Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μετανάστες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μετανάστες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

30 Μαρ 2010

Πάγος και φωτιά.

.




...μετά από τόσα χρόνια, με πηρούνιασε ώς το μεδούλι το νόημα που κρύβουν οι στίχοι του του Robert Frost.


Some say the world will end in fire;
Some say in ice.

From what I've tasted of desire
I hold with those who favor fire.
But if it had to perish twice,

I think I know enough of hate

To say that for destruction ice

Is also great

And would suffice.



Robert Frost, 1920



...μερικές πτυχές του ποιήματος φωτίζονται εδώ.
Ακόμα περισσότερες - κι εκείνες που συνταράσσουν εμένα - σκιαγραφώνται εδώ.

.

20 Φεβ 2010

All-time classic

Ελληνάρας με τζιπ, φανάρια Ζαχάρωφ και Βασ. Σοφίας, οχτώμισι το πρωί. Τον βλέπω από το λεωφορείο. Κατεβάζει το παράθυρο για λίγο, ίσα ίσα να κάνει νόημα προς το πεζοδρόμιο, στο παιδί που ψάχνει να καθαρίσει κανένα τζάμι. Ένα όμορφο μελαμψό σγουρομάλλικο παιδί, κάπου 20 χρονών.

Υπακούει πετώντας ο τσαχπίνης, με μια χαρά, ένα ζήλο, ένα χαμόγελο αυτοπεποίθησης. Αργεί αυτό το πρασινο φανάρι, τι ωραία... Χαμογελάει ενώ έχει ξαπλωθεί όλος πάνω στο παρμπρίζ. Απο την καλή, απο την ανάποδη, στέγνωμα. Κούκλα το κάνει.
Σκέφτομαι ότι ξυπνάει το πρωί -πού να μένει άραγε- βλέπει τον καιρό, παίρνει τη σκούπα και τον κουβά του, τα εργαλεία του, την επιχείρησή του όλη, και βγαίνει για δουλειά. Για δουλειά. Η δουλειά του. Οταν τον ρωτάνε "τι δουλειά κάνεις", απαντάει "καθαρίζω παρμπριζ στα φανάρια τέρμα Αλεξάνδρας. Όταν δεν βρεχει."

Ο άλλος, μέσα στο Τζίμνι, νωχελικός, κάτι ψάχνει. Νομίζω ότι κοιτάζει για κέρματα, αλλά ψάχνει τα τσιγάρα του. Τα βρίσκει. Ανάβει ένα. Ο μικρός τελειώνει και το σκούπισμα, πάει δίπλα του, πίσω από το τζάμι, περιμένοντας το ευρώ του, τα πενήντα λεπτά του, το κάτι του... Με το τσιγάρο στο χέρι, ο Ελληνάρας κάνει πως κοιτάζει για ψιλά στο λεβιέ. Τωρα το θυμήθηκε. Και οι λεβιέδες δεν βγάζουν ψιλά.
Ούτε καν κατεβάζει το τζάμι: "Τι να κάνω, δεν βρίσκω", κάνει στη νοηματική που μόνο τα γουρούνια μιλάνε, αλλά που όλοι καταλαβαίνουν. Το παιδί απλώς απομακρύνεται, πάει το χαμόγελο.
Γινεται γρήγορα κόκκινο αυτό το φανάρι, τι ωραία.

Ψάχνω να πετάξω λίγα κέρματα στο πεζοδρόμιο, δεν εχω. Την επομενη φορά όμως. Κρεμιέμαι από το παράθυρο και φωνάζω ο τι βρισιά μου 'ρχεται - μα, και το τζάμι του να ήταν ανοιχτό, τα παχύδερμα έχουν βαρηκοΐα, αυτό είναι γνωστό. Δεν θα άκουγε τίποτε... Άλλη φορά θα κυκλοφορώ με πέτρες κι εγώ μου φαίνεται, για πραγματικά γουρούνια, ανεξαρτήτως επαγγέλματος. Συνθήματα δεν θα φωνάξω. Eίπαμε, δεν ακούνε ούτως ή άλλως τέτοιου είδους θηλαστικά.

Φτάνουμε στο Παίδων, ακόμα δίπλα μας ο μις Πίγκυ. Έχει στη θέση του συνοδηγού το δικό του παιδί, ενα αδυνατούλικο κάπου 8 χρονών, το οποίο εξασκείται στις εισπνοές Μάρλμπορο σκληρού.
Χωρίς ζώνη ασφαλείας - εκτεθειμένο. Έκθετο.

Η μαγκιά του ξεχειλίζει από τα μπατζάκια του πολλά βαρύ πατέρα. Μαγκιά στο μελαχρινούλη των φαναριών - μαγκιά με τον ιδρώτα του μελαχρινούλη. Και μαγκιά στον ΚΟΚ, σε κώδικες και νόμους - μαγκιά με κίνδυνο τη ζωή του παιδιού του.

Οι Έλληνες όμως λατρεύουν τα παιδιά τους, με τη σκέψη τους αναπνέουν, θυσία γίνονται γι αυτά. Δεν υπάρχουν πιο καλοί γονείς, αυτό είναι γνωστό στα πέρατα του κόσμου.
Κι είναι και φιλόξενοι, φιλότιμοι, γενναιόδωροι, οι Έλληνες. Πονετικοί. Ξέρουν από ξενιτιά.
Αποκλείεται να έχουν συμβεί αυτά λοιπόν.
Μάλλον εγώ δεν είχα ξυπνήσει ακόμη, κι όλα τα είδα στον ύπνο μου. Οχι, αποκλείεται να συνέβησαν.
Αποκλείεται να συμβαίνουν κάθε μέρα, τόσες φορές, στο ίδιο φανάρι, σε κάθε φανάρι.

20 Σεπ 2009

Αφηρημένη σκέψη.


Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον, αντί βιογραφικών φυλλαδών και φυλλαδίων, να δημοσιεύουν και να διανέμουν οι υποψήφιοι και ένα απαντημένο από τους ίδιους ερωτηματολόγιο τύπου "political compass" (εδώ).

Δεν θα χρειαζόταν καν να πουν τι πραγματικά πιστεύουν.
Το θέμα είναι τι θα επέλεγαν, για ευνόητους λόγους, να μαρκάρουν ως απάντηση...


...και κάθε προβαλλόμενο προφίλ θα έθετε, ενδεχομένως, τις κομματικές ηγεσίες, τους υποψηφίους για το κοινοβούλιο αλλά και τους περισσότερους ψηφοφόρους, προ των πραγματικών επιλογών τους - άρα και των απαράγραπτων ευθυνών τους ...

26 Φεβ 2009

Φιλοτιμία, φιλευσπλαχνία και άλλα τινά...

Διαβάζω στο σημερινό Τύπο...

"Tα κίνητρα της επίθεσης με χειροβομβίδα προχθές το βράδυ στο νεοκλασικό της οδού Τσαμαδού 13 όπου στεγάζεται το Στέκι Μεταναστών και το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα προσπαθούν να διαλευκάνουν τα μέλη της οργάνωσης και η Ασφάλεια Αττικής."

"Δυστυχώς, οι νομαρχίες δεν έδειξαν την απαιτούμενη διάθεση συνεργασίας, ώστε να προχωρήσουμε το επιχειρησιακό σχέδιο για ένα εθνικό πρόγραμμα υποστήριξης και φροντίδας αστέγων."

"Η προσφυγή που κοινοποιήθηκε στις αρχές της εβδομάδας στις ελληνικές αρχές έγινε από το Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι και αφορά επιχείρηση έξωσης εκατοντάδων Ρομά....
...η Ελλάδα έχει πολλές φορές επικριθεί και καταδικασθεί από διεθνή όργανα (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων, Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, ΕΔΔΑ) για την αποτυχία της να λάβει επαρκή μέτρα ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των Ρομά και για την έλλειψη πολιτικής στέγασης, παρότι έχει στο παρελθόν λάβει
παχυλή κοινοτική χρηματοδότηση για τον σκοπό αυτόν.
Στη συγκεκριμένη υπόθεση, η Ελλάδα κατηγορείται για παράβαση των άρθρων 3 (περί
εξευτελιστικής μεταχείρισης και βασανιστηρίων), 8 (σεβασμός της κατοικίας και προστασία της οικογένειας) και 14 (περί ρατσιστικής συμπεριφοράς) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου."


...Θα μου πείτε "το κακό κράτος δείχνει και σ' αυτούς την αναλγησία του..." "η κακή (ακρο)δεξιά", οι "κακοί Νομάρχες", "ο κακός Δήμαρχος'.....

Ας μου επιτραπεί η παρατήρηση ότι εάν το κράτος, ο Δήμαρχος, οι Νομάρχες, οι πολιτικοποιημένοι θαμώνες των Εξαρχείων,
εάν όλοι αυτοί γνώριζαν ότι θα είχαν να κάνουν με τους υπόλοιπους, φιλότιμους και σπλαχνικούς Έλληνες, που είναι παιδιά μεταναστών κι εγγόνια προσφύγων, εάν είχαν την αμυδρότατη εντύπωση, ότι απέναντι σε τέτοια συμπεριφορά τους θα επισειόταν και το ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ υπολογίσιμο πολιτικό κόστος, ΔΕΝ ΘΑ προχωρούσαν σε εξώσεις, δεν θα υπεξαιρούσαν τα λεφτά των χρηματοδοτήσεων, δεν θα αδιαφορούσαν για τους αστέγους...
Δεν θα τολμούσαν γιατί δεν θα τους έπαιρνε...

'Οπως δεν τους παίρνει να μην δώσουν τις "αποζημιώσεις", να μην καταβάλουν τα τριχίλιαρα, να καταλύσουν το πανεπιστημιακό άσυλο, να τα βάλουν με την Εκκλησία και τόσα άλλα ψηφοκραχτικά...
Και γι αυτό αυτά δεν τα αποτολμούν...
Δεν τους αφήνουμε ΕΜΕΙΣ, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο - είτε πολλοί και κόσμια, είτε λίγοι αλλά τραμπούκικα διαμαρτυρόμενοι...

Ό τι είμαστε εμείς είναι κι εκείνοι που εκλέγουμε ή που αφήνουμε να μιλάνε για μας, ό τι τους περνάμε πιάνουν - είναι η αντανάκλασή μας στα έδρανα, τα δημαρχεία και την κοινωνία των πολιτών...
Για κάποια κακώς κείμενα, λοιπόν, δεν φταίει ο απέναντι "κακός" - φταίει απλά ο κακός μας ο καιρός.




Στέκι Μεταναστών - Ηλίθιοι: http://tinyurl.com/b9s8co
Άστεγοι - Νομαρχίες: http://tinyurl.com/czkueu
Ρομά - Δημος Αθηναίων/Ελλάς γενικώς: http://tinyurl.com/cznlnr
Προς το παρόν, γκρουπ στο facebook :http://tinyurl.com/c69q8v
Ελληνικο Παρατηρητήριο του Ελσίνκι:http://tinyurl.com/da5crp
Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων: http://tinyurl.com/cav6u3
ΟΑΣΕ- Ελληνική προεδρία 2009: http://tinyurl.com/bwxcs9
ΕΣΔΑ: http://tinyurl.com/apnujh

27 Νοε 2008

Ανεξιθρησκεία έχουμε, αΛεξιχούντα δεν έχουμε.


Στην Ελλάδα,
ως γνωστόν, πρώτον έχουμε ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΙΑ (κάτι που δεν υπόκειται σε αναθεώρηση μάλιστα, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων δηλαδή) και δεύτερον, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ο προσηλυτισμός, και δη ο με το ζόρι.
Βέβαια, είναι στο Σύνταγμά μας και το -αναθεωρήσιμο μεν, αλλά ανέγγιχτο γενικώς- άρθρο 16, που λέει κάτι άλλα περί "ανάπτυξης της (εθνικής και) θρησκευτικής συνείδησης", τελοσπαντων όμως... Ας όψονται...

Υπάρχει λοιπόν ενα σχολείο, φανταστείτε κάπου στο χαμό της Γκράβας, που εχει 72% (εβδομηνταδύο τοις εκατό) παιδιά μεταναστών. Εκεί, μια απαράδεκτη διευθύντρια επί -δεξιού, μεταλλαγμένου, Σημιτικού- ΠΑΣΟΚ, εφάρμοσε διάφορα τρισάθλια, όπως:

-Να διδάσκονται τα παιδιά το απόγευμα -με έξοδα των γονιών-, και τη μητρική τους γλώσσα, όπως και τα παιδάκια των Ελλήνων μεταναστών στη Νότιο Αφρική από το 1920 διδάσκονται τη δική τους μητρική, λόγου χάρη.

-Να διδάσκονται οι γονείς των παιδιών ελληνικά, εκείνη την ώρα, πάλι με δικά τους έξοδα.

-Κάθε πρωί τα παιδάκια αντί του "Πατερ ημων ο εν τοις ουρανοις κλπ" - που πρέπει να αγοράσεις άλλη γραμματοσειρά για να το γράψεις σωστα, μη μιλήσω για το τί καταλαβαίνουν τα μικρά- να λένε ένα απόσπασμα από το "Πρωινό άστρο" του Γιάννη Ρίτσου (άλλος άσχετος από κει), ωστε να απαγγέλλουν όλοι το ίδιο ποίημα στο προαύλιο μεν, αλλά να εννοεί το κάθε παιδάκι το δικό του Θεούλη, όποιον θέλει, όποιον του έχουν μάθει.

και κάτι άλλα τέτοια χαζά...

Ε, έτσι κυλούσε ο καιρός για 9 χρόνια σχεδόν, με βραβεύσεις, φεστιβάλ κινηματογράφου, διακρίσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προγράμματα επιμόρφωσης, και σεβασμό στα δικαιώματα των μειονοτήτων-πλειοψηφιών κλπ... μέχρι...
Μέχρι??

Μέχρι που βγήκε η Νεα Δημοκρατία.

Και μετά έγινε αυτό.



ΥΓ:
Η Άννα το υπενθύμισε, ως ομιλήτρια εχτές σε μια σχετική συνάντηση στο ΙΣΤΑΜΕ, εγώ δεν το είχα πάρει είδηση τότε....
Ο Γιώργος ο Παπούλιας εχει ανεβάσει όλη τη συζήτηση εδώ.

17 Ιουν 2008

ΑΝΝΑ προς ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ: "Δημιουργείτε ΓΚΕΤΟ στην Αθήνα!"

Κύριε Υπουργέ, αφού χαρήκατε τόσο πολύ που σας έδωσα την ευκαιρία να μου απαντήσετε για την εκπαιδευτική και μεταναστευτική σας πολιτική, γιατί άραγε δεν μου απαντάτε από το Δεκέμβρη που σας έχω καταθέσει αυτήν την ερώτηση και χρειάστηκε να περάσει το πρωτοφανές διάστημα των έξι μηνών για να έρθετε στη Βουλή;
Και γιατί δεν μου απαντάτε στη δεύτερη ερώτηση που σας έχω θέσει εδώ και ενάμιση μήνα που αφορά πάλι τη μεταναστευτική πολιτική και την εκπαίδευση των παιδιών των οικονομικών μεταναστών που μεταφέρονται από πόλη σε πόλη;
Η απάντηση είναι γιατί εκτός από τα γενικά που διαβάσατε, στα ειδικά και στα επιμέρους η κατάσταση είναι δραματική και έχουμε πισωγυρίσματα.
Η ερώτηση ήταν πολύ συγκεκριμένη και όχι επί παντός επιστητού. Αφορά ένα σχολείο, το 132ο Σχολείο της Αθήνας. Και αναφερόμαστε σ’ αυτό, όχι γιατί υπάρχει λόγος να μιλάμε για ένα σχολείο, αλλά γιατί αυτό το σχολείο ανοίγει πόρτες.
Και κάθε φορά στην πολιτική ιστορία, στην ιστορία της παιδείας, στην ιστορία της εξέλιξης των θεσμών, εκεί που γίνονται μεγάλες αλλαγές και υπάρχουν προβλήματα, υπάρχουν πρωτοπόροι άνθρωποι που ανοίγουν πόρτες και αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να ακολουθούνται και όχι να διώκονται.
Εσείς, λοιπόν, εδώ στη συγκεκριμένη περίπτωση λειτουργήσατε όχι σαν πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, δηλαδή ως ο Υπουργός που έχει στόχο να αντιμετωπίσει τα προβλήματα με θεσμικό πλαίσιο, με προτάσεις, με υποστήριξη των πρωτοβουλιών των εκπαιδευτικών, αλλά ως ελεγκτές του δημοσίου που ήρθαν να δουν αν τηρούνται οι κανόνες και οι νόμοι.

Ανατρέψατε πρωτοπόρα προγράμματα,
μεταθέσατε με τον πλέον απαράδεκτο τρόπο τη Διευθύντρια του σχολείου,
κλείσατε τμήματα τα οποία ήταν προοδευτικά, καινοτόμα, που συζητήθηκαν σε πανεπιστήμια, σε ημερίδες και έδωσαν βραβεία στους καθηγητές και τους δασκάλους,
για να αποδείξετε ότι έχετε ακριβώς αντίθετη άποψη από αυτή που υπάρχει σήμερα και είναι αυτή της ενσωμάτωσης των μεταναστών -και όχι της αφομοίωσής τους- και του σεβασμού της γλώσσας και όλων των αναγκών που έχουν.

Κύριε Υπουργέ, είπατε για τη μεταναστευτική σας πολιτική και αναφερθήκατε στα τμήματα. Να σας θυμίσω –γιατί είπατε ότι σήμερα υπάρχουν 179 τάξεις υποδοχής- ότι το 2003 υπήρχαν 578 τάξεις υποδοχής;

Να σας θυμίσω ότι το 2005 με 138.000 μαθητές, δηλαδή περισσότερους από όσους είχαμε το 2003, ήταν 322 και σήμερα έγιναν 179;
Και μη μου πείτε ότι δεν χρειάζονται πια οι τάξεις υποδοχής, γιατί τα περισσότερα παιδιά έχουν λιγότερα από πέντε χρόνια στην Ελλάδα.

Το δράμα με την πολιτική σας είναι ότι, ενώ είμαστε μία χώρα υποδοχής μεταναστών πλέον με τεράστια νούμερα, αυτά τα παιδιά δεν τα αντιμετωπίζετε με το σεβασμό και την προσοχή που πρέπει, ώστε να έχουμε αύριο μία κοινωνία ανθρώπων που δεν θα έχει συγκρούσεις και δεν θα έχει βία.

Επενδύει η ελληνική κοινωνία, επενδύει έτσι κι αλλιώς η ελληνική οικονομία, επενδύουμε έτσι κι αλλιώς στα σχολεία. Επιτρέπετε να ανθίσουν τα λουλούδια εκείνα που δεν θα δώσουν τη δυνατότητα, τόσο στα μεταναστόπουλα, όσο και στα Ελληνόπουλα που είναι στα ίδια σχολεία, να έλθουν σε επαφή με αλληλεγγύη και σεβασμό, ώστε να έχουμε αύριο μία κοινωνία ανθρώπων που δεν θα έχει συγκρούσεις και βία;
Σας υπενθυμίζω ότι υπάρχει πρόβλημα πια με την πολιτική σας στα σχολεία αυτά. Ο μητροπολιτικός δήμος της Αθήνας έχει 12% μετανάστες, αλλά υπάρχουν σχολεία με πάνω από 50% και το 132ο με πάνω από 75% παιδιά μεταναστών.
Και το σημαντικότερο;

Όταν τελειώνουν αυτά τα παιδιά τα σχολεία, είναι τα παιδιά της δεύτερης γενιάς μεταναστών, τα οποία είναι παιδιά φαντάσματα, δεν έχουν χαρτιά, δεν ανήκουν πουθενά, δεν έχουν ιθαγένεια.

Έχουμε επανειλημμένα μιλήσει για την αλλαγή του Κώδικα Ιθαγένειας.

Σε αυτά κλείνετε τα μάτια, όπως κλείνετε τα μάτια σε μία σειρά θέματα που έχουν σχέση με τη μετανάστευση και τα γκέτο που δημιουργείτε στην Αθήνα.

Και αυτά θα γίνουν κάποια στιγμή βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας μας, για την οποία βεβαίως αδιαφορείτε.

Θέλω να επαναφέρω δύο προτάσεις.

Να θυμηθούμε πως ό,τι έχει γίνει στην πολιτισμική εκπαίδευση σε αυτή τη χώρα, έχει γίνει επί Κυβερνήσεων Σημίτη από το 1996-1999, θεσμικό πλαίσιο, σχολεία, λύκεια, τάξεις υποδοχής. Δεν κάνατε τίποτα, παρά μόνο να τα μειώσετε.

Δύο προτάσεις:

Πρώτον, χορήγηση ιθαγένειας σε όσα παιδιά μεταναστών γεννιούνται στην Ελλάδα και αυτόματα σε όσα παιδιά έχουν τρία χρόνια τουλάχιστον στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Και δεύτερον, εισαγωγή στα σχολεία της διδασκαλίας της μητρικής γλώσσας των κυρίων χωρών προέλευσης με έμφαση στην προσχολική ηλικία. Είναι αυτό που ζητάμε και εμείς για τα δικά μας παιδιά σε άλλες χώρες.