
Ένας γενναιόδωρος χορηγός των Δημοκρατικών αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με την εταιρεία του. Ένα ελαττωματικό τσιπάκι είναι αιτία να "αποσύρει" 80 εκατομμύρια υπολογιστές, όλη της την παραγωγή, για να μην παρουσιαστούν και σ' αυτούς προβλήματα.
Το μέλλον της εταιρείας προβλέπεται δυσοίωνο, καθώς από ατυχία, ανθρώπινο λάθος, - και όχι αβλεψία ή κερδοσκοπία- είναι βέβαιο ότι επίκειται κατακόρυφη πτώση της αξίας της μετοχής της, και άρα χρεοκοπία οσονούπω... 75.οοο εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά τους, και οι επιπτώσεις θα είναι άμεσες τόσο στις εταιρείες που προμηθεύονται hardware από την "Anteras" όσο και στην ίδια την αμερικάνικη - και όχι μόνο- αγορά.
Ο επιτελάρχης του Λευκού Οίκου εισηγείται στον Πρόεδρο να συνδράμουν την εταιρεία ώστε να μην κλείσει, δεδομένων των συνθηκών και των βέβαιων συνολικών επιπτώσεων. Ο Πρόεδρος αρνείται αρχικά, επειδή, πρώτον, πιστεύει στο μαγικό "αόρατο χέρι" της αγοράς που οφείλει να είναι ο μόνος που μπορει να παρέμβει, και, δεύτερον, επειδή η συγκεκριμένη εταιρεία είναι μέγας χορηγός των Δημοκρατικών, και άρα τίθεται θέμα διαπλοκής συμφερόντων.
Τελικά καλείται ο Διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας σε off the record συνάντηση, και η λύση στην οποία καταλήγουν είναι η εξής ("αντιγράφω" το διάλογο):
Αυτά από τους σεναριογράφους της σειράς Paul Redford και Aaron Sorkin.
Τα σενάρια όμως είναι σενάρια...
Η πεζή πραγματικότητα άλλα αποδεικνύει...
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Lehman Richard Fuld, παραδίδοντας τη χρεωκοπημένη του εταιρεία, έχει ήδη φροντίσει να κερδίσει 480 εκατομμύρια δολάρια μαζί με την ...αποζημίωση για τη χρεοκοπία που είχε προνοήσει για τον εαυτό του.
Υποστηρίζει ότι δεν υπήρχε κάτι που μπορούσε να γίνει διαφορετικά, και επιρρίπτει ευθύνες στους πάντες και τα πάντα- στα ΜΜΕ, στην Κυβέρνηση που δεν τον ξελάσπωσε -ορατά- όπως τους άλλους, στην κακιά την ώρα...
Προέβαινε σε δηλώσεις μέχρι την τελευταία στιγμή, που ουδόλως δεν υπονοούσαν την τραγική κατάσταση της εταιρείας, παρασύροντας κι άλλους ανύποπτους στο "κλειστά λόγω χρεοκοπίας" που θα ακολουθούσε.
Mόνο το 2007, ο Fuld πήρε μπόνους 22 εκατομμυρίων δολαρίων, και ανακηρύχθηκε Νο 1 διευθύνων Σύμβουλος, δρέποντας δάφνες από διάφορα έντυπα...
Τώρα, κι αφού έχει εξασφαλίσει τα προς το ζήν για τρείς γενιές απογόνων, ισχυρίζεται ότι κάθε μέρα αναρωτιέται τί θα μπορούσε να έχει κάνει διαφορετικά... Ότι ο "πόνος αυτός δεν θα φύγει όσο ζει"...
Οταν ο δημοκρατικός βουλευτής Τζόν Σαρμπάνης τον ρωτάει: "Πώς φερθήκατε μ' αυτόν τον παράλογο τρόπο?", η απάντηση του Dick Fuld είναι: "Νιώθω πολύ άσχημα"...
Ίσως φταίει βέβαια και το ότι οι New York Times του έδωσαν το βραβείο του καλύτερου αρπακτικού και της χειρότερης διοίκησης, και του χάλασαν το σερί των πανηγυρικών εξώφυλλων...
Κι αυτό ενώ οι απολυμένοι ξεπερνάνε τις 26.000, μόνο στη Lehman την ίδια, χωρίς τις παράπλευρες απώλειες...
Και ενώ ο νόμος, οι ιθύνοντες, η Αμερικανική Κυβέρνηση -και τα δύο σώματα, απλά παρακολουθούν, συσκέπτονται, και κανουν και καμία ανάκριση πού και πού, να λύσουν τις απορίες τους.
Συμπέρασμα:
Εφόσον το "αόρατο χέρι" το εκμεταλλεύονται ενίοτε "ορατότατοι" αλμπάνηδες με σκοπό το κέρδος, οφείλει να έχει λοιπόν ο ΝΟΜΟΣ μακρύ χέρι, για να αντισταθμίσει ή να προλάβει ή να τιμωρήσει, απλά, τις ατομικές εκπτώσεις σε πολιτική ηθική.
____________________________________________
Σχόλιο:
Νιώθει άσχημα ο Fuld??
Ο Sorkin να δείτε πώς νιώθει, που έγραφε το σενάριο πολιτικής- υποτίθεται- σειράς, και του το έχουν κάνει να φαίνεται σαν την "Πολυάννα, το παιχνίδι της χαράς"...
Ένας γενναιόδωρος χορηγός των Δημοκρατικών αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με την εταιρεία του. Ένα ελαττωματικό τσιπάκι είναι αιτία να "αποσύρει" 80 εκατομμύρια υπολογιστές, όλη της την παραγωγή, για να μην παρουσιαστούν και σ' αυτούς προβλήματα.
Το μέλλον της εταιρείας προβλέπεται δυσοίωνο, καθώς από ατυχία, ανθρώπινο λάθος, - και όχι αβλεψία ή κερδοσκοπία- είναι βέβαιο ότι επίκειται κατακόρυφη πτώση της αξίας της μετοχής της, και άρα χρεοκοπία οσονούπω... 75.οοο εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά τους, και οι επιπτώσεις θα είναι άμεσες τόσο στις εταιρείες που προμηθεύονται hardware από την "Anteras" όσο και στην ίδια την αμερικάνικη - και όχι μόνο- αγορά.
Ο επιτελάρχης του Λευκού Οίκου εισηγείται στον Πρόεδρο να συνδράμουν την εταιρεία ώστε να μην κλείσει, δεδομένων των συνθηκών και των βέβαιων συνολικών επιπτώσεων. Ο Πρόεδρος αρνείται αρχικά, επειδή, πρώτον, πιστεύει στο μαγικό "αόρατο χέρι" της αγοράς που οφείλει να είναι ο μόνος που μπορει να παρέμβει, και, δεύτερον, επειδή η συγκεκριμένη εταιρεία είναι μέγας χορηγός των Δημοκρατικών, και άρα τίθεται θέμα διαπλοκής συμφερόντων.
Τελικά καλείται ο Διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας σε off the record συνάντηση, και η λύση στην οποία καταλήγουν είναι η εξής ("αντιγράφω" το διάλογο):
(PotUS) :-Δεν μπορώ να σου εγγυηθώ δάνειο για να καλύψει το κόστος της απόσυρσης του μικροτσίπ, μπορώ όμως να κάνω το εξής: Αύριο που θα την ανακοινώσεις, θα τονίσεις ότι η κυβέρνηση θα παραμείνει ο μεγαλύτερός σας πελάτης. Με το Κογκρέσο θα τα βρούμε εμείς....
(CEO Anteras): -Είναι πολύ γενναιόδωρο αυτό... Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σας...
(PotUS): - Πές μου τώρα για τους 75.000 εργαζόμενους.
(CEO Anteras): -Εγώ δεν θα πληρωθώ για δύο χρόνια, και τα στελέχη θα περικόψουν το μισθό τους κατα το ήμισυ, πριν καν περάσει από το μυαλό μας όποιαδήποτε απόλυση.
(PotUS): -Μόνο που υπάρχει και κάτι άλλο. Δεν μπορείς να ξαναείσαι χορηγός σε κανέναν Δημοκρατικό υποψήφιο. Ποτέ. Μπορείς μόνο να μας ψηφίζεις. Τίποτε άλλο.
Αυτά από τους σεναριογράφους της σειράς Paul Redford και Aaron Sorkin.
Τα σενάρια όμως είναι σενάρια...
Η πεζή πραγματικότητα άλλα αποδεικνύει...
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Lehman Richard Fuld, παραδίδοντας τη χρεωκοπημένη του εταιρεία, έχει ήδη φροντίσει να κερδίσει 480 εκατομμύρια δολάρια μαζί με την ...αποζημίωση για τη χρεοκοπία που είχε προνοήσει για τον εαυτό του.
Υποστηρίζει ότι δεν υπήρχε κάτι που μπορούσε να γίνει διαφορετικά, και επιρρίπτει ευθύνες στους πάντες και τα πάντα- στα ΜΜΕ, στην Κυβέρνηση που δεν τον ξελάσπωσε -ορατά- όπως τους άλλους, στην κακιά την ώρα...
Προέβαινε σε δηλώσεις μέχρι την τελευταία στιγμή, που ουδόλως δεν υπονοούσαν την τραγική κατάσταση της εταιρείας, παρασύροντας κι άλλους ανύποπτους στο "κλειστά λόγω χρεοκοπίας" που θα ακολουθούσε.
Mόνο το 2007, ο Fuld πήρε μπόνους 22 εκατομμυρίων δολαρίων, και ανακηρύχθηκε Νο 1 διευθύνων Σύμβουλος, δρέποντας δάφνες από διάφορα έντυπα...
Τώρα, κι αφού έχει εξασφαλίσει τα προς το ζήν για τρείς γενιές απογόνων, ισχυρίζεται ότι κάθε μέρα αναρωτιέται τί θα μπορούσε να έχει κάνει διαφορετικά... Ότι ο "πόνος αυτός δεν θα φύγει όσο ζει"...
Οταν ο δημοκρατικός βουλευτής Τζόν Σαρμπάνης τον ρωτάει: "Πώς φερθήκατε μ' αυτόν τον παράλογο τρόπο?", η απάντηση του Dick Fuld είναι: "Νιώθω πολύ άσχημα"...
Ίσως φταίει βέβαια και το ότι οι New York Times του έδωσαν το βραβείο του καλύτερου αρπακτικού και της χειρότερης διοίκησης, και του χάλασαν το σερί των πανηγυρικών εξώφυλλων...
Κι αυτό ενώ οι απολυμένοι ξεπερνάνε τις 26.000, μόνο στη Lehman την ίδια, χωρίς τις παράπλευρες απώλειες...
Και ενώ ο νόμος, οι ιθύνοντες, η Αμερικανική Κυβέρνηση -και τα δύο σώματα, απλά παρακολουθούν, συσκέπτονται, και κανουν και καμία ανάκριση πού και πού, να λύσουν τις απορίες τους.
Συμπέρασμα:
Εφόσον το "αόρατο χέρι" το εκμεταλλεύονται ενίοτε "ορατότατοι" αλμπάνηδες με σκοπό το κέρδος, οφείλει να έχει λοιπόν ο ΝΟΜΟΣ μακρύ χέρι, για να αντισταθμίσει ή να προλάβει ή να τιμωρήσει, απλά, τις ατομικές εκπτώσεις σε πολιτική ηθική.
____________________________________________
Σχόλιο:
Νιώθει άσχημα ο Fuld??
Ο Sorkin να δείτε πώς νιώθει, που έγραφε το σενάριο πολιτικής- υποτίθεται- σειράς, και του το έχουν κάνει να φαίνεται σαν την "Πολυάννα, το παιχνίδι της χαράς"...
18 Οκτ 2008
Περιγράφοντας πρωτόγονες φυλές...
Από το βιβλίο του Νικ. Τάτση, Κονωνιολογία, Κοινωνική Οργάνωση και Πολιτισμικές Διεργασίες, τ. Β. εκδόσεις ΟΔΥΣΣΕΑΣ:
Η φυλή των Σενηλλέ.
Τα δύο κύρια χαρακτηριστικά της φυλής αυτής είναι αφ’ ενός ο οξύθυμος και εριστικός χαρακτήρας των μελών της και αφ ετέρου οι αργόσχολες συνήθειές τους. Η εργασία δεν αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της κουλτούρας τους και το μεγαλύτερο διάστημα του έτους βρίσκονται γύρω από τη λίμνη «Οϊεγόσεμ» επιδιδόμενοι σε συλλογικές διασκεδάσεις – κολύμβηση, ψάρεμα, λεμβοδρομίες κλπ.
Τους λίγους μήνες του χειμώνα που δεν είναι ιδιαίτερα βαρύς επιδίδονται σε ένα είδος τυποποιημένων λογομαχιών, που είναι γνωστό ως το έθιμο «σεδάβγακ». Η πρακτική του εθίμου δείχνει τη ροπή των Σενηλλέ προς μία πολιτιστική αίσθηση της κοινωνίας έντονα ανταγωνιστική. Είναι σε θέση να ανταλλάσσουν απόψεις και ύβρεις επί πολλές ώρες σε ομαδικά τελετουργικά που καλούνται «σεέραπ». Στο τέλος συμφιλιώνονται και αποχωρούν με αίσθηση συντροφικότητας.
Τα προβλήματα της φυλής είναι αρκετά, εξαιτίας της αποχής από την εργασία, αλλά υπάρχει και μια παράδοση να αποδίδονται σε ξένες επιρροές γειτονικών φυλών όπως οι βάρβαροι «Ιοκρύοτ». Οι Σενηλλέ διάκεινται εχθρικά εναντίον τους και εκδηλώνουν το «σοσίμ» - η λέξη υπονοεί «αντιπάθεια, απόρριψη και εκδίκηση».
Κύριοι κοινωνικοί τύποι στην κοινωνία των Σενηλλέ που θεωρήθηκαν αντιπροσωπευτικοί από τους ανθρωπολόγους ερευνητές που ασχολήθηκαν μαζί τους είναι οι εξής:
i. Οι περίφημες «Ατόκ», γυναίκες με έντονα χρωματισμένο πρόσωπο και στολισμένα ρούχα.
ii. Οι επικίνδυνοι «Σητήλα», νέοι επιδιδόμενοι σε πράξεις αγυρτείας.
iii. Οι άξεστοι «Ιοχάλβ» οι οποίοι διακρίνονται για την έλλειψη τρόπων.
iv. Οι εξευγενισμένοι «Σεδέλιρικ» που χαρακτηρίζονται από ψευδο-αριστοκρατική μιμητικότητα.
v. Οι οργιαστικοί «Σεδάκορ», οι οποίοι έχουν διαπλάσει ένα λατρευτικό τελετουργικό μουσικής και ρυθμικής με διονυσιακές εκδηλώσεις.
vi. Οι άκακοι «Σεκγάμ» άτομα μειωμένης πνευματικής ικανότητας, που προσποιούνται τον ευφυή.
vii. Οι στιγματισμένοι «Σελίτφεξ» που γίνονται αντικείμενο γελοιοποίησης για τις ατιμωτικές πράξεις τους.
Οι Σενηλλέ είναι περήφανοι για την πολιτιστική τους κληρονομιά και συντηρούν με ευλάβεια αρχαίους ναούς για τις θεότητες «Αΐδ», «Ήμρε» «Ιμετρά» και διάφορα πνεύματα. Παρά τη μακρόχρονη ιστορία και και τη δημιουργικότητα που ανέκαθεν τους διέκρινε, οι Σενηλλέ τελευταία αναζητούν νέους προσανατολισμούς. Νεότεροι ανθρωπολόγοι μας πληροφορούν ότι πλησιάζουν για συνεργασία άλλες γειτονικές φυλές, όπως οι «Ιολλάγ», «Ιολατι» και άλλοι.
(παρακαλείται ο αναγνώστης να διαβάσει και πάλι το κείμενο για τη φυλή των Σενηλλέ αντιστρέφοντας όμως τώρα τη σειρά των γραμμάτων στις λέξεις εντός εισαγωγικών. Η ιδέα πάρθηκε από μια παρόμοια περιγραφή της φυλής των Νακιρέμα (Αμέρικαν) που έκανε συμβολικά σε ένα παλαιότερο άρθρο του ο ανθρωπολόγος Χ. Μάινερ.)
Το κείμενο (εδώ λιγάκι προσαρμοσμένο) εντάσσεται στο κεφάλαιο περί Πολιτισμικών Παγκόσμιων, Εθνοκεντρισμού και Στερεοτύπων.
Ούτε τους εαυτούς μας δεν αναγνωρίζουμε όταν μας αλλάξουν την "ταμπέλα". Κι όμως, είμαστε εμείς, τα δικά μας έθιμα, οι δικές μας νοοτροπίες, και όχι κάποιας άγνωστης, πρωτόγονης φυλής...
Ετσι βλέπουμε και τους "άλλους". Είμαστε πρόθυμοι να αναγνωρίσουμε με περιφρόνηση τον πρωτογονισμό και τη βαρβαρότητά τους απλά και μόνο επειδή δεν είναι "εμείς".
Μήπως τελικά όμως είναι?? Μήπως τα κοινά μας χαρακτηριστικά είναι περισσότερα απ' όσα νομίζουμε?
Υγιαίνετε!!!!
;-))))))
Η φυλή των Σενηλλέ.
Τα δύο κύρια χαρακτηριστικά της φυλής αυτής είναι αφ’ ενός ο οξύθυμος και εριστικός χαρακτήρας των μελών της και αφ ετέρου οι αργόσχολες συνήθειές τους. Η εργασία δεν αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της κουλτούρας τους και το μεγαλύτερο διάστημα του έτους βρίσκονται γύρω από τη λίμνη «Οϊεγόσεμ» επιδιδόμενοι σε συλλογικές διασκεδάσεις – κολύμβηση, ψάρεμα, λεμβοδρομίες κλπ.
Τους λίγους μήνες του χειμώνα που δεν είναι ιδιαίτερα βαρύς επιδίδονται σε ένα είδος τυποποιημένων λογομαχιών, που είναι γνωστό ως το έθιμο «σεδάβγακ». Η πρακτική του εθίμου δείχνει τη ροπή των Σενηλλέ προς μία πολιτιστική αίσθηση της κοινωνίας έντονα ανταγωνιστική. Είναι σε θέση να ανταλλάσσουν απόψεις και ύβρεις επί πολλές ώρες σε ομαδικά τελετουργικά που καλούνται «σεέραπ». Στο τέλος συμφιλιώνονται και αποχωρούν με αίσθηση συντροφικότητας.
Τα προβλήματα της φυλής είναι αρκετά, εξαιτίας της αποχής από την εργασία, αλλά υπάρχει και μια παράδοση να αποδίδονται σε ξένες επιρροές γειτονικών φυλών όπως οι βάρβαροι «Ιοκρύοτ». Οι Σενηλλέ διάκεινται εχθρικά εναντίον τους και εκδηλώνουν το «σοσίμ» - η λέξη υπονοεί «αντιπάθεια, απόρριψη και εκδίκηση».
Κύριοι κοινωνικοί τύποι στην κοινωνία των Σενηλλέ που θεωρήθηκαν αντιπροσωπευτικοί από τους ανθρωπολόγους ερευνητές που ασχολήθηκαν μαζί τους είναι οι εξής:
i. Οι περίφημες «Ατόκ», γυναίκες με έντονα χρωματισμένο πρόσωπο και στολισμένα ρούχα.
ii. Οι επικίνδυνοι «Σητήλα», νέοι επιδιδόμενοι σε πράξεις αγυρτείας.
iii. Οι άξεστοι «Ιοχάλβ» οι οποίοι διακρίνονται για την έλλειψη τρόπων.
iv. Οι εξευγενισμένοι «Σεδέλιρικ» που χαρακτηρίζονται από ψευδο-αριστοκρατική μιμητικότητα.
v. Οι οργιαστικοί «Σεδάκορ», οι οποίοι έχουν διαπλάσει ένα λατρευτικό τελετουργικό μουσικής και ρυθμικής με διονυσιακές εκδηλώσεις.
vi. Οι άκακοι «Σεκγάμ» άτομα μειωμένης πνευματικής ικανότητας, που προσποιούνται τον ευφυή.
vii. Οι στιγματισμένοι «Σελίτφεξ» που γίνονται αντικείμενο γελοιοποίησης για τις ατιμωτικές πράξεις τους.
Οι Σενηλλέ είναι περήφανοι για την πολιτιστική τους κληρονομιά και συντηρούν με ευλάβεια αρχαίους ναούς για τις θεότητες «Αΐδ», «Ήμρε» «Ιμετρά» και διάφορα πνεύματα. Παρά τη μακρόχρονη ιστορία και και τη δημιουργικότητα που ανέκαθεν τους διέκρινε, οι Σενηλλέ τελευταία αναζητούν νέους προσανατολισμούς. Νεότεροι ανθρωπολόγοι μας πληροφορούν ότι πλησιάζουν για συνεργασία άλλες γειτονικές φυλές, όπως οι «Ιολλάγ», «Ιολατι» και άλλοι.
(παρακαλείται ο αναγνώστης να διαβάσει και πάλι το κείμενο για τη φυλή των Σενηλλέ αντιστρέφοντας όμως τώρα τη σειρά των γραμμάτων στις λέξεις εντός εισαγωγικών. Η ιδέα πάρθηκε από μια παρόμοια περιγραφή της φυλής των Νακιρέμα (Αμέρικαν) που έκανε συμβολικά σε ένα παλαιότερο άρθρο του ο ανθρωπολόγος Χ. Μάινερ.)
Το κείμενο (εδώ λιγάκι προσαρμοσμένο) εντάσσεται στο κεφάλαιο περί Πολιτισμικών Παγκόσμιων, Εθνοκεντρισμού και Στερεοτύπων.
Ούτε τους εαυτούς μας δεν αναγνωρίζουμε όταν μας αλλάξουν την "ταμπέλα". Κι όμως, είμαστε εμείς, τα δικά μας έθιμα, οι δικές μας νοοτροπίες, και όχι κάποιας άγνωστης, πρωτόγονης φυλής...
Ετσι βλέπουμε και τους "άλλους". Είμαστε πρόθυμοι να αναγνωρίσουμε με περιφρόνηση τον πρωτογονισμό και τη βαρβαρότητά τους απλά και μόνο επειδή δεν είναι "εμείς".
Μήπως τελικά όμως είναι?? Μήπως τα κοινά μας χαρακτηριστικά είναι περισσότερα απ' όσα νομίζουμε?
Υγιαίνετε!!!!
;-))))))
28 Σεπ 2008
Η προσωπική μας αριστερά...
Μιλάμε για συνεργασίες με το Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς...
Στο κόμμα μέσα έχουμε την "Αριστερή πρωτοβουλία", που παρουσιάζει τη δική της οπτική για τα τεκταινόμενα, άλλες φορές πολιτισμένα, κι άλλες όχι και τόσο.
Κατηγορούμε μερίδα του κόμματός μας ως "δεξιά", ως "μεταλλαγμένη", ως νεοφιλελεύθερη.
Κι αυτά σε ένα κόσμο όπου η έννοια του Αριστερού πλέον είναι σαν την έννοια του φιλόζωου. Φιλόζωος δηλώνει και κάποιος απλά επειδή δεν ρίχνει φόλες στα αδέσποτα, και τα ανέχεται, μόνο που ταυτόχρονα είναι μέλος και στον κυνηγετικό σύλλογο.
Ετσι και κάποιος δηλώνει αριστερός, επειδή δεν θέλει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και θέλει 35ωρο. Αυτά.
Σιγά το δύσκολο.
Βλέπω στο facebook και πλακώνονται ποιός νομιμοποιείται να δηλώνει liberal. Και βρίζουν οι Πασόκοι τους ΝΔουληδες, διότι λέει η γαλάζια συνομοταξία οφείλει να αυτοπροσδιορίζεται ως "conservative", στο δίπολο κατά τα αμερικανικά πρότυπα. Το αφήνω ασχολίαστο....
Όπως ασχολίαστη θα αφήσω και την απάντηση πολλών ΠΑΣΟΚων στο "religious views". Το "Greek Christian Orthodox" δηλαδή, με κεφαλαία γράμματα. Όπως και τη συμμετοχή τους σε διάφορα hate groups με στόχο τους Αλβανούς, τους ΠΓΔΜίτες, τους μη Έλληνες, τις χοντρούλες, τους πάσης φύσεως διαφορετικούς γενικώς...
Οι απόψεις τους για την ενδεικνύμενη εξωτερική πολιτική συμπίπτουν με της Αλέκας και του Καρατζαφέρη, αλλά πετάνε τη σκούφια τους για δημοψηφίσματα, πάσης φύσεως, ως καλοί δημοκράτες.
Αυτά, βέβαια, είναι μόνο ο πολιτικός άξονας...
Στις απόψεις τους περί οικονομίας δεν υπάρχουν τόσες διαφορές... Εκεί οι περισσότεροι συμφωνούν. Θέλουμε να πληρωνόμαστε χωρίς να δουλεύουμε, το αφορολόγητο να ξεκινάει από το δικό μας εισόδημα και κάτω (όποιο κι αν ειναι αυτό), να πηγαίνουμε στο πλησιέστερο Σουπερ Μάρκετ αφού το κράτος θα έχει φροντίσει να είναι χαμηλές οι τιμές*...
Από κει και περα, οι απόψεις περί μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων ας πούμε, παίζουν ανάλογα με το αν είσαι στο Δημόσιο ή όχι, κι αν τα "δουλεύεις" τα χρήματα που παίρνεις ή όχι, ή αν εκνευρίζεσαι με τους αργόσχολους δίπλα σου ή όχι.
Κι απο αυτά κρίνεται ουσιαστικά το αν έχεις το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεσαι "liberal"* η όχι. Από τον άξονα της οικονομίας.
Αυτή είναι η λυδία λίθος...
Όχι το αν δέχεσαι να χτιστεί τζαμί ή κλινική απεξάρτησης δίπλα στο σπίτι σου, ή -έστω- απλά στην πόλη όπου ζείς.
Κι όλοι αυτοί ΠΑΣΟΚοι και ΣΥΡΙΖΑΙοι "liberals" ή liberals η "very liberals", στο δίπολο "αριστερά - δεξιά" αυτοπροσδιορίζονται ως ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ.
Και το λένε και με μεγάλη σοβαρότητα, και αν τους πείς "ναι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια" γίνονται πύραυλοι, και βγάζουν τα σκόρδα να ξορκίσουν το κακό.
Όπως βέβαια κι αν τους πείς ότι οι αριστεροί δεν μένουν σε ξενοδοχεία 500 ευρώ τη βραδιά, δεν δέχονται να ταξιδεψουν business για ενα συνέδριο του κόμματος, πληρωμένο απο τους φορολογούμενους, δεν.. δεν... δεν...
Όπως κι αν τους πεις "μα σοβαρά τώρα, στο θέμα των ταυτοτήτων αλήθεια έβαλες υπογραφή για δημοψήφισμα?"... Ή: μα πώς είχες τον Παπαθεμελή υπουργό Παιδείας βρε άνθρωπε του (θεού) Αντρέα, μες στην αριστεροσύνη??? Πώς ανέχτηκες να φύγει ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ???
Πάλι πυραυλάκατοι γίνονται....
Με τί lingua franca λοιπόν θα συνεργαστούν όλοι αυτοί οι "αριστεροί" μεταξύ τους??
Ακόμα πιο σημαντικό δε είναι το πώς θα αντιληφθούν οι ηγεσίες τους, όταν ο κόσμος θέλει "επιστροφή στην Αριστερά", και τη θέλει εδώ και τώρα, ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΝΝΟΕΙ???
Το "αριστερό" το δικό μου ο άλλος το ονομάζει νεοφιλελεύθερο και πατριδοκάπηλο και αντιλαϊκό, και το "αριστερό" ορισμένων , εγώ το αποκαλώ α-πολιτικό "παραλήρημα" στην καλύτερη, εθνικιστικό παροξυσμό, ξενοφοβία, εν ψυχρώ ψηφοθηρία και καιροσκοπισμό, στην χειρότερη...
Η λύση εν όψει μιας ενδεχόμενης συνεργασίας ποιά είναι λοιπόν, αν ενδιαφέρονται οι ηγεσίες να εκφράσουν οντως τις ανάγκες της κονωνίας, ή, για αρχη, έστω να διαγνώσουν τις όποιες παθογένειες πρίν αυτές διεκδικήσουν έκφραση με κυβερνητικές πολιτικές μεθαύριο???
Απλή, κατα τη γνώμη μου. Ερωτηματολόγια σε παλαιούς και νέους ψηφοφόρους της κεντρο-"αριστεράς". Ανώνυμα, "διαφανή", 10 απλές ερωτησούλες... Αυτοπροσδιοριστείτε, πείτε μας τι ψηφίσατε τις τελευταίες τρεις φορές, και απαντήστε στα εξής: "Πιστεύετε στη θανατική καταδίκη?" "Θέλετε να χτιστεί δίπλα σας ένα τζαμί, προτιμάτε να χτιστεί στο δίπλα προάστειο ή να πάνε στην Τουρκία?" "Θα παντρευόσασταν έναν αλλοδαπό?" "Αν η αξιολόγηση ηταν αδιάβλητη, θα συνδέατε την παραγωγικότητα με τις αμοιβές?" "ΑΣΕΠ ή (κομματική) επετηρίδα?"... και πάει λέγοντας...
Επιστήμονες δόξα τω Θεώ έχουμε που μπορούν να βγάλουν το κατάλληλο δείγμα και κατόπιν να συνθέσουν ενα ερωτηματολόγιο ώστε να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα.
Προτείνω, ακόμα, οι πάσης φύσεως κομματάρχες και πολιτευτές, πέρα από το πόθεν έσχες, που απαιτείται τελευταία εντόνως, να δίνουν στη δημοσιότητα τις δικές τους απαντήσεις, συνημμένες στο βιογραφικό τους. Δεν έχουν άλλωστε τίποτε να κρύψουν, έχουν?
Οχι τίποτε άλλο, αλλά να ξέρουμε ποιό είναι αυτο το "αριστερά" που θέλουμε να πάμε. Γιατί μας βλέπω να κάνουμε κύκλους, γύρω από τους 15 νωματαίους που το διαδηλώνουν συνέχεια, λέγοντας βαρύγδουπα -και με τα "κουκιά" τους παραμάσχαλα- τι διάφορα ετερόκλητα ΔΕΝ θέλουν.
Και οι δείκτες του ρολογιού γυρνάνε ωστόσο, και μάλιστα όχι αριστερόστροφα...
Ας μιλήσει λοιπόν ο κόσμος, μόνος του, εντός και εκτός Τρικούπη και Κουμουνδούρου, και να πεί τί ΘΕΛΕΙ, τι ονομάζει "αριστερά" και πώς το εννοεί.
Να μας δώσει να καταλάβουμε γιατί ζητωκραυγάζει στο άκουσμα της λέξης "αριστερός", και τι είναι αυτό που ο καθένας απορρίπτει με βδελυγμία ως "δεξιό" όταν βροντοφωνάζει "ο λαός δεν ξεχνά.....".
Και να τα πεί μόνος του. Χωρίς αυτόκλητους μαχητές της "ορθόδοξης" αριστεράς.
*και βέβαια όσο "liberal" είναι αυτό, άλλο τόσο "ποδόσφαιρο" είναι το αμερικάνικο "football",
αλλά αυτά είνα ψιλά γράμματα...
Βλέπε και:
Πανελλήνια Έρευνα Πολιτικής Συμπεριφοράς της VPRC,
στο: "Ιδεολογικές αξίες, πολιτικές στάσεις και ηγεμονία:
Οι "ισχυρές μεταβλητές" της πολιτικής και εκλογικής
συμπεριφοράς στη συγκυρία των βουλευτικών εκλογών του 2007"
Χριστόφορος Βερναρδάκης,
Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής ΕΠιστήμης, #31, Μάϊος 2008...
Στο κόμμα μέσα έχουμε την "Αριστερή πρωτοβουλία", που παρουσιάζει τη δική της οπτική για τα τεκταινόμενα, άλλες φορές πολιτισμένα, κι άλλες όχι και τόσο.
Κατηγορούμε μερίδα του κόμματός μας ως "δεξιά", ως "μεταλλαγμένη", ως νεοφιλελεύθερη.
Κι αυτά σε ένα κόσμο όπου η έννοια του Αριστερού πλέον είναι σαν την έννοια του φιλόζωου. Φιλόζωος δηλώνει και κάποιος απλά επειδή δεν ρίχνει φόλες στα αδέσποτα, και τα ανέχεται, μόνο που ταυτόχρονα είναι μέλος και στον κυνηγετικό σύλλογο.
Ετσι και κάποιος δηλώνει αριστερός, επειδή δεν θέλει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και θέλει 35ωρο. Αυτά.
Σιγά το δύσκολο.
Βλέπω στο facebook και πλακώνονται ποιός νομιμοποιείται να δηλώνει liberal. Και βρίζουν οι Πασόκοι τους ΝΔουληδες, διότι λέει η γαλάζια συνομοταξία οφείλει να αυτοπροσδιορίζεται ως "conservative", στο δίπολο κατά τα αμερικανικά πρότυπα. Το αφήνω ασχολίαστο....
Όπως ασχολίαστη θα αφήσω και την απάντηση πολλών ΠΑΣΟΚων στο "religious views". Το "Greek Christian Orthodox" δηλαδή, με κεφαλαία γράμματα. Όπως και τη συμμετοχή τους σε διάφορα hate groups με στόχο τους Αλβανούς, τους ΠΓΔΜίτες, τους μη Έλληνες, τις χοντρούλες, τους πάσης φύσεως διαφορετικούς γενικώς...
Οι απόψεις τους για την ενδεικνύμενη εξωτερική πολιτική συμπίπτουν με της Αλέκας και του Καρατζαφέρη, αλλά πετάνε τη σκούφια τους για δημοψηφίσματα, πάσης φύσεως, ως καλοί δημοκράτες.
Αυτά, βέβαια, είναι μόνο ο πολιτικός άξονας...
Στις απόψεις τους περί οικονομίας δεν υπάρχουν τόσες διαφορές... Εκεί οι περισσότεροι συμφωνούν. Θέλουμε να πληρωνόμαστε χωρίς να δουλεύουμε, το αφορολόγητο να ξεκινάει από το δικό μας εισόδημα και κάτω (όποιο κι αν ειναι αυτό), να πηγαίνουμε στο πλησιέστερο Σουπερ Μάρκετ αφού το κράτος θα έχει φροντίσει να είναι χαμηλές οι τιμές*...
Από κει και περα, οι απόψεις περί μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων ας πούμε, παίζουν ανάλογα με το αν είσαι στο Δημόσιο ή όχι, κι αν τα "δουλεύεις" τα χρήματα που παίρνεις ή όχι, ή αν εκνευρίζεσαι με τους αργόσχολους δίπλα σου ή όχι.
Κι απο αυτά κρίνεται ουσιαστικά το αν έχεις το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεσαι "liberal"* η όχι. Από τον άξονα της οικονομίας.
Αυτή είναι η λυδία λίθος...
Όχι το αν δέχεσαι να χτιστεί τζαμί ή κλινική απεξάρτησης δίπλα στο σπίτι σου, ή -έστω- απλά στην πόλη όπου ζείς.
Κι όλοι αυτοί ΠΑΣΟΚοι και ΣΥΡΙΖΑΙοι "liberals" ή liberals η "very liberals", στο δίπολο "αριστερά - δεξιά" αυτοπροσδιορίζονται ως ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ.
Και το λένε και με μεγάλη σοβαρότητα, και αν τους πείς "ναι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια" γίνονται πύραυλοι, και βγάζουν τα σκόρδα να ξορκίσουν το κακό.
Όπως βέβαια κι αν τους πείς ότι οι αριστεροί δεν μένουν σε ξενοδοχεία 500 ευρώ τη βραδιά, δεν δέχονται να ταξιδεψουν business για ενα συνέδριο του κόμματος, πληρωμένο απο τους φορολογούμενους, δεν.. δεν... δεν...
Όπως κι αν τους πεις "μα σοβαρά τώρα, στο θέμα των ταυτοτήτων αλήθεια έβαλες υπογραφή για δημοψήφισμα?"... Ή: μα πώς είχες τον Παπαθεμελή υπουργό Παιδείας βρε άνθρωπε του (θεού) Αντρέα, μες στην αριστεροσύνη??? Πώς ανέχτηκες να φύγει ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ???
Πάλι πυραυλάκατοι γίνονται....
Με τί lingua franca λοιπόν θα συνεργαστούν όλοι αυτοί οι "αριστεροί" μεταξύ τους??
Ακόμα πιο σημαντικό δε είναι το πώς θα αντιληφθούν οι ηγεσίες τους, όταν ο κόσμος θέλει "επιστροφή στην Αριστερά", και τη θέλει εδώ και τώρα, ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΝΝΟΕΙ???
Το "αριστερό" το δικό μου ο άλλος το ονομάζει νεοφιλελεύθερο και πατριδοκάπηλο και αντιλαϊκό, και το "αριστερό" ορισμένων , εγώ το αποκαλώ α-πολιτικό "παραλήρημα" στην καλύτερη, εθνικιστικό παροξυσμό, ξενοφοβία, εν ψυχρώ ψηφοθηρία και καιροσκοπισμό, στην χειρότερη...
Η λύση εν όψει μιας ενδεχόμενης συνεργασίας ποιά είναι λοιπόν, αν ενδιαφέρονται οι ηγεσίες να εκφράσουν οντως τις ανάγκες της κονωνίας, ή, για αρχη, έστω να διαγνώσουν τις όποιες παθογένειες πρίν αυτές διεκδικήσουν έκφραση με κυβερνητικές πολιτικές μεθαύριο???
Απλή, κατα τη γνώμη μου. Ερωτηματολόγια σε παλαιούς και νέους ψηφοφόρους της κεντρο-"αριστεράς". Ανώνυμα, "διαφανή", 10 απλές ερωτησούλες... Αυτοπροσδιοριστείτε, πείτε μας τι ψηφίσατε τις τελευταίες τρεις φορές, και απαντήστε στα εξής: "Πιστεύετε στη θανατική καταδίκη?" "Θέλετε να χτιστεί δίπλα σας ένα τζαμί, προτιμάτε να χτιστεί στο δίπλα προάστειο ή να πάνε στην Τουρκία?" "Θα παντρευόσασταν έναν αλλοδαπό?" "Αν η αξιολόγηση ηταν αδιάβλητη, θα συνδέατε την παραγωγικότητα με τις αμοιβές?" "ΑΣΕΠ ή (κομματική) επετηρίδα?"... και πάει λέγοντας...
Επιστήμονες δόξα τω Θεώ έχουμε που μπορούν να βγάλουν το κατάλληλο δείγμα και κατόπιν να συνθέσουν ενα ερωτηματολόγιο ώστε να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα.
Προτείνω, ακόμα, οι πάσης φύσεως κομματάρχες και πολιτευτές, πέρα από το πόθεν έσχες, που απαιτείται τελευταία εντόνως, να δίνουν στη δημοσιότητα τις δικές τους απαντήσεις, συνημμένες στο βιογραφικό τους. Δεν έχουν άλλωστε τίποτε να κρύψουν, έχουν?
Οχι τίποτε άλλο, αλλά να ξέρουμε ποιό είναι αυτο το "αριστερά" που θέλουμε να πάμε. Γιατί μας βλέπω να κάνουμε κύκλους, γύρω από τους 15 νωματαίους που το διαδηλώνουν συνέχεια, λέγοντας βαρύγδουπα -και με τα "κουκιά" τους παραμάσχαλα- τι διάφορα ετερόκλητα ΔΕΝ θέλουν.
Και οι δείκτες του ρολογιού γυρνάνε ωστόσο, και μάλιστα όχι αριστερόστροφα...
Ας μιλήσει λοιπόν ο κόσμος, μόνος του, εντός και εκτός Τρικούπη και Κουμουνδούρου, και να πεί τί ΘΕΛΕΙ, τι ονομάζει "αριστερά" και πώς το εννοεί.
Να μας δώσει να καταλάβουμε γιατί ζητωκραυγάζει στο άκουσμα της λέξης "αριστερός", και τι είναι αυτό που ο καθένας απορρίπτει με βδελυγμία ως "δεξιό" όταν βροντοφωνάζει "ο λαός δεν ξεχνά.....".
Και να τα πεί μόνος του. Χωρίς αυτόκλητους μαχητές της "ορθόδοξης" αριστεράς.
*και βέβαια όσο "liberal" είναι αυτό, άλλο τόσο "ποδόσφαιρο" είναι το αμερικάνικο "football",
αλλά αυτά είνα ψιλά γράμματα...
Βλέπε και:
Πανελλήνια Έρευνα Πολιτικής Συμπεριφοράς της VPRC,
στο: "Ιδεολογικές αξίες, πολιτικές στάσεις και ηγεμονία:
Οι "ισχυρές μεταβλητές" της πολιτικής και εκλογικής
συμπεριφοράς στη συγκυρία των βουλευτικών εκλογών του 2007"
Χριστόφορος Βερναρδάκης,
Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής ΕΠιστήμης, #31, Μάϊος 2008...
26 Σεπ 2008
...από άρτο φως δεν βλέπω...
ωραίο το θέαμα Πρωθυπουργέ μας...
λίγο άρτο να είχε ο κόσμος και να μην πήγαινε όλος στο Βατοπέδιο και τους παρακαθήμενούς σου, θα 'ταν ο κόσμος μαγικός...
έχω όμως μια ένσταση, και ένα ερώτημα...
όταν λές:
ΟΧΙ κάθε ΤΡΕΙΣ ΛΕΞΕΙΣ !!!!!
όχι όταν τα πιστεύεις, όχι όταν προέρχονται από την -ενδοσκοπική- αποτίμηση της κατάστασης....
όχι όταν δεν τα έχεις προβάλει στον καθρέφτη υπό την σκηνοθετική υπόδειξη άλλου.
τα τσεκάρεις με το χειρόγραφο σενάριο ΜΟΝΟ όταν είναι σκέτα σύμβολα, γραμμένα επιμελώς από τους αρμόδιους επί των επικοινωνιακών, και εσύ απλός ερμηνευτής...
...δηλαδή ΕΛΕΟΣ πιά!!!!
κατά τα άλλα, ναι, όσοι το παίζουν αντάρτες, να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
μ αυτό συμφωνώ.
το έκαναν κι άλλοι στο παρελθόν.
βρίζω μεν, κάθομαι δε.
το προηγούμενο Σαμαρά φτάνει και περισσεύει για να μην ξαναρίξει κυβέρνηση κανένας και ποτέ...
το βρισίδι είναι για να μην συμμετάσχω στο όποιο πολιτικό κόστος και χάσω ψηφαλάκια. Για ξεκάρφωμα δηλαδή.
Και άριστα έπραξε βέβαια και τους είπε "Πσσσσσστ?? είσαι μάγκας?? φτου, κολύμπα!!"
Διότι ξέρει ότι ΔΕΝ θα κολυμπήσουν. Ποτέ δεν κολυμπάνε. Απλά το βουλώνουν.
Ο Τατούλης ήδη έβαλε το ερωτηματικάκι του δίπλα στο όνομα 'Καραμανλής", καλώντας τον να ...παρέμβει. Είναι "έξω από το πρόβλημα", άρα "να παρέμβει". Όχι να επιλύσει κάτι που ανήκει στην περιοχή ευθύνης του, αλλά να παρέμβει. Από μηχανής θεός.
Τραβάμε και ένα ενσταντανέ το Θοδωρή ως τη ρίζα του κακού, και τέλος.
Ο,τι είχε γίνει με τον Άρη, όταν για τα κακά της μοίρας της ΝΔ έφταιγε αυτός. Ιφιγένειες.
Πάει ο Τατούλης όμως... Στο απυρόβλητο ο Καραμανλής. Με 152 κουκιά.
Κι έτσι αποφεύγονται τα αυτογκόλ. Τουλάχιστον τα αυτογκόλ.
...το ερώτημά μου???
επί ΠΑΣΟΚ άρτο δεν πολυείχε, είχε όμως εργοτάξια. Και δεν είχε ούτε βατοπέδια.
Και δεν κορόιδευε και με θεάματα.
Γιατί λοιπόν δεν τους πήρε και τους σήκωσε όσους φιτίλιαζαν εκ του ασφαλούς ολημερίς κι οληνυχτίς???
...τελικά και την πίτα εχουν ολόκληρη, και το σκύλο σκασμένο στο φαΐ και στο ρουσφέτι.
...κι ο Σημίτης στο σκαμνί.
Μαζί κι ο Γιώργος.
Μαζί και το ΠΑΣΟΚ, βέβαια.
λίγο άρτο να είχε ο κόσμος και να μην πήγαινε όλος στο Βατοπέδιο και τους παρακαθήμενούς σου, θα 'ταν ο κόσμος μαγικός...
έχω όμως μια ένσταση, και ένα ερώτημα...
όταν λές:
"έγιναν λάθη και παραλείψεις, δεν εξαιρώ ούτε τον εαυτό μου από αυτά, δεν αρνούμαι ότι υπήρξαν λάθη και παραλείψεις, έχω πλήρη επίγνωση, έχω καθαρή εικόνα" ........δεν κοιτάζεις τη φυλλάδα μπροστά σου μην τυχόν και ξεχάσεις τίποτα.
ΟΧΙ κάθε ΤΡΕΙΣ ΛΕΞΕΙΣ !!!!!
όχι όταν τα πιστεύεις, όχι όταν προέρχονται από την -ενδοσκοπική- αποτίμηση της κατάστασης....
όχι όταν δεν τα έχεις προβάλει στον καθρέφτη υπό την σκηνοθετική υπόδειξη άλλου.
τα τσεκάρεις με το χειρόγραφο σενάριο ΜΟΝΟ όταν είναι σκέτα σύμβολα, γραμμένα επιμελώς από τους αρμόδιους επί των επικοινωνιακών, και εσύ απλός ερμηνευτής...
...δηλαδή ΕΛΕΟΣ πιά!!!!
κατά τα άλλα, ναι, όσοι το παίζουν αντάρτες, να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
μ αυτό συμφωνώ.
το έκαναν κι άλλοι στο παρελθόν.
βρίζω μεν, κάθομαι δε.
το προηγούμενο Σαμαρά φτάνει και περισσεύει για να μην ξαναρίξει κυβέρνηση κανένας και ποτέ...
το βρισίδι είναι για να μην συμμετάσχω στο όποιο πολιτικό κόστος και χάσω ψηφαλάκια. Για ξεκάρφωμα δηλαδή.
Και άριστα έπραξε βέβαια και τους είπε "Πσσσσσστ?? είσαι μάγκας?? φτου, κολύμπα!!"
Διότι ξέρει ότι ΔΕΝ θα κολυμπήσουν. Ποτέ δεν κολυμπάνε. Απλά το βουλώνουν.
Ο Τατούλης ήδη έβαλε το ερωτηματικάκι του δίπλα στο όνομα 'Καραμανλής", καλώντας τον να ...παρέμβει. Είναι "έξω από το πρόβλημα", άρα "να παρέμβει". Όχι να επιλύσει κάτι που ανήκει στην περιοχή ευθύνης του, αλλά να παρέμβει. Από μηχανής θεός.
Τραβάμε και ένα ενσταντανέ το Θοδωρή ως τη ρίζα του κακού, και τέλος.
Ο,τι είχε γίνει με τον Άρη, όταν για τα κακά της μοίρας της ΝΔ έφταιγε αυτός. Ιφιγένειες.
Πάει ο Τατούλης όμως... Στο απυρόβλητο ο Καραμανλής. Με 152 κουκιά.
Κι έτσι αποφεύγονται τα αυτογκόλ. Τουλάχιστον τα αυτογκόλ.
...το ερώτημά μου???
επί ΠΑΣΟΚ άρτο δεν πολυείχε, είχε όμως εργοτάξια. Και δεν είχε ούτε βατοπέδια.
Και δεν κορόιδευε και με θεάματα.
Γιατί λοιπόν δεν τους πήρε και τους σήκωσε όσους φιτίλιαζαν εκ του ασφαλούς ολημερίς κι οληνυχτίς???
...τελικά και την πίτα εχουν ολόκληρη, και το σκύλο σκασμένο στο φαΐ και στο ρουσφέτι.
...κι ο Σημίτης στο σκαμνί.
Μαζί κι ο Γιώργος.
Μαζί και το ΠΑΣΟΚ, βέβαια.
23 Σεπ 2008
Αμέρικαν Μπαρ το κάναμε....
Υπό στενή παρακολούθηση θα θέσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την ιρλανδική οργάνωση «Libertas» που οργάνωσε την εκστρατεία του «Όχι» στο τελευταίο δημοψήφισμα. Τη διαβεβαίωση αυτή έδωσε στην Ολομέλεια ο πρόεδρος του ΕΚ κ. Χανς Γκερτ Πέτερινγκ, ζητώντας να υπάρξει πλήρης διαφάνεια για τον τρόπο χρηματοδότησης της «Libertas», της οποίας ηγείται ο πολυεκατομμυριούχος Ντίκλαν Γκάνλεϊ. «Παρακολουθώ τις εξελίξεις στην Ιρλανδία εκ του σύνεγγυς» είπε ο κ. Πέτερινγκ συμπληρώνοντας πως «θα απαιτήσουμε την ίδια διαφάνεια για την Λιμπερτάς, με αυτή που απαιτεί η Λιμπερτάς από την ΕΕ».
Το θέμα έφερε σήμερα στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ο επικεφαλής των Πρασίνων Ντάνιελ Κον Μπεντίτ, ο οποίος επικαλούμενος δημοσίευμα του ιρλανδικού τύπου υπογράμμισε ότι «η εκστρατεία του «Όχι» χρηματοδοτήθηκε από το αμερικάνικο Πεντάγωνο και την ΣΙΑ, ώστε να μην καταστεί η Ευρώπη υπέρ του δέοντος ισχυρή».
Ο αρχηγός των Πρασίνων ζήτησε την πλήρη διαλεύκανση του ζητήματος, καλώντας το Συμβούλιο και την Επιτροπή να παράσχουν στο ΕΚ όλες τις πληροφορίες που διαθέτουν. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου, ο κ. Γκάνλεϊ είχε αρχικά δηλώσει ότι η εκστρατεία χρηματοδοτήθηκε από μικρές εισφορές, στην συνέχεια όμως παραδέχτηκε ότι ο ίδιος έθεσε στην διάθεσή της το ποσό των 200.000 ευρώ.
Ο κ. Πέτερινγκ αναφέρθηκε επίσης στις εμπορικές δοσοληψίες του κ. Γκάνλεϊ με το Πεντάγωνο, ύψους τουλάχιστον 200 εκατ. ευρώ. Ο κ. Γκάνλεϊ έχει ξεκινήσει περιοδεία στην Ευρώπη προς συνάντηση των ευρωσκεπτιστικών εν όψει των ευρωεκλογών του 2009. Το ερχόμενο Σαββατοκύριακο θα μεταβεί στο Παρίσι, ενώ πριν από λίγες μέρες συνάντησε τον πρώην Τσέχο πρόεδρο Β. Κλάους.
...δεν ξέρω κατά πόσο πρόκειται για θεωρίες συνωμοσίας, αλλα θέλω να δω τι θα λένε όσοι κόκκινοι και ρόζ και πρασινωποί και πατριδολάγνοι όλων των αποχρώσεων απέρριπταν συλλήβδην τη συνθήκη για διάφορους "λόγους", και πανηγύριζαν με την απόρριψή της από τους Ιρλανδούς!!!
Να δω τι θα λένε αν όντως έγινε το χατιράκι των Αμερικάνων - που, αν επιβεβαιωθεί η καταγγελία του κυριούλη από την Ιρλανδία, αυτό έγινε- και επομένως δεν ήταν απλά η αγνή κι ανόθευτη βούληση των "αγροτών" και των "θρήσκων" κλπ που απέρριψε τη Λισαβώνα....
ΝΤΠ, και Βildenberg, και αντι-Μακάρθι και κολοκύθια τούμπανα ευκαιρίας δοθείσης.... Αμέρικαν μπαρ το έχουμε κάνει τελικώς, απ' όπου κι αν το πιάσεις...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)